Fitness Seller

Ik zie het niet meer zitten

Cluster hoofdpijn. Nog steeds niks aan te doen maar ik word nu iig serieus genomen en ik weet nu wat er aan de hand is. Mijn 2e huisarts was een fantastische kerel en heeft er alles aangedaan om mij te helpen.

Dus het enige advies dat ik je kan geven is ga naar een andere huisarts. En vertel ook je psychische klachten die je hebt vanwege je lichamelijke klachten.

Ze kunnen zoveel tegenwoordig en wss is er wel wat te doen aan jouw situatie. Dus geef niet op. Dat zou zonde zijn.

Mijn broertje heeft ook Clusterhoofdpijn en heeft zich laten opereren in Rotterdam. Heeft sindsdien nauwelijks aanvallen meer. Waarschijnlijk heb je alles al uitgezocht, maar wilde het toch even zeggen. Ik weet dat het dikke ellende is.
 
Dus wel van spuitende en pillen slikkende 'verslaafden'..? ;)

Nee, maar over het algemeen trainen die ook niet echt fatsoenlijk (uitzonderingen daargelaten).

Nog steeds geen medicijnen geprobeert, en dat terwijl ze mij dat al 100 keer hebben aangeboden,

Ik doe het liever met wat natuurlijke supps en voeding. allereerst zorgen dat je dieet op orde komt, genoeg vitaminen mineralen en aminozuren deze 3 zaken zijn namelijk essentieel voor het aanmaken en in stand houden van nieuwe neurotransmitters. vermijd dan ook het liefst zoveel mogelijk suikers, caffeine, alcohol, drugs etc etc.

Als supps kun je dan denken aan;

st.janskruid <-- (oppassen icm andere supps)
5-htp
SAM-E
Visolie (hoog EPA gehalte +- 3gr p. dag)
L-Glutamine (tegen angsten).
Probiotica (een variant met zoveel mogelijk verschillende bacterie stammen). yakult etc is onzin. gewoon een goede supp vorm hiervan nemen.

Heb je wel therapie? Ja echt erg hoe ze medicijnen proberen aan te smeren. Tegen mij hebben ze meerdere keren gezegd dat ik me nooit beter zou voelen als ik het niet zou proberen. ****ing idioten dat het zijn.

Alsof je onnozele kruidjes een depressie gaan verhelpen of vermijden. Duidelijk nog nooit iemand gekend met een depressie of psychose. Een echte depressie daar helpen enkel straffe medicijnen tegen in combinatie met therapie. Die neurotransmitters in je hersenen zijn niet op één, twee, drie terug optimaal. Zelfs zware medicatie moet dan maandenlang genomen worden. St-Janskruid, 5-htp, dat zijn geen middelen die dat gaan oplossen. Dat zijn misschien middeltjes voor diegenen die denken dat ze depressief zijn terwijl ze een beetje down zijn.

Met zelfhulpboeken ed kun je ook nieuwe denkpatronen aanleren. Ik denk niet dat het gaat helpen als je op een pilletje gaat vertrouwen, wat moet je dan doen als het pilletje niet meer werkt?

Ik snap je punt. het is echter niet zo makkelijk.
ik zei en zeg mezelf ook altijd om het even los te laten, maar het word een soort van obsessie. en daarbij komt ook dat het is niet zozeer jijzelf bent die zich aan een depressie vasthoud, maar de depressie houd zich vast aan jou en zit constant in je kop.
het voelt soms net alsof je bent over genomen door een andere entiteit... ik ben niet gelovig ofzo.. maar het voelt zo onverklaarbaar gek in je kop, dat je soms wel eens het idee krijgt dat er meer speelt dan dat wij als mens vanaf weten.

Hoe moeilijk de stap ook is om naar de sportschool te gaan probeer heen te blijven gaan. Je hebt zelf ervaren hoe je ervan kunt opknappen.

Cluster hoofdpijn. Nog steeds niks aan te doen maar ik word nu iig serieus genomen en ik weet nu wat er aan de hand is. Mijn 2e huisarts was een fantastische kerel en heeft er alles aangedaan om mij te helpen.

