Ik begrijp dat wel. Ik voelde mij ook goed wanneer ik AS gebruikte. Mijn levenskwaliteit was dan ook top maar ik zou nu op mijn leeftijd toch niet meer durven kuren net zoals ik niet meer zou durven coke snuiven. Ik ben ergens bang dat ik daardoor wel eens een hartinfarct zou kunnen krijgen. TRT daarentegen wel maar dan wel onder begeleiding van een dokter. Dat zal er misschien wel ooit terug van komen.Ik ben pas op latere leeftijd begonnen met AAS, nu ben ik 35 en kijk ik er nog steeds niet heel anders naar. Sterker nog door de kwaliteit van leven de laatste 5-7 jaar ben ik enkel nog wat verder gevoed in mijn gedachte dat ik liever een kwalitatief substantieel beter leven leef op dit moment dan daarvoor. AAS is meer dan alleen een "beter" fysiek, mentaal zijn er ook heel veel aspecten die erbij komen kijken. En ik kan eerlijk zeggen dat mijn leven tussen mijn 28e en mijn 35e meer levensgeluk en genot heeft gebracht dan de vele jaren ervoor bij elkaar. Ik zeg niet dat dit voor iedereen zo hoeft te zijn, maar in mijn specifieke geval heeft het zo uitgepakt. Iets dat ik op voorhand uiteraard nooit had kunnen weten, enkel kon vermoeden.
Ik heb er geen spijt van, je begint overigens vaak met bepaalde stappen te nemen in je leven als je daar klaar voor bent. Echter vind ik het wel jammer dat ik niet op vroegere leeftijd tot die conclusie gekomen ben. Maar spijt is een woord dat niet past bij de omschrijving van iets waar je weinig invloed op hebt. Het is niet zo alsof iemand op mijn 21e heeft gevraagd aan me, of ik niet eens zou willen gaan beginnen met het gebruiken van AAS.




