Fitness Seller

PVV Topic

Nieuwsuur, subjectieve insinuerende bagger. Mag flink op bezuinigd worden in het volgende kabinet.
 
Saneren die boel. Dat is de beste bezuiniging.
 
De mijne ook
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #127
reeds gepost
 
Laatst bewerkt:
  • Topic Starter Topic Starter
  • #128
 
Gevaarlijk nationalisme
 
Wat maakt nationalisme in jouw ogen 'gevaarlijk' in deze, of vind je nationalisme überhaupt twijfelachtig?
 
Wat maakt nationalisme in jouw ogen 'gevaarlijk' in deze, of vind je nationalisme überhaupt twijfelachtig?

In beginsel natuurlijk niet, het is een nobel en bij tijd en wijle zelfs prachtig gevoel, trots zijn op eigen land en volk. Zonder een flinke mate van nationalisme (en een heleboel andere ismes) hadden wij als Nederland en alle andere soevereine landen helemaal niet bestaan, en ook niet onze huidige welvaart gekend. Overigens voel ik dat nationalistische sentiment zelf niet zo hevig door d'n aderen vloeien maar ik begrijp zeker wel dat mensen zich graag verbonden willen voelen met hun land/volk. Maar zodra het om dreigt te slaan naar vanuit de staat geleid etnisch nationalisme waarbij staatsmannen mij al dan niet gedwongen een gevoel aan proberen te praten dat ik niet of nauwelijks ken krijg ik er wel problemen mee ja.

'Onze eigen mensen vergeten'. Welke eigen mensen? Wie zijn dat dan? Ik ben niet zijn 'eigen mens' hoor. Ik behoor helemaal niet toe aan een politicus, een politieke partij, een ideologie, de Nederlandse kroon of een of ander vaag omschreven homogeen geheel genaamd 'het volk'. Waarom moet een staatsman überhaupt voor mij bepalen of ik mij vergeten voel? Of voor wie dan ook? Wat is zijn bedoeling daarachter? Ben ik straks onderdeel van een etnisch-nationalistische staat waarin geen enkele autochtone roomwitte Nederlander zich niet meer zogenaamd vergeten voelt en alle 'nep-Nederlanders' wel als deze meneer de macht zou krijgen? Daar zit ik helemaal niet op te wachten namelijk.

Ik bepaal zelf wel of ik me vergeten voel. En hoe zijn 'we' eigenlijk precies vergeten? Sorry, ik heb keihard gewerkt de afgelopen tien jaar, ik heb een prima leven, ben actief, geëngageerd en ontwikkeld, ik voel me helemaal niet vergeten. Ik heb allerlei sociale, politieke, affectieve en economische bindingen met mijn straat, wijk, stad, provincie en ook land. En met allerlei mensen die zich daarbinnen begeven, autochtoon of allochtoon. Ik ben door niemand vergeten, ik voel mij gewaardeerd en geapprecieerd. Ik sta middenin de samenleving, zowel in mijn professie als daarbuiten. Wat anderen voelen is weer aan anderen. Maar die hele klaagcultuur kan me gestolen worden, van zowel zich bij elke scheet gediscrimineerd voelende uitkering trekkende mensen met een kleurtje als van de op iedere facebook-nieuwspagina weeklagende zeurende boze al dan niet witte m/v zonder opleiding en baan en met te veel tijd (ja, generaliserend).

Ik ga mij geen gevoel van nationale verontwaardiging of collectieve identiteitscrisis aan laten praten door wie dan ook. Mijn identiteit wordt slechts in zeer kleine mate bepaald door mijn Nederlanderschap.

En dat maakt mij helemaal geen probleemontkenner of -ontwijker. Er gaat van alles mis in dit land, deels door mislukt politiek beleid. Deels ook doordat te veel mensen te veel lopen te zeiken en zaniken en zich te weinig voor hun eigen welzijn en welvaart inzetten. Ik zal mijn stem dan ook laten gelden op 15 maart en daarbij een partij kiezen die ik het minst slecht vind en die het best bij mijn idealen past. Nationalisme is in elk geval zeker niet leidend in die keuze voor mij, dat moge duidelijk zijn.

Ik vind trouwens al langere tijd dat het hele politieke systeem op de schop moet, maar dat is een hele andere discussie.

Overigens, als Pechtold, Roemer of wie dan ook zou roepen dat de multiculturele samenleving een eclatant succes zou zijn dan zou ik dat ook gevaarlijk multiculturalisme noemen. Ik herken mij dan ook niet in zulke partijen.
 
