Ik heb me altijd verbaast hoe ze in godsnaam de maan hebben weten te bereiken met de technologische apparatuur die ze toentertijd tot hun beschikking hadden. Ze zijn er volgens de NASA niet alleen heen gevlogenen maar hebben daar ook nog een landing gemaakt en ze wisten vervolgens op keurige wijze weer de aarde te bereiken en te landen.
In mijn jeugdjaren kon je alleen superpong op een 'spelcomputer' spelen, zo geavanceerd waren die klote dingen..
En de NASA wist even met apparatuur uit de jaren '60 naar de maand te vliegen, te landen en weer heelhuids terug te komen. Het opvallende is dat de afgelopen jaren geen mens meer op de maan is geweest. Ook de reis naar Mars zal pas over twintig jaar plaatsvinden. Maar bijna 50 jaar geleden wisten ze wel even op de maan te landen alsof het kinderspel was. De technologische vooruitgang lijkt al enige tijd stil te liggen. Of zouden ze ons toch hebben voorgelogen..?
Mobiele telefoons van nu zijn geavanceerder dan de electronica die in de Saturn V zat. Maar die raketten hadden ook niet echt hele geavanceerdere technologie nodig. Ze moesten in de juiste baan komen en dan deed de zwaartekracht grotendeels zijn werk.
In 2003(!) stortte de spaceshuttle Columbia neer vlak na de lancering, daarbij kwamen alle astronauten om het leven. En zo zijn er nog tal van incidenten geweest. Met andere woorden, de hele ruimtevaart staat nog volledig in zijn kinderschoenen. Dat strookt in mijn ogen niet met de indrukwekkende vooruitgangen die er in de jaren '60 zouden zijn geboekt.
Je hebt duidelijk geen idee waar je het over hebt.
Bij de lift-off van Columbia brak er een stuk schuim af van de externe(oranje) brandstof tank. Door de opwaartse versnelling van de shuttle raakte het stuk schuim de linkervleugel met grote snelheid. Het stuk schuim, tergrootte van een koffer, kwam precies op de zwarte hittewerende tegels op de rand aan de voorkant van de vleugel. Deze braken hierbij af.
Ondanks dit incident was de lancering geslaagd en kwam de shuttle in een baan om de aarde. Eenmaal in een baan om de aarde ging alles volgens plan en had niemand door dat er een stuk van de hittewerende tegels uit de linker vleugel ontbrak. De missie werd afgerond en de bemanning maakte plannen om weer naar de aarde te gaan.
Tijdens de terugkeer door de dampkring bouwd de weerstand tussen de romp van de shuttle en de moleculen in de atmosfeer op. Door de toenemende weerstand neemt ook de temperatuur toe. Aangezien de snelheid van de shuttle rond de 25.000 km/u ligt tijdens de terugkeer door de dampkring, word er ontzettend veel warmte gegenereerd. De wrijving tussen het ruimteschip en de lucht moleculen is zelfs zo intens dat het gas ioniseerd waardoor er een ongever een kwartier lang geen contact gemaakt kan worden met het schip(radio black-out).
Aangezien er een gat in de voorkant van de vleugel zat, een deel wat ontzettend veel hitte genereerd, smolt het superverhitte gas zich een weg door het gat tot diep in de vleugel. Eenmaal in de vleugel smolt het alles weg, van electronische apparatuur tot de hydrolische leidingen en raakte het vliegtuig onbestuurbaar. Doordat de hele linkervleugel wegsmolt veranderde ook de aerodynamica van de shuttle waardoor deze in de lucht met een snelheid van nog 20.000+km/u uit elkaar viel en verbrandde.
Dit ongeluk had voorkomen kunnen worden als ze meer aandacht hadden geschonken aan de opstijging van de shuttle. Het insulatie schuim, wat werd gebruikt voor cooling, was sowieso al controversieel aangezien meerdere mensen er gevaar in zagen en het niet goedkeurden. Ze wisten dat het schuim soms afbrak en wetenschappers hadden dit scenario lang van te voren al voorspeld. NASA hield echter vol dat het geen probleem zou vormen, ondanks dat men wist dat dit schuim 15x een grote kans had om schade aan te richten wanneer het van de brandstoftank afbrak en de shuttle raakte.
Ze waren trouwens van freon naar non-freon gegaan omdat dit beter zou zijn voor het millieu....
Het had ook voorkomen kunnen worden als ze de shuttle beter geinspecteerd hadden toen het in een baan om de aarde was. Na dit ongeluk zijn er verschillende protocollen bijgekomen, waaronder dat alle beelden van de opstijging beter worden geobserveerd en dat er een sateliet in de ruimte fotos maakt van de shuttle zijn hitteschilden wanneer deze in een baan om de aarde is. Deze controleerd op kapotte tegels die dan tijdens een ruimtewandeling gerepareerd zouden kunnen worden.
De andere shuttle die verongelukt is, was ook verongelukt door dom mensenlijk falen. De o-ringen van de brandstof tanks waren aan vervanging toe. 1 Van de hoofdengineers van de shuttle had dit nog duidelijk gemaakt aan het bestuur van NASA, maar die wouden niet luisteren omdat uitstel geld zou kosten. De shuttle steeg op, de o-ringen smolten door, brandstof lekte uit de boosterraket en verbrande de zijkant van de hoofdbrandstof tank. Deze smolt, ontplofte, en het hele gevaarte kwam tot ontploffing waarna de 2 boosters elk ongecontroleerd wegvlogen en in de de atlantische oceaan landde.
Het moraal van het verhaal:
Beide ongelukken hadden makkelijk voorkomen kunnen worden lag het niet aan de gierigheid en luiheid van de mens.
De ruimtevaartechnologie is totaal niks mis mee, behalve dat deze nu aardig verouderd is.
In 1972(!) werd voor het laatst een bemande ruimtevaartuig naar de maand gezonden. Sindsdien is er geen mens meer op de maan geweest. Je zou toch verwachten dat het anno 2009(!) kinderspel zou moeten zijn om daar heen te vliegen en te landen. Het is stof die mij in ieder geval laat nadenken..
Je vergeet dat het toen een race om de macht was. Het ruimtevaart programma was een race voor Amerika en Rusland om hun technologische superioriteit te tonen.
Tegenwoordig sturen ze liever robots aangezien die makkelijker te vervangen en te vervoeren zijn.
