AndroidHealthClinic

Sticky Wat heeft jouw dag verpest?

Mensen die zelfmoord willen plegen plannen dit vaak al weken of maanden van tevoren. Prikken gewoon een datum waarop ze er een einde aan maken en hebben ook precies in hun hoofd zitten hoe alles zal gaan op die dag. Sommige mensen vieren eerst nog ergens vrolijk een verjaardag of wat dan ook, rijden daarna naar een onbewaakt spoortraject en springen. Of hangen zich op.
Dat uitgestippelde traject er naartoe maakt het voor hen ook draaglijker en daardoor zijn ze vaak gewoon heel normaal of zelfs vrolijker dan normaal naar hun omgeving toe. Ze hebben er vrede mee, zeg maar.
Maakt 't dan vaak wel weer des te moeilijker en onbegrijpelijker voor de directe omgeving, "want hij/zij zat zo goed in zijn vel de laatste tijd".
Kind uit m'n klas ook vorig jaar. Gast van 15 of 16 zat op een feestje met een paar maten, maken klaar om naar huis te gaan. Z'n vrienden zeggen dat 'ie ff moet wachten, dan halen ze hun jas even. Kerel fietste weg toen ze weer naar binnen gingen. 2 dagen later dood gevonden onder een brug.
 
Heb zelf ook een periode van zeer zware depressiviteit gekend en heb een dergelijk moment ook wel eens gepland. Ik ga maar niet verder op de details hiervan in.
Het is heel moeilijk om weer van dat idee af te stappen als je je er eenmaal bij neergelegd hebt. Je hebt het idee dat je nog maar één keer echt je best hoeft te doen in dit leven, en dat is bij het eruit stappen. Daar stop je dan al je energie in. Je weet dat je omgeving zal proberen je er van af te praten, terwijl jij voor jezelf er allang van overtuigd bent dat niets nog zin heeft, dus hou je het voor jezelf. Je weet ook dat als jij je anders (depressief) gaat gedragen, dat je omgeving het dan door zal krijgen en dat is dus juist niet de bedoeling. Het is heel egoïstisch, maar een staat van depressie is ook eigenlijk een puur egoïstische kwestie vaak. Mensen die zo zwaar depressief zijn kunnen niet helder inzien wat de gevolgen voor de omgeving zullen zijn. Zij denken alleen maar, "ze zijn beter af zonder mij".

En ik heb via specialisten ook genoeg van gevallen gehoord bij wie het zo is gegaan. De meesten zijn niet eens in contact geweest met hulp van buitenaf op het moment dat ze zelfmoord plegen, en zitten zo in hun eigen "waarheid" dat hun leven mislukt is dat eigenlijk niets meer helpt.

Er zal vast wel onderzoek naar gedaan zijn ook.

Maar niet iedereen die zelfmoord pleegt is hetzelfde, sommigen doen het ook gewoon in een vlaag van verstandsverbijstering of wat dan ook.

Wat fijn dat je er nog bent ^_^
Je hebt een hoop rijkdom inmiddels. Zo zie je maar.

Dat vind ik ook het enige tragische aan mensen die eruit willen stappen. Niemand kan ze duidelijk maken dat het ooit beter zal worden, want ze zien het niet en kunnen het niet zien. Net als dat de omgeving het lijden niet ziet zoals zij het zien.
Gewoon ontzettend k*t.
 
Heb nog geen nieuws over Ronimoon. Was inderdaad 24 en was leerkracht. Ik vermoed en vrees iets drugs gerelateerd. Kende hem niet heel goed, slechts een paar keer irl gezien, komt wel hard aan.

Goeie kerel, was redelijk ****ed in het hoofd. Drugs, h**ren etc.
 
Wat fijn dat je er nog bent ^_^
Je hebt een hoop rijkdom inmiddels. Zo zie je maar.

Dat vind ik ook het enige tragische aan mensen die eruit willen stappen. Niemand kan ze duidelijk maken dat het ooit beter zal worden, want ze zien het niet en kunnen het niet zien. Net als dat de omgeving het lijden niet ziet zoals zij het zien.
Gewoon ontzettend k*t.

