Sticky Tweede Kamer/ NL Politiek

Derksen · 27 jul 2017

Doornbos, die al jaren over de wereld reist om verslag te doen vanuit conflictgebieden, roert zich ook in de discussie over Nederlandse Syriëgangers. Nu IS verliest, willen zij veelal weer terug naar Nederland. Doornbos is kritisch over de Nederlandse houding. ,,Die jongens hebben in Syrië jarenlang als beesten lopen zuiveren, moorden en verkrachten. Omdat er zelden of nooit getuigen zijn van hun misdaden, zullen ze dus voor een Nederlandse rechtbank worden vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs. Of ze krijgen een straf van maximaal twee jaar. Dit zijn onze hedendaagse SS'ers, vergelijkbaar met Nederlanders die zich tijdens de Tweede Wereldoorlog bij de SS aansloten. Die kregen na de oorlog serieuze straffen. Best veel hebben de doodstraf gekregen. Tegenwoordig is het populair in West-Europa om overal begrip voor te hebben, om iedereen duizend kansen te geven."

Dus we moeten ze weigeren?

,,Van mij mogen ze terugkomen, want ik woon niet in Nederland. Maar kijk dan ook niet vreemd op als er binnenkort iemand honderd mensen doodrijdt in de Kalverstraat. Veel moslims in het Midden-Oosten snappen totaal niet waarom Europa zo laconiek doet over die extremisten. In grote delen van de moslimwereld worden IS-strijders of gedood of krijgen ze 25 jaar gevangenisstraf. In West-Europa denken veel mensen dat we IS'ers weer op het goede pad krijgen met een cursus, wat huursubsidie en een buurthuis. Van die Nederlandse politici die niet eens de basics van de islam kennen. Van die politici die alleen maar moslims tegenkomen als ze een afspraak met hen hebben, maar geen moslim in hun vriendenkring hebben. Dit soort politici denkt dus dat ze beter weet hoe om te gaan met IS en al-Qaeda dan Arabieren of Pakistanen die al hun hele leven lang moslim zijn en alle kneepjes kennen. De toekomst zal ons leren wie gelijk heeft, maar ik zet m'n geld op Pakistanen en Arabieren, niet op de Pechtolds of de Klavers."

Het westen steunt nog steeds de 'gematigde opstandelingen' in Syrië. Trump stopt daarmee. Wie heeft gelijk?

,,Gematigde opstandelingen bestaan niet meer. Als de rebellen zo gematigd zijn, waarom is er dan sinds 2013 geen Nederlandse journalist meer in Noord-Syrië geweest? Het antwoord is: omdat je gekidnapt wordt door al-Qaeda. Ik ben zelf nog in 2014 in Idlib (Noord-Syrië) geweest, maar dat was onder bescherming van vijftig gewapende rebellen en tien voertuigen, waaronder luchtafweergeschut. Bovendien was ik de hele trip gemaskerd, omdat ik anders gekidnapt zou worden bij het eerste de beste al-Qaeda-checkpoint in het geval ze een buitenlander zouden zien. Echt, geloof me, alle gematigde rebellengroepen zijn opgerold. Die gematigde Syrische rebellen zitten voornamelijk als vluchtelingen in Turkije of in Nederland of Duitsland.''

Kijk, van mij als Nederlander verwachten ze niet anders dan dat ik anti-IS ben. Zij wordt, als moslim en Arabische, beschouwd als een verrader. Ze wordt constant bedreigd, dus we moeten altijd uitkijken. Nooit zeggen waar we zijn, nooit vertellen waar we morgen naartoe gaan. Het went wel en we doen er ook niet dramatisch over of zo, maar het speelt op de achtergrond altijd mee. Want één ding is me duidelijk geworden na al die jaren: IS en al-Qaeda-strijders zullen nooit, nooit, nooit stoppen. Ze noemen zichzelf altijd 'slaven van Allah'. Tja, probeer dat maar eens uit hun hoofd te praten. Dan ben je dertig jaar verder."

Spijker en kop.

Scarface17 · 27 jul 2017

The Donald zei:
Ik zag een kort fragment via yt terug waarin Baudet vertelde dat problemen rondom de immigratie een van de grootste waren. Waarop een of andere kut zei pardon, is het grootste probleem niet het klimaatprobleem
Waarop Baudet vervolgde dat de problemen rondom de immigratie een van de grootste zijn enz.

Edit:

[Link niet meer beschikbaar]

LOL

Dit soort tweets maakt Thierry niet echt sterker. Wat is nu eigenlijk het concrete standpunt van FvD tav het klimaat? Willen ze wel het klimaatakkoord volgen? Kon het niet op hun site vinden.

Derksen · 27 jul 2017

Scarface17 zei:
Dit soort tweets maakt Thierry niet echt sterker.

