Jouw optimisme over de particuliere sector kan ik helaas niet delen.
Als je kijkt naar sectoren als zorg en energie dan heeft "marktwerking" daar geen lagere prijzen of een beter product door meerdere aanbieders opgeleverd.
In Amerika is meer particuliere invloed, dus wordt de voedingspyramide (hun schijf van 5) opgesteld door het FDA (Federal Department of Agriculture). Jaap Seidell, hoogleraar voeding, heeft weleens gezegd dat het weinig zin heeft het advies van 250 gram groente per dag te verhogen naar 500 gram als uit onderzoek zou blijken dat dat beter is: mensen halen die 250 gram al niet, als je de lat nog hoger legt dan proberen ze het niet eens meer. Veel onderzoek naar voeding wordt in de VS ook gesponsord door fabrikanten, uit dergelijke onderzoeken van bv Coca Cola blijkt nooit dat teveel suiker heel slecht voor je is.
Bij de belastingdienst werden ook prestaties verwacht, maar de verkeerde. Vaak is het de bankencrisis in het klein, voor een klein beetje geld of een promotie zijn mensen bereid ver te gaan.
Marktwerking en lagere prijzen was vanwege winst en marketing al niet logisch, toch?
En dat voorbeeld van Amerika, dat is hier toch niet anders? Voedingscentrum is toch voorlichting vanuit de overheid? Die promoot toch ook het belachelijke ik-kies-bewust? Toch raar dat het door Unilever is ontwikkeld en onbetaalbaar is voor kleinere bedrijven.
En hoe zit dat met STCA? Die ontvangt toch subsidie? Welke onderzoeken komen er uit dat onderzoekscentrum van Shell?
Maar is niet helemaal wat ik bedoelde. Ergens hoop ik ook gewoon dat ik het allemaal verkeerd begrijp, want het is zo triest.
Belastingdienst, die boodschappen, nu weer jeugdzorg. Allemaal ellende waar best wat overeenkomsten lijken te zijn, en waarbij de meest kwetsbare steeds de dupe zijn. Een wirwar aan onbegrijpelijke regels waardoor de meest kwetsbaren nog kwetsbaarder worden. En dat in een zelfbeschermend systeem wat juist die groep hoort te beschermen.
De lockdown en overbelaste zorg. Hele land op slot, maar er wordt geen moeite gedaan om de zorg wat wind uit te zeilen te nemen. Dat begrijp ik niet.
Neem bijvoorbeeld het testen. Ergens in augustus of september waren die teststraten overbelast. Als je toen getest moest worden, was je 4 dagen verder voordat je de uitslag had. Testsrtaat op Schiphol voor risicovluchten werd volgens mij zelfs gesloten.
Menig werkgever koos toen voor de particuliere labs: wat duurder, maar je had de uitslag ook twee dagen sneller.
Waarom werd daar amper gehoor aan gegeven? En kon de overheid daar - op wat voor manier dan ook - geen gebruik van maken? Waarom duurt het hier zo lang, dat kinderen pas sinds 31 december getest kunnen worden?
Dat het lang duurt is met die vaccinaties niet anders. Zijn wij niet het traagste van Europa? Hoe kan het dat het verschil met het efficiënte bedrijfsleven zo groot is? Wat is er mogelijk met bijvoorbeeld privé klinieken en zorgverzekeraars?
