Je gebruikt een verouderde webbrowser. Het kan mogelijk deze of andere websites niet correct weergeven. Het is raadzaam om je webbrowser te upgraden of een alternatieve webbrowser te gebruiken.
Misschien in jouw kringen maar er is in mijn ogen weinig veranderd, je had toen ook de R1150RT, Goldwing, Varadero, 990 super ADV, Pan european, ect ect. Dat waren tourmotoren.
Maar een bijna 20 jaar oude sportieve motor zonder electronica met een 600cc blok uit een racemotor, goedkope vering, waarbij je het kofferrek letterlijk met een slijptol en bankschroef moet bewerken om ze er op te krijgen is best leuk om een tocht op te maken, maar het is niet met meest praktisch, geschikt of comfortabel.
De Fz6 valt in de catagorie 'sporttour' maar ik heb inmiddels meer motoren uit die groep gereden, de Fz6 is dan we echt 70% sport en 30% tour ipv andersom.
Maar dat is allemaal details, het het hoeft geen discussie te worden over wat is een tourmotor en wat niet.
Overigens is het echt een topding verder en ben ik er enorm blij mee.
kwa natuur het bezoek aan Lago di Braies waar ik op een geweldig mooie dag helemaal in mijn eentje langs een van de mooiste meren in de wereld liep, waar je normaal gesproken echt over de hoofden kan lopen.
Toen ik aankwam was er letterlijk niemand.
Daarnaast was op een hele andere manier het moment dat we met de hele familie samen in het voor ons o zo bekende restaurant met zeker 50 jaar familiegeschiedenis op Monte Isola zaten heel mooi. Hoe mijn opa voor zijn 85ste verjaardag vertelde hoe hij 63 jaar geleden voor het eerst met zijn scooter naar het eiland kwam en hoe gelukkig hij was nu de hele familie hier weer samengekomen was.
Sorry geen foto van die ik online kan posten
Wat betreft avontuur en motorrijden was het denk ik toen ik solo vertrok uit Liechtenstein en (ivm gesloten wegen) de binnenwegen van de Brennerpas over moest in echt uitzonderlijk slecht weer, waarbij ik in volle bepakking en door de sneeuw voor het eerst met mijn eigen motor door de bergen reed.
Later in de Dolomiten sprak ik met wat Italiaanse motorrijders die zich afvroegen hoe ik dan die dag van Liechtenstein naar Italie had kunnen rijden.
Ik liet ze de foto's zien en toen viel er een korte stilte en daarna een hoop verwondering.
Wat tenslotte en gek genoeg echt een mooi moment was was gisteren toen we de lekke band kregen.
Stonden we dan, al 2 uur te laat vertrokken, bij een wegrestaurant langs de autostrada, onderweg naar de volgende BNB die nog 3 uur verder was, met een volgeladen motor en een platte achterband
Beide nog nooit eerder een lekke band gehad, nu op 1400km van huis, het verst wat we beide ooit met eigen vervoer als volwassenen van huis zijn geweest.
Geen ruzie, geen stress, geen paniek. Geen enkel moment en zelfs geen boze blik. Zij niet, ik niet.
Vriendin haalde wat eten, drinken en stoelen, ik zocht het plaksetje en keek een how to op youtube. Samen haalde we de motor leeg en smeerden ons in met zonnebrand en begonnen aan de klus.