Dus het enige advies dat ik je kan geven is ga naar een andere huisarts. En vertel ook je psychische klachten die je hebt vanwege je lichamelijke klachten.

Ze kunnen zoveel tegenwoordig en wss is er wel wat te doen aan jouw situatie. Dus geef niet op. Dat zou zonde zijn.

Ik heb daar ook last van, maar sinds 4 maanden heb ik nog geen aanval gehad. Wat voor mijn gevoel enorm helpt is me nergens druk over maken en relaxt door het leven gaan zonder stress.
 
Ok ik heb niet alle 14 pagina's van dit topic gelezen dus misschien kom ik nogal na de feit. OP, ik zag dat je je hart uitstortte in februari. Dat is inmiddels al een tijdje geleden en misschien ben je al bezig met je herstel of heb je de oorzaak van je problemen al gevonden. In dat geval zal ik wel na het feit praten hier.

Alle symptomen die je hebt omschreven kunnen veroorzaakt worden door een angststoornis. De meeste heb ik zelf ook gevoeld terwijl ik nog met deze nare aandoening aan het strijden ben. Je lichaam kan allerlei heel heftige reacties veroorzaken simpelweg door afgifte van verschillende hormomen en stofjes. Er zijn tijden geweest dat ik een rusthartslag heb gehad van 150-160 slagen per minuut, uit het niets koude rillingen en hete vlagen kreeg, duizeligheid, een vreemde sensatie in mijn borst, pijn uit verschillende lichaamsdelen (meestal rond mijn hart), kortademigheid en nog zo veel meer die ik op het moment niet eens meer herinner.

Maar dat was nog het minst erge. De gedachten die je kreeg en heel erg serieus nam zijn nog het ergste. Ik dacht dat ik schizofreen zou worden of elk moment in een psychose zou vervallen. Soms dacht ik dat ik bi-polair was en toen ik over mijn angst voor mentaal verval een klein beetje heen was werd het vervangen door een angst voor lichamelijk verval. Ik begon te denken dat ik hartproblemen zou hebben, of misschien kanker. Elke kleine sensatie meette ik breed uit en ik kon het maar niet negeren. Het is een vreselijke situatie waarbij je gedachten non-stop gaan en je raakt zo erg vermoeid van je zelf en je gedachten dat je gewoon wilt dat het allemaal ophoudt. In zo een situatie is het natuurlijk nagenoeg onmogelijk om te slapen en middelen en melatonine werken maar een avond of 2 als ze überhaupt wel werken.

Ik denk dat jij waarschijnlijk behoorlijk veel overeenkomsten hebt met dit verhaal op een stel details na. Je angstklachten kunnen natuurlijk heel goed uit lichamelijke problemen ontstaan. Schildklierproblemen kunnen angst en depressie klachten doen ontstaan en oorproblemen kunnen ook een rol spelen in het ontstaan van angstklachten. Dit en een mix van specifieke karaktertrekken, genetische aanleg en levenssituaties kunnen een depressie of angststoornis doen ontstaan.

Het goede nieuws is dat je helemaal kan genezen ervan. Ik heb dat gedaan en vele anderen ook. Mijn advies is wees actief in je herstel. Wees er mee bezig. Zoek goede gemeenschappen waar je ondersteund kan worden en zoek hulp. Een psycholoog kan je enorm helpen.

Misschien ben ik nu poep aan het lullen omdat dit verhaal helemaal niet meer van toepassing is op jou maar ik hoop dat je er wat aan hebt. Als je er behoefte aan hebt kan je me altijd pm'en als je wil en dan kunnen we over je situatie praten.

