AndroidHealthClinic

Mike's log/biograafje

Zo te lezen heb je je draai nog niet gevonden, en heb je nog even tijd nodig.
Dat lijkt me ook niet meer dan normaal eigenlijk.
Die training is natuurlijk één die voor veel mensen slechts een droom zal blijven, dus dat sommige delen een beetje tegenvielen, is wel heel relatief imo.
Je hebt die enorme basiskracht, dus laat die je ook helpen er helemaal bovenop te komen. :thumbs:
Succes Mike!
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #902
Zo te lezen heb je je draai nog niet gevonden, en heb je nog even tijd nodig.
Dat lijkt me ook niet meer dan normaal eigenlijk.
Die training is natuurlijk één die voor veel mensen slechts een droom zal blijven, dus dat sommige delen een beetje tegenvielen, is wel heel relatief imo.
Je hebt die enorme basiskracht, dus laat die je ook helpen er helemaal bovenop te komen. :thumbs:
Succes Mike!

Dank je. :)
Als het gaat zoals het normaal gaat bij mij, dan zullen de eerste paar trainingen best ok zijn en krijg dan altijd even een dipje. Ik maak snel veel cortisol aan, heb ik me ooit laten vertellen. Dus daar hou ik nu ook rekening mee. 1x per week is dan nu ook voldoende voor mij.
 
monstergewichten om mee te (her)beginnen:eek:
 
piitige gewichten om mee te beginnen, voor dat je het weet ben je weer op nivo.
gaat helemaal goed komen, volgend jaar op de NK strongman sta je er gewoon
 
Hoi ijzervrienden,

Ik zal toch even een korte update geven.
In verband met vervelende privé-omstandigheden (scheiding) heb ik nog steeds geen halter aangeraakt.
Het is voor mij een beetje het gevoel alsof de duvel met me aan het sollen is.
Ik slaap weinig en krijg bijna geen voedsel binnen door de stress. Mijn vrouw gaat mij verlaten en dit is voor mij als een donderslag bij heldere hemel gekomen. Ben hier helemaal kapot van, maargoed je mot verder hè...

Ik weeg nu 's-ochtends 128kg....:eek:, dat is bijna 19kg verschil met afgelopen Mei. Resultaat van eerst een hardnekkige buikgriep en toen ik daarvan hersteld was, de schokkerende boodschap van mijn vrouw voor een paar weken terug! En uiteraard niet meer trainen sinds de StM van Nederland.

Daar waar ik eerst vertelde dat ik stop met dit logje, is het misschien toch interessant om straks als ik de eerste gewichten weer oppak te zien (ook voor mijzelf) waar ik weer moet beginnen en hoe mijn progressie verloopt. Want het ijzer kan in zulke situaties misschien wel je beste kameraad zijn...;)

De bedoeling is om 4 weken een 2 daags pure-kracht schema te doen. (na effe 2 weekjes wat intrainen uiteraard).

Dan een korte de-load en mogelijk gevolgd door smolov, want de meeste massa en kracht is denk ik wel van mijn benen gevlogen. Al baal ik ook van mijn UB als ik in de spiegel kijk..(vooral schouders). Buikje is overigens nagenoeg weg en de aderen zijn op mijn onderarmen goed zichtbaar. (teken van toch ook wat vetverlies en niet alleen spiermassa).
Nou ik zie wel, ga binnenkort dedicated and motivated weer aan de slag, al is het alleen maar om effe uit de pl**ris-ellende weg te zijn. (het belangrijkste doel even op dit moment).

Dus TO BE CONTINUED.......

Hoi Mike,

Ik lees jouw relaas nu pas...ik heb de laatste tijd wat minder alle logs waarop ik geabonneerd ben fatsoenlijk kunnen bijhouden.
Mijn excuses daarom dat ik wat later reageer...maar ik wilde je toch effies een hart onder de riem steken!