Hoezo niet? Hij kan toch gewoon tweeten.
Er bestaat beslist geen consensus op wetenschappelijk niveau qua oorzaak en gevolg van klimaatproblemen.
---

Het klimaat verandert – dat is zeker. In de 17de eeuw was het in Europa een stuk kouder dan nu, daarvan getuigen de schitterende wintergezichten van schilders als Avercamp en Heeremans.

In de Middeleeuwen was het juist weer wat warmer – zodat er wijn kon worden verbouwd in Noord-Engeland. Wordt deze natuurlijke cyclus van koude en warme eeuwen nu beslissend verstoord door de menselijke uitstoot van CO2?

Zal de zeespiegel dramatisch gaan stijgen, komt er een nieuwe zondvloed, waarin onze Prometheïsche schuld door natuurkrachten wordt afgestraft?

Een psycholoog zou de huidige zelfkastijding op z’n minst opmerkelijk vinden en eens goed doorvragen waar dat schuldcomplex van de Westerse mens toch vandaan komt.

Als politicus neem ik een andere positie in – en ga op zoek naar argumenten die beide kanten van het loopgravendebat over klimaat en de menselijke invloed daarop zouden kunnen aanspreken.

Parijs kost vooral veel geld
In de eerste plaats, is de tot nu toe gekozen aanpak verstandig? Is het klimaatakkoord van Parijs (2015), waar Donald Trump vanaf wil, de juiste stap voorwaarts? Het lijkt vooral veel geld te kosten.

Is het niet beter om ons te focussen op investeringen in innovatie zonder obsessief met uitstootbeperking bezig te zijn? Als we dat doen, houden we veel meer over om te zorgen dat we in de toekomst kunnen beschikken over technologie waarmee op betaalbare wijze de energietransitie kan plaatsvinden.

De ‘klimaatmaatregelen’ uit het akkoord van Parijs kosten (volgens schattingen van de Deense milieueconoom Bjorn Lomborg) tussen de 1.000 en 2.000 miljard dollar per jaar.

Ze kosten dus enorm veel economische groei. Daarmee is ‘groene groei’ dus een mythe. Groene banen, ze bestaan alleen bij de gratie van subsidies: en elke groene ‘baan’ gaat dus ten koste van banen elders in de economie.

Weinig productie
Van Veldhoven pocht dat zonne-energie in de VS voor meer banen zorgt dan olie, kolen en gas bij elkaar. Wat ze er niet bij vertelt is dat zonne-energie minder dan 1 procent bijdraagt aan de totale Amerikaanse elektriciteitsproductie.

Steenkool en gas nemen nog altijd meer dan 60 procent van de elektriciteitsproductie voor hun rekening. Waarvoor minder arbeidskrachten nodig zijn! Meer duurzame banen wil dus ook hier vooral zeggen: veel minder andere banen en dus ook minder geld voor daadwerkelijke innovatie.

In Nederland gaan we naar schatting een kleine honderd miljard euro uitgeven aan het Energieakkoord. Dat doen we omdat Nederland een Europese doelstelling naleeft om 14 procent duurzame energie te gebruiken in 2020. Maar waarom is die doelstelling ooit afgesproken? Gaat het ons nu om klimaat en CO2 of om duurzame energie?

Duurzame energie is een extreem dure manier om CO2 te reduceren. En passant is besloten dat kernenergie niet ‘duurzaam’ zou zijn, terwijl er zeer weinig CO2 bij vrijkomt. Die route is daardoor nagenoeg onbespreekbaar geworden terwijl juist daar, bij de vierde generatie kernenergie, economische kansen liggen voor Nederland.

Twijfelachtige klimaatmodellen
In reactie op de Urgenda-klimaatzaak – waarin de rechter besliste dat Nederland niet 17 procent maar 25 procent CO2 moet reduceren in 2020 – liet de Nederlandse staat weten dat de 8 procent extra CO2-reductie die met de uitspraak gemoeid is, neerkomt op 0,000045 graden Celsius minder opwarming in 2100. Ja, u leest het goed: 45 miljoenste graad minder opwarming in 2100.

Nog los van de twijfelachtigheid van de hierbij gebruikte klimaatmodellen (want tot nu toe kwamen alarmistische voorspellingen niet uit): dit is pure symboolpolitiek.

Hele carrières zijn erop gebouwd, banencircuits draaien erop en het bestaan van GroenLinks en D66 is ervan afhankelijk. Ten koste van bijna 100 miljard euro, ofwel ruim 20.000 euro per gezin.

Achteloos
De rekening van al deze groene plannetjes, al die feelgood van de ‘apptivisten’ met hun opgestroopte mouwen? Die betalen de ondernemers, de MKB’ers, de ZZP’ers van Nederland. Minister Kamp rept van een ‘breed draagvlak in de Kamer en onder de bevolking’, maar heeft de burger nooit verteld wat het zal gaan kosten.