Als iemand de verschrikking van een angststoornis of een depressie heeft meegemaakt zal hij het nooit kunnen begrijpen. Dus negeer de mensen die hier allerlei denigrerende of bagatelliserende opmerkingen naar je hoofd gooien. Je moet het meegemaakt hebben om te weten hoe k*t en hulpeloos je je kan voelen. Dat je er werkelijk niks aan kan doen en dat herstel een lange weg is met heel veel hele kleine babystapjes (een beetje net als bodybuilding). Je leeft van dag tot dag tot het moment dat je weer vooruit kan kijken en kan stoppen met overanalyseren. En zodra je hoofd rustiger wordt gaat je lichaam je volgen. Zoek hulp, het is het enige logische om te doen.

Hopelijk voel je je al beter.
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #264
Mijn broertje heeft ook Clusterhoofdpijn en heeft zich laten opereren in Rotterdam. Heeft sindsdien nauwelijks aanvallen meer. Waarschijnlijk heb je alles al uitgezocht, maar wilde het toch even zeggen. Ik weet dat het dikke ellende is.

Clusterhoofdpijn moet ook verschrikkelijk zijn! Ik heb dit filmpje een tijd geleden wel eens gezien maar kan er nu niet meer naar kijken. Ongelooflijk heftig om naar te kijken!!!

http://www.youtube.com/watch?v=raCnH6BPdKM
 
Heb je wel therapie? Ja echt erg hoe ze medicijnen proberen aan te smeren. Tegen mij hebben ze meerdere keren gezegd dat ik me nooit beter zou voelen als ik het niet zou proberen. ****ing idioten dat het zijn.
Ja ik ben in therapie. 1 x per week.
En ik ga vrijdag voor het eerst een cursus mindfulness volgen, hopelijk gaat dat ook werken.
Verder denken ze ook dat ik een vorm van adhd/add heb, en kan dat ook meespelen in het niet rustig krijgen in je kop.
ik heb werkelijk een schijthekel aan medicijnen.
Ik kreeg toen ik net last kreeg van dit alles, oxazepam voorgeschreven tegen mn angst gevoelens, ik werd net een zombie van die medicijnen, het voelde zo gvd kunstmatig. Ik heb ze meteen weggeflikkert.
Die artsen zitten maar te pushen om AD te gaan slikken. En dat terwijl ik zeg dat ik liever op een natuurlijkere wijze wil herstellen, hoe zwaar dat misschien ook word. ik wil niet heel mn leven afhankelijk zijn van die medicijnen namelijk.

ik sta er trouwens wel van te kijken hoe snel ze je diagnoseren met allerlei aandoeningen.
Volgens hun heb ik dus bordeline, verlatingsangst, paniekstoornis, zware depressie, adhd/add PTSS.... etc etc etc...

Is niet bepaald bemoedigend voor je geest om dat te horen. lekker slim van ze om je dus kortom te bestempelen als een r*tard ofzo..



Hoe moeilijk de stap ook is om naar de sportschool te gaan probeer heen te blijven gaan. Je hebt zelf ervaren hoe je ervan kunt opknappen.
Ja ik had het tot vorige week zover dat ik alweer bijna 3 keer per week ging. Tot ik dus afgelopen zondag met een gigantisch keukenmes bijna mn duim eraf gehakt heb. 4 hechtingen en mogelijke zenuw beschadiging.
En dat terwijl ik vorige week net mn moeder begraven heb GVD :mad: k*tleven.
 
Clusterhoofdpijn moet ook verschrikkelijk zijn! Ik heb dit filmpje een tijd geleden wel eens gezien maar kan er nu niet meer naar kijken. Ongelooflijk heftig om naar te kijken!!!

http://www.youtube.com/watch?v=raCnH6BPdKM

Lol hoe hard ik ook schreeuw of met me knietjes wiebel de pijn wordt er echt niet minder van.