Ik kan me heel goed voorstellen wat je meemaakt...ik kreeg op Heiligavond 2004 (wat een timing, hé) van mijn echtgenote de mededeling dat ze niet meer van me hield en een nieuw leven wilde beginnen, zonder mij.
Ze was al bij een advocaat geweest en alles was in kannen en kruiken...het kwam bij mij net als bij jou als een donderslag bij helder hemel.

Ik wist dus ook van niets...achteraf bleek dat mijn echtgenote me op diverse gebieden had belogen en bedrogen zonder dat ik dat doorhad...tja...ik ben altijd iemand geweest die van nature goed van vertrouwen is en wellicht ook wel wat naïef...maar je gaat als je met iemand getrouwd bent en samen kinderen hebt, niet van het slechtste uit, lijkt me...om een lang verhaal kort te maken: Ik was er kapot van, net als jou...maar geloof me...de tijd heelt alle wonden.

Inmiddels heb ik nu zo'n 4 jaar een nieuwe, lieve vriendin (ik hoef omwille van mijn ex immers niet de rest van de vrouwelijke wereld te haten, toch) en woon sinds een jaar weer samen en het gaat super! Je zit nu in zak & as...en alles heeft zijn tijd nodig...maar alles komt zeker weten weer goed. Je bent een sympathieke kerel, met het hart op de juiste plek...ik wens je dan ook heel veel sterkte voor de komende tijd!

P.S...ik raakte in die tijd ook zo'n 30kg BDW kwijt...had geen trek, piekerde veel, was rusteloos...en voelde me slapper dan een vaatdoek. Toen ik hetgeen me overkomen was echter een plaats had gegeven en niet meer piekerde en weer trek kreeg en weer gemoedelijker werd voelde ik me weer beduidend beter worden. Ik ben één ding altijd blijven doen...en dat is trainen...ook toen ik heel wat kilo's moest inleveren...op de sportschool kon ik mijn frustraties kwijt...halters en dumbbells waren in die tijd mijn beste vrienden. Koester die vrienden!
 
Laatst bewerkt:
  • Topic Starter Topic Starter
  • #907
Hoi Mike,

Ik lees jouw relaas nu pas...ik heb de laatste tijd wat minder alle logs waarop ik geabonneerd ben fatsoenlijk kunnen bijhouden.
Mijn excuses daarom dat ik wat later reageer...maar ik wilde je toch effies een hart onder de riem steken!

Ik kan me heel goed voorstellen wat je meemaakt...ik kreeg op Heiligavond 2004 (wat een timing, hé) van mijn echtgenote de mededeling dat ze niet meer van me hield en een nieuw leven wilde beginnen, zonder mij.
Ze was al bij een advocaat geweest en alles was in kannen en kruiken...het kwam bij mij net als bij jou als een donderslag bij helder hemel.

Ik wist dus ook van niets...achteraf bleek dat mijn echtgenote me op diverse gebieden had belogen en bedrogen zonder dat ik dat doorhad...tja...ik ben altijd iemand geweest die van nature goed van vertrouwen is en wellicht ook wel wat naïef...maar je gaat als je met iemand getrouwd bent en samen kinderen hebt, niet van het slechtste uit, lijkt me...om een lang verhaal kort te maken: Ik was er kapot van, net als jou...maar geloof me...de tijd heelt alle wonden.

Inmiddels heb ik nu zo'n 4 jaar een nieuwe, lieve vriendin (ik hoef omwille van mijn ex immers niet de rest van de vrouwelijke wereld te haten, toch) en woon sinds een jaar weer samen en het gaat super! Je zit nu in zak & as...en alles heeft zijn tijd nodig...maar alles komt zeker weten weer goed. Je bent een sympathieke kerel, met het hart op de juiste plek...ik wens je dan ook heel veel sterkte voor de komende tijd!

