XXL Nutrition

Kan religie ons iets bieden wat iets anders ons niet kan bieden

Valse hoop en gelukkigheid, en een leven waar je niet alles uit kan halen.
 
too much...
 
Laatst bewerkt:
Ik snap niet dat mensen zo naief zijn dat ze in een god geloven. Hoe maak je ten eerste de keuze welke godsdienst de echte is? Vele godsdiensten claimen dat als je aanhanger bent van het verkeerde geloof je direct naar de hel of zoiets dergelijks gaat. Hoe kun je zo zeker weten dat jij het goed hebt en de rest het fout? Je zou bijna denken dat de mensen die geloven gewoon dommer zijn als de rest, dat ze maar vatbaar zijn voor een verhaal en het gewoon niet kunnen beseffen/verwerken dat ze het best wel eens fout kunnen hebben. Want niemand krijgt bewijs dat zijn geloof de echte is, overgens de gene die dat wel roepen kun je beter maar gelijk een psychiatrische inrichting opsluiten. get real there is no god, there is just us
 
Kan religie ons iets bieden wat iets anders ons niet kan bieden?

Ja, kleine jongetjes die je 'mag' misbruiken achter het altaar.
 
Ik snap niet dat mensen zo naief zijn dat ze in een god geloven. Hoe maak je ten eerste de keuze welke godsdienst de echte is? Vele godsdiensten claimen dat als je aanhanger bent van het verkeerde geloof je direct naar de hel of zoiets dergelijks gaat. Hoe kun je zo zeker weten dat jij het goed hebt en de rest het fout? Je zou bijna denken dat de mensen die geloven gewoon dommer zijn als de rest, dat ze maar vatbaar zijn voor een verhaal en het gewoon niet kunnen beseffen/verwerken dat ze het best wel eens fout kunnen hebben. Want niemand krijgt bewijs dat zijn geloof de echte is, overgens de gene die dat wel roepen kun je beter maar gelijk een psychiatrische inrichting opsluiten. get real there is no god, there is just us

1) Omdat 9 op de 10 mensen niet een natuurlijke leider is, dus graag de leiders volgen en hun boodschap aannemen.
2) Omdat mensen de neiging hebben om uit angst te hopen dat er een macht is die alles goed kan laten komen/voorspoed kan bezorgen.

En de leiders die de boodschap uitdragen aan de volgelingen hebben er ook belang bij, omdat ze daardoor macht en aanzien verwerven.

Dus het is een combo van angst en machtsmisbruik.

En verder ben ik het volledig met je eens, maar vroeger was er in principe maar één geloof voor ons. Het Christendom. Al die andere geloven had de volgeling nooit van gehoord. Daar zorgden de leiders van het geloof ook bewust voor. En zo was dat ook in Latijns Amerika etc. Pas sinds het einde van de tweede wereldoorlog is er door globalisering een algemener bewustzijn ontstaan dat er ook andere geloven zijn en ze helemaal niet hetzelfde beweren.
 
Laatst bewerkt:
Volgens mij is de enige zin van het leven het feit dat we er zelf zin aan kunnen geven.
 
Religie neemt naar mijn mening enkel weg, het ene geloof meer dan het andere. Hoe religieuzer de persoon, des te verder de algemene logica zoek raakt.
 
veel chicks (vrije baptisten enzo) willen alleen met iemand die ook zo is.
Als je dus doet alsof je religieus bent, kan je die chicks regelen. Anders niet:D
 
En verder ben ik het volledig met je eens, maar vroeger was er in principe maar één geloof voor ons. Het Christendom. Al die andere geloven had de volgeling nooit van gehoord. Daar zorgden de leiders van het geloof ook bewust voor. En zo was dat ook in Latijns Amerika etc. Pas sinds het einde van de tweede wereldoorlog is er door globalisering een algemener bewustzijn ontstaan dat er ook andere geloven zijn en ze helemaal niet hetzelfde beweren.


Dus jij wilt zeggen dat de Europeaan voor '45 nooit van de Islam had gehoord? Of van het Hindoeïsme? Misschien ben je vergeten dat ten eerste de Europeanen al honderden jaren terug oorlog voerden met de Turken. Of dat we al een paar eeuwen kolonies hadden?
 
