Dit gedicht dat ik heb gemaakt met chat-gpt
De Bijenkorf Binnenin
In mijn schedel woont geen brein,
Maar bijen die zoemen, keer op keer.
Een wervelende korf, een rusteloos nest,
Hun vleugels trillen zonder rest.
Ze dansen in gedachten, verward in vlucht,
Een zoemende storm, dag en nacht.
Ideeën als honing, dik en zoet,
Maar zweven weg, verliezen hun doel.
Ik probeer te denken, een weg te vinden,
Maar de bijen gaan, ze blijven niet binden.
Elk zoemend geluid, elke vluchtige vlam,
Verdwijnt voordat het een richting nam.
Toch klopt mijn hart sterk en klaar,
Een stille weg leidt het me daar.
Terwijl de bijen zoemen, mijn gedachten dwalen,
Volgt mijn hart zonder te falen.
Want in mijn borst, geen ruis, geen toon—
Daar heerst alleen zekerheid gewoon.
Dus laat de bijen zoemen, wild en vrij,
Mijn hart zal leiden, dat is genoeg voor mij.