Ja ik ben in therapie. 1 x per week.
En ik ga vrijdag voor het eerst een cursus mindfulness volgen, hopelijk gaat dat ook werken.
Verder denken ze ook dat ik een vorm van adhd/add heb, en kan dat ook meespelen in het niet rustig krijgen in je kop.
ik heb werkelijk een schijthekel aan medicijnen.
Ik kreeg toen ik net last kreeg van dit alles, oxazepam voorgeschreven tegen mn angst gevoelens, ik werd net een zombie van die medicijnen, het voelde zo gvd kunstmatig. Ik heb ze meteen weggeflikkert.
Die artsen zitten maar te pushen om AD te gaan slikken. En dat terwijl ik zeg dat ik liever op een natuurlijkere wijze wil herstellen, hoe zwaar dat misschien ook word. ik wil niet heel mn leven afhankelijk zijn van die medicijnen namelijk.

ik sta er trouwens wel van te kijken hoe snel ze je diagnoseren met allerlei aandoeningen.
Volgens hun heb ik dus bordeline, verlatingsangst, paniekstoornis, zware depressie, adhd/add PTSS.... etc etc etc...

Is niet bepaald bemoedigend voor je geest om dat te horen. lekker slim van ze om je dus kortom te bestempelen als een r*tard ofzo..



Ja ik had het tot vorige week zover dat ik alweer bijna 3 keer per week ging. Tot ik dus afgelopen zondag met een gigantisch keukenmes bijna mn duim eraf gehakt heb. 4 hechtingen en mogelijke zenuw beschadiging.
En dat terwijl ik vorige week net mn moeder begraven heb GVD :mad: k*tleven.

Voldoening is ook veel groter en stabieler denk ik als je je door hard werken beter gaat voelen. Ik denk dat het net zo is als met natural trainen.

Heb je wel is zelfhulpboeken gelezen? Misschien dat je wat hebt aan leven in je leven.
 
Voldoening is ook veel groter en stabieler denk ik als je je door hard werken beter gaat voelen. Ik denk dat het net zo is als met natural trainen.

Ik denk dat je met je vergelijk ook meteen aangeeft dat je de ernst van sommige aandoeningen niet onderkent.
 
Lol hoe hard ik ook schreeuw of met me knietjes wiebel de pijn wordt er echt niet minder van.



Voldoening is ook veel groter en stabieler denk ik als je je door hard werken beter gaat voelen. Ik denk dat het net zo is als met natural trainen.

Heb je wel is zelfhulpboeken gelezen? Misschien dat je wat hebt aan leven in je leven.
Hmm daar heb je wel een punt. het feit dat je doelen kunt en gaat behalen zullen misschien fijn zijn.

ik heb nog niet zulke boeken gelezen. wat kun jij mij aanraden?
 
Ik denk dat je met je vergelijk ook meteen aangeeft dat je de ernst van sommige aandoeningen niet onderkent.

Ik spreek uit eigen ervaring, en jij waarschijnlijk ook ;) Ben 25 jaar depressief geweest.

Hmm daar heb je wel een punt. het feit dat je doelen kunt en gaat behalen zullen misschien fijn zijn.

ik heb nog niet zulke boeken gelezen. wat kun jij mij aanraden?

Leven in je leven.
 
Ik spreek uit eigen ervaring, en jij waarschijnlijk ook ;) Ben 25 jaar depressief geweest.

Dat is erg vervelend voor je, maar aan je uitspraken te zien neem je het nogal laconiek op vandaar mijn reactie. Ik ben van mening dat een ieder met een depressie waar hij/zij niet zelf uitkomt hulp moet zoeken van een deskundige en mbv medicatie en mentale begeleiding moet zien uit de depressie te komen.

Uit een echte depressie (en dan heb ik het niet over sombere gevoelens/gedachten want die hebben we allemaal op zijn tijd) kom je zelf niet - ook niet met zgn zelfhulpboeken - en zak je steeds verder....
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #271
Lol hoe hard ik ook schreeuw of met me knietjes wiebel de pijn wordt er echt niet minder van.