In beginsel natuurlijk niet, het is een nobel en bij tijd en wijle zelfs prachtig gevoel, trots zijn op eigen land en volk. Zonder een flinke mate van nationalisme (en een heleboel andere ismes) hadden wij als Nederland en alle andere soevereine landen helemaal niet bestaan, en ook niet onze huidige welvaart gekend.
Om gelijk maar te beginnen over het begrip nationalisme. Het begrip vaderlandsliefde (patriottisme) en nationalisme hebben een behoorlijke overlap en de precieze verschillen zijn voor mij niet helemaal helder. Maar goed, zoals je schrijft 'in beginsel' inderdaad niet. Neem nou jouw vak geschiedenis, deze heeft zich tot een zelfstandige wetenschap kunnen ontwikkelen dankzij het opkomende nationalisme in Europa.
Kennis hebben over het land (contexten, achtergronden, waarden & normen) waarin je woonachtig bent vergroot tevens het begrip over de talloze processen welke zich afspelen binnen de samenleving. Erg belangrijk. Ik ben opgegroeid met de context dat nationalisme de wortel was (is?) voor het ontstaan van twee wereldoorlogen en bij het rijtje racisme hoort. Later kwam er ook nog xenofobie bij.
Is dit een reden om vaderlandsliefde en/ of nationalisme naar de achtergrond te (blijven) drukken? Dit is in weze een gebrek aan tolerantie. Mensen kunnen liefde voor de eigen cultuur hebben en o.a. verbondenheid met elkaar en anderen die binnen diezelfde samenleving ;even hebben. Door deze gevoelens te negeren en naar de achtergrond te drukken verdwijnen ze niet. De kans bestaat juist op het tegenovergestelde, groter en sterker worden. Dat kan tot extremen leiden.
Maar zodra het om dreigt te slaan naar vanuit de staat geleid etnisch nationalisme waarbij staatsmannen mij al dan niet gedwongen een gevoel aan proberen te praten dat ik niet of nauwelijks ken krijg ik er wel problemen mee ja.
Ik heb niet de indruk dat Wilders daartoe oproept. Waartegen Wilders zich naar mijn idee afzet is de verregaande Europese bemoeienis met hoe Nederland de BV Nederland moet inrichten. Enig idee hoe Europese politici spreken over de natie Europa? Een leger? Een strafhof? Nederland heeft aan de basis gestaan van de Europese gemeenschap en Europese Unie. Waardoor inmiddels grenzen zijn opgeheven, de eigen cultuur onderhevig werd aan het ideaal van een Europa. Politieke correctheid en de gevolgen van bemoeienis door Europa hebben bij velen het ‘wij’ gevoel doen ondermijnen.
Tenzij bijvoorbeeld het Nederlands elftal speelt, of Michael van Gerwen zijn pijlen gooit. Oke, de extremen van nationalisme (racisme, xenofobie e.d.) zijn hierdoor beperkt gebleven. Vaderlandsliefde heeft hierdoor echter wel een tik gehad en onder geleden. Welke groep van betekenis komt er nu op voor ‘onze’ waarden en normen? Dit is iets dat veel mensen in het buitenland niet snappen aan Nederland, we leven hier relatief goed en hebben weinig tot klagen. Waarom zijn wij Nederlanders zo mak als het gaat om grote probelemen die het huidige migratie dossier met zich meebrengen? Volgens mij door een groot gebrek aan eenheid. De sociale en culturele situatie, die voor eenheid kunnen zorgen, is lachwekkend in Nederland.
Onze eigen mensen vergeten'. Welke eigen mensen? Wie zijn dat dan? Ik ben niet zijn 'eigen mens' hoor. Ik behoor helemaal niet toe aan een politicus, een politieke partij, een ideologie, de Nederlandse kroon of een of ander vaag omschreven homogeen geheel genaamd 'het volk'.
Je bent inwoner van Nederland en behoort of je wilt of niet toe tot het Koninkrijk der Nederlanden en dus m.i. het Nederlandse volk volgens paspoort.
Waarom moet een staatsman überhaupt voor mij bepalen of ik mij vergeten voel? Of voor wie dan ook? Wat is zijn bedoeling daarachter? Ben ik straks onderdeel van een etnisch-nationalistische staat waarin geen enkele autochtone roomwitte Nederlander zich niet meer zogenaamd vergeten voelt en alle 'nep-Nederlanders' wel als deze meneer de macht zou krijgen? Daar zit ik helemaal niet op te wachten namelijk.
Hij is politicus. Heeft een visie. Wilt mensen bereiken. Autmatisch bereik je met dezelfde boodschap ook groepen mensen niet.
