MuscleMeat

Gestopt Strudel's dikke CUTlog 2.0

Contest
Status
Niet open voor verdere reacties.
Nou, eigenlijk best heel fucking hectisch de laatste tijd. Het doel de afgelopen maanden was om flink te beuken op werk, geld te harken, en dan vanaf juni nog slechts 3 max 4 dagen per week te gaan werken (en dan weer m'n sport op te pakken). Dat ging goed en dat doel heb ik uiteindelijk ook behaald. Kwas wel redelijk op. Zie m'n post hieronder:


Ik had 2 opdrachtgevers. Een druk restaurant hier om de hoek en een hotel in het noorden.
Dat restaurant werkte ik 4 dagen in de week. Intensief werk. Dat hotel 1 a 2. Relatief rustiger.

Dat restaurant sloopte me fysiek en mentaal, dus ben ik daar teruggegaan naar 2 dagen, en 3 a 4 dagen bij dat hotel. Tijdens m'n vakantie in Portugal werd ik gebeld door de eigenaar van het restaurant, dat ze een nieuwe kracht in loondienst hebben aangenomen en ik dus niet meer nodig ben. Hij wilde me niet meteen opzij schuiven, dus nog 2 weken het huidige rooster gevolgd. Netjes! Daarna slechts nog 1 dag in de week voor een maand plus alle invaldagen die ik heb geruild voor het team. Dat is inmiddels klaar (slechts nog 1 half dagje eind juli).

Top! Kwilde er al weg, dus dit was mijn out. En nu hoef ik zelf niet op te zeggen dus beter voor mij.

Dus... Dat hotel bleef over. De oude chef kreeg een burnout paar maanden geleden. Sous chef bleef over maar die wilde geen extra taken doen. Ik zou sous chef 2 worden, maar management werkte tegen. Geen budget, ik ben te duur.

Desondanks heb ik alsnog veel extra taken op mij genomen (tot een bepaalde hoogte, ik ben geen filantropische instelling). Hart voor de zaak, extra ervaring en kennis, en het biedt kansen, dus een investering voor later. Ookal kreeg ik betaald als zelfstandig werkend kok. Dit was begin mei.

Maandje verder, begin juni. Nieuwe chef is aangenomen, oude sous chef per direct ontslagen, 3 man neemt per direct ontslag. Dit alles in een week tijd. Oude sous had de chef uitgescholden en de general manager (GM) de "slechtste GM ooit" genoemd. Heeft zelfs nog geprobeerd alle sheetz en recepten te verwijderen van de computer in het kantoor. Chef in de stress. Ik kijk, alles stond nog in de prullenbak, was ie vergeten te legen :roflol:.

De nieuwe chef ligt mij, we hebben dezelfde visie en liggen op zeer goede voet met elkaar.
2 nieuwe mensen worden aangenomen. 1 chef de parti en 1 jongen die sous chef zou worden vanaf 1 juli.

In de zomer draaien wij 'Voetbal'. Voetbalclubs uit het buitenland verblijven in ons hotel voor ong een week (per club) voor een trainingskamp waarbij ze de faciliteiten van AZ gebruiken. Ze verblijven bij ons ongeveer 8 dagen, met ong 60 man (per club), en wij faciliteren naast overnachten dus hun eten. En die gasten kunnen eten. Ontbijt, lunch, snacks, diner, snacks, lunchboxjes, etc. Diëtist levert ons een draaiboek met de makro's per persoon en daarop moeten wij bestellen, voorbereiden, bereiden en meegeven, stipt op tijd, terwijl we nog open zijn voor andere hotelgasten.

Terwijl wij onderbezet zijn doordat 1 man is onstlagen, 3 ontslag hebben genomen (en niet meer komen opdagen), en we een nieuwe chef hebben.

Dus, het leek erop dat alles fout ging. De nieuwe potentiele sous chef deed geen f**k, alleen klagen. Dus ik heb mijn verantwoordelijkheid gepakt en de eerste voetbalgroep (AEK Athene) volledig op mij genomen (nadat mij collega's dag 1 compleet hebben opgefokt).

20240619_124210.jpg

20240619_124203.jpg

En het lijkt simpel, maar die gasten eten veel per dag en je moet alles per eetmoment uitrekenen (100 g vlees, 100 g vis, 100g dit, 100 g, etc) per maaltijd, per persoon, extra dieetwensen voor spelers, uitzonderingen op speeldagen, etc.

Zie onze MEP (Mise en Place) lijst voor 1 dag voor die voetbalgroep
20240626_001653.jpg

Dus, een zeer grote uitdaging. Iedereen in de stress, maar ik vind dit geweldig. Hier ga ik goed op. Het organiseren van dit.

Dus ik pakte het op en vanaf die dag ging alles helemaal top. Keuken blij, bediening blij, AEK blij, management blij.

