XXL Nutrition

Stelling Jonge kinderen mogen niet geconfronteerd worden met religie

Dat het boek (en dus de religie) voor 100% verzonnen en verspreid werd door een onbekend figuur en als gevolg daarvan heel veel mensen gelovig zijn geworden, lijkt mij minder waarschijnlijk dan dat er van in begin een soort leidersfiguur was met mensen die hem hielpen om het geloof te verspreiden.

Als atheïst kan je dat laatste natuurlijk perfect aannemelijk achten, zonder daar verdere conclusies uit te trekken aangaande je eigen geloof, zijnde het ontkennen van een bestaan van god.

Oh brother, daar gaan we weer. Atheïsme is een geloof :rolleyes: heel grappig..

theïsme = Geloven in een god
a.... = niet....
a-theïsme = Niet geloven in een god

Bijvoorbeeld: Asociaal; niet sociaal.
 
Laatst bewerkt:
Oh brother, daar gaan we weer. Atheïsme is een geloof :rolleyes: heel grappig..

theïsme = Geloven in een god
a.... = niet....
a-theïsme = Niet geloven in een god
Niet geloven in god is inderdaad 100% een geloof. Als het geen geloof zou zijn, dan zou je zeggen dat je het niet kan uitsluiten, wat precies is wat je doet als je zegt dat je er niet in gelooft.

Is dat nu echt zo lastig om te begrijpen?
 
Niet geloven in god is inderdaad 100% een geloof. Als het geen geloof zou zijn, dan zou je zeggen dat je het niet kan uitsluiten, wat precies is wat je doet als je zegt dat je er niet in gelooft.

Is dat nu echt zo lastig om te begrijpen?

Niet geloven is geloof? En niet vierkant is vierkant zeker.
 
Jongeren mogen best geconfronteerd worden met geloof. Zien ze wat het kapot maakt maar ook wat het voor goeds met zich mee kan brengen. Zolang alles maar vrijblijvens blijft en niet zoals in gewoonweg de meeste geloven, alles opgedrongen wordt.
Maargoed..helaas valt daar toch niets aan te veranderen want iedereen doet toch wat hij of zij wilt en zal zijn kind gewoon volgens zijn eigen maatstaven en denkbeelden opvoeden..
 
Nee. Vind het ook niet kunnen dat er nog steeds christelijke scholen zijn waar leerlingen naar de kerk en zo moeten gaan. Als je je kinderen opvoedt met 1 van de huidige religies die we nu kennen bega je altijd een zonde.
 
Mijn lagere + middelbare school waren katholieke scholen.
Altijd godsdienstles gekregen, naar de kerk voor allerlei toestanden, gedoopt, eerste en plechtige communie gedaan, ...

Maar geloof niet in God en alle verhalen rond Jezus etc.
Dus maakt eigenlijk weinig uit, want op latere leeftijd ga je toch zelf nadenken en beslis je zelf.
 
1. Kennis van religie is niet noodzakelijk om goed deel te nemen aan de maatschappij. Uiteraard afhankelijk van je beroep. Etiquetten en inzicht in de cultuur van mensen die gelovig zijn kan een groot voordeel zijn bij het aangaan van bijvoorbeeld zakelijke relaties.
Kinderen kun je spelenderwijs van deze verschillen tussen culturen op de hoogte brengen.
Aansluitend..
2. .. Vind ik dat kinderen niet thuishoren in een kerkdienst. De preken zijn ten eerste al erg lastig te begrijpen. Mocht er wel een kinderdienst zijn dan vind ik dit eigenlijk nog kwalijker omdat het een vorm van indoctrinatie is. Kinderen zijn kwetsbaar voor wat je ze wilt leren.
3. Religie, zo is mijn mening moet komen uit een innerlijke motivatie en moet je niet opleggen aan andere mensen en in het bijzonder niet aan kinderen.
Religie is overigens een vorm van zelftranscendentie.(zoeken naar iets buiten jezelf) Dit is een proces dat komt na zelfactualisatie (het beste uit jezelf willen halen).
Deze processen komen pas in de (late) volwassenheid (uitzonderingen daargelaten).
Een kind doelbewust dit proces op jonge leeftijd te willen laten doormaken is dan ook niet de goede manier en m.i zelfs ongewenst.
Laat het kind zelf keuzes maken en dring het geen zaken op die niet noodzakelijk zijn voor de ontwikkeling van het kind.

Wat ik nog even duidelijk wil maken: veel punten uit religies zijn goed om een kind bij te brengen zoals respect, de ander geen kwaad doen etc. Echter religie zelf is hiertoe niet nodig om als middel te gebruiken.
 
Laatst bewerkt:
Niet geloven is geloof? En niet vierkant is vierkant zeker.

Attheïsme is gewoon niet-religieus, maar wel een geloof, overtuiging.

Wat ik nog even duidelijk wil maken: veel punten uit religies zijn goed om een kind bij te brengen zoals respect, de ander geen kwaad doen etc. Echter religie zelf is hiertoe niet nodig om als middel te gebruiken.

Idd, daarom vind ik dat er een morele lijst of boek met waarden en normen zou moeten komen die losstaan van een godsdienst. Dit moet dan ingevoerd worden als een soort van ethische wet. Nu is iedereen atheïst en handelt iedereen volgens zijn eigen waarden en normen. Iedereen weet wel wat respect en zo is, maar als niet-religieus zijnde verkeer je eig in een soort van zweverige toestand en heb je alleen jezelf als hulpmiddel om het juiste te doen, wat voor veel mensen niet voldoende is en leidt tot negatieve handelingen.
 
...
 
Laatst bewerkt:
Als het er überhaupt toe doet wat atheïsme is, is het vooral helemaal niets. Een geloof in 'god' kent in heel veel gevallen een vrij specifieke inkleuring, zelfs als deze vrij vaag is. Er zullen absoluut uitzonderingen zijn, maar dit 'geloof', met inbegrip van de inkleuring ervan vormt een directe 'feedback' in het verdere leven. ('God vindt dat ...', 'omdat god bestaat ....', etc.)
Gezien het feit dat atheïsme de afwezigheid van een geloof in een god inhoudt kan dat niet het geval zijn. Wat dat betreft is het een beetje vervelend dat het begrip 'atheïsme' een ontkenning is van een stelling (god bestaat), daarmee de indruk dat die stelling zo fantastisch inhoudelijk is.
Een afwezig iets kan niet die feedback opleveren, dat mist gewoon.

Ik dien daarbij te vermelden dat ik een verschil schep tussen 'geloven' zoals het begrip in deze thread wordt gebruikt en het 'geloof' dat ik in het dagelijks leven heb in het bestaan van andere mensen dan ikzelf. Voor zover ik weet zijn er voor het probleem van de solipsist net zoveel oplossingen als dat er op de vraag naar het bestaan van god antwoorden zijn. Nogthans zal niemand mij een asolipsist noemen als ik 'geloof' dat ik het niet ben die zijn of haar woorden spreek.

Heel in het kort: het gebruik van het woord 'geloven' kent zulke verschillende gevolgen in het geval van de theïst of atheïst dat ik eigenlijk nauwelijks van eenzelfde begrip kan spreken. Praktisch is het in ieder geval allerminst.
 
Terug
Naar boven