Klopt.
Ik heb ook ooit eens heel diep gezeten. En toen is het er ook bijna van gekomen; Ik besliste dat ik mezelf nog 1 jaar ging geven en als het dan niet beter ging in mijn leven, ik er de brui ging aan geven.
Na een paar maanden ging het beter, en na een jaar was ik supergelukkig.
Wie aan zelfdoding denkt zit echt in een andere wereld.
Wat mij me uiteindelijk "gered" heeft was een documentaire waar men een Afrikaanse vrouw interviewde die op de vlucht was van het geweld in haar dorp. Een kind was tijdens het geweld vermoord, een ander was ze verloren tijdens het vluchten, en ze had nog eentje over, en nog maar voedsel voor 1 eetmaal voor haar kind.
En toen ze reporter haar vroeg wat ze nu ging doen, zei ze, met een zachte lichte glimlach:" ah, tentje opzetten en kijken wat de ochtend brengt. Ik heb nog een kind, het ander hoop ik terug te vinden dus we gaan gewoon door. " De manier waarop ze zich gedroeg en de woorden die ze zei deden me denken "****, wat zit ik hier te klagen. Dat mens, en zoveel mensen hebben het zo veel zwaarder." (referentiegroeptheorie heeft me dus gered :) )
 
Depressies zijn f***

ik onderga momenteel zelf ook mentaal een zeer zware periode. Wanneer je depressief bent kun je ook niet meer relativeren. er is niks meer om naar uit te kijken. het gaat zelfs zover dat je de liefde van je naaste nog amper kunt voelen.
Het enige dat je wilt is slapen omdat je dan het minst ermee bezig bent. in mijn geval gaat dit ook nog een gepaard met angststoornissen / aanvallen.

Zelfmoord heb ik nog nooit concreet aan gedacht. maar ik ben ook niet meer bang voor de dood. het is meer van
(als ik zodirect onder een bus terecht kom is het ook goed).

Enige wat je kunt doen is blijven hopen op een betere periode. (wat haast onmogelijk is om te jezelf dan te laten denken).

Blijft wel ontzettend triest dat iemand zichzelf van zn leven ontneemt. maar nu ik het zelf meemaak snap ik best waarom ze dat doen.
 
Ik zit er nog in...
 
Mensen die zelfmoord willen plegen plannen dit vaak al weken of maanden van tevoren. Prikken gewoon een datum waarop ze er een einde aan maken en hebben ook precies in hun hoofd zitten hoe alles zal gaan op die dag. Sommige mensen vieren eerst nog ergens vrolijk een verjaardag of wat dan ook, rijden daarna naar een onbewaakt spoortraject en springen. Of hangen zich op.
Dat uitgestippelde traject er naartoe maakt het voor hen ook draaglijker en daardoor zijn ze vaak gewoon heel normaal of zelfs vrolijker dan normaal naar hun omgeving toe. Ze hebben er vrede mee, zeg maar.
Maakt 't dan vaak wel weer des te moeilijker en onbegrijpelijker voor de directe omgeving, "want hij/zij zat zo goed in zijn vel de laatste tijd".

Klopt helemaal, hoorde achteraf dat het de 2e poging was en dat ze uitgebreid had opgezocht hoe het zo efficiënt mogelijk kon etc.

Wow vreselijk, heb je het wel een beetje een plekje kunnen geven naderhand?

Ja. Hadden enkele jaren niet gesproken, pas net weer een paar weken. Alleen op de dag zelf denk ik er nog wel eens aan, maar voor de rest niet.
 
eerste week in de cut, begin het nu echt te merken, hongergevoel en lichte duizeligheid

is even afkicken :p
 
Zoek hulp, kerel. Nu denk je nog helder genoeg, maar je weet niet in welke richting het evolueert.
Doe ik al. sinds kort bij een psycholoog. ben benieuwd. beetje m´n laatste hoop heb ik het gevoel. mijn familie en vrienden doen wel hun best, maar op een of andere manier komt dat niet binnen.
 