Beetje misplaatste grap niet waar? Ik heb vreselijk te doen met dat meisje. Ze schreeuwt het uit van de pijn en bij Knevel en Van den Brink zag ik haar vertellen dat ze iedere nacht van die verschrikkelijke hoofdpijnaanvallen heeft. Moet een hel zijn, alsof je ter plekke sterft.

http://www.youtube.com/watch?v=raCnH6BPdKM

---------- Toegevoegd om 11:35 ---------- De post hierboven werd geplaatst om 10:17 ----------

Inmiddels is een afspraak met de crisisdienst in de maak. Deze mensen staan dag en nacht klaar. Ik hoop dat dit me wat gaat helpen om uit die situatie van wanhoop en uitzichteloosheid te komen.
 
Dat is erg vervelend voor je, maar aan je uitspraken te zien neem je het nogal laconiek op vandaar mijn reactie. Ik ben van mening dat een ieder met een depressie waar hij/zij niet zelf uitkomt hulp moet zoeken van een deskundige en mbv medicatie en mentale begeleiding moet zien uit de depressie te komen.

Uit een echte depressie (en dan heb ik het niet over sombere gevoelens/gedachten want die hebben we allemaal op zijn tijd) kom je zelf niet - ook niet met zgn zelfhulpboeken - en zak je steeds verder....

Me zieke humor heeft me er doorheen geslagen anders was ik al lang afgehaakt.

Ik ben het er niet mee eens, op die manier leer je vertrouwen op een medicijn of advies van een therapeut en niet op jezelf.

Beetje misplaatste grap niet waar? Ik heb vreselijk te doen met dat meisje. Ze schreeuwt het uit van de pijn en bij Knevel en Van den Brink zag ik haar vertellen dat ze iedere nacht van die verschrikkelijke hoofdpijnaanvallen heeft. Moet een hel zijn, alsof je ter plekke sterft.

http://www.youtube.com/watch?v=raCnH6BPdKM

---------- Toegevoegd om 11:35 ---------- De post hierboven werd geplaatst om 10:17 ----------

Inmiddels is een afspraak met de crisisdienst in de maak. Deze mensen staan dag en nacht klaar. Ik hoop dat dit me wat gaat helpen om uit die situatie van wanhoop en uitzichteloosheid te komen.

Zoals ik al aangaf heb ik er ook last van, en schreeuwen en met de knietjes wiebelen helpt echt niet. Kwestie van wachten tot het voorbij is.

Mooi werk, ga er niet vanuit dat ze je beter gaan maken oid. Het enige wat ze kunnen doen is jou gereedschappen geven jij zal dingen moeten toepassen.
 
Ik ben ook uiteindelijk naar de crisisdienst gegaan omdat ik gewoonweg niet meer kon. Het is waar, zij gaan je niet beter maken dat doe je zelf, maar zonder de hulp die ik toen gekregen heb kon ik er niet uitkomen. Dus uiteindelijk hebben zij me wel beter gemaakt met inzet van mijn kant.

Benedicus het maakt op dit moment niet zo heel veel uit wat je precies doet als je maar stappen onderneemt. Er zullen waarschijnlijk meerdere wegen zijn naar jouw herstel maar die kun je niet tegelijkertijd bewandelen. Professionele hulp zoeken is een goede stap. Er zit sowieso een psychisch aspect aan jouw probleem waar je alvast aan kunt beginnen te werken. De tinnitus is op dit moment ook alleen te ''behandelen'' door er mentaal anders mee om te gaan.

Op het moment dat ik de crisisdienst inkwam d8 ik WTF doe ik hier. Ik heb tinnitus ik heb Pfeiffer mijn problemen zijn allemaal lichamelijk en jullie kunnen mij toch niet helpen. Maar zij kunnen hopelijk wel jou op andere gedachten helpen en wie weet ook medische tests doen.

Vergeet niet: The mind is the strongest weapon dus ik zou zeggen begin daarbij en dan volgt de rest vanzelf.
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #274
Me zieke humor heeft me er doorheen geslagen anders was ik al lang afgehaakt.

Zoals ik al aangaf heb ik er ook last van, en schreeuwen en met de knietjes wiebelen helpt echt niet. Kwestie van wachten tot het voorbij is.

