Uit mijn "Interview van de maand" (2018)
Ik heb meerdere soorten blessureleed gehad in het verleden.
- In mijn 'bodybuildersjaren' (1984-1990) kreeg ik ontzettend veel last van m'n nek en bovenrug.
Oorzaak was het doen van de Close Grip Upright Row en dan met name door de externe rotatie bovenin deze beweging.
Gestopt met deze oefening, probleem voorgoed opgelost.
- In die tijd had ik ook steeds vage onderrug klachten. Wat ik ook deed, ik kwam daar maar niet vanaf.
Ik droeg in de tijd altijd een riem bij squats, deadlift, rows etc., totdat ik een artikel las van Fred Hatfield over overmatige en verkeerd gebruik van een gewichtheffers riem.
Bleek dat gebruik van riem heel makkelijk datgene kan veroorzaken wat je er eigenlijk mee probeert te voorkomen: Onderrugklachten!
Riem het raam uit en zonder gaan trainen. Pijntjes in de onderrug verdwenen als sneeuw voor de zon.
Daarna nooit meer een riem gebruikt, probleem sindsdien opgelost.
- Pakweg 16 jaar terug heb ik een tijd geworsteld met Rotator Cuff problemen.
De vermoedelijke oorzaak lag toen in een disbalans tussen de 'push' musculatuur en de spieren rondom de schouderbladen en de bovenrug.
Eerst heb ik geprobeerd dit op te lossen d.m.v. specifieke RC oefeningen zoals L-Laterals en L-Flyes, maar dat hielp geen zier.
De volgende stap was het doen van compound pull beweging die nadruk leggen op de bovenrug. Rows to chest en Face Pulls hebben heel goed geholpen om de problemen te verminderen tot een acceptabel niveau.
Toch bleef de RC een zwakke plek.
Het was in die tijd dat ik me ook realiseerde dat mijn OH press eigenlijk wel heel erg zwak was in vergelijking met de bench press.
Ik besloot hier toen wat aan te doen, ook met het advies van anderen in het achterhoofd dat een sterke OH press mogelijk de prestaties op de bench press gunstig beïnvloedt.
Dit bleek inderdaad bij mij te kloppen, hoe sterker ik werd op de OH press, hoe makkelijker en stabieler mijn bench press werd.
Als toegevoegde bonus op het OH press werk, verdwenen ook alle overgebleven RC klachten volledig.
- In 2005 heb ik het even heel moeilijk gehad met trainen.
Ten eerste liep ik aan beide benen een blessure op aan de VMO. (Vastus Medialis Obliquues, de 'traan' vormige kop van de Quads aan de binnenzijde van het dijbeen.
Ten tweede kreeg ik een golf én tennisarm aan beide armen.
Gelukkig kwam ik er wel snel achter wat de oorzaken waren van de problemen.
De VMO blessure werd veroorzaakt door de manier van squatten uit die tijd. Geïnspireerd door o.a. WSB en powerlifter Ano Turtiainen, had ik meerdere jaren sumo stijl gesquat.
Dus met een zeer wijde stance, tenen vooruit wijzend en zeer sterk vanuit de heupen.
Ik was weliswaar behoorlijk sterk in deze variant (1RM 252,5 kg), maar mijn VMO' vonden deze beweging niet zo'n goed idee en zeiden 'pang'.
Scheuring aan beide kanten (gelukkig geen volledige ruptuur)
Ergens had ik het wel voelen aankomen, maar ik ben eigenwijs en het ging net zo lekker.
Voor mij geen sumo stijl squat meer dus. Ik doe hem nu weer conventioneel met een medium stance, voeten 30 graden naar buiten en met meer inbreng van de quadriceps.
Probleem sindsdien opgelost.
De problemen aan mijn ellebogen werden veroorzaakt door het doen van allerlei onderarm oefeningen met een licht gebogen arm.
Klinkt heel simpel, maar ik heb echt diep moeten graven en analyseren voordat ik dit door had. Sindsdien doe ik ze met volledig gestrekte arm en sindsdien is het probleem volledig opgelost.
)
