Never quit
Nieuw hier, maar op dit forum gekomen vanwege de voor mij broodnodige informatie, dus aangemeld. Heb gezocht op voornamelijk blessures en daarbij valt mij op, als ook al opgemerkt door vele anderen, dat er schijnbaar nog steeds mensen rondlopen welke blessures niet serieus nemen. Onbegrijpelijk en ik spreek (helaas) uit (meerdere) ervaringen.
Kort: heb 5 jaar fanatiek aan BB gedaan en spijtig genoeg moeten stoppen vanwege een hernia welke te laat geconstateerd werdt ("je spieren zijn te kort", "weet je hoe veel mensen last hebben van hun rug", "gewoon doortrainen, komt wel weer los" waren de diagnoses / adviezen). Gevolg: fysio, stoppen met training alleen nog heel licht. Eigenwijs en te snel weer geprobeerd waardoor ik uiteindelijk 6 weken plat heb kunnen liggen. Te bang om weer te gaan trainen jaren niet gedaan. Na 5 jaar pas weer lef gevonden om te gaan sporten maar door een onverwachte schrikbeweging weer plat. Zo op en neer tot 2 maanden terug.
Beu om niets te doen, beu om te verpappen en vooral beu om mezelf in de spiegel te zien, trots aan de kant gezet en dan maar licht en onder begeleiding van een fysio (een echte en geen 18 jarige student die alleen maar vrouwen komt kijken). Na elke dag pijn in de rug te hebben sinds 1 maand pijnloos

! Weer het noodlot door te lang boven mijn hoofd een plafond te restaureren ....ontsteking in schouder (acuut, licht). Pijn is zo goed als weg maar heb in al die tijd niet gekozen om depri op de bank te hangen maar gekozen om dan toch maar te richten op verlagen BF en versterken CORE (zie ook rug problemen). Ik train nu met plastic en probeer apparaten links te laten liggen (kabel en los werken voor mij beter). Met de dag beter.
Wil hiermee aangeven dat we in deze sport 5 dagen in de week alles vragen van ons lichaam. Onbegrijpelijk dat als er dan een blessure optreedt en het lichaam een keer iets van de sporter vraagt er in sommige gevallen niets mee wordt gedaan. Rust bijvoorbeeld. Te trots en te bang om massa te verliezen. Snap dat niet. Neem rust, lichaam moet herstellen en vergeet niet dat een maand uit de running niet betekend dat er een maand werk weg is. Rust en soms blessures horen net zo veel bij een sport als bulken, cutten, voeding etc.
Pas 2 maanden maar ondanks de ellende mijn lichaam op een ietwat gezonder niveau gebracht: 1.80m. 80,5 kg. (was 87 ! (Spiermassa toename niet zo erg van toepassing gezien de korte periode, maar wel dat smerige buikje is weg !). BF 18 % (was bij beginmeting rond de 23 %

!).
(Wel janken met de stats van vroeger) BF wil ik uiteraard nog een stuk lager hebben, kan mooi in de rustperiode voor mijn schouder. Dan een goede basis om weer te gaan opbouwen.
Rust nemen en dan rustig opbouwen heeft mij geholpen. Ieder lichaam (en mens) is anders, luister naar je lichaam en gezond verstand blijven gebruiken dan volgt de rest vanzelf zou ik zeggen.
Beterschap