Ja, je noemt best wel wat verschillende dingen. En dat is juist wat het in mijn ogen zo verdomd lastig maakt, omdat ik soms echt niet weet waar ik dan moet kijken.
Angst zaaien: heb je het over berichten rondom corona, begin 2020? Dan is de scheidingslijn tussen waarschuwen en angst zaaien heel dun. Simpelweg omdat het virus nogal onbekend was.
Nouja ik dacht ook aan later in de zomer toen Thierry met het op dat moment geldende sterftecijfer van 0.2% kwam. Dat moest en zou complotgekte zijn en alleen het officiële cijfer van 0.6% was reëel en eigenlijk was het nog wel hoger want niet alle gevallen zijn bekend, misschien maar de helft! Eerder was het natuurlijk zeker nog veel hoger, van 3.5% (who/china) inderdaad aan het begin naar later 1.5% ofzo. 100,000-600,000 doden. Denk ook aan de ophef rond protesten die niet voor black power waren. Dan de 2e golf die als er niet heel snel mondmaskers kwamen iedereen nog voor sinterklaas uit zou roeien. Solidair moeten zijn. Dan de varianten, 3e golf.. elk nieuwtje is het einde van de wereld.
Oja en het eindeloze gezever over dat iedereen er echt heel erg ziek van kan worden. En overal die ene 16 jarige die op de IC belandde op de voorpagina. Jonge mensen zijn allemaal maanden invalide. Het infecteert je hersenen en al je organen. Je zult nooit meer hetzelfde zijn.
Als het bleef bij waarschuwen zou dat leuk zijn maar het wordt allemaal gepresenteerd als de volledige eenzijdige onfeilbare wetenschap waarbij alternatieve visies of meer gematigde mogelijkheden worden afgedaan als complotgekte. Een beetje realistische blik zoals dat maar een enkele procent ernstig ziek wordt, elke virale infectie altijd al van alles in je lichaam infecteert wat een tijdje herstel kan kosten, en dat het maximaal aantal doden over 100% van de bevolking in 1 griepseizoen rekenen complete waanzin is. Als je daarmee komt dan geef je niet om de slachtoffers.
Niet ieder artikel wordt (alleen) door een journalist geschreven, zoals
deze door de hoofdredacteur. Veel kranten hebben een kleur. Daarmee bedoel ik geen huidskleur, maar een politieke kleur.
Dus ik weet niet hoe dat met jou zit, maar ik vind objectief nogal een breed begrip.
De eenzijdige politieke kleur is vermoeiend. Als ze ondernemers die alles kwijt raken voor gek zetten mogen ze dat ook doen met de hypochondriërs die in paniek raken bij het opmerken van hun hartslag. Hoe sterk de worst-case scenario's worden afgetekend mag een beetje doorvragen en zoeken naar minder maatregelen door Van Haga bijvoorbeeld ook wel zo'n kans krijgen uiteen gezet te worden. Nu ben ik het daar ook niet geheel mee eens maar ik vind het wel fijn dat tenminste iemand nog e.e.a. aan feiten en onderbouwing probeert na te vragen - van de meeste/mainstream media hoef je dat dus niet te verwachten. En daar komt Van Dissel met z'n uitleg naar mijn mening heel goed uit, maar ik wil ook niet zomaar al zijn uitspraken zoals die in het nieuws komen klakkeloos aannemen.
Het hoeft niet alleen maar droog puur objectief de meest exacte wetenschap te zijn, want die kun je in onduidelijke situaties ook niet goed benaderen, maar het presenteren van een enkele totale waarheid en het strawmannen van de andere kant zou van mij geen journalisme mogen zijn. Zet de verschillende kanten eerst zo sterk mogelijk uiteen, laat elk tot z'n recht komen, en als er dan nog een duiding naar smaak bij moet mag men er van mij best een gekleurd plasje overheen doen.
Nu moet je de balans meer zoeken in het combineren van verschillende bronnen tussen mainstream- en alternatieve media, I guess. Waarbij beiden vatbaar zijn voor de complotgekkie extremen van hun kant van het spectrum.