P.S...ik raakte in die tijd ook zo'n 30kg BDW kwijt...had geen trek, piekerde veel, was rusteloos...en voelde me slapper dan een vaatdoek. Toen ik hetgeen me overkomen was echter een plaats had gegeven en niet meer piekerde en weer trek kreeg en weer gemoedelijker werd voelde ik me weer beduidend beter worden. Ik ben één ding altijd blijven doen...en dat is trainen...ook toen ik heel wat kilo's moest inleveren...op de sportschool kon ik mijn frustraties kwijt...halters en dumbbells waren in die tijd mijn beste vrienden. Koester die vrienden!

Hey Huggy,

Als ik jou verhaal zo lees dan is dat heel herkenbaar. Wat moet dat voor jou ook een hel zijn geweest. Die kilo's is onvoorstelbaar. Waar blijven ze. Stresshormonen vreten je lijf op, daar ben ik al achter.
Wel vind ik het heel knap van je dat je er weer zo goed bovenop bent gekomen. Dat getuigd van karakter.
Ik haat ook niet alle vrouwen hoor. Alleen ik denk wel voordat je het vertrouwen in dat "ras" :p terug hebt, zal even wat tijd over heen gaan.
Je beschouwd je eigen vrouw toch als de allerliefste meid die er is en als die je zoiets aandoet dan valt je hele wereld in elkaar. Maargoed dat hoef ik jou dus niet te vertellen, You've been there....

Dan even over het ijzer. Je hebt helemaal gelijk als je zegt dat dat je beste kameraad is. Nu heeft het wel even geduurd voordat ik die stap naar de gym weer durfde te maken. Maar eergisteren was het dan zover en oh boy, wat een spierpijn heb ik overal.....pffff ;)

Gisteren de hele dag bij een goede vriend van mij geweest. Iemand die me vaak een spiegel voorhoudt. En hij zei dingen wat me toch even aan het denken heeft gezet.
Het ging onder andere ook over trainen. Ik ben helemaal sterksteman en beetje powerlift gek.
Maar zijn vrouw vertelde dat zij schrok van dat ik zo afgevallen was (ze had me sinds juni niet meer gezien), maar zei tegelijkertijd dat dit me 10x beter stond. (Al denk ik er zelf anders over :rolleyes:)
Hij zei dus ook, "Mike, ik weet dat je gek bent van zware dingen beuren en trainen en dat je ook graag groot en zwaar bent, maar als ik me weer op de vrouwenmarkt zal gaan begeven (... straks...wanneer weet ik nog niet...maar later dus... ) dat ik er rekening mee moest houden dat over het algemeen vrouwen grote forse kerels van 145kg wat minder aantrekkelijk vinden dan een nog steeds grote en forse, maar beduidend beter afgetrainde kerel van zeg zo'n 100-110kg....:(
Niet leuk om te horen, maar als ik heel eerlijk ben, denk ik wel dat daar een kern van waarheid in zit.

Dat zet me wel aan het denken. Wat te doen hè? Aftrainen en StM even laten voor wat het is? In hippe spijkerbroekjes en shirtjes rondlopen om jezelf toch weer wat beter in de markt te prijzen, of schijt aan alles en gaan met die banaan.....tssss. Ach daar hoef ik me nu eigenlijk nog niet zo druk om te maken, zover ben ik nog helemaal niet, maar ik moest daar toch even over nadenken wat me kameraad zei.

Huggy bedankt voor je reactie, kerel. ;)

---------- Toegevoegd om 12:35 ---------- De post hierboven werd geplaatst om 12:31 ----------

monstergewichten om mee te (her)beginnen:eek:

Jep iets te monster besef ik me vandaag....hihi ;)

piitige gewichten om mee te beginnen, voor dat je het weet ben je weer op nivo.
gaat helemaal goed komen, volgend jaar op de NK strongman sta je er gewoon

Ik had toch effe een stapje rustiger moeten beginnen, zelfs typen doet zeer....haha :D

Wacht en huiver als onze tank weer op krachten is.