Ik bepaal zelf wel of ik me vergeten voel. En hoe zijn 'we' eigenlijk precies vergeten? Sorry, ik heb keihard gewerkt de afgelopen tien jaar, ik heb een prima leven, ben actief, geëngageerd en ontwikkeld, ik voel me helemaal niet vergeten. Ik heb allerlei sociale, politieke, affectieve en economische bindingen met mijn straat, wijk, stad, provincie en ook land. En met allerlei mensen die zich daarbinnen begeven, autochtoon of allochtoon. Ik ben door niemand vergeten, ik voel mij gewaardeerd en geapprecieerd. Ik sta middenin de samenleving, zowel in mijn professie als daarbuiten. Wat anderen voelen is weer aan anderen.
Natuurlijk bepaal je zelf of je je vergeten voelt (weliswaar slechts ten dele volgens brein- andere discussie). Als we als samenleving verandering willen, onze cultuur liefhebben en begaan zijn met Nederland, dan moeten we taboes afschaffen welke heersen op vaderlandsliefde en nationalisme. Dan ontstaat er m.i. ruimte voor meer betrokkenheid en verantwoordelijkheid voor het reilen en zeilen. Dit zal ten koste moeten gaan van de politieke correctheid, de nagel aan de doodskist van elke samenleving.
De tolerantie waar Nederland decennia lang bekend om stond neemt af. Niet zo gek als mensen de afgelopen decennia gif van antiracisme hebben moeten slikken onder leiding van Europa. Het gif dat enige vorm van vaderlandsliefde ontzegt, trots en aandacht voor de plek en geschiedenis waar je vandaan komt. In plaats daarvan is er hoon en lach in de plaats gekomen, worden gebruiken afgeschaft en/ of geridiculiseerd. De NL taal, ons volkslied, de geschiedenis, een teken van emotie bij bijvoorbeeld het spelen van NL elftal is vaak afgedaan als een vorm van nationalisme welke door de ‘elite’ als dom wordt afgedaan. Dat is achterhaald en doen ze maar in de provincie.
Wat blijft er over van de identiteit dankzij de weg met ons mentaliteit? Deze mentaliteit is nogal destructief. Kijk maar om je heen, naar de makke schapen die de (zogenaamd) ruimdenkende en heel tolerante deugmensen volgen welke door de elite correct worden gevonden. Leidt tot een gebrek aan eigen identiteit en een vooringenomen decadentie. De morele vinger van vooruitstrevendheid met de gepaarde afkeer van vaderlandsliefde is vals. Er moet daarom meer aandacht komen voor de eigen identiteit, Nederland, onze geschiedenis.
Maar die hele klaagcultuur kan me gestolen worden, van zowel zich bij elke scheet gediscrimineerd voelende uitkering trekkende mensen met een kleurtje als van de op iedere facebook-nieuwspagina weeklagende zeurende boze al dan niet witte m/v zonder opleiding en baan en met te veel tijd (ja, generaliserend).
Dat is begrijpelijk. Tegenwoordig bestaan er ook veel mogelijkheden om de klaagzang te laten zingen. Pakweg 20 jaar terug was dat veel minder. De verbondenheid is door alle communicatie kanalen echter niet verbeterd.
Ik ga mij geen gevoel van nationale verontwaardiging of collectieve identiteitscrisis aan laten praten door wie dan ook. Mijn identiteit wordt slechts in zeer kleine mate bepaald door mijn Nederlanderschap.
Dat pleit voor jou. De vraag is of het enkel en alleen een kwestie van aanpraten is. Er zijn o.a. ook groepen die minder mogelijkheden hebben om zich te ontwikkelen, kansen voor zichzelf te genereren, gezonder leven; kortom de eigen identiteit vorm te geven. Nog los van de opvoeding, genenpoel en keuzes die men maakt.
En dat maakt mij helemaal geen probleemontkenner of -ontwijker. Er gaat van alles mis in dit land, deels door mislukt politiek beleid. Deels ook doordat te veel mensen te veel lopen te zeiken en zaniken en zich te weinig voor hun eigen welzijn en welvaart inzetten. Ik zal mijn stem dan ook laten gelden op 15 maart en daarbij een partij kiezen die ik het minst slecht vind en die het best bij mijn idealen past. Nationalisme is in elk geval zeker niet leidend in die keuze voor mij, dat moge duidelijk zijn.
Iedereen heeft recht op zijn eigen waarheid. Dat maakt het niet goed of fout, eerder interessant. Dat geldt ook voor het stemrecht.
Ik vind trouwens al langere tijd dat het hele politieke systeem op de schop moet, maar dat is een hele andere discussie.
Daar zijn we het zeker over eens. Kijk alleen al naar het aantal partijen. Te gek om los te lopen. Ook het tussentijds uit de partij stappen en zelfstandig doorgaan ' zgn zetelroof' is een doorn in het (mijn) oog. Heb je een visie over wat en hoe het systeem op de schop moet?
 
