debie
Cool Novice
- Lid sinds
- 25 nov 2007
- Berichten
- 122
- Waardering
- 0
Volg de onderstaande video samen om te zien hoe u onze site kunt installeren als een web-app op uw startscherm.
Notitie: Deze functie is mogelijk niet beschikbaar in sommige browsers.
. Ben trouwens laatst naar het amc weer geweest, had een spoedafspraak gemaakt aangezien ik na een half jaar nogsteeds niet kon sporten en elke dag pijn had. Op die dag van de afspraak is de pijn zowat dus helemaal WEG. Echt vaag man
. Volgende week rustig proberen te sporten.En had je last van iets? Sporten oid.goed verhaal, heb ook ongeveer hetzelfde als jou voorgehad alleen in omgekeerde richting, bij mij groeide mn borstbeen naar buiten toe en ben ook geopereerd geweest hierom. Is bij mij bijna 4 jaar geleden nu en heb er buiten een litteken nooit last vast, ook niet bij het trainen, kan jij voluit gaan?
grtz
. Anyway, ik zat te denken over die operatie, maar al die pijn, en het feit dat je niet mag sporten, zeggen dat ik dat nog even niet doe
.
Mijn verhaal
Ik had het een tijdje terug al aangekondigt in mijn voorstel topic, dat ik geopereerd zou worden aan mijn pectus excavatum (naar binnen gegroeit borstbeen). Het is nu 7 weken geleden ondertussen, en ik ben BIJNA helemaal hersteld. Het is echt heel zwaar geweest, kan ook niet beschrijven wat voor pijn ik heb gehad. Eigenlijk heb ik onnodig pijn geleden. Ik kreeg een epiduraal in mijn rug (lange naald waarmee ze een slangetje inbrengen die je voorziet van een soort morfine), maar die verschoof tijdens de operatie waardoor ik wakker werd ZONDER pijnstilling. Potverdomme, wou op dat moment gewoon even dood zijn. kreeg geen adem en ging dood van de pijn, hun dachten dat ik nog klaplongen had, en ze gingen meteen een rontgefoto maken. Bleek dat ik geen klaplongen had maar dat de pijnstilling niet werkte, ze verhoogde de dosering en kwamen na een half uur pas terug. Niks werkte. Ondertussen al 1.5 uur zonder verdoving gelegen en mijn moeder werd echt boos, en schreeuwde tegen de artsen om mij nou toch eens wat morfine te geven. Maar de morfine konden ze niet vinden. Pfft... Na een tijd kreeg ik eindelijk wat. Maar we zijn nog niet klaar, nu ik morfine heb gehad kon ik niet plassen en moest ik een CATHETER, eigenlijk zou dat niet nodig zijn geweest als die andere pijnstilling had gewerkt, maar nu moest ie er evengoed in. Dus die artsen kwamen me vertellen dat er een catheter inmoest (word altijd ingebracht onder verdoving) en ik kon al raden dat dat niet onder verdoving ging gebeuren. Ah god man, wat moest die tuinslang een straatlengte naar binnen. WAT VOELT DAT k*tTT. Hij moet gewoon helemaal naar je blaas, echt niet normaal man. Een soatest is er niks bij( niet gehad maar weet hoe dat in zijn werk gaat )
Ik heb 5 dagen in het AMC gelegen, en kon 3 dagen lang helemaal niks ander dan plat op bed liggen, ook werd ik nog eens ziek van de morfine waardoor ik over moest op een andere pijnstilling. Door de morfine kon ik NIKS eten gedurende 5 dagen, waardoor ik dus 7 kilo ben kwijtgeraakt (Was net aan het gainen, woog voordat ik het ziekenhuis inging 62 kilo, ook niet veel natuurlijk). Na 4 dagen weer leren lopen, en de 5e dag naar huis. Thuis de medicatie afbouwen en heb nog heel lang op bed gelegen. Nu 7 weken verder en ik ga aanstaande donderdag op controle.
Hoe en wat
Voor degene die willen zien hoe het in zijn werk gaat, heb ik hier een filmpje geplaatst van een paar minuten. Zo krijg je een goed beeld van wat er allemaal gebeurd.
[Link niet meer beschikbaar]
Het is eigenlijk een minimale ingreep, en je houd er 3 littekens aan over. 1 hele kleine waar de camera is ingegaan, en 2 wat grotere aan de zijkant waar de bar doorheen is geschoven. (zie afbeeldingen). Minimale ingreep of niet, de pijn die je te verdragen krijgt is soms gewoon niet te harde. Denk er echt goed over na voordat je dit doet! Je moet dit echt HEEL graag willen (of om medische redenen)
[Afbeelding niet meer beschikbaar]
Hier een ct scan van iemand met pectus excavatum, je ziet dus al dat het borstbeen als het ware helemaal naar binnen is gezakt. Zo worden de longen en het hart ook in een andere positie geduwt. Vaak helpt de operatie ook je longvolume te verhogen, aangezien je longen meer ruimte krijgen.
[Afbeelding niet meer beschikbaar]
De bar word ter plaatse op maat gebogen
![]()
Beetje onduidelijke foto, maar de bar word er dus als het ware ondersteboven ingebracht, eerst langs je ribbenkast, daarna onder het borstbeen door. Dan word de bar in 1 keer omgedraait, zodat alles naar voren word geduwd.
Voor de operatie
[afbeelding niet meer beschikbaar]
Let niet op mijn afgezakte broek, kuil is minder te zien door de belichting.
![]()
Hier kan je zien hoe diep te kuil was (ongeveer 4 cm diep.
Foto's van mij operatie
![]()
Resultaat direct NA de operatie
[afbeelding niet meer beschikbaar]
Zoals je kan zien zit er bij mij nog wel een klein kuiltje, die konden ze niet weghalen aangezien de bar anders weer onder mijn borstbeen schoot. Daarom iis de bar ook anders bij mij geplaatst. Hij zit er bij mij schuin in. Aan de rechterkant een paar cm hoger dan aan de linker kant.
[afbeelding niet meer beschikbaar]
Zo lag ik ongeveer 3 dagen.
![]()
Eindelijk wat meer rechtop zitten.
[afbeelding niet meer beschikbaar]
Eerste keer staan. Werd erg duizelig en liep als prins claus. Zo heb ik ongeveer 4 weken gelopen, toen kon ik een beetje rechtop lopen met mijn schouders goed naar achteren.
[afbeelding niet meer beschikbaar]
ff trap op en aflopen en ik mag naar huis
Conclusie:
Het is een lange zware tijd geweest, maar ik zou het zo weer doen! Denk er goed over na voordat je de beslissing maakt, want het is niet zonder gevaar. Ben er zelf erg tevreden mee! Als jullie nog vragen hebben, vraag maar raak!