Deze vraag kan helemaal niet op simpele wijze worden beantwoord, dit is een onderwerp waar boeken over geschreven zijn en kunnen worden, denk dat we hier wel wat verder kunnen gaan dan "religie is voor stommelingen, kan niet geloven dat iemand hierin gelooft"

Allereest aan de mensen die religie op dergelijke wijze vanuit de hoogte van de hand doen en daarmee een klein badje nemen in superieuriteitgevoel. Het is een zeer grote waarschijnlijkheid dat vrijwel iedereen hier een godsdienst zou volgen ware het dat zij in dogsdienstige omstandigheden waren geboren en opgevoed. De geschiedenis en hedendaagse observatie leert ons dat het erg zeldzaam is dat men uit zichzelf zijn godsdienstige wortels loslaat. Jij bent niet special en different ;)
Als dit dan gebeurt heeft het vrijwel altijd te maken met de omgeving waarin zij verkeren en de wijze waarop deze langzamerhand de "realiteitstunnel" van het individu veranderen.
Het zijn die heel zeldzame individuen die de vrijheid van denken hebben om zich los te breken van de banden van het huidige paradigma

Ga lekker gloaten over het feit dat je in het informatie tijdperk geboren bent in het seculiere westen in omgeving waar het atheisme hoogtij viert :rolleyes:

Maar om op het onderwerp in te gaan.
Ik denk dat religie ons zeker iets kan bieden, allereerst kan men dit onder andere aflezen uit de bekende studie naar zelfmoord van Durkheim. Hij concludeert in zijn onderzoek o.a dat stijging van de welvaart gepaard gaat met grote stijging van het zelfmoordpercentage. Dit verklaart hij door het feit dat het brein zich aanpast aan haar omgeving. Wanneer het brein eenmaal gewend is geraakt aan bepaalde levensstandaarden wordt de emotionele verhouding hiertot aangepast. Zo heeft de boer in zijn plaggehutje nauwelijks meer nodig dan eten, warmte en vrouwtje-lief (hoe zij er ook uitziet of wat voor persoonlijkheid zij heeft) om tevreden te leven. Zo ook het dier.
Maar met stijging van de welvaart stijgt ook de behoefte aan de zaken die deze welvaart gebracht hebben (niet enkel in materiele zin, maar de standaard van een gelukkig leven die past bij een dergelijk level van welvaart) wanneer deze niet worden gelevert raakt men depressief en ongelukkig.

Maargoed, dit is niet direct belangrijk voor het onderwerp. Wat wel van belang is zijn de conclusies op het gebied van religie en intellectuelen.
Het is namelijk zo dat religieuzen (afhankelijk van het soort religie) nauwelijks zelfmoord plegen. Aan de andere kant is het zelfmoord% van intellectuelen zeer hoog (evenals renteniers btw ;)). Dit kan uitgelegd worden door het 'roofless' gevoel wat een groter intellect men brengt.

De gemiddelde burger leeft in directe confrontatie met zijn leven en 'levensintrumenten', dit is een gedragspatroon die eveneens bepalend is voor zijn mentale welzijn en denkwijze. De intellectueel doet dit niet, zijn denken gaat voorbij de dagelijksheid en wordt continu geconfronteerd met relatieviteit en doelloosheid. Ieder streven lijkt doelloos te worden, nergens naar te leiden.
Religie kan een doel en een passie in het leven roepen die misschien niet kan worden verankerd in iets anders. Het is leuk om eens te kijken naar Equus, dit toneelstuk gaat precies over dit onderwerp.

Het soort religie is echter van belang. Het probleem met het Christelijk geloof zit hem in de slavenmoraliteit. De mens wordt hier afgespiegeld als een fundamenteel slechtaardig wezen wat moet worden overwonnen. Het is een anti-religie, zij zegt: "Gij zult niet" ipv " Gij zult!" Het is een religie die is voortgekomen uit de onderlaag, uit de onderdrukten die zich niet vrij konden bewegen, geen mogelijkheid hadden hun directe behoeften na te streven. Wat zij deden is een zeer slimme psychologische truc. Zij maakten het omgekeerde van de directe wil tot een hoger streven, de zelfcontrole. Op deze wijze kunnen zij eigenwaarde verkrijgen door het onderdrukken van behoeften, door het tonen van wilskracht op deze wijze.
Om in Freuds woorden te spreken is het een religie van de Superego.