Toen de Algemene Rekenkamer in 2015 constateerde dat Nederland de Europese doelstelling van 14 procent niet zou gaan halen en dat de kosten zouden oplopen tot 70 miljard euro, merkte Van Veldhoven op dat de minister zichzelf structureel ‘te rijk’ rekent.

Ze doelde op het niet halen van duurzame doelen. Het kolossale bedrag van 70 miljard euro – die moest worden opgebracht door de Nederlandse bevolking – werd achteloos ter kennisgeving aangenomen.

Verkiezingscolumns Archieven - Business Insider

Scarface17 · 27 jul 2017

The Donald zei:
Hoezo niet? Hij kan toch gewoon tweeten.
Er bestaat beslist geen consensus op wetenschappelijk niveau qua oorzaak en gevolg van klimaatproblemen.
---

Thierry mag tweeten wat hij wil. Maar in mijn ogen heeft zo'n korte termijn tweet op iets duurzaams als zeeniveau niet veel meerwaarde. Daar zet hij zijn eigen standpunt geen kracht bij imo. Dat er geen echte consensus is weet ik, maar ik vind dat je alle facetten mee moet nemen in je verkiezingsprogramma en niet zomaar links kan laten liggen. Desnoods een eigen (verbeterd) plan ten koste van het Parijs-akkoord.

Derksen · 27 jul 2017

Scarface17 zei:
ik vind dat je alle facetten mee moet nemen in je verkiezingsprogramma en niet zomaar links kan laten liggen. Desnoods een eigen (verbeterd) plan ten koste van het Parijs-akkoord.

Mee eens. Kost wel veel tijd qua inlezen en die mankracht is vooralsnog beperkt.

lloydatoni · 27 jul 2017

Scarface17 zei:
Dit soort tweets maakt Thierry niet echt sterker. Wat is nu eigenlijk het concrete standpunt van FvD tav het klimaat? Willen ze wel het klimaatakkoord volgen? Kon het niet op hun site vinden.

Innovatie in oplossingen ipv voorop te willen lopen als betrekkelijk klein land. Maar wel een land met zat mogelijkheden tot onderzoek en het creëren van oplossingen tov het klimaatprobleem.

Derksen · 28 jul 2017

Nog even een herinnering. Het CDA speelde grote rol in onze huidige ellende.
De bijdrage van Donner en Lubbers aan het multiculturele drama - Elsevierweekblad.nl

Het was de CDA-premier, Ruud Lubbers (1982-1994) die de dubbele nationaliteit zonder uitzondering mogelijk maakte. Voorheen werd alleen een uitzondering gemaakt voor politieke vluchtelingen.

Het CDA liet beleidsmatig de afstandeis, namelijk het nemen van afstand van de oorspronkelijke nationaliteit, buiten beschouwing. In 1990 vroegen slechts drieduizend Turken per jaar de Nederlandse nationaliteit aan. Maar met de beleidswijziging van Lubbers verkregen tussen 1992-1995 200.000 vreemdelingen, waaronder 85.000 Turken en 37.000 Marokkanen de Nederlandse nationaliteit. Uit deze groep van mensen behield 110.000 nieuwe Nederlanders hun oorspronkelijke nationaliteit. Dit proces ging onverminderd door. Zo kwam het multiculturele drama tot stand.

Interessant is om hier op te merken dat het CDA geen enkele inhoudelijke voorwaarde stelde in ruil voor die dubbele nationaliteit. Lubbers had bijvoorbeeld de voorwaarde kunnen stellen dat de oude nationaliteit na het verkrijgen van Nederlanderschap niet langer mag worden gevoerd. Daardoor zouden geen Nederlanders kunnen rondlopen met twee of meerdere paspoorten.

Derksen · 29 jul 2017

Een 100% dictatuur op 30km van ons koninkrijk en praktisch geen aandacht op de Nederlandse staatstelevisie (socialistisch, hè).

As Venezuela Prepares to Vote, Some Fear an End to Democracy

Dit is ontzettend belangrijk: na zondag zal buurland Venezuela het minst democratische land in Latijns-Amerika zijn.
Maduro , Abbas, HAMAS, Castro Hezbollah, Iran zijn de lieverds voor NOS. Trump, Netanyahu en de Oostbloklanden zijn de slechteriken!

Derksen · 29 jul 2017

Het denken van Frans Timmermans is een doodlopende weg | ThePostOnline
'Timmerfrans zal zijn dagen slijten met moreel verontwaardigd zijn'.

