Mmm, ik zou het toch echt niet fijn vinden om niets te doen te hebben. Zijn er dan geen dingen, projecten of achterstallig werk om op te pakken? Bij ons is het ondenkbaar dat er niets te doen is. Ik hoef mijn mailbox maar te openen en zie nog zoveel ongelezen mails, projecten waar niemand aan toe is gekomen en punten ter verbetering.
Ik ben i.m.o. een realist, maar anderen noemen mij een pessimist, dus laat ik mijn werk eerst zo positief mogelijk omschrijven. Ik werk afwisselend op 2 laboratoria bij 2 verschillende chemische fabrieken, ik werk in ploegendienst en buiten dagdiensturen ben ik in ca 80% van de tijd alleen (op de andere locatie is er nog een collega, dus ruggespraak is mogelijk). Buiten dagdiensturen zijn wij dus als enige verantwoordelijk voor het reilen en zeilen van het lab. Naast analyses van routinematige monsters komen er ook ad-hoc monsters binnen en om er voor te zorgen dat dat te behappen is moeten de routine matige monster in 80% van de tijd af te handelen zijn, ik werk 7,5 uur op een dag, dus het werk moet in 6 uur te doen zijn, ik werk hier nu ruim 15 jaar en door die ervaring kan ik het standaard werk zonder moeite in 3 uur af krijgen. Eventuele storingen moeten wij zelfstandig proberen op te lossen, is dit niet mogelijk dan moet (in overleg met productie) door ons contact opgenomen worden met externe partijen die deze analyses dan voor ons moeten uitvoeren. Hiernaast is onze aanwezigheid ook 24/7 wenselijk omdat wij als assistent deels verantwoordelijk zijn voor de coördinatie en communicatie binnen de bedrijfsbrandweer.
En nu hoe ik het zie.
Ruim 15 jaar geleden ben ik begonnen toen de meest recente fabriek werd gebouwd, het laboratorium was zo goed als leeg, alle apparatuur moest nog worden aangeschaft en analyse methodes moesten ontwikkeld of aangepast worden. Dit hebben we met een leuke gedreven club mensen gedaan bij een bedrijf met een iet wat vreemde instelling die ze grotendeels wel waar konden maken. Ze waren van mening dat ze de beste kwaliteit producten van markt maakten, daar hadden ze de beste fabrieken, technologien en personeel voor en het personeel werd boven de markt betaald. Om die reden werden mensen niet beoordeeld (wel regelmatig gesprekken hoe we ons verder konden ontwikkelen) en kregen we allemaal een riante jaarlijkse salarisverhoging. Eigenlijk een utopisch bedrijf.
Dit ging een paar jaar goed totdat we net voor de crisis in 2008 werden overgenomen en gefuseerd, de nieuwe eigenaar had andere ideeën en wilde het oude personeel (in Nederland althans) zo snel mogelijk kwijt. Iedereen die vrijwillig weg ging kreeg netto 2 bruto jaar salarissen mee, maar er zijn er maar weinig weggegaan en tot vandaag lukt het de nieuwe eigenaren niet om onze loonschalen naar beneden bij te stellen. In de tussentijd heb ik 3 leidinggevenden gehad die toeten noch blazen weten van wat ik doe, de kwaliteit van het werk van mijn afdeling word 1 op 1 gecorreleerd aan de producten die we maken, dus ook al laat mijn afdeling steken vallen, zolang het product prima is doen wij ons werk goed en zijn we gehalveerd in personeel, van 36 laboranten naar 18.
Waarom werk ik er dan nog, dat vraag ik me ook wel eens af en het antwoord is deels angst voor het onbekende, maar ook veel gemakzucht. Als ik mijn werk maar doe is er niemand die je hier belemmert om de rest van de tijd naar eigen wens in te vullen. Bij een 9-17 baan zou ik dat misschien ook nog wel wat vreemd vinden, maar op vreemde uren als je alleen bent, waarom zou je dan niet internetten, filmpje kijken, boekje lezen, of wat dan ook. Op het moment dat het een beetje begon te vervelen, zo'n 10 jaar geleden stonden we op het punt ons huidige huis te kopen, dus alle "vrije tijd" op het werk ging op aan het uitzoeken van zaken met betrekking tot het huis, na oplevering heb ik ontzettend veel geklust in huis, dan is heel erg relaxed, om bij te kunnen komen op je werk. Eenmaal klaar met het huis ben ik intensiever gaan mountainbiken, ik ging bijna wekelijks op een doordeweekse vrije dag naar een andere mtb-route, ook ver Belgie in. En toen ik een mentale uitdaging zocht ben ik een eigen bedrijf gestart, deels voor de lol, deels voor de uitdaging en ook gewoon omdat het leerzaam is. Had ik geen kinderen gekregen dan was ik daar zeker verder mee gegaan, maar met kinderen wil ik gewoon zekerheid. Mijn vrouw werkt nu 4 dagen per week en omdat ik in ploegendienst werk hoeven de kinderen maar 2 dagen naar de opvang, allemaal voordelen van ploegendienst, ik ambieer soweiso geen 9-17 kantoorbaan en als ik mij straks uitbatch denk ik geen moment meer aan mijn werk. Natuurlijk zou het leuk zijn om wat meer uitdaging in mijn werk te hebben en wat meer waardering (van mijn leidinggevende), maar ach, de financiële compensatie en vrije tijd maken heel veel goed. Een maand na mijn jongste zoon ben ik 40 geworden, dus als het tegen zit kost hij me nog geld als ik tegen mijn pensioen aanloop, nou dan zit ik liever relaxed hier dan ergens anders.
Je zegt dat je niet materialistisch bent, maar bedenk eens voor je zelf voor hoeveel geld je een minder leuke baan zou accepteren, €500 netto per maand, of €1000, €2000, bij een bepaald bedrag gaat iedereen overstag, al was het maar omdat je dan minder uren kunt gaan werken.
Als jij het eens bent met een jaarlijkse verhoging die voor iedere medewerker geldt, helemaal goed toch!Maarja, ik vind dan ook dat ik dat verdien.