Dit maakt de christelijke volgelingen tot gevangenen van hun eigen geest.

Wat de afwezigheid van religie kan bieden is de vrijheid eigen waarden te stellen en deze na te streven. De vrijheid het eigen leven te bepalen en grenzen te verzetten. Dit geld trouwens niet enkel voor religie maar eveneens voor het huidige wetenschappelijk wereldbeeld.
Het leven is immers geen rationele constructie, zij is geen getallenreeks. De wijze waarop wij denken is gebonden aan de gevoelloze abstracties va wereld aangezien ons denken abstraheerd aan de werkelijke zintuigelijke waarheid.
Wij worden vanaf twee kanten misleidt, twee realiteitsconstructies die ons gevangen houden. Het religieuze en het wetenschappelijk weredbeeld zijn in weze niet zo verschillend. Het is om pragmatische redenen dat wij in het wetenschappelijk beeld verstrikt zijn geraakt.

De werkelijkheid is zintuigelijkheid, het denken is een constructie. In de zintuigelijkheid vindt men de vreugde, het verdriet, de volheid van het leven. Het stelllen van eigen doelen en waarden en het leven voor het leven, dit is iets wat religie ons niet kan bieden. Wie zegt namelijk dat wij moeten leven voor iets anders dan het leven zelf?
 
Hier ga ik straks eens fijn op reageren.:)
 
Ja jongens, ik ben dronken maar heb een doordenkertje voor jullie. check de topictitel.
Ik zit momenteel in een veel te melancholische bui, een uurtje geleden een chick versierd, een beetje staan droognken tegen een muur, nummertjes uitgewisseld en afscheid genomen.
Zit nu met een straalbezopen kop naar Sebastian Bach te luisteren op youtube, en vraag me in godsnaam af of het vroeger allemaal niet beter was. Totale onderwerping aan een ubermachtig godswezen, je wist potverdomme wat er je te doen stond in het leven, en als het toch mislukte dat er daarna iets beter te wachten zou staan. Wat heeft het leven nog te bieden zonder zo'n mooi sprookjesverhaal.

Zet je meningen hier onder, ik lees het morgen wel.


Silentio ~ Aad
Wat je eigenlijk zegt is: stop de intellectuele evolutie van de mens, omdat religie (onwetendheid) sommige mensen steun geeft in het leven.

Eerst en vooral geloof ik niet dat religie (blind irrationeel geloof) nodig is om een rijk en aangenaam leven te leiden, ik denk dat er veel belangrijkere aspecten zijn. Religie is niets anders dan een product van onwetendheid en ontneemt de mensheid het recht op een eerlijke blik op de realiteit, en een persoonlijke filosofische en ethische ontwikkeling.

Juist als je een mooi (?) sprookjesverhaal nodig hebt om zin te geven aan je leven, denk ik dat je kan stellen dat je leven zeer weinig te bieden heeft. Overigens gaat dat totaal voorbij aan het feit dat geloven in dat sprookjesverhaal alleen mogelijk is als je als persoon vatbaar bent voor een blindelings geloof en dus op dit vlak elke vorm van scepticisme mist. Religie is dus geen bruikbare ideologie maar eerder een neveneffect van het ontwikkelende menselijk zelfbewustzijn dat probeert om te gaan met de eigen onwetendheid.

Stellen dat je verlangt naar de tijd waarin je nog geloofde in een 'ubermachtig godswezen' is hetzelfde als zeggen dat je liever zou teruggaan naar je kindertijd toen je op de schoot van Sinterklaas of de Kerstman mocht om je lijstje met gewenste speelgoed te overhandigen. Zelfs als je het zou willen, het is niet mogelijk.

Accepteer liever je onwetendheid over de zin van het leven en je plaats in het heelal, zorg zelf voor invulling in je leven en maak het beste van de tijd die je rest op deze planeet. Want er is niets erger dan een religieus leven leiden als het allemaal verloren tijd is.