Tot de een na laatste dag. Die nieuwe potentiële sous chef verloor zijn shit, flipte, begon te schreeuwen en met borden naar bediening te gooien. Om niks eigenlijk. T werd em teveel. 5 dagen voor einde proeftijd.
Chef belt em, je hoeft niet meer terug te komen.

Dus opeens zit het hotel in de shit. Nieuwe voetbalclubs komen, nieuwe sous is ontslagen.. wat nu?
Maar ZZP Strudel heeft afgelopen maanden laten zien dat hij het allemaal kan. M'n investering...

Dus ik word gebeld afgelopen vrijdag. Door de chef. Op mijn vrije dag.
-Hey, alles goed? Update Q is per direct ontslagen, wij tolereren dit gedrag niet. En hij heeft geen f**k gedaan om te laten zien dat ie sous chef kan zijn.

-eh.. ok. Heftig. En nu? We hebben een sous nodig. Volgende voetbal teams komen over anderhalve week..

-Kheb met management overlegd. Ik heb goedkeuring voor een ZZP sous chef en chef de parti. En gezien jouw geschiedenis hier.. we liggen op 1 lijn, je kent de keuken, deelt mijn visie, ligt met zowel keuken als bediening op goede voet, wil ik je niet passeren. Kwil jou als sous.

- Top! Maar mijn tarief verandert dan wel.

- Geen probleem. Kwil jou als sous zodat jij hier zaken op orde kan brengen

- Top.

Dus, nieuwe functie met veel meer verantwoordelijkheden. Ik neem een groot deel van het takenpakket van de chef over (roosters maken, uren personeel accrediteren, bestellen, menu enginering, begroting en kostprijzen berekenen) en alle voetbalclubs aankomende maanden voor mijn rekening. Per club krijg ik van hun diëtist een draaiboek en aan de hand daarvan moet ik dus een menu samenstellen. Zoveel gram proteïne per persoon per maaltijd, weinig vet, etc etc. Geniaal dus icm mijn krachttraining achtergrond en kennis van dit forum :).

En daardoor dus ook een hoger uurtarief:
Screenshot_20240703_001706_shiftmanager.jpg

Screenshot_20240703_002119_OneDrive.jpg

Waardoor ik nu 2k+ per week (ex-btw) en dus ong 10k per maand binnenhark momenteel.
Dat is serieus geld.

En daarom heb ik dus besloten om deze zomer alsnog te knallen op werk en trainen op een lager pitje te zetten. Deze kans is een toevallige samenloop van omstandigheden (die ik enigssinds heb gestuurd). En nu ben ik opeens sous chef die gedurende 2 maanden verantwoordelijk is voor meerdere 1e divisie professionele voetbalclubs.

Als ik deze shit vlam, en dat ga ik doen, dan heb ik echt een geweldige referentie (en praktijkervaring) voor mijn toekomstige loopbaan. En kan ik daardoor veel hogere tarieven gaan vragen in de toekomst. En biedt het mij een hogere baan(opdracht)zekerheid.

Die 45 per uur is via een detacheerder. Als ik mijzelf nu bewijs (nadat ik eindelijk de kans en erkenning heb gekregen), dan kan ik voor directe opdrachten zonder bemiddelaar nog een stuk meer vragen.


Al bij al. Ik ben inactief in mijn log, maar heb verre van stilgestaan. Er is meer in het leven dan sport. Ookal zou ik het liefst 4 á 5x per week gaan trainen, en dat was ook het initiële doel, moet je kansen die plotseling op je pad komen met beide handen grijpen.
Supermooie kans, en ja dan moet je keuzes maken, begrijpelijk.

Heel veel succes man en nog veel meer plezier gewenst!
 
Mja.. (super bedankt trouwens! :heart: :))

Bij deze wil ik wat opheldering geven over mijn mindset en situatie. Het was niet mijn werk dat mij teveel werd @Mindcontrol. Het was niet mijn werk dat de hele dag door mijn hoofd spookte en bleef malen. Ik snap dat jullie zeggen dat ik een stap terug moest doen, op mijzelf moest letten, voordat ik mijzelf voorbij loop. Logisch, en super lief trouwens, maar ik heb nooit gezegd wat de daadwerkelijke reden was waardoor ik mij zo kut voelde de afgelopen maanden.

Werk was mijn afleiding.

M'n zoontje is mogelijk/waarschijnlijk autistisch. Hij wordt over een maand 3 jaar oud, maar praat nog geen woord. Vertoond afwijkend sociaal gedrag. Heeft bepaalde ticks. Is geweldig in cijfers, snapt wel alle woorden en zinnen die je zegt, voert die ook uit, doet puzzels van 5 jarigen, is echt bizar goed in cijfertjes, maar is hypergevoelig voor hoog frequentie geluiden (bijv. stofzuigers), druktes, andere kinderen. Hij wijkt af. Zegt geen woord. Wijst wel alles aan.
Het viel mij al langere tijd op.
Hij loopt inmiddels bij verschillende instanties en logopedisten.