Derksen · 1 aug 2017

Derksen · 4 aug 2017

Saadia a.-T., baas antiradicalisering Amsterdam: ‘Het heeft niets met islam te maken’
Omstreden topadviseur van gemeente liet steken vallen rond ronselaars en jihadisten

Saadia a.-T. werd op 20 juli jongstleden op non-actief gesteld om vermeende vriendjespolitiek. Zij was rechterhand van Amsterdamse burgemeester Van der Laan inzake Syriëgangers en radicalisering, financiële verantwoording hoefde zij zelden of nooit af te leggen. “De burgemeester vaart blind op haar kennis”, zegt een ingewijde tegen de Telegraaf. Zij zou onder meer aanzienlijke bedragen in opdrachten hebben uitbesteed aan een man met wie zij een relatie zou hebben.

Ook heeft zij de echtgenoot van haar goede vriendin Fatima Elatik aangesteld, en in de nasleep van dit nieuws kwam er al snel een ware beerput aan belangenverstrengeling van Marokkaans/islamitische PvdA-ers aan het licht. Een beerput die ondergetekende al in 2013 deels opende, trouwens, maar daar is toen helemaal niets mee gedaan.

Enfin, nieuwe, schokkende feiten in de Telegraaf vandaag. A.-T. heeft door incompetent op te treden, niet kunnen voorkomen dat enkele jongeren – ondanks dat hun ouders alarm sloegen- naar het kalifaat van Islamitische Staat afreisden. In dossiers van minimaal vijf Amsterdamse jongeren heeft ze volgens betrokkenen te laks gereageerd. Signalen over ronselaars werden ook genegeerd. Begeleiding werd overgelaten aan een bevriende buurthuiswerker zonder psychologie-opleiding die weigerde te praten over de islam als factor van radicalisering.

Verder mag de islamitische moslimradicalisering in het mohammedanisme natuurlijk beslist niets met islam te maken hebben, wij citeren de Telegraaf:

In weerwil van alle verhalen over ronselaars in bijvoorbeeld Oost en Geuzenveld, stelt de gemeente sinds mei 2015 dat ’de oorzaak van extremisme in toenemende mate buiten de religie ligt’. Dit is burgemeester Van der Laan ingefluisterd door Saadia, zeggen twee bronnen.

Dus al zeker sinds 2015 is – door toedoen van Saadia a.-T.- islam beschermen belangrijker voor de gemeente Amsterdam, dan de eigen bevolking en radicaliserende jongeren beschermen. Waarvan akte.

bascross · 4 aug 2017

Die Vd Laan is ook niet al te snugger. Hij kan in ieder geval binnenkort van zijn eigen maagden gaan genieten.

Derksen · 7 aug 2017

Links NPO-propagandakanaal Radio 1 Mediaforum gaat volledig los op VVD-politica met kritische vragen

“Streven naar positieve beeldvorming past het gemeentekrantje”, schreef Elma Drayer een paar dagen geleden in haar column in de Volkskrant. Drayer was op het Concept Jaarplan TV 2018 gestuit, waarin zonder al teveel omhaal wordt gesteld dat de NPO ‘over de hele linie erop toe wil zien dat Nederlanders en Europeanen met een niet-westerse achtergrond in onze programmering niet vooral problematiserend benaderd worden.’ Oftewel niet zoveel negatieve berichtgeving over allochtonen jongens en meisjes programmamakers!

VVD Kamerlid Dilan Yesilgöz stelde daarop Kamervragen. Ze vindt dat staatsecretaris Dekker de NPO tot de orde moet roepen. De doelstelling van de NPO kan niet zijn om de multiculturele samenleving een handje in de politiek correct geachte richting te duwen. Daarbij zijn journalisten er niet om moralistische lessen te verkondigen maar om de werkelijkheid te laten zien. Een standpunt waarin de doorsnee journalist zich wel zal kunnen vinden – zou je denken.

Maar vanochtend, in het Mediaforum van Radio 1 werd Yesilgöz de oren gewassen als had zij zich met terugwerkende kracht achter Nazi-Duitsland gesteld. Journalist/programmamaker Frénk van der Linden ging er meteen vol in. Volgens hem waren de woorden uit de NPO-nota geheel uit z’n verband gerukt (“u geeft er maar een draai aan”). Max van Weezel, ook werknemer te Hilversum, manifesteerde zich als de vleesgeworden spreekbuis van de NPO. “Kent u het stuk eigenlijk wel mevrouw Yesilgöz?”, schreeuwde hij bestraffend, als had het Kamerlid een doodzonde begaan. Foei!

Het ging hier volgens Van Weezel om een “intern stuk”, waarvan het “nog lang niet zeker was dat deze formuleringen ook de eindnota zouden halen”. Yesilgöz bleef kalm en hield dapper stand, ook toen de toonzetting steeds beledigender werd (“U drijft in het moeras mevrouw”, “u bent er veel te vroeg bij om nu al naar uw vriendje de staatssecretaris te lopen”).

