KaleHardloper
Advanced Bodybuilder
- Lid sinds
- 27 jul 2009
- Berichten
- 920
- Waardering
- 1
Logica hoeft niet perse rechtvaardig te zijn in een maatschappij.heb jij toevallig ooit met een kaalgeschoren hoofd hard tegen een muur gelopen?![]()
Volg de onderstaande video samen om te zien hoe u onze site kunt installeren als een web-app op uw startscherm.
Notitie: Deze functie is mogelijk niet beschikbaar in sommige browsers.
Logica hoeft niet perse rechtvaardig te zijn in een maatschappij.heb jij toevallig ooit met een kaalgeschoren hoofd hard tegen een muur gelopen?![]()
Logica hoeft niet perse rechtvaardig te zijn in een maatschappij.
Logica hoeft niet perse rechtvaardig te zijn in een maatschappij.

Jij oordeelt te snel.Na mocro's, politie en weet ik veel wat nog meer krijgen we nu de doktoren die we op korrel gaan nemen? Empathie verwacht ik niet van een doktor, daarvoor is een doktor niet aangenomen. Een dokter moet professioneel zijn in zijn vak en teveel betrokkenheid zorgt er voor dat die professionaliteit afneemt.
Maar laten we eerlijk wezen: echt eerlijk lijkt het niet vanuit dit perspectief bekeken, of wel? De mens is egoïstisch geboren.Ik oordeel niet te snel, als een dokter het lijden van een patient kan verminderen zal deze er zeker voor kiezen. Maar wetten blijven wetten natuurlijk. Je kan een dokter verder er niet op veroordelen dat hij misschien zelf wel de middelen in huis heeft om zijn eigen lijden te verminderen mocht hij terminaal ziek zijn.
Maar laten we eerlijk wezen: echt eerlijk lijkt het niet vanuit dit perspectief bekeken, of wel? De mens is egoïstisch geboren.
Ah man, dat meen je niet. Ik hoop echt van harte dat het goed met je komt, ook al ken ik niet. Dit gun je gewoonweg niemand...Bwah, ergens versta ik dit topic wel. Neem nu mijn voorbeeld, ik ben nu bijna twee jaar kankervrij en de driemaandelijkse testen zullen nu zesmaandelijks worden. Maar ook ik ben door een immens lijden geweest door een aggressieve verschrikkelijke chemotherapie te gaan en 2 zware ingrepen (resulteerde in verwijderen van m'n linkerlong). Maar heel in het begin zat de dokter er ook gewoon bij maar vroeg hij wel of hij het nieuws moest beperken of voluit mocht zeggen wat er aan de hand was.
Ik zei "doe maar voluit". Wat ik toen hoorde deed m'n wereld echter stilstaan, denken aan het feit dat je misschien doodgaat, niet door iets maar door je eigen ****ing lichaam...Pfff anyway's wonder boven wonder leef ik nu nog en w nu nog ongeveer drie jaar opgevolgd ( na 5 jaar ben je officieel genezen). Nu had men vorige maand wat gezien wat op een gevaar kon lijken, laat ons maar zeggen, een uitzaaiing. Heb de vorige vrijdag tests laten doen en wacht nu bang af (morgen hoor ik de resultaten) indien er uitzaaiing is, zal ik wederom geoppereerd moeten worden in de hoop dat te verwijderen. En als dat niet helpt, wel veronderstel dan maar dat ik basically ****ED ben. Heb zelf niet echt vrees van het nieuws, allez ja, ik zal wel denken van " ah ****". Maar ik denk vooral verder aan hoe bv m'n moeder zal reageren enzo want dat is ook niet prettig om zien hoe je naasten het verdriet proberen te verstoppen voor je.
pfff al bij al hoop ik gewoon dat er morgen niets aan de hand is en ik gewoon met m'n leven doorkan en verder kan studeren, motorrijden, trainen, jeugdbeweging en misschien ooit een vriendin....Want sterven zonder iemand ooit graag gezien te hebben is hetgene waar ik het meeste schrik van heb
Bwah, ergens versta ik dit topic wel. Neem nu mijn voorbeeld, ik ben nu bijna twee jaar kankervrij en de driemaandelijkse testen zullen nu zesmaandelijks worden. Maar ook ik ben door een immens lijden geweest door een aggressieve verschrikkelijke chemotherapie te gaan en 2 zware ingrepen (resulteerde in verwijderen van m'n linkerlong). Maar heel in het begin zat de dokter er ook gewoon bij maar vroeg hij wel of hij het nieuws moest beperken of voluit mocht zeggen wat er aan de hand was.
Ik zei "doe maar voluit". Wat ik toen hoorde deed m'n wereld echter stilstaan, denken aan het feit dat je misschien doodgaat, niet door iets maar door je eigen ****ing lichaam...Pfff anyway's wonder boven wonder leef ik nu nog en w nu nog ongeveer drie jaar opgevolgd ( na 5 jaar ben je officieel genezen). Nu had men vorige maand wat gezien wat op een gevaar kon lijken, laat ons maar zeggen, een uitzaaiing. Heb de vorige vrijdag tests laten doen en wacht nu bang af (morgen hoor ik de resultaten) indien er uitzaaiing is, zal ik wederom geoppereerd moeten worden in de hoop dat te verwijderen. En als dat niet helpt, wel veronderstel dan maar dat ik basically ****ED ben. Heb zelf niet echt vrees van het nieuws, allez ja, ik zal wel denken van " ah ****". Maar ik denk vooral verder aan hoe bv m'n moeder zal reageren enzo want dat is ook niet prettig om zien hoe je naasten het verdriet proberen te verstoppen voor je.
pfff al bij al hoop ik gewoon dat er morgen niets aan de hand is en ik gewoon met m'n leven doorkan en verder kan studeren, motorrijden, trainen, jeugdbeweging en misschien ooit een vriendin....Want sterven zonder iemand ooit graag gezien te hebben is hetgene waar ik het meeste schrik van heb
Kennen jullie doktoren die een pijnlijke dood hebben geleden?
Ik vind doktoren nogal koud als ze bij patiënten die veel pijn lijden aanwezig zijn.
Ah man, dat meen je niet. Ik hoop echt van harte dat het goed met je komt, ook al ken ik niet. Dit gun je gewoonweg niemand...
Ja, wou dat dit meer dan woorden konden zijn.
@EricR: indd, en daarom heeft Francis Bacon gelijk met het feit dat kennis macht is.
Hey,
Ik hoop dat het loos alarm gaat zijn en dat er niks te zien valt. Ben zelf nu 1jaartje kankervrij, en moet nu de eerste 2 jaar ook maandelijks op controle.
Voorlopig altijd goed nieuws en hoop dus ook dat het zo blijft, ook een keertje gehad dat de oncoloog iets verdacht vond, maar uiteindelijk bleek het loos alarm te zijn. Hopelijk bij jou dus ook.
Na mocro's, politie en weet ik veel wat nog meer krijgen we nu de doktoren die we op korrel gaan nemen? Empathie verwacht ik niet van een doktor, daarvoor is een doktor niet aangenomen. Een dokter moet professioneel zijn in zijn vak en teveel betrokkenheid zorgt er voor dat die professionaliteit afneemt.