Ik kan me voorstellen dat ik met van die helse steken in mijn hoofd ook met al mijn ledematen om me heen zou slaan. Zij heeft het in een wel hele heftige vorm, als je het filmpje zo bekijkt. Dat schreeuwen en wiebelen is denk ik pure paniek ten gevolge van de pijn, zo gek vind ik dat niet.
 
Ik ben het er niet mee eens, op die manier leer je vertrouwen op een medicijn of advies van een therapeut en niet op jezelf.

Mooi werk, ga er niet vanuit dat ze je beter gaan maken oid. Het enige wat ze kunnen doen is jou gereedschappen geven jij zal dingen moeten toepassen.

??? nogal tegenstrijdig...

Ik spreek uit eigen ervaring. Ben 25 jaar depressief geweest.

Misschien was die termijn (een stuk) korter geweest als je de juiste hulp icm medicatie had gekregen. Daar als eens aan gedacht? ;)
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #276
Ik ben ook uiteindelijk naar de crisisdienst gegaan omdat ik gewoonweg niet meer kon. Het is waar, zij gaan je niet beter maken dat doe je zelf, maar zonder de hulp die ik toen gekregen heb kon ik er niet uitkomen. Dus uiteindelijk hebben zij me wel beter gemaakt met inzet van mijn kant.

Benedicus het maakt op dit moment niet zo heel veel uit wat je precies doet als je maar stappen onderneemt. Er zullen waarschijnlijk meerdere wegen zijn naar jouw herstel maar die kun je niet tegelijkertijd bewandelen. Professionele hulp zoeken is een goede stap. Er zit sowieso een psychisch aspect aan jouw probleem waar je alvast aan kunt beginnen te werken. De tinnitus is op dit moment ook alleen te ''behandelen'' door er mentaal anders mee om te gaan.

Op het moment dat ik de crisisdienst inkwam d8 ik WTF doe ik hier. Ik heb tinnitus ik heb Pfeiffer mijn problemen zijn allemaal lichamelijk en jullie kunnen mij toch niet helpen. Maar zij kunnen hopelijk wel jou op andere gedachten helpen en wie weet ook medische tests doen.

Vergeet niet: The mind is the strongest weapon dus ik zou zeggen begin daarbij en dan volgt de rest vanzelf.

Ik heb vanmiddag al met een psychiatrisch verpleegkundige van de crisisdienst gesproken. We kwamen tot de conclusie dat de tinnitus zeer waarschijnlijk de oorzaak van alles is. Tijdens de moeilijkste momenten kan ik ze in ieder geval altijd bellen, ook in de nacht. Verder krijg ik een psycholoog toegewezen.

Het is en blijft een raar gelopen verhaal. In december is mijn oor uitgespoten omdat die vol zat met oorsmeer. Vrij snel daarna merkte ik al een lichte piep, daarvoor had ik geen klachten. Daarna aanvallen van enorme nervositeit, killing en doodeng gewoon! Alsof dat nog niet erg genoeg was kreeg ik ook allerlei andere vage lichamelijke klachten, waarschijnlijk als gevolg van alle stress.
De eerste maanden kon ik ondanks de nervositeit de moed er nog wel inhouden. Ik had natuurlijk wel een dreun gekregen maar de huisarts en ondergetekende dachten gewoon aan onschuldige stress. De huisarts praatte me ook een soort midlife crisis aan.

Toen het allemaal maar bleef duren zakte mijn vertrouwen in een goede afloop steeds verder weg. Je gaat merken dat je er geen vat op kan krijgen waardoor de angst toeneemt. Het slechte slapen doet de zaak natuurlijk ook geen goed. Je probeert te vechten maar of je wil of niet, je belandt vanzelf in een depressie. Heel gek, nooit geweten hoe een depressie aanvoelt. Sombere en wanhopige gevoelens nemen de overhand, en de wereld om je heen wordt gitzwart. Voorbeeld is dat het lopen door een supermarkt totaal anders voelt als voorheen. Je lijkt continu met jezelf bezig te zijn en je eigen ellende. Dan ga je denken waar dit leven nog goed voor is. Tijdens de zwaarste momenten zie je jezelf al in gedachten op de bovenste verdieping van een flatgebouw staan, kijkend naar beneden. Totale wanhoop dus.

