ThaWasteland
Enormous Athlete
- Lid sinds
- 28 mei 2014
- Berichten
- 44.169
- Waardering
- 71.640
- Lengte
- 1m85
- Massa
- 93kg
Volg de onderstaande video samen om te zien hoe u onze site kunt installeren als een web-app op uw startscherm.
Notitie: Deze functie is mogelijk niet beschikbaar in sommige browsers.
Wat heb je gedaan?Voor dit geld had ik toch iets kras bestendiger. Glaswerk verwacht omdat het ook een sport/Tri Watch is. Nog geen week oud 🥹![]()
Enige wat ik mij kan bedenken is in het zwembad die plastic boeien die in het water liggen. Voor de rest niets gedaan vandaag.
Hij heeft er zelf een opmerking over gemaakt en dat is dan wel okay?

Ja want die was niet aan horn gericht.Hij heeft er zelf een opmerking over gemaakt en dat is dan wel okay?![]()
Ja want die was niet aan horn gericht.
O nee, toch wel.
Ja want die was niet aan horn gericht.
O nee, toch wel.
Dikke buiken veel eten. 😁
Jemig beetje humor joh, al hoewel ik snap dat dat in jouw leven weinig voorkomt 😂
of inleveren die handel ...😉Bij het stroppen van mijn zakmes viel mij op dat er stukjes van het snijvlak af zijn. 😐 Volgende keer toch maar een Europees of een usa geproduceerd mes .
Zit al een nieuw snijvlak aan .Was inderdaad een optie geweest
Welk merk?Bij het stroppen van mijn zakmes viel mij op dat er stukjes van het snijvlak af zijn. 😐 Volgende keer toch maar een Europees of een usa geproduceerd mes .
Niet voor gevoelige lezers:
Deze ochtend kwam ik aan op de parking van het werk (school 1ste graad middelbaar onderwijs). Ik zie drie collega's huilen. Een beetje verder zie ik het hele team binnen gaan in een grote zaal, de directeur staat er met een zeer bezorgde blik bij; Ik denk onmiddellijk dat er een kind gestorven is.... Ik durf niet uit te stappen. Ik stap toch uit en krijg onmiddellijk een collega voor de neus: "Christian, ik had je emailadres niet.... je hebt m'n bericht wellicht niet gekregen. D. heeft gisterenavond zelfmoord gepleegd." Ik sta aan de grond genageld en voel me plots extreem verdrietig worden. De tranen springen me in de ogen. Nochtans, ik ken de collega niet zo goed. M'n overdreven empathie lapt me weer een toer. De hele dag was het hele team kapot... Leerlingen huilen.....Morgen een nieuwe dag.... Ik denk aan zijn twee kinderen van 8 en 9 jaar....

Ik voel me me vooral slecht omdat ik achteraf besefte dat mijn eerste gedachte bij het nieuws was: "my god, het was gelukkig geen kind uit één van m'n klassen".
Mwhoa, is een logische reactie toch. Bij mensen die je goed kent voel je je meer emotioneel betrokken.Ik voel me me vooral slecht omdat ik achteraf besefte dat mijn eerste gedachte bij het nieuws was: "my god, het was gelukkig geen kind uit één van m'n klassen