We gaan het zien Gijs, we gaan het zien..... :cool: :thumbs:
 
Gewoon doen waar jij denkt dat je gelukkig van wordt Maikel!
Ik geloof trouwens niet dat jij niet bruut sterk kan zijn met een aantal kg minder. Je bent nu 128 kg, maar ik denk zelfs dat jij met 10 kg minder (heel) veel sterker kunt zijn dan nu.

Vergis je niet wat zo'n scheiding met je doet. Heb het zelf ook meegemaakt met mijn ouders en dat gaat je gewoon niet in de koude kleren zitten. Eens je daar mee kunt leven en het geaccepteerd hebt zoals het is, kun je weer alles geven en genieten van je trainingen, dan juist zul je weer vooruit gaan. Nu is het misschien alleen de broodnodige afleiding..

Als laatst nog ff over training.. Heb jij geen zin om 31 oktober naar Gijs te gaan?
 
Hey Huggy,

Als ik jou verhaal zo lees dan is dat heel herkenbaar. Wat moet dat voor jou ook een hel zijn geweest. Die kilo's is onvoorstelbaar. Waar blijven ze. Stresshormonen vreten je lijf op, daar ben ik al achter.
Wel vind ik het heel knap van je dat je er weer zo goed bovenop bent gekomen. Dat getuigd van karakter.
Ik haat ook niet alle vrouwen hoor. Alleen ik denk wel voordat je het vertrouwen in dat "ras" :p terug hebt, zal even wat tijd over heen gaan.
Je beschouwd je eigen vrouw toch als de allerliefste meid die er is en als die je zoiets aandoet dan valt je hele wereld in elkaar. Maargoed dat hoef ik jou dus niet te vertellen, You've been there....

Dan even over het ijzer. Je hebt helemaal gelijk als je zegt dat dat je beste kameraad is. Nu heeft het wel even geduurd voordat ik die stap naar de gym weer durfde te maken. Maar eergisteren was het dan zover en oh boy, wat een spierpijn heb ik overal.....pffff ;)

Gisteren de hele dag bij een goede vriend van mij geweest. Iemand die me vaak een spiegel voorhoudt. En hij zei dingen wat me toch even aan het denken heeft gezet.
Het ging onder andere ook over trainen. Ik ben helemaal sterksteman en beetje powerlift gek.
Maar zijn vrouw vertelde dat zij schrok van dat ik zo afgevallen was (ze had me sinds juni niet meer gezien), maar zei tegelijkertijd dat dit me 10x beter stond. (Al denk ik er zelf anders over :rolleyes:)
Hij zei dus ook, "Mike, ik weet dat je gek bent van zware dingen beuren en trainen en dat je ook graag groot en zwaar bent, maar als ik me weer op de vrouwenmarkt zal gaan begeven (... straks...wanneer weet ik nog niet...maar later dus... ) dat ik er rekening mee moest houden dat over het algemeen vrouwen grote forse kerels van 145kg wat minder aantrekkelijk vinden dan een nog steeds grote en forse, maar beduidend beter afgetrainde kerel van zeg zo'n 100-110kg....:(
Niet leuk om te horen, maar als ik heel eerlijk ben, denk ik wel dat daar een kern van waarheid in zit.

Dat zet me wel aan het denken. Wat te doen hè? Aftrainen en StM even laten voor wat het is? In hippe spijkerbroekjes en shirtjes rondlopen om jezelf toch weer wat beter in de markt te prijzen, of schijt aan alles en gaan met die banaan.....tssss. Ach daar hoef ik me nu eigenlijk nog niet zo druk om te maken, zover ben ik nog helemaal niet, maar ik moest daar toch even over nadenken wat me kameraad zei.

Huggy bedankt voor je reactie, kerel. ;)

---------- Toegevoegd om 12:35 ---------- De post hierboven werd geplaatst om 12:31 ---------

Het is voor mij ook heel herkenbaar wat je schrijft...en stresshormonen vreten je inderdaad op...ik voel echt met je mee kerel :(
Scheiden = lijden, vooral als je in de hoek staat waar de klappen vallen...je vrouw heeft al in een eerder stadium het hoofdstuk met jouw afgesloten en het initiatief genomen om er een eind aan te maken. Jij moet alles nog verwerken en een plaats geven...dat heeft zijn tijd nodig, maar het komt wel!

