MuscleMeat

'Ze wilden bloed'

gta4jwz

Freaky Bodybuilder
Lid sinds
25 aug 2008
Berichten
6.815
Waardering
227
Lengte
1m77
Massa
88kg
Vetpercentage
15%
'Ze wilden bloed'

ROTTERDAM - Het strandfeest blijkt niet alleen slachtoffers onder de bezoekers te hebben gemaakt, maar ook onder de dienstdoende politiemensen, zo komt naar voren uit hun ingrijpende weergave van die dramatische avond en nacht. Veel agenten zitten er geestelijk helemaal doorheen.


"Het was oorlog. Een arena met dolle leeuwen. Ze wilden ons bloed. Donker en nergens veilig. Ze maken ons af. Hier komen we niet meer levend uit. Kankerjoden, kankerjoden, schreeuwen ze. Bacardi-flessen gevuld met zand vliegen door de lucht. Ik ruik mezelf. Angst. Pure angst. Dan valt er aan hun kant een slachtoffer. Het gevecht gaat door. Ze stappen gewoon over hem heen. Wij proberen het lichaam weg te trekken. Met gevaar voor eigen leven. Een boomlange vent tilt een plantenbak op en slingert die naar ons toe. Ik zie het nog voor me. Krijg er weer kippenvel van. Dat lichaam hebben we aan een arm weggesleept."
Zeven Rotterdamse politiemensen, vijf mannen en twee vrouwen tussen 26 en 41 jaar, vertellen strikt anoniem het verhaal over de zwartste avond van hun leven op het strand van Hoek van Holland. De gezichten staan strak. Ze kijken elkaar verbroederend aan. "Als jullie daar niet waren geweest, had ik hier niet meer gezeten. Dan had ik het niet overleefd", zegt de een tegen twee anderen. "We hebben elkaar vastgehouden. Als je valt in dat zand dan hadden ze ons gelyncht."
Honderdvijftig schoten
Een van de twee vrouwen: "Er is wel honderdvijftig keer geschoten. Je gaat over een drempel als je het wapen trekt. Het deed ze niets. Helemaal niets. Een waarschuwingsschot. Geen effect. Ze gingen maar door. " Het drama was voorgebakken, blijkt uit het oorlogsverslag. "Iedereen wist bij aanvang dienst dat het daar fout zou gaan. We herkenden meteen Feyenoordhooligans. Dan poog je nog de angel eruit te halen. De grootste raddraaiers te isoleren, het tuig dat anderen aanstuurt. Onbegonnen werk. Vanaf het begin is er gevochten. Waren er steekpartijen. Dat is hun tactiek. Hit and run. Klappen uitdelen, weglopen en kijken hoeveel politie er op de been is. Koppen tellen. Aan beide kanten. Dat is oorlog."
Eén van de politiemannen verhult niet pure wraakgevoelens te hebben gekregen. "Rotterdam hooligans, Rotterdam hooligans. Jongens, jongens wat was dat bedreigend. Nu hakken we ze in de pan, heb ik gedacht. Zie maar of je het hier redt op je sportschoentjes."
De zeven hebben zorg over de toekomst. Waar eindigt dit geweld? "Ik baal van de kranten", zegt er één. "Als wij niet hadden geschoten, was er niets gebeurd, wordt er nu beweerd. Wij stonden daar onze zorgplicht te doen. Wees eens positief." Een ander: "Wij hopen dat men ons helden vindt. Al die andere collega's die daar waren, zijn dat. En vergeet ons thuisfront niet. Bezorgd als dat is."

Bron: telegraaf.
 
Post eens bronnen bij je nieuwsberichten.
 
Telegraaf telesmaaf.

150 kogels en zo weinig hits. Schietcursus lijkt me niet overbodig.
 
Misschien beter om dit centraal te houden in het andere topic, ik heb hier ook de laatste berichten neergezet waaronder dit verhaal.
 
Misschien moeten ze dan maar M16''s en MP5's dragen als ze bij 150 schoten alsnog niets raken.
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #8
[afbeelding niet meer beschikbaar]
 
Tja als je vriendjes wil maken dan weet je dat je niet bij de politie moet gaan. Kan geen medelijden met ze hebben, gebeurd er een x wat is het weer niet goed.
 
Gaan we weer hoor, de nederlandse politieagentjes zijn weer helemaal in shock door een kleine rel gericht op hun, neem toch aan dat ze zijn getraind op dit soort situaties? Bijv dit ook aan zien komen en voor genoeg versterking zorgen?
Als ik al die nieuwsberichten zo lees dan is het gewoon de schuld van de falende politie zelf.
 
