En ik heb het over bewerkt voedsel, niet whole foods. Sommige bewerkte suikers blijken geen verzadigingssignalen meer af te geven.
Het lichaam reageert qua hormoonafgifte niet identiek op iedere producten, maar vergeet niet dat verzadiging ook deels een mechanische component kent. Daarnaast is een belangrijk probleem de tijd tot registratie van verzadiging.
Vergis je namelijk overigens niet, het merendeel van patiënten met obesitas kent namelijk wel degelijk verzadiging.
Kijken we naar wat en hoe hedendaags gegeten wordt, en wat en hoe men 50 jaar geleden at, dan zal ik persoonlijk mijn geld eerder inzetten op:
- Producten met een hogere kalorie dichtheid.
- Minder tijd nemen voor het eten, waarbij verzadiging vaak pas later wordt ervaren.
Natuurlijk als je puur naar calorie totaal kijkt lijd een overschot tot overgewicht. Maar die epidemie was er plots, daarvoor hadden we al fastfood en waren we vermogend genoeg om te veel voedsel te nuttigen.
Het aanbod van fastfood is ook erg veranderd in de loop der jaren. Ja, het was vroeger al wel beschikbaar. Maar vroeger was het niet op dezelfde wijze normaal als momenteel om 's ochtends het ontbijt te skippen, bij de boterham express een croissantje en broodje te halen. 's Middags bij de patatzaak of shoarma tent op de hoek je lunch te halen. En onderweg naar huis nog even een hamburger uit de muur te trekken voor je de trein in stapt, thuis komt en je magnetron maaltijd klaar maakt.
Vergis je namelijk niet, voor veel mensen is dit zo ongeveer hoe hun dagelijkse diëet er uitziet in de jonge jaren. Een gewichtstoename van 10 - 15 kg gedurende de studententijd is dan ook vaak niet ongehoord.
En je gewoon goed voedsel eet en gebalanceerd maakt het niet zo heel veel uit of je wat meer vetten of koolhydraten binnen krijgt.
Ook hier ligt het gevaar op de loer. Vaak juist bij de mensen vanaf mid 20 zie je bij overgewicht dat er niet eens zo heel slecht gegeten wordt. Maar zijn het slechts kleine overschotten per dag. Dat in combinatie met een vrij passieve levensstijl van tegenwoordig (auto of ov naar het werk, veelal kantoorwerk, etc). Het overschot wordt dan ook vrij snel behaald. En bijv. 25-50 kcal per dag overschot, minder dan één droge boterham te veel, is echter al voldoende om op jaarbasis toch 1 - 2 kg te doen toenemen.
Kijkt men naar de consumptie over de afgelopen decennia, dan speelt een toenemende consumptie ook een belangrijke rol. In de jaren '70 at de gemiddelde vrouw in de VS ca. 1700 kcal. In de eerste jaren van het nieuwe millennium lag dit rond 2000 kcal. Voor mannen is dit niet anders.
Waarbij er vroeger dan ook waarschijnlijk onder behoefte gegeten wordt, wordt er nu door verhoogde intake en verminderd verbruik sneller boven behoefte gegeten.
Als je een oorzaak zoek voor een ziekte epidemie waar overheden van weg kijken is dit wel belangrijk. Het is niet zo dat bijna niemand een slechte discipline heeft en het is niet alleen het volk haar schuld. Het is wel zo dat je het zelf doet maar mensen moeten wel goed voorgelicht worden en als bepaald voedsel als gif is voor je volk (enorm overgewicht epidemie en belachelijk hoog type 2 diabetes %) moet je ingrijpen als overheid.
Het probleem hierin is dat jij bepaalde voedingsproducten als gif lijkt te bestempelen. Terwijl dat niet onderbouwd is. De regering kan daar dan ook niet op inspringen en stellen "eet product X niet langer!". Het enige waar op geattendeerd kan worden is om over consumptie tegen te gaan, advies kan gegeven worden om een gezond gewicht te bereiken, etc. En dit laatste is veelal iets wat vanuit de gezondheidszorg de aandacht gegeven wordt.
De overheid heeft voor wat betreft voeding en voedingsadviezen geen echte weggelegde rol naar mijn mening, behoudens het toezicht door de NVWA zoals deze al reeds wordt verzorgd. Waar de overheid denk ik wel meer op zou kunnen inspelen is het helpen stimuleren van beweging en mogelijkheden tot. Denk aan:
Subsidies voor loop/fiets woon-werkverkeer;
Subsidies voor bedrijven voor het afsluiten van contracten met een sportschool, dan wel zelf sport faciliteiten te openen binnen het bedrijf;
Aanleg voor publieke groenvoorzieningen en paden geschikt voor diverse cardio doeleinden, openbare zwembaden, etc.