En al die tijd deed Ghislaine Plag van Radio 1 geen moeite om er zelfs maar een ‘zinnige’ discussie van te maken. Suggereert de nota immers niet dat er veel te negatief over niet-autochtonen wordt bericht? En wat vinden Van der Linden en Van Weezel (nota bene vice-voorzitter van de Vereniging van Journalisten) ervan dat de NPO-leiding hen tot (nog meer) politiek correcte berichtgeving maant? Niets van dat al.

Waar lag dat aan? Aan het onderwerp? Aan die twee ‘nestors van de journalistiek’ die het kennelijk wel lekker vinden om met z’n tweeën een VVD-Kamerlid uit te kafferen dat het lef heeft om ‘zomaar’ Kamervragen te stellen over hún publieke omroep?

Zoveel is zeker: kom niet aan politiek correct Hilversum. Schuimbekkende woede zal uw deel zijn.

Zo kennen we Frénkie weer.

-------

Stephen Graham · 9 aug 2017

Derksen · 11 aug 2017

Thierrychallenge?
Staat 'm wel.

Kyoshi · 11 aug 2017

The Donald zei:
Thierrychallenge?
Staat 'm wel.

Zo is die idd wel baas. Beter dan zonder baard

Moraalridder · 11 aug 2017

Gowdy zei:

Jullie soort...witte hetero mannen? :roflol:

Moraalridder · 11 aug 2017

The Donald zei:
Thierrychallenge?
Staat 'm wel.

Schijnt dat hij een rolletje heeft in nieuwe seizoen penoza

Derksen · 31 aug 2017

die eberhard toch.

Derksen · 31 aug 2017

Elf jaar onder de knoet van Jan Marijnissen
Sharon Gesthuizen doet een boekje open over de SP

Als in mei 2015 Jan Marijnissen aankondigt zich te zullen terugtrekken als partijvoorzitter van de SP besluit SP-Tweede Kamerlid Sharon Gesthuizen zich kandidaat te stellen voor het partijvoorzitterschap. Het gaat slecht met de partij. De SP profiteert niet van het verlies van de PvdA, het aantal leden loopt terug en veel afdelingen zuchten onder de snoeiharde leiding van het partijbestuur en het gebrek aan (interne) discussie. Zorg en Sociale Zaken lijken de enige onderwerpen waar de SP zich druk over maakt. Milieu, vluchtelingen, integratie, het is allemaal taboe verklaard.

‘Agnes Kant eist dat Gesthuizen haar ‘slaafje’ blijft die de koffie aanreikt, de post rubriceert en haar agenda verzorgt’
Jezelf kandidaat stellen voor het partijbestuur? En dan ook nog eens voor het voorzitterschap? In de geschiedenis van de SP is zoiets nog nooit voorgekomen. Marijnissen – hij is dan al jaren geen fractievoorzitter meer, en ook geen Kamerlid, wat niet wegneemt dat hij elke fractievergadering ‘bijwoont’- geeft opdracht om haar kandidatuur dood te zwijgen. Als dat niet werkt en er de nodige media-aandacht komt noemt hij haar in de media botweg ‘ongeschikt’ en haar ervaring als Kamerlid (elf jaar) ‘volstrekt irrelevant’. Gesthuizen wordt gewaardeerd op het Binnenhof en ze is bekend van onder andere acties voor de verbetering van de positie van postbezorgers. Maar ze is bij voorbaat kansloos. Wat zij niet weet (en anderen wel) is dat Ron Meyer, fractievoorzitter van de SP in Heerlen, al tijden wordt voorbereid om Marijnissen op te volgen.

Manipulatie met mandaten
Tot ontzetting van Marijnissen krijgt Gesthuizen veel meer steun uit de partij dan verwacht. Waarop alles uit de kast wordt gehaald om de benoeming van Gesthuizen te dwarsbomen. Ze schrijft dat ze mails krijgt van SP-Statenleden die zich openlijk voor haar hebben uitgesproken en die de oren worden gewassen. Afdelingen die op Twitter het voor haar hebben opgenomen krijgen het partijbestuur op bezoek. Collega Kamerlid Paul Ulenbelt ontziet zich niet om elke fractiemedewerker naar zijn of haar keuze te vragen en wie vóór Gesthuizen zegt te zijn wordt afgebrand.