Laatst bewerkt:
Toch interessant aangezien deze opinie een van de weinige was die inhoudelijk inging op hetgeen Wilders riep, die sluiting van de grenzen en bescherming van het 'eigen volk' als uiting van een 'christelijke waarde' omschreef.
Blinde naastenliefde kan recept zijn voor politieke desintegratie - Opinie - Voor nieuws, achtergronden en columns

Toch confronteert Wilders ons met een belangrijke vraag: wat zijn onze morele en christelijke plichten ten aanzien van migranten, en hoe verhouden die zich tot andere waarden en belangen? Liggen naastenliefde en openstelling van de grenzen wel echt in elkaars verlengde?
Drie problemen worden in het huidige debat goeddeels genegeerd:

  • "Wat te doen als onze hulpbehoevende 'naasten' geen verdwaalde individuen, maar honderdduizenden en zelfs miljoenen migranten zijn? Jezus prees de barmhartige Samaritaan omdat hij zich over een mishandelde reiziger ontfermde, niet omdat hij een voltallige volksstam Judea binnenloodste. Tijdelijk hulp bieden aan vluchtelingen is iets anders dan besluiten tot massa-asiel en naturalisatie. De christelijke moraal verplicht ons niet om naastenliefde toe te passen zonder enige consideratie met de politieke en demografische realiteit, of de consequenties daarvan op lange termijn."
  • "Hier stuiten we op een groot taboe: wie zijn in de huidige wereldpolitiek eigenlijk onze naasten? Zijn dat ook mensen die de Heilige Oorlog tegen het Westen, inclusief z'n christelijke waarden, als een goed idee beschouwen? Slechts een klein percentage van alle moslims is gewelddadig jihadist. Maar het is een extreem gevaarlijke minderheid, die de afgelopen decennia verantwoordelijk was voor rond de vijftienduizend religieus gemotiveerde aanslagen. (...) Bovendien is bekend dat grote aantallen moslims zich wereldwijd broederlijk achter de jihadisten scharen. De schattingen variëren, maar het gaat om minimaal 10 tot 20 procent: 180 miljoen moslims wereldwijd, circa 3,5 miljoen in Europa, en nu nog honderdduizenden migranten. Vraagt de naastenliefde ons de ogen te sluiten voor zoveel openlijk of sluimerend antiwesters sentiment?"
  • "Geheel los van de radicaal denkende minderheid: hoe barmhartig is het om blijvend asiel te verlenen aan mensen wier kans op integratie minimaal lijkt? Individuen kunnen, na een vaak ingewikkeld en pijnlijk proces, integreren in een nieuwe samenleving. Maar grote groepen houden meestal vast aan hun andere identiteit en waarden. De crisis in het Midden-Oosten is voor een belangrijk deel het gevolg van botsende etnische, religieuze en culturele identiteiten. In het Westen zijn dergelijke etnische en religieuze identiteiten langzaam vervaagd en zijn daarmee de voorwaarden voor een democratische samenleving ontstaan. Is het onbarmhartig om te willen voorkomen dat dergelijke botsingen zich in de toekomst ook in Europa weer zullen voordoen? Kan blindelings gepraktiseerde naastenliefde op de lange termijn geen recept voor politieke desintegratie zijn? Misschien dat de naastenliefde ons in deze tijd van mondiale verschuivingen inderdaad wel vraagt om ons voornamelijk over het eigen volk te ontfermen. Om allereerst de cultuur te beschermen waaraan de christelijke waarden ontsproten zijn. En om ons niet af te keren van de mogelijk ernstige gevolgen van barmhartig bedoeld beleid. Misschien is Geert Wilders' definitie van naastenliefde dan toch niet zo lachwekkend."
 

De kiesdrempel moet omhoog, de drempel voor het oprichten van een politieke partij en deelname aan verkiezingen ook. Een paar honderd euro en een inschrijving bij de kvk is voldoende om aan landelijke verkiezingen deel te nemen.

Zetelroof moet verboden worden. Je bent gekozen onder de vlag van een bepaalde partij, als je je niet meer kunt vinden in de ideeën van die partij dan zeg je je zetel maar op of je zingt het uit bij je eigen partij tot het einde van de kabinetsperiode.

Verder moet de politieke invloed van het koningshuis natuurlijk in het geheel weggenomen worden en de monarchie dus afgeschaft worden of in elk geval gereduceerd worden tot een zuiver ceremonieel gebeuren. Dat is nu nog steeds niet het geval.

Wat extremer is een verlaging van het aantal tweede kamerzetels.
 
Terug
Naar boven