Het vreet aan mij. Heel erg. Ik wens dat ie een makkelijke leuke jeugd tegemoet gaat waarin ie meegaat met de menigte. Mijn grote kleine ventje.

Maar dat zit er mogelijk niet in. En die gedachte, vreet mij compleet op. Elke fucking dag opnieuw. De hele fucking dag door. Ik voel me al een jaar flink ongelukkig hierdoor.

Maar ondertussen is het wel t meest vrolijke kindje dat zowel ik, als mijn vriendin (die al 20 jaar in de kinderopvang werkt), en de leidsters van de peuter speelzaal, kennen.

En daarom werk ik mij de t*fus in. Zodat ik hem in ieder geval financieel kan ontlasten. Hell, ik kreeg niks toen ik 18 werd. Hij heeft al 20k voor zijn 3e verjaardag :roflol:.


Maar het liefst ben ik elke dag de hele dag met hem, nog los van de extra behoeftes die hij heeft wat betreft het ontwikkelen van taal en spraak.

Maarja, gezien de huidige situatie in dit land, de situatie van mijn zoon, en met oog op de toekomst, is het hebben van flinke financiële reserves voor ouders een noodzaak geworden om hun nageslacht financieel veilig te stellen.

Dus ben ik genoodzaakt mijn verantwoordelijkheid te nemen, en te blijven zwoegen. En dat is wat ik de laatste maanden doe.

Terwijl ik het liefst veel vaker thuis ben.
Wow, heftig man dat je je er zo door voelt.,
En wel respect dat je dit zo deelt. Ik heb zelf geen kinderen dus ik weet niet hoe ik zou reageren. Ik zie autisme daarnaast niet als beperking of als iets slechts, ik zie autisme als next-level mensen.

Wij denken dat "wij" "normaal" zijn, omdat we alles kunnen verklaren en in hokjes kunnen stoppen en kunnen labelen, maar daarmee beperken we onszelf.

Begrijp me niet verkeerd hoor aub, ik ben echt oprecht met je en vind het echt kut dat je je er zo ongelukkig door voelt en dat het aan je vreet. Maar denk je dat als hij niet "met de menigte" mee gaat dat ie dan ongelukkig is? Gaat het dan nu om jouw geluk of om zijn geluk?

Is misschien hard dat ik dit zeg maar hij weet niet beter, jij bent degene die zich moet aanpassen maar hij weet niet beter, daarnaast (ja ik hoor en lees ook wel eens wat) denk ik dat mensen met autisme vrijwel allemaal bovengemiddeld intelligent zijn, ze kunnen alleen veel moeite hebben met communiceren op de manier zoals "gewone mensen" doen.
Het is namelijk geen ziekte, ik neem aan dat hij al zijn ledematen heeft en normaal kan bewegen. Hij heeft talenten die ons allemaal omver blazen, hij zal je gaan verbazen.

Ik zeg dit niet omdat ik het niet serieus neem maar ik vermoed dat wij autisme anders zouden kunnen benaderen, zodat jij je niet ongelukkig voelt, ik denk zelf dat hij alles voelt wat jij ook voelt, hij kan zich zelf alleen niet uitdrukken op de manier die jij en ik kunnen. En ja volgens mij zijn er verschillende vormen van autisme dus het ene geval kan zwaarder zijn dan het andere, maar dan betekent dit dus nogmaals dat de persoon zelf niet beter weet.

Ondanks dat wens ik je wel sterkte, en ook jij hebt zo enorm veel gevoel en misschien mag je sommige dingen wel gewoon zijn gang laten gaan, je werkt hard omdat ook dat je passie is, je verdiend er flink wat geld mee, je hebt een vrouwtje, een kind, een gezin, en je kunt elke dag eten wat je wilt. Alleen de liefde telt broer.

Laat je niet gek maken omdat iedereen dit wel doet.

Respect man!
 
Laatst bewerkt:
Begrijp me niet verkeerd hoor aub, ik ben echt oprecht met je en vind het echt kut dat je je er zo ongelukkig door voelt en dat het aan je vreet. Maar denk je dat als hij niet "met de menigte" mee gaat dat ie dan ongelukkig is? Gaat het dan nu dan om jouw geluk of om zijn geluk?
De realiteit is (helaas) wel zo dat als je afwijkt van de norm je vaak niet volledig kunt opgaan in of geaccepteerd worden door de menigte. En over het algemeen wordt men daar niet gelukkiger van.
 