Als er een god bestaat is het niet de christelijke, maar denk je echt dat een goddelijk wezen zou willen dat sceptische, wetenschappelijk ingestelde mensen gestraft zouden worden terwijl lichtgelovige mentaal luie figuren beloond worden?

Stof om over na te denken wanneer de pijnlijke gevolgen van een wilde nacht neerdalen in je nuchtere geest.
 
Deze vraag kan helemaal niet op simpele wijze worden beantwoord, dit is een onderwerp waar boeken over geschreven zijn en kunnen worden, denk dat we hier wel wat verder kunnen gaan dan "religie is voor stommelingen, kan niet geloven dat iemand hierin gelooft"

Allereest aan de mensen die religie op dergelijke wijze vanuit de hoogte van de hand doen en daarmee een klein badje nemen in superieuriteitgevoel. Het is een zeer grote waarschijnlijkheid dat vrijwel iedereen hier een godsdienst zou volgen ware het dat zij in dogsdienstige omstandigheden waren geboren en opgevoed. De geschiedenis en hedendaagse observatie leert ons dat het erg zeldzaam is dat men uit zichzelf zijn godsdienstige wortels loslaat. Jij bent niet special en different ;)
Als dit dan gebeurt heeft het vrijwel altijd te maken met de omgeving waarin zij verkeren en de wijze waarop deze langzamerhand de "realiteitstunnel" van het individu veranderen.
Het zijn die heel zeldzame individuen die de vrijheid van denken hebben om zich los te breken van de banden van het huidige paradigma

1) paradigma gebruik je verkeerd.
2) Ik denk dat de ene situatie niet hetzelfde is als de andere: Als je in een dorp in Marroko woont, ok. Hier in NL heb je ondanks je omgeving genoeg mogelijkheden om zelf na te denken en in te zien dat het onzin is. Er zijn dan ook zat mensen die wel met hun geloof breken.
Ga lekker gloaten over het feit dat je in het informatie tijdperk geboren bent in het seculiere westen in omgeving waar het atheisme hoogtij viert :rolleyes:

Als ik zeg dat het dom is, dan bedoel ik dus dat het hier dom is, in het seculiere westen, omdat wij al verder zijn. Het is totaal niet dom om te geloven in Allah in een of ander k*tdorpje in Verweggistan.

Maar om op het onderwerp in te gaan.
Ik denk dat religie ons zeker iets kan bieden, allereerst kan men dit onder andere aflezen uit de bekende studie naar zelfmoord van Durkheim. Hij concludeert in zijn onderzoek o.a dat stijging van de welvaart gepaard gaat met grote stijging van het zelfmoordpercentage. Dit verklaart hij door het feit dat het brein zich aanpast aan haar omgeving. Wanneer het brein eenmaal gewend is geraakt aan bepaalde levensstandaarden wordt de emotionele verhouding hiertot aangepast. Zo heeft de boer in zijn plaggehutje nauwelijks meer nodig dan eten, warmte en vrouwtje-lief (hoe zij er ook uitziet of wat voor persoonlijkheid zij heeft) om tevreden te leven. Zo ook het dier.
Maar met stijging van de welvaart stijgt ook de behoefte aan de zaken die deze welvaart gebracht hebben (niet enkel in materiele zin, maar de standaard van een gelukkig leven die past bij een dergelijk level van welvaart) wanneer deze niet worden gelevert raakt men depressief en ongelukkig.

Gast alsjeblieft. Wat is dit voor non-argument? Uit onderzoek blijkt ook dat mensen in armoede zonder eten niet zoveel geven om democratische waarden en vrijheden. Moeten we dan maar een dicatuur hebben? Want anders raken ze toch maar verwend...Bovendien, meneer de boer met zijn plaggehutje is heus niet zo gelukkig altijd zonder welvaart. Want hij heeft geen technologie, immers hij en zijn mede pluggehut bewoners waren te druk bezig met bidden. Dus als het een keertje tegenzit met het weer, dan is er hongersnood. (en dat hoe ze er ook uitziet en blabla is gewoon te naïef gelul om op in te gaan.)

