Het communisme
- Topic starter MeDieViL
- Startdatum
- Recente activiteit Recente activiteit:
- Reacties 122
- Weergaven 6.742
- Volgers 2
-
- Tags
- communisme
- Lid sinds
- 11 apr 2005
- Berichten
- 13.868
- Waardering
- 99
Bedankt voor de reply. Mbt het 'natuurlijke' argument: ik zie dat in deze discussie anders dan in een ethisch vraagstuk.
En ik zie 'aftroeving' niet als een eigenschap van een mens, maar van de natuur als geheel. Kapitalisme biedt in principe een gedoseerde uiting aan die 'natuur'. Ik zeg niet dat dat persé een goede eigenschap is, zeker niet.
Ze zeggen wel eens dat Jezus de eerste communist was. "Ze" zijn in dat geval overigens geen communisten of christenen
Maar communisme in essentie is niet een vreemde drang. De gelijkwaardigheid van mensen en de onderlinge solidariteit en zelfontplooiing die de kernpunten vormen van vele verschillende stromingen: christendom en (orgineel) liberalisme.
Waar het Communisme erg afwijkt is dat ze een aantal basis productiefactoren niet in bezit wil hebben van individuele leden van de maatschappij zodat er geen oneerlijke verdeling kan en zal plaatsvinden en geen onevenredige beloning tussen arbeid en kapitaal.
Dat gezegd hebbende staat het communisme overigens geen geweldadige revolutie voor. Wat de basis is is dat er een omwenteling moet worden bewerktstelligd met zo min mogelijk geweld. Dat geweld dat zal plaatsvinden wordt veroorzaakt door de repressie van de gevestigde orde en zal alleen als zodanig in reactie daarop plaatsvinden.
Voor wat de psychologie betreft...onderlinge concurrentie is leuk en aardig...mogelijk dat dit een inherrente eigenschap is van de mens. Maar op welk vlak die concurrentie plaatsvindt en hoe deze wordt geuit is maatschappelijke gedicteerd. Dat is een kant.
De andere kant is dat het ook menseigen en aangeboren is om agressief gedrag te vertonen. Gedrag dat genetisch bepaald is en als zodanig in beperking dus tegennatuurlijk is en in essentie de basis vormt voor heel veel vooruitgang die we boeken als soort, ras of cultuur. Echter is dat wel wenselijk om dit gedrag zo veel als mogelijk te beperken, af te straffen en uit te bannen.
Kritiek op een bepaald punt, waarin de dynamiek zou ontbreken en waarin de ontwikkeling van de mens als soort zou worden tegen gegaan is daarom in mijn ogen een beetje tegenstrijdig. Enerzijds verbieden we zo veel mogelijk aangeboren gedrag en anderzijds willen we dat gedrag zo veel mogelijk onbeperkt laten als we kritiek hebben op eens systeem of filosofie.
Ik was op zoek naar de mogelijkheid waarop communisme aanspraak maakt op enkele basale menselijke eigenschappen. Het kapitalisme heeft daardoor (mijns inziens) voor ons behoorlijk veel welvaartsverbetering gebracht. Het kapitalisme staat dat op dit moment toe door juist dat verschil tussen mensen toe te laten. Maar ik zie ook absoluut in dat ook dat systeem flink door is geslagen op een aantal vlakken (alhoewel ik grote inkomensverschillen alleen problematisch vind als de lage inkomens tekort komen) Hoe gaat het communisme dat doen? (in enigszins andere woorden: hoe zorgt het communisme voor een gezonde economie?)
Ik ben er niet op uit om het communisme te bashen. Zou misschien zelfs liever goede redenen willen hebben om het aan te kunnen hangen.
Ik denk dat je terechte vragen stelt.
Als we onderscheidt maken tussen theorie en wat nu doorgaat voor zogenaamd communistische praktijk dan is er in het communisme meer ruimte voor verschillen dan binnen een kapitalistisch systeem. Bij de een staat individuele ontwikkeling en ontplooing voorop en bij de ander de economische ontwikkeling en vooral dat gedeelte wat met winstmaximalisatie te maken heeft. In mijn ogen zijn mensen in het kapitalistische systeem niet het doel, maar het middel en zijn we gereduceerd tot cijfers en bedragen.
Waar het kapitalisme drijft op financiele en maatschappelijke onderdrukking ten behoeve van een enkeling, drijft het communisme in theorie (geen praktijk voorbeeld voorhanden) op de gelijkwaardigheid van burgers binnen het collectief. Dat wil dus zeggen dat bij de eerste de maatschappij gevormd wordt naar de visie van diegenen die productiefactoren bezitten en bij de tweede de maatschappij gevormd wordt door het uitgangspunt van gelijkwaardigheid. Let hierbij op dat er een verschil is tussen gelijkwaardig en gelijheid.
In een Kapitalistische samenleving wordt wordt gelijkwaardigheid beschreven als ieder persoon heeft recht op gelijke kansen....ervanuitgaande dat er uberhaupt gelijke kansen zijn als de productiefactoren in handen zin van een handjevol individueen en de uitgangsposities zo ontzettend ongelijk zijn. Het traditionele argument is dan dat iedereen zogenaamd miljonair kan worden, maar in depraktijk si dat buitengewoon moeilijk en gaat het slechts om een absolute minderheid waarbij dat geldt. Gezwegen wordt vaak over de neerwaartse mobiliteit die veelvuldiger voorkomt. De tendens in een kapitalistisch systeem is dan ook dat er relatief steeds minder mensen in de top komen....iets wat zelfs in een iets afgewaterde versie van het soaciaal democratische model voorkomt (dus ook in Nederland). Die tendens zegt dat er uiteindelijk meer en meer mensen in een neerwaartse beweging zullen terechtkomen.
Sterker nog...de gedachte binnen het kapitalisme gaat uit van winstmaximalisatie op korte termijn...waarbij het uitgangspunt is dat daarvoor een minimale hoeveelheid markt nodig is. Ofwel neo-liberale denktanks gaan ervanuit dat de economische groei in stand gehouden kan worden met een 60-40% van de huidige bevolking en dat de rest ethisch gezien wel in leven gehouden moet worden, maar niet essentieel zijn voor economisch rendement of groeipotentie.
Uiteindelijk is welvaartstijging niet gelijk aan welzijn stijging. En de visie van beide systemen over deze twee begrippen staat diametraal tegenover elkaar....en elk neemt een ander begrip als uitgangspunt.
Ja, kapitalisme heeft ons best veel welvaart gebracht. Dat is niet onlogisch. Maar aan de andere kant zijn nu de duidelijke barsten zichtbaar. En dan doel ik niet alleen op de kredietcrisis, maar ook op de doorgslagen doorvoering van marktwerking in essentiele onderdelen van de maatschappij,...zoals gezondheidszorg en het winstgedrag aldaar. Ofwel verzekeringsmaatschappijen mogen nu zelf bepalen waar je wel en waar je niet geholpen mag worden en welke medicijnen wel en niet vergoedt worden op basis van kosten afwegingen in plaats van kwaliteitsafwegingen. In het onderwijs waarbij steeds meer inkoemnsgerelateerde argumenten gaan spelen voormensen in hun opleidingskeus in plaats van dat capaciteit en kwaliteites overwegingen doorslaggevend zijn.
Soortgelijke topics
