Zijn wij het daar in iedergeval over eens. Ik ben ook blij dat ik Nederland woon. Ik ben zelfs trots dat ik in Nederland woon en daarmee impliceer ik niet dat ik de zwarte bladzijdes van onze geschiedenis ontken. Ik ben ook trots op mijn taal en irriteer mij aan het feit dat ik soms in het Engels moet communiceren in winkels. Daarmee impliceer ik niet dat ik mij superieur voel aan andere nationalitieten.
Shell heeft een geldige en legale overeenkomst met de Nigeriaanse regering. Shell is niet verantwoordelijk voor het feit dat de plaatselijke mafia ook een deel van de winst wil, en dit wil verkrijgen via kidnapping en andere soort intimidaties.
Ik ervaar persoonlijk geen trots dat ik hier woon. Zou ook bij god niet weten hoe ik daar trots op zou kunnen zijn. Stom geluk dat ik hier ben geboren. Ik ben ook niet trots op de Nederlandse taal (zou wederom niet weten hoe daar trots op te moeten zijn), maar ik zie wel een enorm belang in een goede beheersing van de taal, zowel geschreven als gesproken. ('Die Grenze meiner Sprache, sind die Grenze meiner Welt' (Wittgenstein))
In die zin ben ik wel 'trots' op mijn beheersing van taal, maar die uit zich vnl. in irritatie over fouten en het willen bijhouden van mijn vaardigheden. Goede taalbeheersing is iets dat vanzelfsprekend dient te zijn.
Ik ben er bijvoorbeeld wel een klein beetje trots op dat ik zonder problemen over kan schakelen op het Engels en ik denk ook dat we daar als Nederland zijnde 'fier' op moeten zijn en blijven. Meertaligheid is écht een enorme opsteker voor een land imo. Chauvinisme met betrekking tot de taal kan gewoon niet meer in deze tijd; kijk bijvoorbeeld naar het Europese Parlement, HONDERDEN tolken, omdat die ****ing horken daar geen Engels kunnen. BELACHELIJK.
Wat mij betreft schaffen we het Nederlands af en schakelen we en masse over op het Engels in Europa. (niet haalbaar natuurlijk, maar ik zou me er in kunnen vinden)
Wat betreft de shell: Ik ben voorstander van een ethiek waarin men de consequenties van een handeling overziet en hier rekenschap voor neemt. De deontologie van de handelsovereenkomst is op die punten blind en daar kan ik me absoluut niet mee vereenzelvigen. We leven niet in een vacuüm, maar bestaan bij de gratie van een (mondiale) samenleving, waar wij als (gigantische) consumenten voor vraagstukken staan waar we de ogen niet voor mogen sluiten, alleen omdat we geld hebben betaald (aan de shell, of de slager) en daarmee onze 'ziel' hebben vrijgekocht. Aflatingen zijn niet meer van deze tijd.