Vorig jaar trok het verhaal van een 39 jarige blanke man die Melanotan II via het internet had aangeschaft en gebruikt, de aandacht. Hij werd met hartkloppingen, grote pupillen, sterk zwetend, angstig, en met pijn in verschillende delen van zijn lichaam opgenomen. Nadat ze hem met kalmeringsmiddelen wat rustiger hadden gekregen, werden bloed en urine onderzocht. Daaruit bleek dat zijn lichaam bezig was in hoog tempo spiercellen af te breken en werd de diagnose ‘rhabdomyolyse’ gesteld, en die beschrijft de snelle afbraak van het dwarsgestreepte spierweefsel, het spierweefsel dus waar we ons in de sportschool het apezuur voor trainen. Het woord komt uit het Grieks en is een samenstelling van ‘rhabdo’ (dwars), ‘myo’(spier) en ‘lysis’ (afbraak). Het ziektebeeld gaat gepaard met spierpijn, braken en geestelijke verwardheid, en treed meestal op bij ernstige verwondingen, verkeersongelukken en valpartijen, soms na zeer zware lichamelijke inspanning of als bijwerking van bepaalde geneesmiddelen, drugs of bij infecties. De behandeling is meestal het intraveneus toedienen van vocht, soms ook dialyse of filtratie van het bloed, om het bloed te zuiveren en weer op de juiste dikte te brengen. Het geval van de 36-jarige man is na te lezen in het artikel Melanotan II injection resulting in systemic toxicity and rhabdomyolysis (Michael E. Nelson e.a.,Clinical Toxicology, 2012).