Vitamines heb ik nooit genomen. Geen idee waarom. Altijd een beetje gedacht dat dit geldklopperij was (weet niet of jullie deze uitdrukking kennen in Nederland). Werken die vitaminen echt ter preventie van verkoudheden?
Trouwens, ik ben er rotsvast van overtuigd dat sporten het merendeel van de gezondheidsklachten (zowel mentale als fysieke!) klachten kan genezen of het genezingsproces enorm kan versnellen.
De mens heeft sinds tienduizenden jaren constant moeten lopen, wandelen, squatten, kruipen, klimmen, beven van de kou,.... en we hebben dit allemaal kunnen volhouden. Nu we sinds een paar 100 jaar steeds luier worden ontstaan er steeds meer gezondheidsproblemen die we vroeger niet hadden.
Ik zou zelf zo ver durven gaan dat heel veel erge ziektes (MS bijvoorbeeld) wel eens extreem vertraagd zou kunnen worden door intensief sporten. Ik meen me te herinneren dat er een man in de VS was die officieel aids-patient was geworden. Hij kreeg van zijn arts het doodsvonnis te horen eind jaren 80 (toen was het dat nog). Hij zei:" ik heb altijd gedroomd om de marathon te lopen, als is het maar net voor mijn dood". Hij begon te trainen, en wat gebeurde was dat zijn T-cell count zo sterk begon te stijgen dat hij eigenlijk terugkeerden naar een andere gezondheidssituatie; van aidspatient naar louter sero-positief. Ik denk dat het lichaam door onze onnatuurlijke levensstijl als het ware begint te flippen en we ziek worden van iets waar we duizend jaar geleden niet ziek van werden. En dat door sporten, we als het ware ons lichaam terug resetten naar een lichaam van een paar duizend jaar geleden. Het is broscience i know, maar het is louter mijn eigen opinie. Ik geloof natuurlijk niet dat je traditionele geneeskunde moet negeren!
(op het werk was er een collega die ieder jaar op controle ging. Haar zus en haar ma waren gestorven aan kanker dus checkte ze het regelmatig. Ze deden uitvoerig onderzoek en vonden niks. Drie maand later kreeg ze pijn in haar torso, de arts neemt foto's en laat haar weten dat ze er invasie van tumoren is in haar hele torso. De arts zei dat hij nog nooit zo iets had gezien. Wat hij zag kon enkel na vele jaren. Het was dus een extreem agressieve vorm van kanker. Echter was dit een dame met een mentale veerkracht die sterker is dan diamant, en loopt tevens marathons, en ze aanvaardde het doodvonnis niet. Ze ging nog harder trainen, gezonder eten, beter rusten, nog vaker lachen. Gedurende 6 maand zagen we haar niet, en toen kwam ze terug werken. Genezen. Ik geloof dat haar sport, samen met de chemo, haar leven gered heeft.
Ben je ziek, sport! Ben je niet ziek, sport! (ter preventie). Ben je depressief? Sport!