Nu wil ik van die doodsgedachten af, hoewel ik ook wel weet dat dit niet 1 2 3 is geregeld.
De grootste strijd wordt de tinnitus denk ik. De psychiatrisch verpleegkundige raadde me aan een second opinion te doen bij een ander ziekenhuis. Zij heeft meerdere mensen met tinnitus gesproken dus ze weet waar ze over praat. Ze gaf aan het ook erg vreemd te vinden dat de klachten zijn begonnen na het uitspuiten van een oor. In Antwerpen zit een dokter De Ridder die specialist is op het gebied van tinnitus.
Vraag me zelf ook af of de kno arts waar ik met heb gesproken wel alles kan zien.

Het plan is om een mri scan van mijn hoofd te maken. Wellicht komt er toch iets boven water drijven. Moet het nog met de huisarts bespreken. Mochten ze niks vinden, waar ik toch rekening met houd, kan ik nog een second opinion doen in een ander ziekenhuis. Beter alles uitsluiten dan met eeuwige vraagtekens blijven zitten. Wat ik ook raar vond aan die kno arts vond is dat hij aan de hand van een rode keel besluit me maagzuurremmers voor te schrijven. Ik had nauwelijks last van oprispingen.

De antidepressiva wil ik voorlopig nog niet slikken. Een hoop van jullie verklaren me misschien voor gek, maar ik heb nog teveel twijfels of AD me op de lange termijn wel goed gaan doen. Bovendien schijnen de bijwerkingen sufheid en enige verwardheid te zijn en mag ik zeker 2 weken niet autorijden. Ik probeer eerst met behulp van de psycholoog hier op eigen kracht uit te komen, zonder medicatie dus.
De huisarts had zelfs al besproken dat opname een optie zou zijn, mits ik mee zou werken. Van opname wil ik niks weten want ik weet zeker dat ik daar niet gelukkiger van wordt. Voorlopig dus op eigen kracht en ondersteuning van de GGZ en de psycholoog...
 
Laatst bewerkt:
Volgens mij weten sommige artsen niet goed waar ze mee bezig zijn, een oor uitspuiten lijkt me toch niet zonder risico??
Ik heb na een gehooronderzoek in het ziekenhuis ook tinnitus gekregen. Ik had wel al langer last van depressie en hyperacusis.

Als tinnitus de oorzaak zou zijn van je depressie zou ik ook geen AD pakken.
tinnitus is wel lastig maar niet levensbedreigend :)
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #278
Volgens mij weten sommige artsen niet goed waar ze mee bezig zijn, een oor uitspuiten lijkt me toch niet zonder risico??
Ik heb na een gehooronderzoek in het ziekenhuis ook tinnitus gekregen. Ik had wel al langer last van depressie en hyperacusis.

Als tinnitus de oorzaak zou zijn van je depressie zou ik ook geen AD pakken.
tinnitus is wel lastig maar niet levensbedreigend :)

Lastig is nog mild uitgedrukt als je nagaat dat er best wel wat mensen die eraan lijden besluiten uit het leven te stappen. Ik vraag me ook wel eens af of dat uitspuiten wel goed is. Het gaat toch met een krachtige straal water gepaard wat in je oor komt. Beter had het eruit geschraapt kunnen worden.
Maar ga dat eens de huisarts wijs maken...
 
Lastig is nog mild uitgedrukt als je nagaat dat er best wel wat mensen die eraan lijden besluiten uit het leven te stappen. Ik vraag me ook wel eens af of dat uitspuiten wel goed is. Het gaat toch met een krachtige straal water gepaard wat in je oor komt. Beter had het eruit geschraapt kunnen worden.
Maar ga dat eens de huisarts wijs maken...

Dat soort dingen googlen maakt het er vaak niet makkelijker op.
 
Terug
Naar boven