- Lid sinds
- 14 apr 2010
- Berichten
- 1.274
- Waardering
- 85
Volg de onderstaande video samen om te zien hoe u onze site kunt installeren als een web-app op uw startscherm.
Notitie: Deze functie is mogelijk niet beschikbaar in sommige browsers.
Ik snap niet dat mensen zo naief zijn dat ze in een god geloven. Hoe maak je ten eerste de keuze welke godsdienst de echte is? Vele godsdiensten claimen dat als je aanhanger bent van het verkeerde geloof je direct naar de hel of zoiets dergelijks gaat. Hoe kun je zo zeker weten dat jij het goed hebt en de rest het fout? Je zou bijna denken dat de mensen die geloven gewoon dommer zijn als de rest, dat ze maar vatbaar zijn voor een verhaal en het gewoon niet kunnen beseffen/verwerken dat ze het best wel eens fout kunnen hebben. Want niemand krijgt bewijs dat zijn geloof de echte is, overgens de gene die dat wel roepen kun je beter maar gelijk een psychiatrische inrichting opsluiten. get real there is no god, there is just us
En verder ben ik het volledig met je eens, maar vroeger was er in principe maar één geloof voor ons. Het Christendom. Al die andere geloven had de volgeling nooit van gehoord. Daar zorgden de leiders van het geloof ook bewust voor. En zo was dat ook in Latijns Amerika etc. Pas sinds het einde van de tweede wereldoorlog is er door globalisering een algemener bewustzijn ontstaan dat er ook andere geloven zijn en ze helemaal niet hetzelfde beweren.


). Dit kan uitgelegd worden door het 'roofless' gevoel wat een groter intellect men brengt.Wat je eigenlijk zegt is: stop de intellectuele evolutie van de mens, omdat religie (onwetendheid) sommige mensen steun geeft in het leven.Ja jongens, ik ben dronken maar heb een doordenkertje voor jullie. check de topictitel.
Ik zit momenteel in een veel te melancholische bui, een uurtje geleden een chick versierd, een beetje staan droognken tegen een muur, nummertjes uitgewisseld en afscheid genomen.
Zit nu met een straalbezopen kop naar Sebastian Bach te luisteren op youtube, en vraag me in godsnaam af of het vroeger allemaal niet beter was. Totale onderwerping aan een ubermachtig godswezen, je wist potverdomme wat er je te doen stond in het leven, en als het toch mislukte dat er daarna iets beter te wachten zou staan. Wat heeft het leven nog te bieden zonder zo'n mooi sprookjesverhaal.
Zet je meningen hier onder, ik lees het morgen wel.
Silentio ~ Aad
Deze vraag kan helemaal niet op simpele wijze worden beantwoord, dit is een onderwerp waar boeken over geschreven zijn en kunnen worden, denk dat we hier wel wat verder kunnen gaan dan "religie is voor stommelingen, kan niet geloven dat iemand hierin gelooft"
Allereest aan de mensen die religie op dergelijke wijze vanuit de hoogte van de hand doen en daarmee een klein badje nemen in superieuriteitgevoel. Het is een zeer grote waarschijnlijkheid dat vrijwel iedereen hier een godsdienst zou volgen ware het dat zij in dogsdienstige omstandigheden waren geboren en opgevoed. De geschiedenis en hedendaagse observatie leert ons dat het erg zeldzaam is dat men uit zichzelf zijn godsdienstige wortels loslaat. Jij bent niet special en different
Als dit dan gebeurt heeft het vrijwel altijd te maken met de omgeving waarin zij verkeren en de wijze waarop deze langzamerhand de "realiteitstunnel" van het individu veranderen.
Het zijn die heel zeldzame individuen die de vrijheid van denken hebben om zich los te breken van de banden van het huidige paradigma
Ga lekker gloaten over het feit dat je in het informatie tijdperk geboren bent in het seculiere westen in omgeving waar het atheisme hoogtij viert![]()
Maar om op het onderwerp in te gaan.
Ik denk dat religie ons zeker iets kan bieden, allereerst kan men dit onder andere aflezen uit de bekende studie naar zelfmoord van Durkheim. Hij concludeert in zijn onderzoek o.a dat stijging van de welvaart gepaard gaat met grote stijging van het zelfmoordpercentage. Dit verklaart hij door het feit dat het brein zich aanpast aan haar omgeving. Wanneer het brein eenmaal gewend is geraakt aan bepaalde levensstandaarden wordt de emotionele verhouding hiertot aangepast. Zo heeft de boer in zijn plaggehutje nauwelijks meer nodig dan eten, warmte en vrouwtje-lief (hoe zij er ook uitziet of wat voor persoonlijkheid zij heeft) om tevreden te leven. Zo ook het dier.
Maar met stijging van de welvaart stijgt ook de behoefte aan de zaken die deze welvaart gebracht hebben (niet enkel in materiele zin, maar de standaard van een gelukkig leven die past bij een dergelijk level van welvaart) wanneer deze niet worden gelevert raakt men depressief en ongelukkig.
