XXL Nutrition

Pijnlijke dood, doktoren

Na mocro's, politie en weet ik veel wat nog meer krijgen we nu de doktoren die we op korrel gaan nemen? Empathie verwacht ik niet van een doktor, daarvoor is een doktor niet aangenomen. Een dokter moet professioneel zijn in zijn vak en teveel betrokkenheid zorgt er voor dat die professionaliteit afneemt.
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #66
Na mocro's, politie en weet ik veel wat nog meer krijgen we nu de doktoren die we op korrel gaan nemen? Empathie verwacht ik niet van een doktor, daarvoor is een doktor niet aangenomen. Een dokter moet professioneel zijn in zijn vak en teveel betrokkenheid zorgt er voor dat die professionaliteit afneemt.
Jij oordeelt te snel.
 

Ik oordeel niet te snel, als een dokter het lijden van een patient kan verminderen zal deze er zeker voor kiezen. Maar wetten blijven wetten natuurlijk. Je kan een dokter verder er niet op veroordelen dat hij misschien zelf wel de middelen in huis heeft om zijn eigen lijden te verminderen mocht hij terminaal ziek zijn.
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #68
Ik oordeel niet te snel, als een dokter het lijden van een patient kan verminderen zal deze er zeker voor kiezen. Maar wetten blijven wetten natuurlijk. Je kan een dokter verder er niet op veroordelen dat hij misschien zelf wel de middelen in huis heeft om zijn eigen lijden te verminderen mocht hij terminaal ziek zijn.
Maar laten we eerlijk wezen: echt eerlijk lijkt het niet vanuit dit perspectief bekeken, of wel? De mens is egoïstisch geboren.
 
Bwah, ergens versta ik dit topic wel. Neem nu mijn voorbeeld, ik ben nu bijna twee jaar kankervrij en de driemaandelijkse testen zullen nu zesmaandelijks worden. Maar ook ik ben door een immens lijden geweest door een aggressieve verschrikkelijke chemotherapie te gaan en 2 zware ingrepen (resulteerde in verwijderen van m'n linkerlong). Maar heel in het begin zat de dokter er ook gewoon bij maar vroeg hij wel of hij het nieuws moest beperken of voluit mocht zeggen wat er aan de hand was.

Ik zei "doe maar voluit". Wat ik toen hoorde deed m'n wereld echter stilstaan, denken aan het feit dat je misschien doodgaat, niet door iets maar door je eigen ****ing lichaam...Pfff anyway's wonder boven wonder leef ik nu nog en w nu nog ongeveer drie jaar opgevolgd ( na 5 jaar ben je officieel genezen). Nu had men vorige maand wat gezien wat op een gevaar kon lijken, laat ons maar zeggen, een uitzaaiing. Heb de vorige vrijdag tests laten doen en wacht nu bang af (morgen hoor ik de resultaten) indien er uitzaaiing is, zal ik wederom geoppereerd moeten worden in de hoop dat te verwijderen. En als dat niet helpt, wel veronderstel dan maar dat ik basically ****ED ben. Heb zelf niet echt vrees van het nieuws, allez ja, ik zal wel denken van " ah ****". Maar ik denk vooral verder aan hoe bv m'n moeder zal reageren enzo want dat is ook niet prettig om zien hoe je naasten het verdriet proberen te verstoppen voor je.

pfff al bij al hoop ik gewoon dat er morgen niets aan de hand is en ik gewoon met m'n leven doorkan en verder kan studeren, motorrijden, trainen, jeugdbeweging en misschien ooit een vriendin....Want sterven zonder iemand ooit graag gezien te hebben is hetgene waar ik het meeste schrik van heb
 
Maar laten we eerlijk wezen: echt eerlijk lijkt het niet vanuit dit perspectief bekeken, of wel? De mens is egoïstisch geboren.

Eerlijk? Als je jezelf kan behandelen gelde bepaalde wetten niet meer, richting de patient heb je toch met andere obstakels te maken.
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #71
Bwah, ergens versta ik dit topic wel. Neem nu mijn voorbeeld, ik ben nu bijna twee jaar kankervrij en de driemaandelijkse testen zullen nu zesmaandelijks worden. Maar ook ik ben door een immens lijden geweest door een aggressieve verschrikkelijke chemotherapie te gaan en 2 zware ingrepen (resulteerde in verwijderen van m'n linkerlong). Maar heel in het begin zat de dokter er ook gewoon bij maar vroeg hij wel of hij het nieuws moest beperken of voluit mocht zeggen wat er aan de hand was.

Ik zei "doe maar voluit". Wat ik toen hoorde deed m'n wereld echter stilstaan, denken aan het feit dat je misschien doodgaat, niet door iets maar door je eigen ****ing lichaam...Pfff anyway's wonder boven wonder leef ik nu nog en w nu nog ongeveer drie jaar opgevolgd ( na 5 jaar ben je officieel genezen). Nu had men vorige maand wat gezien wat op een gevaar kon lijken, laat ons maar zeggen, een uitzaaiing. Heb de vorige vrijdag tests laten doen en wacht nu bang af (morgen hoor ik de resultaten) indien er uitzaaiing is, zal ik wederom geoppereerd moeten worden in de hoop dat te verwijderen. En als dat niet helpt, wel veronderstel dan maar dat ik basically ****ED ben. Heb zelf niet echt vrees van het nieuws, allez ja, ik zal wel denken van " ah ****". Maar ik denk vooral verder aan hoe bv m'n moeder zal reageren enzo want dat is ook niet prettig om zien hoe je naasten het verdriet proberen te verstoppen voor je.

pfff al bij al hoop ik gewoon dat er morgen niets aan de hand is en ik gewoon met m'n leven doorkan en verder kan studeren, motorrijden, trainen, jeugdbeweging en misschien ooit een vriendin....Want sterven zonder iemand ooit graag gezien te hebben is hetgene waar ik het meeste schrik van heb
Ah man, dat meen je niet. Ik hoop echt van harte dat het goed met je komt, ook al ken ik niet. Dit gun je gewoonweg niemand...
Ja, wou dat dit meer dan woorden konden zijn.