Ik zou me verder niet zo druk maken over je postuur...tussen zwaar en zwaar is een verschil...ik heb je bij de Sterkste Man van NL gezien en je bent een forse, sterke knaap, maar zeker niet dik! En er zijn ook vrouwtjes die op sterke, forse kerels vallen! Daarbij is uiterlijk naar mijn mening niet alles...natuurlijk wil het oog wat, maar smaken verschillen (zo val ik b.v. op mollige dames en heb ik niets met anorexia models) en vind ik het heel belangrijk dat iemand met wie je dagelijks lief en leed deelt ook een aangenaam karakter heeft.

Het is verder heel fijn dat je een goede "koempel" heb waar je mee kunt praten...(ik had gelukkig ook een goede kameraard waar ik bij terecht kon)het laatste wat je in zo'n situatie moet doen is je gaan afzonderen...dan ga je alleen maar piekeren en zink je steeds dieper weg in een moeras van zelfmedelijden...ga naar de sportschool, communiceer, praat over wat je dwarszit met mensen die oprecht belangstelling voor je hebben.
Wellicht is het helemaal niet verkeerd als je je juist nu volledig op je werk en training zou storten wat dan afleidend zou kunnen werken...

Wel grappig om te lezen dat jij je "slap" voelt en dan vervolgens nog altijd gewichten hanteerd waar anderen alleen maar van kunnen dromen :).
 
Mike, als je je bij 100 a 110kg zelf niet prettig zou voelen en je zou constant het gevoel hebben dat je 'klein' bent dan straal je dat op een bepaalde manier ook uit! Dus wat ik wil zeggen, het hoeft natuurlijk niet allemaal zo extreem of het ene of het andere. Waarom niet gewoon lekker rond de 125kg en van daaruit kracht blijven opbouwen en kwaliteit spiermassa bouwen. Je hoeft natuurlijk niet idd 145 te wegen om bruut sterk te zijn. Maargoed, je moet doen waar jij je lekker en goed bij voelt en wat bij je eigen identiteit hoort. Daar past altijd wel een bepaald iemand bij. Misschien vind je dan uiteindelijk ook een vrouw die dat voor de volle 100% accepteert.

Overigens wil het niet zeggen dat je bij 100 a 110kg niet sterk kan zijn. Kan bv. eens naar Fouad, Gijs, Ivo, e.a. Die zitten allemaal rond de 100kg en hebben allemaal een deadlift van over of nabij de 300kg! Das niet niks zou ik zo zeggen.
 
Mike, als je je bij 100 a 110kg zelf niet prettig zou voelen en je zou constant het gevoel hebben dat je 'klein' bent dan straal je dat op een bepaalde manier ook uit! Dus wat ik wil zeggen, het hoeft natuurlijk niet allemaal zo extreem of het ene of het andere. Waarom niet gewoon lekker rond de 125kg en van daaruit kracht blijven opbouwen en kwaliteit spiermassa bouwen. Je hoeft natuurlijk niet idd 145 te wegen om bruut sterk te zijn. Maargoed, je moet doen waar jij je lekker en goed bij voelt en wat bij je eigen identiteit hoort. Daar past altijd wel een bepaald iemand bij. Misschien vind je dan uiteindelijk ook een vrouw die dat voor de volle 100% accepteert.

Overigens wil het niet zeggen dat je bij 100 a 110kg niet sterk kan zijn. Kan bv. eens naar Fouad, Gijs, Ivo, e.a. Die zitten allemaal rond de 100kg en hebben allemaal een deadlift van over of nabij de 300kg! Das niet niks zou ik zo zeggen.

omdat het zondag is...Net als Rubbersossa,ook rond de 100kg en ook een DL van rond de 300kg,das niet niks zou ik zo zeggen!
 