  • Like
Waarderingen: K82
De realiteit is (helaas) wel zo dat als je afwijkt van de norm je vaak niet volledig kunt opgaan in of geaccepteerd worden door de menigte. En over het algemeen wordt men daar niet gelukkiger van.
Liefhebbende ouders die voldoende aandacht geven kunnen dit redelijk compenseren.
 
De realiteit is (helaas) wel zo dat als je afwijkt van de norm je vaak niet volledig kunt opgaan in of geaccepteerd worden door de menigte. En over het algemeen wordt men daar niet gelukkiger van.
Klopt, maar dat ze ongelukkig worden komt doordat ze dus niet geaccepteerd worden door de "norm" .
Eigenlijk moet "de norm" eens even flink normaal gaan doen.
 
Noem het hoe je het wilt, maar autisme is wel een neurologische ontwikkelingsstoornis.
Het wordt door de medische wereld misschien een "stoornis" genoemd.

Ik lees ook dat er gesproken wordt over een "neurobiologische variatie", klinkt al heel anders dan "stoornis"
 
Het wordt door de medische wereld misschien een "stoornis" genoemd.

Ik lees ook dat er gesproken wordt over een "neurobiologische variatie", klinkt al heel anders dan "stoornis"

Als je schrijft
Het is namelijk geen ziekte, ik neem aan dat hij al zijn ledematen heeft en normaal kan bewegen.

Dan vergelijk je iemand op fysiek of motorisch vlak toch ook met de norm. Dat mag dan op mentaal vlak toch ook? Een
stoornis is in mijn ogen niets anders dan een variatie. De laatste term laat namelijk ik het midden of hetgeen waar het over gaat binnen de norm valt of niet. Of we het nu leuk vinden of niet, een zintuiglijke ontwikkeling die maar bij ca. 1% van de mensen plaatsvindt past niet binnen de norm. Dit is geenszins een waardeoordeel
 
Het wordt niet voor niks 'neurodivergent' en 'neurotypical' genoemd.
Het heet Autisme Spectrum Stoornis (ASS, Engels ASD) maar velen willen die 'stoornis' eraf omdat het een negatieve connotatie heeft.

Ben ik zelf niet mee eens. Het is een stoornis, boeiend. Is en blijft een spectrum.

Mijn zoontje is ook pas laat gaan praten, moest ook naar spraak therapie, heeft veel kenmerken van autisme. Nu lultie de oren van mn kop af.
In zijn klas zit een meisje die niet praat ('non-verbal') maar zit gewoon in dezelfde klas, met leeftijdsgenoten, op een gewone basisschool en gaat goed mee met de rest.

Je moet als ouder je kind steunen, welke problemen er ook zijn, maar dit betekent ook dat je vooral naar mogelijkheden moet kijken ipv naar wat er niet mogelijk is.

Apfelstrudel, je bent er in ieder geval mee bezig. Mijn ouders hadden het kunnen weten van mij, dachten het zelfs ook, maar hebben er nooit iets mee gedaan waardoor ik een kut kindertijd had.

Jij bent er voor je kind..of hij nou praat of niet praat. Leer (kind)gebarentaal (hielp bij ons best wel).

Stressen is logisch, maar lost helaas niks op. Roeien met de riemen die je hebt zegmaar.

Sterkte in ieder geval.
 
  • Heart
Waarderingen: K82
M'n zoontje is mogelijk/waarschijnlijk autistisch. Hij wordt over een maand 3 jaar oud, maar praat nog geen woord. Vertoond afwijkend sociaal gedrag. Heeft bepaalde ticks. Is geweldig in cijfers, snapt wel alle woorden en zinnen die je zegt, voert die ook uit, doet puzzels van 5 jarigen, is echt bizar goed in cijfertjes, maar is hypergevoelig voor hoog frequentie geluiden (bijv. stofzuigers), druktes, andere kinderen. Hij wijkt af. Zegt geen woord. Wijst wel alles aan.
Het viel mij al langere tijd op.
Hij loopt inmiddels bij verschillende instanties en logopedisten.
Jullie zijn er vroeg bij, dat kan al enorm schelen.

Dat hij nu nog niet praat of bepaalde zaken niet of anders doet zegt niet dat hij dat nooit zal doen. Sommige kinderen (met ASS) gaan pas praten als ze hele zinnen kunnen zeggen.

Als hij intelligent is dan is de kans groot dat hij zich, met wat eventuele aanpassingen, prima zal kunnen redden.

Deels in het kader van je zelfzorg: train je nog wel een beetje? Al is het maar een paar keer per week een uurtje om je hoofd leeg te maken?
 
Hoe gaat het?
 
Hoe gaat het met jou, leef je nog?

25/8 aan het werk tegenwoordig?
 
Rausgestrudelt!
 
Status
Niet open voor verdere reacties.
Terug
Naar boven