Maargoed, dit is niet direct belangrijk voor het onderwerp. Wat wel van belang is zijn de conclusies op het gebied van religie en intellectuelen.
Het is namelijk zo dat religieuzen (afhankelijk van het soort religie) nauwelijks zelfmoord plegen. Aan de andere kant is het zelfmoord% van intellectuelen zeer hoog (evenals renteniers btw). Dit kan uitgelegd worden door het 'roofless' gevoel wat een groter intellect men brengt.
De gemiddelde burger leeft in directe confrontatie met zijn leven en 'levensintrumenten', dit is een gedragspatroon die eveneens bepalend is voor zijn mentale welzijn en denkwijze. De intellectueel doet dit niet, zijn denken gaat voorbij de dagelijksheid en wordt continu geconfronteerd met relatieviteit en doelloosheid. Ieder streven lijkt doelloos te worden, nergens naar te leiden.
Religie kan een doel en een passie in het leven roepen die misschien niet kan worden verankerd in iets anders. Het is leuk om eens te kijken naar Equus, dit toneelstuk gaat precies over dit onderwerp.
Weet je zelf wel wat je hier zegt?Het leven is immers geen rationele constructie, zij is geen getallenreeks. De wijze waarop wij denken is gebonden aan de gevoelloze abstracties va wereld aangezien ons denken abstraheerd aan de werkelijke zintuigelijke waarheid.
Wij worden vanaf twee kanten misleidt, twee realiteitsconstructies die ons gevangen houden. Het religieuze en het wetenschappelijk weredbeeld zijn in weze niet zo verschillend. Het is om pragmatische redenen dat wij in het wetenschappelijk beeld verstrikt zijn geraakt.
De werkelijkheid is zintuigelijkheid, het denken is een constructie. In de zintuigelijkheid vindt men de vreugde, het verdriet, de volheid van het leven. Het stelllen van eigen doelen en waarden en het leven voor het leven, dit is iets wat religie ons niet kan bieden. Wie zegt namelijk dat wij moeten leven voor iets anders dan het leven zelf?
Dit is een interessante kwestie. Ikzelf ben opgegroeid in een religieus gezin in een achterlijk dorp, en toch geloof ik nu net zo min in god als in Sinterklaas. Je hebt natuurlijk gelijk dat de samenleving hier een grote invloed op heeft. Toch ben ik van mening dat ik uiteindelijk hoe dan ook op hetzelfde standpunt uit zou zijn gekomen, maar misschien overschat ik mijn eigen intelligentie en scepticisme wel.Allereest aan de mensen die religie op dergelijke wijze vanuit de hoogte van de hand doen en daarmee een klein badje nemen in superieuriteitgevoel. Het is een zeer grote waarschijnlijkheid dat vrijwel iedereen hier een godsdienst zou volgen ware het dat zij in dogsdienstige omstandigheden waren geboren en opgevoed. De geschiedenis en hedendaagse observatie leert ons dat het erg zeldzaam is dat men uit zichzelf zijn godsdienstige wortels loslaat. Jij bent niet special en different![]()
Hoewel dit forum je soms anders zou doen denken, is het niet verplicht om extra spelfouten toe te voegen als je gedronken hebt hoor

Oh? is een paradigma dan geen denkkader van waaruit de werkelijkheid beschouwd wordt?
Hier heb je gelijk in, sommige mensen blijven in hun denkkader steken ookal worden zij van alle kanten blootgesteld aan redelijker alternatieven. Mijn commentaar ging over men die gelovigen an sich afkraken.2) Ik denk dat de ene situatie niet hetzelfde is als de andere: Als je in een dorp in Marroko woont, ok. Hier in NL heb je ondanks je omgeving genoeg mogelijkheden om zelf na te denken en in te zien dat het onzin is. Er zijn dan ook zat mensen die wel met hun geloof breken.
Prima, wanneer jij echter in een dropje en familie van strenge geloofsovertuiging bent opgegroeit is het helemaal vanzelfsprekend dat jij je hieraan zou kunnen ontworstellen. Dit is al helemaal niet te stellen simpelweg omdat jij je niet in die situatie kan verplaatsen.Als ik zeg dat het dom is, dan bedoel ik dus dat het hier dom is, in het seculiere westen, omdat wij al verder zijn. Het is totaal niet dom om te geloven in Allah in een of ander k*tdorpje in Verweggistan.
En waarom zou het voor sommige volkeren niet beter kunnen zijn om onder dictatuur te leven in bepaalde omstandigheden?Gast alsjeblieft. Wat is dit voor non-argument? Uit onderzoek blijkt ook dat mensen in armoede zonder eten niet zoveel geven om democratische waarden en vrijheden. Moeten we dan maar een dicatuur hebben? Want anders raken ze toch maar verwend...