Er wordt gemanipuleerd met mandaten in de afdelingen (het one-man-one-vote-systeem geldt niet in de SP; afgevaardigden brengen het ‘standpunt’ van de afdeling over) en de bejaarde Remi Poppe (legendarisch SP-Kamerlid) wordt van stal gehaald om Gesthuizen af te bekken tijdens een belangrijke ledenbijeenkomst. Er circuleren e-mails geschreven door “een partijbestuurslid”, waarin Gesthuizen ervan wordt beticht “wars te zijn van actievoeren en vooral VVD-ers te willen binnenhalen”. Partijsecretaris Hans van Heijningen verbiedt dat er hand- en spandiensten worden verricht voor haar campagne (er komt ook geen geld voor beschikbaar) en het partijbestuur weigert te horen waarom ze zich kandidaat stelt. Ron Meyer daarentegen wordt aan alle kanten – ook praktisch – gesteund door het partijbestuur.

‘Afrikaanse verkiezingen’
Desondanks zijn op de dag van de verkiezingen nogal wat mensen ervan overtuigd dat Gesthuizen gaat winnen. Maar nauwelijks zijn de stembriefjes ingeleverd of in de zaal gonst al de uitslag: 60-40. “Een akelig gevoel bekruipt me”, schrijft Gesthuizen, suggererend dat de uitslag (370 stemmen voor haar, 529 voor Meyer) wel eens gemanipuleerd zou kunnen zijn. Niet zó gek, na alles wat er al is voorgevallen. Oud SP-Kamerlid Ewout Irrgang vond de gang van zaken verdacht veel lijken op “Afrikaanse verkiezingen”, waar de oppositie doorgaans ook geen kans maakt.

Gesthuizen in haar boek:
“Jan feliciteert Ron, die pal naast me staat. In een flits kruisen onze blikken elkaar. Geen van tweeën steekt een hand uit. Ik vind het wel best. Waarschijnlijk weten we allebei dat we elkaar nooit meer zullen spreken.”

Zo eindigt Schoonheid macht liefde in het leven en de politiek, van Sharon Gesthuizen.

Derde partij van Nederland
De geschiedenis van Gesthuizen en de SP begint zoals het veel SP-kaderleden van haar generatie is vergaan. Eind jaren negentig van de vorige eeuw zorgt de combinatie PvdA, VVD en D66 (Paarse kabinetten 1994-2002) voor de nodige privatiseringen (zorg, PTT, NS). Jan Marijnissen lukt het om met de Socialistische Partij (later zal vooral de afkorting SP worden gebruikt, opdat het woord ‘socialistisch’ toch vooral maar niet te veel nadruk krijgt) twee Kamerzetels te veroveren. Hij ontpopt zich als een zeer charismatisch en begaafd politicus die zich met succes verzet tegen de neo-liberale koers van vooral de PvdA. Marijnissen heeft zich ten doel gesteld zijn partij groter te maken dan die van de sociaal-democraten. Dat lijkt zo waar te gaan lukken. De aanhang van de SP groeit met elke verkiezing en in 2006 behaalt Marijnissen het daarna nooit meer geëvenaarde aantal van 25 Kamerzetels. De SP wordt de derde partij van Nederland, groter dan de VVD. Zij het, dat toen de PvdA nog altijd 33 zetels haalde.

‘Gesthuizen beschrijft hoe Marijnissen zich laatdunkend uitlaat over vrouwen, onderwerpen als vluchtelingen, discriminatie en integratie als ‘onzin’ van tafel veegt’
Sharon Gesthuizen (1976) wordt in 2004 lid van de SP, nadat ze actief is geweest in het bestuur van de LSVB (Landelijke Studenten Vakbond). Vanwege de enorme groei van de SP, en het gebrek aan kader, wordt ze nagenoeg onmiddellijk raadslid in Haarlem en tevens gevraagd voor ‘het klasje van Jan’ (daarin werden potentiële Kamerleden opgeleid). Ze wordt ook gevraagd om te solliciteren op de functie van fractiemedewerker, in dit geval van Agnes Kant, side-kick van Marijnissen en beoogt opvolger. Het is een beproefde tactiek van de SP. Nagenoeg de complete partijtop is weliswaar democratisch gekozen (Raads– of Statenlid) maar zit tevens met ijzeren kettingen aan de partij vast, doordat men ook in dienst is van de SP. Het voorkomt dat men er ál te onafhankelijke ideeën op na gaat houden.

Slaafje
In het begin vindt Gesthuizen dat Marijnissen de vergaderingen (waar zij nu als medewerker van Kant bij zit) ‘bars’ leidt, maar het zorgt ook voor ‘vlotheid’ en ‘efficiency’. Tot ze meemaakt hoe collega’s onterecht tot de grond toe worden afgebrand, onder nog net niet applaus van de rest. Die zich natuurlijk ook zo gaan gedragen. Zelf maakt ze mee hoe Agnes Kant eist dat ze haar ‘slaafje’ blijft die de koffie aanreikt, de post rubriceert en haar agenda verzorgt, hoewel ze inmiddels is gekozen als Kamerlid. Marijnissen heeft nooit onder stoelen of banken gestoken het Kamerwerk (voor zover het niet over sociale zaken of zorg gaat) vooral interessant te vinden wat betreft de inkomsten voor de partij. Om de partij vooruit te helpen kun je tijd beter besteden met actievoeren of folderen, vindt hij.