Maargoed, dit is niet direct belangrijk voor het onderwerp. Wat wel van belang is zijn de conclusies op het gebied van religie en intellectuelen.
Het is namelijk zo dat religieuzen (afhankelijk van het soort religie) nauwelijks zelfmoord plegen. Aan de andere kant is het zelfmoord% van intellectuelen zeer hoog (evenals renteniers btw ;)). Dit kan uitgelegd worden door het 'roofless' gevoel wat een groter intellect men brengt.

Dat ligt er maar net aan wat voor religie, veel Japanners hebben ook wel een vorm van religie, die plegen genoeg zelfmoord. Nee, je verward het met elkaar. Je mag van religie geen zelfmoord plegen, dus doe je het niet. je hebt immers al een k*tleven, en dan ook nog eens een eeuwigheid in hel? Dacht het niet. Als de bijbel zou propageren dat als je een k*tleven hebt je beter naar god kan gaan, dan zouden die gristenen bij bosjes neervallen, om een beetje te overdrijven. Bovendien vind ik het alsnog een kulargument, maargoed.

De gemiddelde burger leeft in directe confrontatie met zijn leven en 'levensintrumenten', dit is een gedragspatroon die eveneens bepalend is voor zijn mentale welzijn en denkwijze. De intellectueel doet dit niet, zijn denken gaat voorbij de dagelijksheid en wordt continu geconfronteerd met relatieviteit en doelloosheid. Ieder streven lijkt doelloos te worden, nergens naar te leiden.
Religie kan een doel en een passie in het leven roepen die misschien niet kan worden verankerd in iets anders. Het is leuk om eens te kijken naar Equus, dit toneelstuk gaat precies over dit onderwerp.

1) Waarom noem je de niet religieus steeds de intellectueel?
2) "Wordt continu geconfronteerd met relatieviteit en doelloosheid." Ja? Dus? Dat er geen hoger doel is betekent niet dat je niet gewoon leuke dingen doet en je ding doet in de maatschappij. Dat is echt weer zo'n klassiek kul-argument. Net alsof de gristen continu denkt "zal ik dit nou wel doen, of krijg ik dan de torn van god over me heen?" Bovendien lijkt niet ieder streven doelloos te worden. ONZIN! Je streeft naar iets omdat je een doel wilt bereiken, anders zou je er niet naar streven. Dus zoals gezegd ONZIN!
3) Het doel in het leven en de passie in het leven geven zeg je? Zoals? Dagelijks bidden omdat je dan kan slijmen bij je god? Aardig zijn voor anderen omdat het MOET? Nee, je houdt jezelf dan voor de gek.


Het leven is immers geen rationele constructie, zij is geen getallenreeks. De wijze waarop wij denken is gebonden aan de gevoelloze abstracties va wereld aangezien ons denken abstraheerd aan de werkelijke zintuigelijke waarheid.
Weet je zelf wel wat je hier zegt?

Wij worden vanaf twee kanten misleidt, twee realiteitsconstructies die ons gevangen houden. Het religieuze en het wetenschappelijk weredbeeld zijn in weze niet zo verschillend. Het is om pragmatische redenen dat wij in het wetenschappelijk beeld verstrikt zijn geraakt.

LOL! Ze zijn tegenpolen!

De werkelijkheid is zintuigelijkheid, het denken is een constructie. In de zintuigelijkheid vindt men de vreugde, het verdriet, de volheid van het leven. Het stelllen van eigen doelen en waarden en het leven voor het leven, dit is iets wat religie ons niet kan bieden. Wie zegt namelijk dat wij moeten leven voor iets anders dan het leven zelf?

1)Je bedoelt zeker het leven voor de dood?
2) De werkelijkheid is zintuigelijkheid=>Check eens wat andere posities binnen de ontologie en epistemologie
3) Laatste zin dan wel weer mooi.


Edit: Vanaf nu af aan ga ik elke mogelijke twistpunten rondom het dt probleem omzeilen.
 
