Dat is toch helemaal goed? 😊
Samen eten is samen eten. Je hoeft niet alles hetzelfde op het bord te hebben.
Met koken is alles gelijk doen natuurlijk makkelijk/praktisch, maar wanneer iemand in je gezin bijvoorbeeld voedselintoleranties heeft ga je ook automatisch wel wat dingen aanpassen.
Wanneer je uit eten gaat met een groep, dan bestelt vast ook niet iedereen exact dezelfde maaltijd. Maar dan deel je wel het eetmoment en breng je wel samen die tijd door.
Papa houdt zelf niet zo van spikkels, maar het ziet er super lekker uit!
Dankjewel lieverd, ik hoef niet, geniet jij er maar van.
Lief dat je wilt delen, maar ik heb even geen trek/ga zo al wat anders eten.
Als er al wat in zijn hoofd omgaat, dan kan je zo ook prima aanleren dat sociaal zijn/goed kunnen delen een mooie eigenschap is, maar dat het ook okee is om nee te kunnen en mogen zeggen als je iets niet (op dat moment) wilt. En om dat van een ander dan ook te respecteren.
Het is geen afwijzing, zeker niet als je het op een positieve manier brengt.
En stel, je zou ergens allergisch voor zijn.
Zou je dan iets waar je klachten door krijgt alsnog eten omdat je bang bent voor wat er in iemands hoofd omgaat?
Hoe zou je daar mee omgaan?
Nou ben je vast niet allergisch voor discodip (hooguit een intolerantie? 😆) maar ik probeer een stukje perspectief te bieden.
Als jij buikklachten krijgt door bijvoorbeeld ui kan je prima uitleggen waarom je liever geen voeding met (teveel) ui opeet.
Daarbuiten, kinderen zijn vaak veel wijzer, begripvoller en toleranter dan wij ze als volwassenen credits voor geven.
Papa eet nu even geen stroopwafel.
Vraagt ie waarom? Kan je een korte uitleg geven. Maar misschien zegt ie "okee" en gaat ie door met zijn dag 😉 of vraagt hij wat je dan eet. Dan kan je vertellen wat jij gaat eten en dat jij dat nu óók heel lekker vindt. Misschien vraagt ie niks en is het gewoon helemaal prima dat je nu even niet hoeft. Niet teveel voor anderen denken, dat kunnen ze prima zelf. 😊
Precies! Moet ook gewoon kunnen.
En zo leert hij zelf de signalen van zijn lichaam herkennen, wanneer het net even iets teveel van het goede iis.zelf ervaren werkt beter dan wanneer het je enkel door iemand anders vertelt wordt.
Die zorg delen denk ik veel ouders.
Denk dat het meer invloed heeft hoe je naar jezelf kijkt en over jezelf en anderen spreekt, dan welke keuzes met voeding je daadwerkelijk maakt.
Als je oordelend/negatief overkomt, kan dat absoluut vormend zijn. Iemand die slanker is dan ik ben vindt zichzelf dik, wat denkt diegene dan van mij??
Als ik nu chocolade eet word ik dik en lelijk en vindt Papa me... dat wil je voorkomen.
Ik leg uit dat veel mensen overgewicht hebben. Dat dat mensen niet beter of slechter maakt. Dat alle mensen iets moois hebben. Maar dat het wel gezonder is om niet veel te dik of veel te dun te zijn.
Uiteindelijk gaat het keuzes leren maken die bij jou passen, waar jij je prettig bij voelt, en om jezelf te leren waarderen voor wie je bent.
Ennnnn dit is precies waarom ik zelf niet meer log, iets te uitvoerig 🤣
Ontopic
@vntl gaat vanmiddag weer trainen en houdt ons vast op de hoogte! 😁
En heeft hij al echt glaswerk en keramiek?
Of bamboe bakjes en kunststof bordjes, wellicht met vrolijke printjes?