Kijk zelf nog eens naar deze redenering want ik zie niet wat je hiermee wil zeggen..Bovendien, meneer de boer met zijn plaggehutje is heus niet zo gelukkig altijd zonder welvaart. Want hij heeft geen technologie, immers hij en zijn mede pluggehut bewoners waren te druk bezig met bidden.
1. Als er hongersnood is, is men ongelukkig.Dus als het een keertje tegenzit met het weer, dan is er hongersnood. (en dat hoe ze er ook uitziet en blabla is gewoon te naïef gelul om op in te gaan.)
Ik denk dat jij de kracht van "geloofswetten" in momenten van grote depressie en ongeluk volledig verkeerd inschat. De religie biedt een 'levenstructuur' met een doelmatigheid in praktische beleiding van het leven. Er zijn nog vele andere waaronder psychologische facetten aan dit verhaal. Simpele argumentatie op dit niveau is gewoonweg niet voldoende om hier een zinnige statement over te maken.Dat ligt er maar net aan wat voor religie, veel Japanners hebben ook wel een vorm van religie, die plegen genoeg zelfmoord. Nee, je verward het met elkaar. Je mag van religie geen zelfmoord plegen, dus doe je het niet. je hebt immers al een k*tleven, en dan ook nog eens een eeuwigheid in hel? Dacht het niet. Als de bijbel zou propageren dat als je een k*tleven hebt je beter naar god kan gaan, dan zouden die gristenen bij bosjes neervallen, om een beetje te overdrijven. Bovendien vind ik het alsnog een kulargument, maargoed.
Ik maak hier geen vergelijking tussen intellectuelen en religieuzen, maar 'intellectuelen' en niet-intellectuelen1) Waarom noem je de niet religieus steeds de intellectueel?

Leuk gebruik van hoofdletter, maken je argument aannemelijk sterker.2) "Wordt continu geconfronteerd met relatieviteit en doelloosheid." Ja? Dus? Dat er geen hoger doel is betekent niet dat je niet gewoon leuke dingen doet en je ding doet in de maatschappij. Dat is echt weer zo'n klassiek kul-argument. Net alsof de gristen continu denkt "zal ik dit nou wel doen, of krijg ik dan de torn van god over me heen?" Bovendien lijkt niet ieder streven doelloos te worden. ONZIN! Je streeft naar iets omdat je een doel wilt bereiken, anders zou je er niet naar streven. Dus zoals gezegd ONZIN!
Leuke manier waarop je een complexe zaak vanuit een specifieke hoek in de schijnwerpers zet. Dagelijks bidden en "slijmen bij god" staat trouwen geheel los van de passie die gevonden kan worden in geloof.3) Het doel in het leven en de passie in het leven geven zeg je? Zoals? Dagelijks bidden omdat je dan kan slijmen bij je god? Aardig zijn voor anderen omdat het MOET? Nee, je houdt jezelf dan voor de gek.
Ik weet precies wat ik hier zeg, weet jij wel waar ik het uberhaupt over heb? Heb je hier nog tegenargumenten voor of ander commentaar? Zou het leuk vinden om eens een argument van je te horen hierover ipv. deze vraag...
Op welke wijze zijn het tegenpolen dan? Kan jij voor mij uit de doeken doen wat een tegenpool precies is en waarom wetenschap en religie dit zijn? Ik zie namelijk helemaal geen tegenpolen maar twee zaken die op bepaalde vlakken veel overeenkomst vertonen en op sommige andere vlakken verschillen.
Uit welk deel van de zin "het leven voor het leven" heb jij deze compleet verschillende uiting opgemaakt?
Ik weet dat er verschillende posities zijn, dit neemt mijn eigen positie, die ik heb opgemaakt uit mijn studie tot nu toe echter niet weg.2) De werkelijkheid is zintuigelijkheid=>Check eens wat andere posities binnen de ontologie en epistemologie
Ben zelf niet gelovig en al in het geheel geen aanhanger van een georganiseerde religie.
Dit betekent voor mij echter niet dat de religie men niets kan bieden.
Ik geloof ook niet dat de wetenschap zich bezighoud met de waarheid of de realiteit.
Ik heb meer pragmatische overtuigingen.
De werkelijkheid is zintuigelijkheid, het denken is een constructie. In de zintuigelijkheid vindt men de vreugde, het verdriet, de volheid van het leven. Het stelllen van eigen doelen en waarden en het leven voor het leven, dit is iets wat religie ons niet kan bieden. Wie zegt namelijk dat wij moeten leven voor iets anders dan het leven zelf?
Dat beweert de wetenschap eigenlijk ook niet. 'Waarheid' of 'realiteit' zijn relatieve begrippen. De wetenschap heeft als doel om zoveel mogelijk kennis te vergaren en de perceptuele realiteit te verklaren. Daarnaast is het een streven naar vooruitgang en ontwikkeling. Het maakt, anders dan religie, nooit de claim om de 'ultieme waarheid' te kennen.Ik geloof ook niet dat de wetenschap zich bezighoud met de waarheid of de realiteit.
Ik heb meer pragmatische overtuigingen.