Laatst bewerkt:
Allereest aan de mensen die religie op dergelijke wijze vanuit de hoogte van de hand doen en daarmee een klein badje nemen in superieuriteitgevoel. Het is een zeer grote waarschijnlijkheid dat vrijwel iedereen hier een godsdienst zou volgen ware het dat zij in dogsdienstige omstandigheden waren geboren en opgevoed. De geschiedenis en hedendaagse observatie leert ons dat het erg zeldzaam is dat men uit zichzelf zijn godsdienstige wortels loslaat. Jij bent niet special en different ;)
Dit is een interessante kwestie. Ikzelf ben opgegroeid in een religieus gezin in een achterlijk dorp, en toch geloof ik nu net zo min in god als in Sinterklaas. Je hebt natuurlijk gelijk dat de samenleving hier een grote invloed op heeft. Toch ben ik van mening dat ik uiteindelijk hoe dan ook op hetzelfde standpunt uit zou zijn gekomen, maar misschien overschat ik mijn eigen intelligentie en scepticisme wel.

stomdronken en foutloos typen...

HELD
Hoewel dit forum je soms anders zou doen denken, is het niet verplicht om extra spelfouten toe te voegen als je gedronken hebt hoor :D
 
Ben je zelf gelovig RobertD? Verder aardig stukje, ook al ben ik het net als Moraalridder met verschillende zaken niet eens. De meeste argumenten in je betoog zijn al in vraag gesteld dus ik wacht even je reactie af.
 
1) paradigma gebruik je verkeerd.
Oh? is een paradigma dan geen denkkader van waaruit de werkelijkheid beschouwd wordt?
Een wetenschappelijk paradigma is hierin vollgedig vergelijkbaar met een religieus paradigma.

2) Ik denk dat de ene situatie niet hetzelfde is als de andere: Als je in een dorp in Marroko woont, ok. Hier in NL heb je ondanks je omgeving genoeg mogelijkheden om zelf na te denken en in te zien dat het onzin is. Er zijn dan ook zat mensen die wel met hun geloof breken.
Hier heb je gelijk in, sommige mensen blijven in hun denkkader steken ookal worden zij van alle kanten blootgesteld aan redelijker alternatieven. Mijn commentaar ging over men die gelovigen an sich afkraken.

Als ik zeg dat het dom is, dan bedoel ik dus dat het hier dom is, in het seculiere westen, omdat wij al verder zijn. Het is totaal niet dom om te geloven in Allah in een of ander k*tdorpje in Verweggistan.
Prima, wanneer jij echter in een dropje en familie van strenge geloofsovertuiging bent opgegroeit is het helemaal vanzelfsprekend dat jij je hieraan zou kunnen ontworstellen. Dit is al helemaal niet te stellen simpelweg omdat jij je niet in die situatie kan verplaatsen.

Gast alsjeblieft. Wat is dit voor non-argument? Uit onderzoek blijkt ook dat mensen in armoede zonder eten niet zoveel geven om democratische waarden en vrijheden. Moeten we dan maar een dicatuur hebben? Want anders raken ze toch maar verwend...
En waarom zou het voor sommige volkeren niet beter kunnen zijn om onder dictatuur te leven in bepaalde omstandigheden?
Welke intrinsieke waarden weet jij aan een politiek stelsen of termen als "vrijheid" en "gelijkheid" te binden?
Waarden die meer zijn dan een menselijke constructie?

Bovendien, meneer de boer met zijn plaggehutje is heus niet zo gelukkig altijd zonder welvaart. Want hij heeft geen technologie, immers hij en zijn mede pluggehut bewoners waren te druk bezig met bidden.
Kijk zelf nog eens naar deze redenering want ik zie niet wat je hiermee wil zeggen..

Dus als het een keertje tegenzit met het weer, dan is er hongersnood. (en dat hoe ze er ook uitziet en blabla is gewoon te naïef gelul om op in te gaan.)
1. Als er hongersnood is, is men ongelukkig.
Ik heb nergens gesteld dat men in een mindere welvaartstoestand helemaal geen ongeluk kent. Het gaat erom dat de welvaart het ongeluk gewoonweg verhoogd heeft
2. Leuke manier van je afdoen van een argument zonder verder enig denkwerk te verrichten. Ik wilde een uitwijding gaan typen maar heb besloten dit te laten voor mensen die dermate weinig moeite nemen eerst zelf even wat denkwerk te verrichten en een normaal antwoord te geven.

