Ik heb niet het gevoel dat GHB mij normaal laat voelen. Ik word er ook ongelofelijk geil van, ik doe dingen totaal ondoordacht etc. Het enige voordeel vind ik dat mijn 'angsten' volledig onderdrukt worden.
De enige benzo's die ik geprobeerd heb zijn Etizolam en Diazepam en beiden maar enkele keren. Van allebei werd ik relaxed, zelfs slaperig. Kan me niet meer goed herinneren hoe ik me verder precies voelde. Alcohol vond ik vroeger heerlijk, nu word ik er suf en slaperig van. Als het begint te werken ben ik enigszins opgewekt, daarna kom ik snel op een dood punt waar bijna niet overheen te komen is. Eigenlijk maken veel dingen mij suf en slaperig
Baclofen is uiteraard totaal geen optie. De andere middelen die je noemt zal ik mij eens in verdiepen.
Verder moet ik zeggen dat het prima gaat. Klinkt misschien gek, maar ik kan goed acteren. Als het moet kom ik super verzekerd over, praat ik luid, lichaamstaal goed, alleen diep van binnen heb ik altijd het gevoel dat ik beoordeeld/veroordeeld word door iedereen waardoor ik graag mensen ontwijk. Zelf heb ik al lange tijd het idee dat benzo's al deze zorgen weg kunnen nemen, maar aan de andere kant wil ik niet afhankelijk daarvan zijn. Ik vraag me af wat experts (psychiatrie) zouden adviseren.
).
. Ik denk dat er wel wat in dat verhaal zit over GABA. Met een angstremmer stimuleer je immers je GABA. Echter, wat ik ervan heb geleerd op de Uni is dat het wel veel complexer ligt dan het vaak lijkt. Eerst dacht men dat depressieve mensen gewoon te weinig serotonine hadden. SSRI's verhogen je serotonine, maar daarmee veroorzaken ze een aantal processen in het brein, waaronder de aanmaak van neuronen. Depressieve en angstige mensen schijnen gemiddeld gezien een significant grotere amygdala en kleinere hippocampus te hebben. Deze structuren in je brein reguleren o.a. de stressreactie via cortisol. Kort gezegd houdt de hippocampus de amygdala hierin in toom. Dat proces is dan dus verstoord. SSRI's vergroten de amygdala en verkleinen de hippocampus. Daarnaast heb je nog veel meer aannemelijke theorieën over depressiviteit (ik weet niet of dat ook voor angst geldt), zoals een te lage BDNF, een overactieve HPA-as (cortisolaanmaak door bijnieren), verlaagde activiteit prefrontale cortex, etc. Het is allemaal heel ingewikkeld en zelfs wetenschappers vinden het allemaal maar erg lastig.