Hij zal het best met de beste bedoelingen van de wereld gezegd hebben, maar wat een onzin over je gewicht en je grootte man...
Enorm oppervlakkig en ronduit stuitend vind ik.
Ik denk dat het de bedoeling is dat je straks een vrouw tegenkomt, die op jou valt, die Mike een leuke vent vind, en er van houd naast een grote sterke kerel te lopen, en trots is op wie haar vent is.

Hahahahaha, ik ben ook gescheiden.
Ook ik ben "in de steek" gelaten door mijn eerste vrouw.
Weet je?
Ik hoorde ook dat ze in de laatste periode had gezegd dat ze me "te dik" vond, en ik was "altijd" depressief.
(In die tijd had ik een "eigen" bedrijf waar het allemaal niet zo héél goed mee ging, en waar ik veel aandacht aan bestede, en me erg druk over maakte.
Mijn vader was vlak daarvoor gestorven op zijn 54ste, en was er dus ook niet om me te helpen.
Mijn moeder was helemaal naar de klote door het sterven van mijn vader, en mijn broer begrijperlijkerwijs ook.
Dan had ik ook nog een dodelijk ongeluk meegemaakt waarbij mijn maatje van 22 zijn laatste 1,5 uren in mijn armen heeft liggen lijden op een vreselijke manier.
Dus je begrijpt dat ik ook niet op "mijn best" was in die tijd, maar dan nog!)
Ik geloof dat ze pas een paar maanden getrouwd was (Ze waren direct nadat ze me verlaten had in ondertrouw gegaan!) toen ze alweer terug wilde komen naar die "dikke, depressieve vent" die ik vlak daarvoor voor haar nog was!
Oh ja, ze vond ook dat ik veel te vaak coïtus wilde toen we nog samen waren.
Iets wat we trouwens nog deden tot de laatste dag...
Go figure?!
Maar als ze nu terug mocht komen, dan zou dat zeker geen probleem meer zijn, omdat haar huidige man wel erg weinig behoefte had daaraan!!!
Je begrijpt dat ik toen wel even smakelijk gelachen hebt, toen ze weg was hoor, want ik wil ondanks alles eigenlijk niemand pijn doen, of belachelijk maken, als het niet nodig is.
Ik had het eigenlijk vanwege mijn kinderen nog wel willen proberen, als ik niet al een tijdje een vrouw had, die me wel op waarde wist te schatten, en waar ik nog steeds heel gelukkig mee ben.
Zo zie je maar dat "dingen" heel betrekkelijk zijn, en van het een op het andere moment opeens heel anders "gewogen" kunnen worden.

Blijf jij naar gewoon de vent die je bent, en doe wat je hart je ingeeft, maar ga nou aub niet dat wat je het meest na aan het hart ligt, verloochenen om wat je maat en zijn vrouw zeggen, want dat slaat helemaal nergens op.
En het zal je zeker niet opleveren wat je verdient, en waar je waarschijnlijk naar verlangt.

Ben ik eigenlijk nog steeds een bericht op DBB aan het schrijven, of ben ik inmiddels al op het forum van de "vriendin" (http://www.vriendin.nl/conversation/) ofzo beland..? ;)
 
Hij zal het best met de beste bedoelingen van de wereld gezegd hebben, maar wat een onzin over je gewicht en je grootte man...
Enorm oppervlakkig en ronduit stuitend vind ik.
Ik denk dat het de bedoeling is dat je straks een vrouw tegenkomt, die op jou valt, die Mike een leuke vent vind, en er van houd naast een grote sterke kerel te lopen, en trots is op wie haar vent is.