Dat ligt er maar net aan wat voor religie, veel Japanners hebben ook wel een vorm van religie, die plegen genoeg zelfmoord. Nee, je verward het met elkaar. Je mag van religie geen zelfmoord plegen, dus doe je het niet. je hebt immers al een k*tleven, en dan ook nog eens een eeuwigheid in hel? Dacht het niet. Als de bijbel zou propageren dat als je een k*tleven hebt je beter naar god kan gaan, dan zouden die gristenen bij bosjes neervallen, om een beetje te overdrijven. Bovendien vind ik het alsnog een kulargument, maargoed.
Ik denk dat jij de kracht van "geloofswetten" in momenten van grote depressie en ongeluk volledig verkeerd inschat. De religie biedt een 'levenstructuur' met een doelmatigheid in praktische beleiding van het leven. Er zijn nog vele andere waaronder psychologische facetten aan dit verhaal. Simpele argumentatie op dit niveau is gewoonweg niet voldoende om hier een zinnige statement over te maken.
Mijn argument ontleen in uit het werk van Émile Durkheim, lees zijn werk over zelfmoord eens en kom dan terug met een tegenargument.

Het kan trouwens best zijn dat hij het bij het verkeerde eind heeft hoor.

1) Waarom noem je de niet religieus steeds de intellectueel?
Ik maak hier geen vergelijking tussen intellectuelen en religieuzen, maar 'intellectuelen' en niet-intellectuelen ;)

2) "Wordt continu geconfronteerd met relatieviteit en doelloosheid." Ja? Dus? Dat er geen hoger doel is betekent niet dat je niet gewoon leuke dingen doet en je ding doet in de maatschappij. Dat is echt weer zo'n klassiek kul-argument. Net alsof de gristen continu denkt "zal ik dit nou wel doen, of krijg ik dan de torn van god over me heen?" Bovendien lijkt niet ieder streven doelloos te worden. ONZIN! Je streeft naar iets omdat je een doel wilt bereiken, anders zou je er niet naar streven. Dus zoals gezegd ONZIN!
Leuk gebruik van hoofdletter, maken je argument aannemelijk sterker.
Of je het wilt of niet, de zelfmoordcijfers onder intellectuelen (professoren, literaire schrijvers, filosofen, kunstenaars...) spreken voor zichzelf. Dit is niet mijn analyse maar die van Émile Durkheim, ik zou je wederom graag verwijzen naar zijn werk.

3) Het doel in het leven en de passie in het leven geven zeg je? Zoals? Dagelijks bidden omdat je dan kan slijmen bij je god? Aardig zijn voor anderen omdat het MOET? Nee, je houdt jezelf dan voor de gek.
Leuke manier waarop je een complexe zaak vanuit een specifieke hoek in de schijnwerpers zet. Dagelijks bidden en "slijmen bij god" staat trouwen geheel los van de passie die gevonden kan worden in geloof.

Weet je zelf wel wat je hier zegt?
Ik weet precies wat ik hier zeg, weet jij wel waar ik het uberhaupt over heb? Heb je hier nog tegenargumenten voor of ander commentaar? Zou het leuk vinden om eens een argument van je te horen hierover ipv. deze vraag...

Op welke wijze zijn het tegenpolen dan? Kan jij voor mij uit de doeken doen wat een tegenpool precies is en waarom wetenschap en religie dit zijn? Ik zie namelijk helemaal geen tegenpolen maar twee zaken die op bepaalde vlakken veel overeenkomst vertonen en op sommige andere vlakken verschillen.

1)Je bedoelt zeker het leven voor de dood?
Uit welk deel van de zin "het leven voor het leven" heb jij deze compleet verschillende uiting opgemaakt?
Met het leven voor het leven bedoel ik het doel van het leven leggen in de ervaring zelf en niet daarbuiten, en al helemaal niet in de dood.

2) De werkelijkheid is zintuigelijkheid=>Check eens wat andere posities binnen de ontologie en epistemologie
Ik weet dat er verschillende posities zijn, dit neemt mijn eigen positie, die ik heb opgemaakt uit mijn studie tot nu toe echter niet weg.