Doe ik al. sinds kort bij een psycholoog. ben benieuwd. beetje m´n laatste hoop heb ik het gevoel. mijn familie en vrienden doen wel hun best, maar op een of andere manier komt dat niet binnen.

Het komt allemaal goed bro.
Vorig jaar zat ik er ook in. Zelfs met depersonalisatie ****ing freaky shit. Dacht dat ik een psychose zat.

Zoek een bezigheid, iets nieuws.
Let op je voeding, en creer een goed dagelijks ritme.
Laat koffie en alchol lekker links liggen.
Wat mij ook veel heeft geholpen is naar buite gaan. Lekker wandelen.
Des noods neem je een hond:D

Ik hoop dat je psycholoog vergoed wordt. Ik moest elke 3 weken 120 euro lappen.
Moest godver gaan lenen hiervoor, voelde me daar eigenlijk nog slechter door. K*t land.

Maar kom op. Alles komt goed
 
K*t training gehad :S. Enige PR was ****ing Bicep Curl gvd joh.
 
waarom niet is toch ook vooruitgang?
 
Zat er toevallig aan te denken vandaag dag ik bij biceps nooit kg bij hou :roflol:

Toevallig wist ik dat ik de zottman curl op 12kg deed paar maanden terug :o
 
Potverdomme heb ik weer. Sta pushdowns te doen en daarnaast staat het squatrek. Krijg ik ineens vol een klap op mijn schouder, net langs mijn hoofd. Had die knaap aan 1 kant het gewicht eraf gehaald en aan mijn kant hing nog 30kg. BAM uiteinde van die stang vol op mijn schouder.
 
Potverdomme heb ik weer. Sta pushdowns te doen en daarnaast staat het squatrek. Krijg ik ineens vol een klap op mijn schouder, net langs mijn hoofd. Had die knaap aan 1 kant het gewicht eraf gehaald en aan mijn kant hing nog 30kg. BAM uiteinde van die stang vol op mijn schouder.

Daarna toch wel die barbell tegen zijn hoofd gesmeten?
 
wrm
 
Potverdomme heb ik weer. Sta pushdowns te doen en daarnaast staat het squatrek. Krijg ik ineens vol een klap op mijn schouder, net langs mijn hoofd. Had die knaap aan 1 kant het gewicht eraf gehaald en aan mijn kant hing nog 30kg. BAM uiteinde van die stang vol op mijn schouder.
Goed squatrek dan
 
Het komt allemaal goed bro.
Vorig jaar zat ik er ook in. Zelfs met depersonalisatie ****ing freaky shit. Dacht dat ik een psychose zat.

Zoek een bezigheid, iets nieuws.
Let op je voeding, en creer een goed dagelijks ritme.
Laat koffie en alchol lekker links liggen.
Wat mij ook veel heeft geholpen is naar buite gaan. Lekker wandelen.
Des noods neem je een hond:D

Ik hoop dat je psycholoog vergoed wordt. Ik moest elke 3 weken 120 euro lappen.
Moest godver gaan lenen hiervoor, voelde me daar eigenlijk nog slechter door. K*t land.

Maar kom op. Alles komt goed
Tnx bro! ik had ook zon moment waarin ik dacht een psychose te hebben. ik was namelijk op gegeven moment op m'n werk en moest ergens heen. plots was het in eens 3 uur later en kon me gewoon niet herrineren wat ik had gedaan. een collega vertelde mij wat ik in de afgelopen 3 uur allemaal had uitgespookt.
ik schrok hier echt heel erg van. Probleem is nu dat ik ook een bepaalde angst heb ontwikkelt om weer in zo een situatie terecht te komen. dus elke keer zodra ik me verrot voel (wat bijna de hele dag is) denk ik dat ik weer in een of andere psychose zal vallen.
(deze gedachten verergeren het probleem alleen maar dat weet ik). maar je hebt die gedachten gewoon niet onder controle.
 
Terug
Naar boven