Zelfde als iedereen die in shock raakt wanneer er weer een soldaar in Irak doodgaat.
Hoe kan dat toch? Hoe kunnen al die soldaten nou toch dood gaan?!
Wat raar!?


Teveel achterlijke mensen, zowel bij de rellers als bij de politie.
 
Zelfde als iedereen die in shock raakt wanneer er weer een soldaar in Irak doodgaat.
Hoe kan dat toch? Hoe kunnen al die soldaten nou toch dood gaan?!
Wat raar!?


Teveel achterlijke mensen, zowel bij de rellers als bij de politie.

Precies, als je die 'tactiek' ziet gebeuren van hooligans dan zorg je toch dat er als de donder een flinke politiemacht naar dat strandfeest komt om eventuele problemen gelijk op te lossen?
Politie doet wel zielig maar het is de schuld van hun eigen falen, zoals het hele rechtssysteem faalt.
 
ROTTERDAM - De agenten die op het strand bij Hoek van Holland in het nauw kwamen, zijn door honderden feestgangers met allerlei voorwerpen bekogeld. Drankflessen, al dan niet gevuld met zand. Strandbedden. Fietsen. Keien. De doodsbenauwde agenten konden geen kant op.

Een van de 'stillen' is agent Barry van de Rotterdamse politie. Op het veelbekeken Youtubefilmpje staat hij met drie collega's, rug aan rug, de wapens getrokken, naar het publiek toe.

Temidden van de agressieve meute duurt elke seconde een uur, in afwachting van hulp. ,,Dat filmpje geeft maar 5 procent weer van wat wij daar hebben gevoeld.'' Hulp komt er uiteindelijk van twintig agenten, die buiten het terrein surveilleren. De dienders komen af op de noodkreet van de 'stillen' die ze in hun oortjes hoorden.

'Het was oorlog'

Michel behoort tot de hulptroepen. De ervaren agent: ,,We stapten een arena in, vol met leeuwen. Honderden mensen riepen 'daar heb je die kankerjoden'. Iedereen plukte aan ons, gooide zand in onze ogen. Met maximaal gebruik van onze wapenstok zijn we bij de vier agenten in burger gekomen. Het was oorlog, écht oorlog.''

De rust lijkt terug te keren, na een middag en avond vol opgefokte mensen en vechtpartijen. De schijn bedriegt. De agenten vormen een lijn tegen een van de bars aan de zijkant van het terrein.

,,Er was toen een moment van stilte,'' haalt Jeroen zich voor de geest. ,,We zagen dat één groep zich terugtrok. Op dat moment viel de rest ons juist aan. Uit het niets kwamen die flessen weer. Je zag ze niet, hè. Uit het donker vloog dat spul op je af. Er werd gegooid met hekken. Die gasten naderden je tot op 3, 4 meter. Er telde op dat moment maar één ding: je mocht niet onderuit gaan, niet vallen, want dan was je dood. We liepen achteruit en hielden elkaar vast.''

Vlak bij de nooduitgang bereikt de confrontatie zijn climax. Vijf agenten dreigen door de hooligans te worden afgescheiden. De eerste waarschuwingsschoten klinken. Michel geeft door dat het 'eigen vuur' is, maar door gebrekkige communicatiemiddelen komt de boodschap niet over. ,,Ik zag dat een collega zijn wapen trok en vuurde. Het deed die klootzakken voor ons helemaal niks. Schieten was nutteloos. Die gasten stonden te lachen en filmpjes te maken.''

Lichaam wordt gegooid naar politie

5! 4! 3! 2! 1! Over het terrein galmen de strotten van honderden relschoppers. Ze tellen af voor een aanval. Agenten vrezen dat hun einde nadert. Tegen zoveel mensen kunnen zij niet op. ,,Een deel van de groep stormde naar voren. Hekken kwamen onze kant op. Ik dacht: dit gaan we niet redden. Ik rook mijn eigen angstzweet. ''

Agenten van de bereden brigade, die op hun paarden in de buurt zijn, horen wel vijftig tot honderd schoten. De belaagde agenten vuren ook gericht op de relschoppers. Onduidelijk blijft of er ook uit de groep belagers op de politie wordt geschoten. Zeven mensen vallen met schotwonden op de grond. Dan volgt volgens de agenten een even bizarre als gruwelijke scène.

Op beestachtige wijze wordt volgens de agenten een zwaargewonde jongen letterlijk naar hun toegegooid. De politie gaat er inmiddels vanuit dat het de 19-jarige Robby van der Leeden moet zijn geweest, het enige dodelijke slachtoffer dat op het slagveld valt. ,,Voor onze voeten plofte een lichaam neer. Een van diezelfde relschoppers die even daarvoor nog tegenover ons stond. En nu moesten we hem helpen, want dat was onze taak. Die jongen lag dood te gaan. Enkele van ons liepen naar voren om voor hem te zorgen. Ze hebben hem bij de arm gepakt. We moesten vluchten. Die jongen hebben we 500 meter meegesleurd.''

