-----
Kieft heeft 3 kinderen met donkere vrouw, Sylvia.
Veel dingen meegemaakt waar vooroordelen zijn, bijvoorbeeld gingen ze met kinderen en meerdere stelletjes eten in hotel. Werd er tegen zijn vrouw gezegd, voor kindermeisjes is er een ruimte daar. Te pas en te onpas bij controles uitgepikt, als enige. Enzovoorts.
Zijn kinderen hadden minder last, heeft nog met een kind over gepraat. Kind gaf aan dat er een wezenlijk verschil is tussen Amsterdam Zuid in mooi huis en goede school met bekende vader, en andere plaatsen waar het er heel anders aan toe gaat.
Gullit, Ten Cate, Davids enzovoorts, hebben allemaal soortgelijke voorbeelden.
Je mag best grapjes maken, gaf Ten Cate ook al aan, maar wat is de insteek daar zit groot verschil tussen.
-----
Harlequin vindt het mooi dat Derksen tegen racisme is, en ook zegt dat iemand die racistisch is eigenlijk uit de samenleving verbannen moet worden. Tegelijkertijd roept Derksen dikwijls "die mensen" "dat geklaag" "dankbaar moeten zijn". Dat lijkt tegenstrijdig. Dat zorgt soms voor pijn bij bepaalde mensen. Alsof ze enkel klagen en niet dankbaar zouden zijn. Dat Derksen soms iets bewuster kan zijn van hoe hij iets zegt.
-----
Dries begon de eerste paar zinnen die hij uitsprak enigszins redelijk maar ging full r*tard drammen. Schoot herhaaldelijk in eigen voet. Er doorheen wauwelen, fel toontje. VI is hem dankbaar denk ik.
-----
Verhaal over belletje naar Gullit in auto, Gullit zei slechte grap. Gullit zat op school met 600 kids en hij was samen met Rijkaard enige donkere. Bleek wel uit verhalen dat er veel was voorgevallen.
Gullit zei, ben je racist. Gijp zei nee. Gullit zei, hou het dan daarbij en meng je niet in die discussie. Want jij kan die gevoelens niet hebben. Daar geeft Gijp hem gelijk in, prima.
-----
PS Ik denk dat we als "blanke" Nederlanders wel enigszins kunnen voelen hoe het voelt. Kijk maar eens naar hoe social media ontploft als Sylvana Simons ongenuanceerde uitspraken uitbraakt over "witte" Nederlanders, zwarte piet enz. Velen voelen zich in hun kruis gepakt en gaan ontzettend fel tekeer. Dat lijkt wat weg te hebben van hetzelfde mechanisme. Ook al zou Simons zeggen ja dat is een overdrijving om een punt te maken, zal het haar niet in dank worden afgenomen. Veel mensen zullen daardoor niet open staan voor een verbindend gesprek met Syl. Als je op twitter of facebook die racistische drek vervolgens voorbij ziet komen, bewijst men het punt van de ander.
Dit geldt niet voor iedereen, er is niet een hele groep te beoordelen of veroordelen uitsluitend op basis van een identiteit. Dat werkt polariserend. Precies waar we eigenlijk niet heen zouden moeten willen.
Hoeveel mensen zullen er zijn die vroeger hebben gehoord dat ze maar beter niet, of liever niet, thuis moesten komen met een Turks, Marokkaans, Surinaams meisje of jongen?
-----
Harlequin zegt dat er een verschil zit tussen wel of geen racist zijn. Heel verschil tussen alleen maar slechte ervaringen, of minder. Kind noemt dat "tusseninsels". Ze vertelde dat haar kind iedere week iets hoort over K Surinamer, ik zag een drol liggen en dat was jij, je hebt huidskleur van poep. Harlequin zei maar waarom hoor ik daar nooit iets over? Haar kind vertelde ja dat is voor mij normaal.
Haar blanke man vroeg is dat niet meer grappig bedoelt? Kind zei toen ja leuk papa dat jij dat zegt, maar ik weet echt wel wanneer iets een grap is of als het serieus is. Daar kan jij niets aan doen papa, want jij bent blank dus mensen zeggen dat niet tegen jou en weet niet hoe dat voelt. Kind zei ook nog enige dat ik naar kijk is naar zijn ogen (voetballer Mendes Moreira), je ziet fysieke pijn. Niemand interesseert zich voor zijn pijn. Empathie, met pijn in de ogen van een ander.
-----
Persoonlijk heeft Harlequin niet het idee dat Derksen racist is. Maar ze vraagt Derksen of hij het kan opbrengen om empathie te tonen voor de ander.
Genee zegt dat het misschien soms lastig is voor Derksen. Dat hij een goed mens is. Maar het soms lastig kan voelen en daardoor lastig kan verwoorden.
Het gaat niet over racist zijn van Derksen. Maar erkennen dat er toch een probleem is voor veel mensen.
Verder zegt ze dat je niet kan verwachten van een persoon met een ander kleurtje dat die hetzelfde voelt als iemand met een ander kleurtje en vice- versa. Dus komt het aan op empathie. Met elkaar in gesprek gaan. En dat er veel verschil zit tussen de achtergrond, soort school enzovoorts. Zelfs heeft ze niet veel meegemaakt als kind of op school. Maar dat zegt niks over anderen die in een heel andere buurt zijn opgegroeid enzvoorts.