Hahahahaha, ik ben ook gescheiden.
Ook ik ben "in de steek" gelaten door mijn eerste vrouw.
Weet je?
Ik hoorde ook dat ze in de laatste periode had gezegd dat ze me "te dik" vond, en ik was "altijd" depressief.
(In die tijd had ik een "eigen" bedrijf waar het allemaal niet zo héél goed mee ging, en waar ik veel aandacht aan bestede, en me erg druk over maakte.
Mijn vader was vlak daarvoor gestorven op zijn 54ste, en was er dus ook niet om me te helpen.
Mijn moeder was helemaal naar de klote door het sterven van mijn vader, en mijn broer begrijperlijkerwijs ook.
Dan had ik ook nog een dodelijk ongeluk meegemaakt waarbij mijn maatje van 22 zijn laatste 1,5 uren in mijn armen heeft liggen lijden op een vreselijke manier.
Dus je begrijpt dat ik ook niet op "mijn best" was in die tijd, maar dan nog!)
Ik geloof dat ze pas een paar maanden getrouwd was (Ze waren direct nadat ze me verlaten had in ondertrouw gegaan!) toen ze alweer terug wilde komen naar die "dikke, depressieve vent" die ik vlak daarvoor voor haar nog was!
Oh ja, ze vond ook dat ik veel te vaak coïtus wilde toen we nog samen waren.
Iets wat we trouwens nog deden tot de laatste dag...
Go figure?!
Maar als ze nu terug mocht komen, dan zou dat zeker geen probleem meer zijn, omdat haar huidige man wel erg weinig behoefte had daaraan!!!
Je begrijpt dat ik toen wel even smakelijk gelachen hebt, toen ze weg was hoor, want ik wil ondanks alles eigenlijk niemand pijn doen, of belachelijk maken, als het niet nodig is.
Ik had het eigenlijk vanwege mijn kinderen nog wel willen proberen, als ik niet al een tijdje een vrouw had, die me wel op waarde wist te schatten, en waar ik nog steeds heel gelukkig mee ben.
Zo zie je maar dat "dingen" heel betrekkelijk zijn, en van het een op het andere moment opeens heel anders "gewogen" kunnen worden.

Blijf jij naar gewoon de vent die je bent, en doe wat je hart je ingeeft, maar ga nou aub niet dat wat je het meest na aan het hart ligt, verloochenen om wat je maat en zijn vrouw zeggen, want dat slaat helemaal nergens op.
En het zal je zeker niet opleveren wat je verdient, en waar je waarschijnlijk naar verlangt.

Ben ik eigenlijk nog steeds een bericht op DBB aan het schrijven, of ben ik inmiddels al op het forum van de "vriendin" (http://www.vriendin.nl/conversation/) ofzo beland..? ;)

Best wel "grappig" om te ervaren dat al die sterke kerels hier toch een "klein hartje" hebben...hoe zeggen ze dat ook alweer: ruwe bolster, blanke pit... Het doet me goed dat "ijzervreters" en "zware jongens" die tot de "harde kern" horen, meeleven met iemand die een harde noot te kraken heeft ;).

Hummer heeft overigens volledig gelijk...blijf wie je bent...ga je zelf niet straks in allerlei hoeken en bochten wringen om het de vrouwtjes naar de zin te maken!
 
Best wel "grappig" om te ervaren dat al die sterke kerels hier toch een "klein hartje" hebben...hoe zeggen ze dat ook alweer: ruwe bolster, blanke pit... Het doet me goed dat "ijzervreters" en "zware jongens" die tot de "harde kern" horen, meeleven met iemand die een harde noot te kraken heeft ;).