Ik moet hierbij zeggen dat mijn verhaal helemaal geen vooropgezette redenering was. Ik denk vaak terwijl ik schrijf en heb geen zin om een forumpost geheel te editen en te herschrijven..etc. Het is geen logische argumentatie die elkaar opvolgt en sommige delen hebben niet direct temaken met het onderwerp.


Ben je zelf gelovig RobertD?

Ben zelf niet gelovig en al in het geheel geen aanhanger van een georganiseerde religie.
Dit betekent voor mij echter niet dat de religie men niets kan bieden.

Ik geloof ook niet dat de wetenschap zich bezighoud met de waarheid of de realiteit.
Ik heb meer pragmatische overtuigingen.
 
Laatst bewerkt:
Religie kan wel iets goeds brengen, net als coke en heroine iets goeds kunnen brengen. Hoeveel mensen zijn er wel niet vermoord/verkracht/verminkt in naam van god. Het merendeel van de gelovige is simpelweg geindoctrineerd door hun ouders, op dezelfde manier als je vroeger in sinterklaas geloofde. Ik vind het zelfs zielig voor die mensen, ze worden op jonge leeftijd gedwongen te geloven in iets achterhaalds als geloof. Expres je kinderen dom, gesloten en naief houden zou verboden moeten worden.
Van mij mag iedereen geloven wat hij wil, maar op de manier hoe nieuwe volgelingen worden gerecruteerd is schandalig. Kinderen onder de 12 jaar zouden niet in een kerk mogen komen. Zodat ze zelf een beeld kunnen vormen van de wereld en een eventuele god, bedoel als god echt bestaat bereikt hij je vast wel ook zonder indoctrinatie
 
Ben zelf niet gelovig en al in het geheel geen aanhanger van een georganiseerde religie.
Dit betekent voor mij echter niet dat de religie men niets kan bieden.

Ik geloof ook niet dat de wetenschap zich bezighoud met de waarheid of de realiteit.
Ik heb meer pragmatische overtuigingen.

ikzelf vind de kerk eerder een georganiseerde misdaads vereniging i.v.m. oorlogen, kindermisbruik, vergevingen van erge misdaden etc.

verder vind ik wel dat de evolutietheorie wetenschappelijk goed uit te leggen is en ook al aardig bewezen is. ben ook wel van mening dat iedereen wel lekker moet geloven waar die zelf zin in heeft mits hij daar niemand mee tot last is.
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #39
---------- Toegevoegd om 00:11 ---------- De post hierboven werd geplaatst om 00:08 ----------

[/COLOR]
De werkelijkheid is zintuigelijkheid, het denken is een constructie. In de zintuigelijkheid vindt men de vreugde, het verdriet, de volheid van het leven. Het stelllen van eigen doelen en waarden en het leven voor het leven, dit is iets wat religie ons niet kan bieden. Wie zegt namelijk dat wij moeten leven voor iets anders dan het leven zelf?

Dat wou ik eigenlijk ook zeggen, ik kon echter niet op de juiste verwoording komen.
 
Ik geloof ook niet dat de wetenschap zich bezighoud met de waarheid of de realiteit.
Ik heb meer pragmatische overtuigingen.
Dat beweert de wetenschap eigenlijk ook niet. 'Waarheid' of 'realiteit' zijn relatieve begrippen. De wetenschap heeft als doel om zoveel mogelijk kennis te vergaren en de perceptuele realiteit te verklaren. Daarnaast is het een streven naar vooruitgang en ontwikkeling. Het maakt, anders dan religie, nooit de claim om de 'ultieme waarheid' te kennen.

Ik moet nog steeds het eerste argument zien dat aantoont dat religie een positief effect heeft op een maatschappij. Historisch gezien is het tegendeel waar. De menselijke beschaving is in haar evolutie afgeremd door religie, en nog steeds is dit het geval. Een irrationeel geloof dat steunt op achterhaalde beschavingen, en haaks staat op evolutie, heeft absoluut niets te bieden. Zij die denken van wel, maken zichzelf wat wijs.
 
Terug
Naar boven