Als Gesthuizen maanden na haar installatie met een voorstel komt voor haar eerste maidenspeech, lacht hij haar tegenover haar collega’s vierkant uit. Grondpolitiek! Wat een onzin! Zijn eerste speech ging over asperges steken en de arme kromliggende arbeiders die daar hun rug op braken! Waar zij iets over wil gaan zeggen, vaag gedoe over kabels in de grond en wie daarover gaat, interesseert toch geen hond!

Gefrustreerd gedrag
Gesthuizen beschrijft hoe hij zich laatdunkend uitlaat over vrouwen, maar ook hoe hij onderwerpen als vluchtelingen, discriminatie, integratie (‘da’s al jaren mislukt, laat toch zitten’) of midden- en kleinbedrijf, als ‘onzin’ van tafel veegt. Dat zou de SP-achterban toch niet interesseren. Als ze wordt geïnterviewd voor BNR-radio valt hij woedend uit. “Dat gehang bij BNR moet afgelopen zijn. Geen hond luistert daar naar”.

Wat Gesthuizen beschrijft is het gefrustreerde gedrag van een man die op het toppunt van zijn bravoure macht heeft kunnen grijpen, maar het niet aandurfde en dat zichzelf eeuwig kwalijk neemt. Ik was erbij in de zogenaamde warroom te Utrecht, toen Marijnissen in de laatste dagen van de voor de SP historische verkiezingen van 2006, niet durfde door te zetten en al zijn optredens afzegde. Na de verkiezingen, bij de eerste de beste bijeenkomst met toen CDA-leider en informateur Balkenende (41 zetels) haakte Marijnissen (met 25 zetels de derde partij van Nederland, groter dan de VVD) af. Uiteraard weet hij dat aan CDA en PvdA (toen 33 zetels).

‘De manier waarop Marijnissen zijn frustratie tegenover de fractie botviert heeft veel weg van die van een driftige peuter’
Grote slangenkuil, botte dictator
De manier waarop Marijnissen zijn frustratie tegenover de fractie botviert heeft veel weg van die van een driftige peuter. “Vroeger kregen wij met z’n tweeën meer voor elkaar dan nu met z’n vijfentwintigen”, is zijn standaarduitdrukking. Gesthuizen zwijgt er discreet over. Algemeen bekend is dat drank niet zelden een rol speelt bij zijn woede-uitbarstingen. Niets en niemand is goed genoeg (behalve hijzelf) en fractieleden worden tegen elkaar opgezet. Op Ewout Irrgang na (inmiddels lid van het college van de Algemene Rekenkamer) en Paulus Janssen (wethouder in Utrecht) durft niemand Marijnissen tegen te spreken, ook al vertelt hij nonsens of zijn zijn uitspraken minstens op het randje. Als hij in 2007 Marokkanen wegzet als ‘profiteurs’ komt hij daar mee weg. Niet alleen bij zijn eigen partij, maar ook in de media.

Het imago van de enige partij op het Binnenhof waar het louter om idealen zou draaien, klopt niet. De SP is een minstens zo grote slangenkuil als de PvdA met als extra handicap een botte dictator aan het roer en een monddood gemaakte fractie. Gesthuizen beschrijft hoe ze harder en harder werkt en compleet doordraait in haar poging ‘geaccepteerd’ te worden door Marijnissen. Tijdens de Sinterklaasviering krijgt ze een (anoniem) gedicht dat ze hardop moet voorlezen: “Sharon wordt voor Jan steeds banger. Zo kan dat echt niet langer”. Ook tijdens het zomerreces gaan de wekelijkse fractievergaderingen door en o wee wie daar niet bij is. Als ze met een ernstige burn-out thuis komt te zitten, blijft Agnes Kant haar achtervolgen met berichten dat dit “haar eigen schuld is” en dat ze, als ze niet snel genoeg terug komt, “het niet lang meer zal maken” bij de SP.

Emile Roemer
In 2008 kondigt Jan Marijnissen onverwacht (althans voor de niet ingewijden van de fractie) aan zich te zullen terugtrekken als fractievoorzitter. In de peilingen zakt het aantal zetels voor de SP verder weg en hij heeft een hartaanval achter de rug. Agnes Kant volgt hem op. Marijnissen, nog steeds lid van de fractie, laat niet na om Kant tegenover de hele fractie weg te zetten als iemand die het niet blijkt te kunnen. Kant, anorexiapatiënt, probeert met nog harder te werken de zaak te redden. Ze ziet er steeds slechter uit. Het verhaal gaat dat Kamerleden van andere partijen zich zoveel zorgen maken om haar, dat ze bij onder anderen Roemer aan de bel trekken.

