Is wel mooi ja. In de jaren 90 schreef ik m'n eigen 3D spelletjes en experimenten tot de hardware acceleratie niet meer tegen te houden was. (En de lol er voor mij ook grotendeels weer af was.)
Heb toen een eigen brilletje gemaakt van twee goedkope 2D brilletjes waarmee je computer/tv kon kijken en 320x200 schermpjes hadden. En zo had ik dus twee VGA adapters. Twee computersystemen waarvan het "hoofdsysteem" via de parallele poort aan de andere doorgaf waar de speler zich bevond en wat er in de 3D wereld aan het gebeuren was. Het werkte en m'n polygonen vlogen recht in m'n b**kes jongeh.
1e probleem met het huidige 3D is natuurlijk dat je ogen niet op een natuurlijke manier scherp kunnen stellen op objecten in de diepte. Bij computersimulaties is alles scherp en bij 3D films wordt nog steeds alles opgenomen met een duidelijke focus/brandpunt op diepte en de rest is onscherp. Koppijn gegarandeerd. Met zo'n VR headset kijk je door vergrootglazen naar kleine schermpjes die zich dichtbij je ogen bevinden.
2e belangrijkere punt bij 3D en simulaties is dat hoe mooi en echt het ook wordt het is nu eenmaal nog steeds niet echt. Ben een vliegsimulator liefhebber en daar ervaar ik dat ook sterk. Iedere keer weer enorm onder de indruk van de grafische vooruitgang, het realisme en de details van de gemapte wereld. Maar dan vlieg je daar een uurtje rond, langs bomen, door bergen en loop je steden te bombarderen maar dan bekruipt het gevoel me weer. Ja het is niet echt, er zijn daar geen angstige mensen, ik ben niet echt aan het vliegen. Ik ben een loser achter een pc die nooit echt heeft leren vliegen. Mietje. Lapzwans. Heaumeau.
..Nou, maar dat heb ik met andere type spellen en simulatoren dus ook. Ga er maar vanuit dat wanneer je daar staat met je helm, pak, loopband en kettingzaag controller in de hand dat het dan toch weer uitloopt op een teleurstelling. Het is het nog steeds nèt niet. Zult nog steeds naar buiten moeten om mensen echt pijn te kunnen doen. eheheh he
