Mensen die ik ken in het buitenland vinden Nederland over het algemeen een fantastisch land. Zo goed georganiseerd, wordt al opgemerkt zodra ze schiphol verlaten. Meestal ligt het er keurig bij. Relatief veel groen. Veel verschillende soorten mensen. Veel verschillende meningen. Kan doorgaans allemaal zonder slag of stoot. Het enige dat ik dan weleens hoor is dat de mensen soms zo naar binnen lijken te zijn gekeerd. Van het weekend nog iemand uit Engeland die opmerkte dat het er in de wijken zo netjes was en de mensen sociaal. Dat de overheid het toch maar goed opruimt en dat dat geen vanzelfsprekendheid was. Ik zei dat er nog waren die klagen omdat er bladeren liggen. Waarom die mensen dan in plaats van de gemeente bellen zelf niet gingen opruimen, kost evenveel tijd, wist ik ook niet. Wellicht klaagziekte.
Daar herken ik Volendammers iig niet in, maar er zijn er genoeg anderen.
Ik denk nog regelmatig aan de woorden van mijn opa. Jongen, veel mensen zijn ontzettend goed op de hoogte van de rechten hier maar vergeten en/of verzuimen na te denken over de plichten.
Volendam is een soort enclave. Waar het doorgaans goed toeven is, veilig en sociaal. Ons kent ons. Waar andere zorgen zijn. Bijvoorbeeld over de buurman die net een voordeur van brons heeft laten installeren, oh jee. Nu moet er misschien een deur van goud komen. Want wat de buurman heeft is mooi, maar wij willen wel net even iets mooier wonen natuurlijk. Maar zonder gekheid, wonen in een plaats als Volendam is echt niet verkeerd. Ik heb tegenwoordig ook meer hang naar wonen in een rustige wijk of plaats. Of een dorp. Max inwoners rond de 15-20.000
Doe maar op een tegeltje
Wat dat soort kinderen nodig hebben zijn mensen in hun omgeving die laten zien wat je met inzet en een goede mentaliteit wel kan bereiken.
Nu heb ik foto's van jullie katten gezien en zou me op die basis vrijwillig melden.Het ligt met name in het gebrek aan opvoeding en de "alles is te koop" instelling die de kinderen meekrijgen. Hard wordt er meestal wel gewerkt. Verder krijgen ze 0 opvoeding mee waarvan ik denk dat ze er iets aan hebben in hun latere leven. En juist wel de verkeerde dingen mee, bijvoorbeeld dat het OK is om een hond hardhandig te behandelen als het niet luistert, omdat het dat nooit geleerd heeft van je. Om even een heel klein voorbeeld te noemen.
Verder voel ik me niet geroepen om kinderen op te voeden, dan zou ik er zelf wel voor proberen te gaan. Een goed voorbeeld doet volgen, maar het is aan hen welk voorbeeld ze kiezen. En hoe weet het kind nou welk voorbeeld hij het beste kan volgen. Verloren zaak dus helaas. Dan zouden ze minimaal 6 maanden op strafkamp moeten komen in huize Punjab
D66 wil de veestapel halveren, ik wil D66 zien halveren....