Agnes Kant ruimt in maart 2010 op het nippertje het veld, voor ze er écht aan onderdoor gaat. Waarop Emile Roemer, de goedlachse dorpsonderwijzer uit Boxmeer, aantreedt. Een verademing zo lijkt het. De fractie krijgt meer speelruimte en ‘afbraaksessies’ zoals onder Marijnissen lijken ten einde. Maar als Roemer bij de verkiezingen een paar maanden later tien zetels verliest (van 25 naar vijftien) neemt Marijnissen de touwtjes weer terug. De Vluchtelingenkrant waaraan Gesthuizen werkt met instemming van de hele fractie, en waarin men (eindelijk) een visie wil neerleggen over het vluchtelingenvraagstuk, in de hoop het naar de PVV overgelopen electoraat terug te winnen, moet van tafel. “Voor het eerst sinds jaren schreeuwt hij weer tegen me”.

‘Dictators houden de macht graag binnen de eigen familie’
‘Schuld van de media’
De verkiezingen van 2012 lijken een overwinning te gaan worden voor Emile Roemer. De kiezers vinden hem wel sympathiek en de SP staat op dik twintig zetels in de peilingen. Maar Roemer verliest elk debat. Hij blijkt slechts oneliners paraat te hebben. Als hij naar het programma Buitenhof gaat weet hij zelfs niet wie er nog meer is uitgenodigd. Volgens Gesthuizen is dat bewust beleid van het campagneteam, onder aanvoering van Marijnissen. Zoals hij destijds campagne voerde zo moet Roemer het ook maar zien te redden. De virtuele zetels smelten met de dag verder weg en de partij blijft steken op vijftien zetels. Het is de schuld van de ‘media’. De kritiek van Gesthuizen op het campagneteam – waarom was Roemer zo slecht voorbereid? – wordt niet beantwoord. Ook dat wordt de reden waarom ze zich kandidaat wil stellen voor het partijbestuur, dan nog niet wetend dat het om het voorzitterschap zal gaan.

Gesthuizen verliest de strijd van Ron Meyer in november 2016 en besluit zich niet herkiesbaar te stellen. Ze schrijft het niet, maar haar positie binnen de SP is onhoudbaar geworden net als van degenen die haar steunden. In december 2016 klagen anonieme fractieleden hun nood bij het AD.

Ron Meyer heeft louter vriendjes hoog op de lijst gezet en ze vrezen dat ze met diens focus op het Nationale Zorgfonds (‘terug met het Ziekenfonds’), terwijl de SP niets te melden heeft over milieu of over vluchtelingen, de verkiezingen gaat verliezen. In dat laatste krijgen ze gelijk. De SP verliest in maart 2017 een zetel en profiteert niet van het historische verlies van de PvdA (29 zetels).

Dochter van
Van de fractiegenoten die haar steunden noemt Gesthuizen alleen diegenen bij naam die inmiddels net als zij vertrokken zijn, zoals Harry van Bommel, Farshad Bashir en Ineke Palm. Van anderen noemt ze maar liever geen namen. Hun steun is hen op de toorn van de fractieleden Ronald van Raak en Renske Leijten komen te staan, beiden lid van het Partijbestuur. Zij doen ook het woord na het AD-artikel en blijken vooral bezorgd over “de rijen die vroeger naar buiten toe altijd gesloten waren”. Van Raak stond bij de afgelopen verkiezingen nummer vier op de lijst en Renske Leijten op nummer twee, direct achter lijsttrekker Emile Roemer.

Maar geloof mij: geen van tweeën wordt de opvolger van Roemer, die afgelopen maart voor de derde keer een verkiezing heeft verloren. Die positie is al jaren voorbehouden aan de nieuwkomer op de lijst, nummer drie, Lilian Marijnissen, dochter van. Ze moet nog even warm lopen op het Binnenhof en Haagse ervaring op doen, maar dan mag ze Roemer uit diens lijden verlossen. Dictators houden de macht graag binnen de eigen familie.

Wat een partij.

Sticky Tweede Kamer/ NL Politiek

Massive Warrior

Competitive Bodybuilder

Massive Warrior

Competitive Bodybuilder

Massive Warrior

Colossal Veteran

Massive Warrior

Massive Warrior

Massive Warrior

Massive Warrior

Massive Warrior

Massive Warrior

Massive Warrior

.

Massive Warrior

Dutch Bodybuilder

Huge Freak

Huge Freak

Massive Warrior

Massive Warrior

Soortgelijke topics