Ik vraag me af, hoe dit dan verklaard wordt door de wetenschappers die dat onderzocht hebben.
Van de ene training ben je in 1-2 dagen hersteld en een andere training kan schade veroorzaken die tot wel bijna een week nodig heeft om goed van te herstellen, maar evengoed zou er geen langere lokale eiwitsynthese zijn?
Voorheen adviseerden we sowieso een week te wachten voor je weer je spieren zwaar ging aanpakken. Iedereen ging er toch vanuit dat iedereen zo zwaar trainde dat we die tijd echt nodig hadden voor herstel. Is er nergens iets zinnigs verder over te vinden?
Jij weet dit soort dingen altijd wel. Niets tegen gekomen?
Ik denk cq. vermoed 2 dingen:
1. Dat deze veronderstelling vooral gebonden is aan de duur van optredende DOMS en bijkomende stijfheid.
Als je uit gaat van de veronderstelling dat DOMS (dus de 'normale' spierpijn) direct gerelateerd is aan spiergroei en/of 'schade' aan de spiervezels, dan ben je wellicht geneigd dit ook te koppelen aan de duur van verhoogde eiwitsynthese, dan begrijp ik dat de stelling "verhoogde eiwitsynthese duurt nooit veel langer dan 48-72 uur" niet matched/verklaarbaar is vanuit de ervaringen in de praktijk.
Als je DOMS echter NIET ziet als een directe indicator van hypertrofie en concrete schade aan spiervezels, dan wordt het perspectief van waaruit je kijkt heel anders.
Persoonlijk ben ik aanhanger van de stelling dat DOMS niet veel meer zijn dan een onwennigheidsverschijnsel aan een nieuw/andere type belasting.
De 'pijn' die je voelt is niet zozeer schade aan de spiervezels zelf, maar meer ook een onstekingsachtige onwennigheidsreactie (local inflamation) aan het bindweefsel dat de spiervezels omringt.
Ik heb ook wel eens bijna een week spierpijn gehad toen ik een zeer intensieve stretching/yoga achtige sessie deed. Iets wat natuurlijk ook een sterke eccentrische component bezit, maar in hoeverre dat dan ook schade is aan spiervezels zef, laat staan een indicator is voor spiergroei.....

??
Dat gaat er bij dus niet helemaal meer in.
Kortom, ik ervaar DOMS als een (soms hinderlijk) bijverschijnsel, maar de symptomen geven voor mij niet aan dat 'de schade nog niet is hersteld' dus als het niet al te erg is ga ik de spiergroep gewoon weer trainen na 2 a 3 dagen.
2. Dat het idee van de noodzaak van lange rusttijden en/of veel rustdagen voortkomt uit een overdreven angst voor systemische overbelasting.
Dus niet zozeer overbelasting van de lokale spiercelllen zelf, maar meer de angst voor overtraining vanuit 'het frituren van het zenuwstelsel' zogezegd.
Ik ben de mening toegedaan dat die 'angst' grotendeels ongegrond is en dat wel veel meer kunnen hebben dan we denken.
Sterker nog, dat ons vermogen om frequent te trainen in het algemeen en van de spiergroepen ook iets is waaraan we adapteren, dus het is
ook trainbaar.
Ik kan het namelijk andres ook niet verklaren dat ik nu -op mijn 45e en naturel- al 2 jaar lang 6 dagen per week een LB/UB split doe en alle spiergroepen 3x per week belast, zonder problemen en (voor mijn doen dan) uitstekende progressie qua kracht én massa boek. (+ daarbij opgemerkt dat ik al vanaf mijn 14e bezig ben met krachtsport, dus dat het geen beginners 'gains' zijn.)