De agenten trekken verder de duinen in. Achtervolgd door een meute 'dolle stieren'. Zes agenten van de bereden brigade kijken even verderop over het festivalterrein uit. ,,Spoed, spoed, spoed! Er wordt geschoten,'' horen de zes in hun oortjes. De commandant van het zestal kijkt zijn manschappen aan. ,,Ik heb iedereen gevraagd te vluchten. Je stuurt ze anders de dood in. We dreigden op onze paarden een schietschijf te worden,'' vertelt Eddy.

'Nu is het klaar'

De agenten twijfelen geen moment. Ze gaan het er op wagen. Op hun paarden duiken ze de massa vandalen in. ,,Je hoorde alleen maar: 'kankerjoden' en 'kankerpaarden'. En telkens maar: 'Rot-ter-dam hoo-li-gans!'. We zijn gaan slaan met onze wapenstokken. Keihard. Ik voelde dat ik met mijn paard over de mensen heen liep.'' Tot hun grote opluchting zien de agenten dat het optreden effect heeft. De massa wordt uit elkaar gedreven. Barry: ,,We beseften plots dat we in een dalletje stonden. Met op vier plekken om ons heen groepen relschoppers. We zijn er gewoon weer op af gegaan. We dachten: 'We rijden je nu plat. Nu is het klaar'.''

Terwijl duizenden doodsbange toeschouwers het strand ontvluchten, krijgen de ongeveer honderd agenten wonderwel de situatie onder controle, zeker nadat er ondersteuning is gekomen uit de regio.

De ME van het eigen korps is niet achter de hand. Hoewel de zeven agenten daar vanwege het onderzoek naar de gebeurtenissen niet veel over willen zeggen, menen enkelen van hen dat er zaken niet goed zijn gelopen. ,,Iedereen wist al aan het begin van de avond dat het fout zou gaan. Een half uur voor aanvang lagen er al dronken hooligans bij de ingang. We zagen iemand lopen van de harde kern. Als hij er is, gaat het los. We wisten: dit gaat niet goed.''

Het stoort de zeven dienders echter dat de inschattingsfouten binnen de politie meer aandacht krijgen dan het moedige optreden van agenten. ,,Ik vind mijn collega's stuk voor stuk helden. Op twee momenten was ik er bijna geweest. We kunnen beter praten over al die agenten die voor 1400 euro per maand hun leven wagen. Dat doe je niet voor jezelf, maar voor de maatschappij,'' zegt de zichtbaar geïrriteerde Berry.

Fysiek zijn de zeven agenten die hun relaas vertellen nog redelijk ongeschonden uit de barbaarse strijd gekomen. Een gekneusde schouder en een beurse kaak zijn de enige klachten. ,,En in mijn helm zaten gaten,'' zegt een agente van de bereden brigade. Emotioneel zijn de politiemensen echter zwaar geraakt. Sommige van hun collega's zijn zo aangeslagen dat ze ziek thuis zitten, anderen overwegen naar verluidt op te stappen.

Het zevental niet. Wel maken deze mensen zich ernstige zorgen. ,,Ik ben bang,'' vertelt Brigitte. ,,Deze gasten, die we bijna allemaal kennen van ons werk bij wedstrijden van Feyenoord, gaan nu verder dan ze ooit zijn gegaan. Wat zal de toekomst brengen? Er moet wat gebeuren. De politiek is aan zet.''

Bron Ad.nl

Heftig verhaal zeg. Ik weet niet goed wat hier verder over te typen. Het is iig te hopen dat die agenten niet vervolgd gaan worden.
 
Met 150 schoten in de lucht is het ook moeilijk wat te raken...
 
Conclusie:
Volgende keer meer politie op paard want daar zijn ze dus bang voor.
 
De ridders van de bereden politie saved the day. Good job man, dat filmpje was ook echt gruwelijk. Lekker met je paard een mensenmassa in rennen en slaan met je stok. Moet geweldig gevoeld hebben :D Respect voor deze agenten!

---------- Toegevoegd om 12:25 ---------- De post hierboven werd geplaatst om 12:24 ----------

Conclusie:
Volgende keer meer politie op paard want daar zijn ze dus bang voor.

Idd.. cavalarie werkt toch het beste in deze situaties. Dat dat nog niet duidelijk is?
 
Ze wilden bloed, nouja dat hebben ze toch gekregen... maar dan nog zeuren. :o
 
Mietjes die politie van nederland...
 
Terug
Naar boven