@EricR: indd, en daarom heeft Francis Bacon gelijk met het feit dat kennis macht is.
 
Bwah, ergens versta ik dit topic wel. Neem nu mijn voorbeeld, ik ben nu bijna twee jaar kankervrij en de driemaandelijkse testen zullen nu zesmaandelijks worden. Maar ook ik ben door een immens lijden geweest door een aggressieve verschrikkelijke chemotherapie te gaan en 2 zware ingrepen (resulteerde in verwijderen van m'n linkerlong). Maar heel in het begin zat de dokter er ook gewoon bij maar vroeg hij wel of hij het nieuws moest beperken of voluit mocht zeggen wat er aan de hand was.

Ik zei "doe maar voluit". Wat ik toen hoorde deed m'n wereld echter stilstaan, denken aan het feit dat je misschien doodgaat, niet door iets maar door je eigen ****ing lichaam...Pfff anyway's wonder boven wonder leef ik nu nog en w nu nog ongeveer drie jaar opgevolgd ( na 5 jaar ben je officieel genezen). Nu had men vorige maand wat gezien wat op een gevaar kon lijken, laat ons maar zeggen, een uitzaaiing. Heb de vorige vrijdag tests laten doen en wacht nu bang af (morgen hoor ik de resultaten) indien er uitzaaiing is, zal ik wederom geoppereerd moeten worden in de hoop dat te verwijderen. En als dat niet helpt, wel veronderstel dan maar dat ik basically ****ED ben. Heb zelf niet echt vrees van het nieuws, allez ja, ik zal wel denken van " ah ****". Maar ik denk vooral verder aan hoe bv m'n moeder zal reageren enzo want dat is ook niet prettig om zien hoe je naasten het verdriet proberen te verstoppen voor je.

pfff al bij al hoop ik gewoon dat er morgen niets aan de hand is en ik gewoon met m'n leven doorkan en verder kan studeren, motorrijden, trainen, jeugdbeweging en misschien ooit een vriendin....Want sterven zonder iemand ooit graag gezien te hebben is hetgene waar ik het meeste schrik van heb

Hey,

Ik hoop dat het loos alarm gaat zijn en dat er niks te zien valt. Ben zelf nu 1jaartje kankervrij, en moet nu de eerste 2 jaar ook maandelijks op controle.
Voorlopig altijd goed nieuws en hoop dus ook dat het zo blijft, ook een keertje gehad dat de oncoloog iets verdacht vond, maar uiteindelijk bleek het loos alarm te zijn. Hopelijk bij jou dus ook.
 
Kennen jullie doktoren die een pijnlijke dood hebben geleden?

Ik vind doktoren nogal koud als ze bij patiënten die veel pijn lijden aanwezig zijn.

Ik denk dat ze dat wel moeten zijn, anders zouden ze er binnen de kortste tijd aan ten onder gaan. Ik heb persoonlijk geen behoefte aan een arts die met me mee voelt met mijn verlies, ik wil eentje die vecht voor het leven van wie dan ook.
 
Ah man, dat meen je niet. Ik hoop echt van harte dat het goed met je komt, ook al ken ik niet. Dit gun je gewoonweg niemand...
Ja, wou dat dit meer dan woorden konden zijn.

@EricR: indd, en daarom heeft Francis Bacon gelijk met het feit dat kennis macht is.

Bedankt man. Achja, kan loos alarm zijn eh. Aint a dead man yet.

Hey,

Ik hoop dat het loos alarm gaat zijn en dat er niks te zien valt. Ben zelf nu 1jaartje kankervrij, en moet nu de eerste 2 jaar ook maandelijks op controle.
Voorlopig altijd goed nieuws en hoop dus ook dat het zo blijft, ook een keertje gehad dat de oncoloog iets verdacht vond, maar uiteindelijk bleek het loos alarm te zijn. Hopelijk bij jou dus ook.

Wow man, dan versta je exact welk creepy gevoel ik bedoel, rot he. Maja het is zoals je zegt, het kan loos alarm zijn. We zullen zien, de afspraak is morgen om drie uur in de namiddag. Maar dat zal binnenkort wel verschijnen in mijn log die ik zal starten als ik mag verder doen zoals ik nu ben. Heb het al een keertje gehad maar dat bleek dan idd ook maar iets lame als "compact banaal botteneiland te zijn"...dusja we zullen wel zien. Het komt anyway's toch allemaal in m'n log dat ik in september opstart
 
Na mocro's, politie en weet ik veel wat nog meer krijgen we nu de doktoren die we op korrel gaan nemen? Empathie verwacht ik niet van een doktor, daarvoor is een doktor niet aangenomen. Een dokter moet professioneel zijn in zijn vak en teveel betrokkenheid zorgt er voor dat die professionaliteit afneemt.

Zo is het. Slotje.
 
Heb net m'n diagnose gekregen en moet weer onder het mes omwille van een metastase...En de dokter vertelde dat al z'n patienten vandaag dit soort nieuws te verwerken kreeg en hij voelde zich er ook wat minder door. Dus artsen kunne wel degelijk empathie tonen
 
Terug
Naar boven