Hummer heeft overigens volledig gelijk...blijf wie je bent...ga je zelf niet straks in allerlei hoeken en bochten wringen om het de vrouwtjes naar de zin te maken!
Juist de mannen die niet vanwege een klein, zwak, mager, kouwelijk, slap, onbeduidend lichaampje, zichzelf steeds moeten bewijzen door ruige, irritante, agressieve sukkeltjes te zijn, hebben het in zich om zich te verplaatsen in andermans problemen en gemoedstoestanden, en zijn niet bang ook hun "zachte kant" te laten zien. :D
En trouwens, wie valt er nu alleen op een uiterlijk..?
Is een persoonlijkheid eigenlijk niet een veel mooier iets om op te vallen?
Een uiterlijk is belangrijk om op te fappen, dat dan weer wel... (voor de jongere lezers!)
Je persoonlijkheid, hoe je in het leven staat, en wat je uitstraalt, zijn in een veel belangrijkere mate belangrijk om aantrekkelijk te zijn voor de andere coïtuse.
En ik weet zeker dat Mike nadat hij die week weer een nieuw persoonlijk record heeft gezet op de deadlift, of squat, of wat dan ook, veel meer uitstraalt als wanneer hij een "aantrekkelijke" 110kg weegt, en geen plezier meer heeft in de enige sport waar hij echt affiniteit mee heeft. ;)
Ik besef me ineens dat ik beter ook eens een wat andere invulling aan mijn dag ga geven dan alleen maar hier mijn welbedoelde mening te geven... :rolleyes:
 
Juist de mannen die niet vanwege een klein, zwak, mager, kouwelijk, slap, onbeduidend lichaampje, zichzelf steeds moeten bewijzen door ruige, irritante, agressieve sukkeltjes te zijn, hebben het in zich om zich te verplaatsen in andermans problemen en gemoedstoestanden, en zijn niet bang ook hun "zachte kant" te laten zien. :D
En trouwens, wie valt er nu alleen op een uiterlijk..?
Is een persoonlijkheid eigenlijk niet een veel mooier iets om op te vallen?
Een uiterlijk is belangrijk om op te fappen, dat dan weer wel... (voor de jongere lezers!)
Je persoonlijkheid, hoe je in het leven staat, en wat je uitstraalt, zijn in een veel belangrijkere mate belangrijk om aantrekkelijk te zijn voor de andere coïtuse.
En ik weet zeker dat Mike nadat hij die week weer een nieuw persoonlijk record heeft gezet op de deadlift, of squat, of wat dan ook, veel meer uitstraalt als wanneer hij een "aantrekkelijke" 110kg weegt, en geen plezier meer heeft in de enige sport waar hij echt affiniteit mee heeft. ;)
Ik besef me ineens dat ik beter ook eens een wat andere invulling aan mijn dag ga geven dan alleen maar hier mijn welbedoelde mening te geven... :rolleyes:

Ik heb hier niets aan toe te voegen :thumbs:...ik kwam wel een leuke afbeelding tegen: de ene beer, die de andere een troostend schouderklopje geeft, kan het toepasselijker? ;)

schouderklop_kl.jpg
 
omdat het zondag is...Net als Rubbersossa,ook rond de 100kg en ook een DL van rond de 300kg,das niet niks zou ik zo zeggen!

Hahaha, ik was al zo beleefd om niet naar mezelf te verwijzen, maar bedankt dat jij het voor me doet.

En als het etterig bedoeld was (wat waarschijnlijk ook zal zijn) dan kan ik het goed hebben. Mn weekend kan na gisteren toch niet meer stuk! ;) :P
 
Ja, man! Niet gaan vermageren, dan verloochen je jezelf alleen maar.
 
In vergelijking met Mike ben ik maar een heel klein zwak beertje hoor... :o
Dan kloppen de verhoudingen van je plaatje niet zo goed Huggy... :D
 
potverdorie zeg, ik lees me hier wel verhalen zeg. Sommigen hebben toch veel 'shit' en 'ellende' meegemaakt. Knap dat jullie er allemaal weer een draai in hebben weten te vinden en het leven weer hebben opgepakt!

Nu moet ik effe denken aan die zin van Stallone: 'Ain't nothin' over till its over..'
 
In vergelijking met Mike ben ik maar een heel klein zwak beertje hoor... :o
Dan kloppen de verhoudingen van je plaatje niet zo goed Huggy... :D

Een beer = een beer!

Je hebt natuurlijk verschillen...zo heb je bijvoorbeeld de grote indrukwekkende grizzly- en ijsberen en je hebt ook de minder indrukwekkende panda- en koalaberen...het zijn allemaal beren. ;)
 
Terug
Naar boven