Haha ik heb bijna geen tijd om hier allemaal op te reageren, maar wel top dat je er inhoudelijk op in gaat
Om gelijk maar te beginnen over het begrip nationalisme. Het begrip vaderlandsliefde (patriottisme) en nationalisme hebben een behoorlijke overlap en de precieze verschillen zijn voor mij niet helemaal helder.
Patriottisme is een vorm van nationalisme, namelijk staatsnationalisme en in die zin vaak ook weer een drijfveer voor het ontstaan van nieuw nationalisme. Bij staatsnationalisme wordt namelijk geen rekening gehouden met andere etniciteiten die in de betreffende staat wonen en worden de taal, gewoonten, rechten, normen en waarden etc van de dominante cultuur overgenomen door de staat als zijnde de enige geldende en geaccepteerde cultuurkenmerken, daarmee de rechten van andere volken/culturen die in dezelfde staat leven ondermijnend. In Frankrijk leidde dit staatsnationalisme aka patriottisme van tijdens en na de Franse Revolutie bijvoorbeeld weer tot nationalistische gevoelens en wens tot afscheiding bij de Basken en andere volken. Patriottisme is dus een vorm van nationalisme maar tegelijkertijd ook in de geschiedenis vaak aanstichter van nieuw nationalisme. Overigens denk ik niet dat we in Nederland ons zorgen moeten maken om afscheiding van de Friezen, de Limburgers of wie dan ook. In België zijn de problemen wat groter. Ik denk ook dat de meeste mensen het verschil niet zullen kennen tussen patriottisme en nationalisme, dus in die zin is het ook niet echt relevant.
Maar goed, zoals je schrijft 'in beginsel' inderdaad niet. Neem nou jouw vak geschiedenis, deze heeft zich tot een zelfstandige wetenschap kunnen ontwikkelen dankzij het opkomende nationalisme in Europa.
Lang niet alleen daardoor natuurlijk.
Kennis hebben over het land (contexten, achtergronden, waarden & normen) waarin je woonachtig bent vergroot tevens het begrip over de talloze processen welke zich afspelen binnen de samenleving. Erg belangrijk. Ik ben opgegroeid met de context dat nationalisme de wortel was (is?) voor het ontstaan van twee wereldoorlogen en bij het rijtje racisme hoort. Later kwam er ook nog xenofobie bij.
Is dit een reden om vaderlandsliefde en/ of nationalisme naar de achtergrond te (blijven) drukken? Dit is in weze een gebrek aan tolerantie. Mensen kunnen liefde voor de eigen cultuur hebben en o.a. verbondenheid met elkaar en anderen die binnen diezelfde samenleving ;even hebben. Door deze gevoelens te negeren en naar de achtergrond te drukken verdwijnen ze niet. De kans bestaat juist op het tegenovergestelde, groter en sterker worden. Dat kan tot extremen leiden.
Nee is geen reden om nationalisme naar de achtergrond te drukken, te veroordelen of af te schilderen als iets dat per definitie abject is. Dat zal je mij ook zeker niet horen zeggen. Nationalisten hebben echter wel vaak de neiging (gehad) om een in essentie mooi idee (trots op eigen land en volk) om te laten slaan in de door jou al genoemde xenofobie en racisme, vaak in fascistische regimes zoals die van Mussolini en Hitler. En de negatieve ervaringen met dit rabiate nationalisme uit het verleden hebben het nationalisme natuurlijk geen goed imago opgeleverd. Overigens, de ideeën van onze niet zo grote vriend A. Hitler over 'nationalisme' en 'socialisme' hadden weinig tot niets met de oorspronkelijke ideeën van deze ideologieën te maken en het is bijna jammer dat mede door hem er zo'n nare nasmaak is blijven hangen aan deze stromingen. Net zo goed als dat het stalinisme ook nauwelijks raakvlakken had met het communistisch manifest van Marx en Engels. Het zijn bijna altijd totalitaire dictators geweest die een ideologie een slechte naam hebben gegeven, niet de ideologie zelf. Het nationalisme van de Belle Époque aan de vooravond van WOI is ook weer een hele andere dan die van het Derde Rijk.
Aan de andere kant kun je nowadays echt niet meer weg komen met jezelf een communist noemen. Miljoenen slachtoffers worden er aan je toegeschreven, min of meer terecht. Te pas en te onpas wordt iemand die overweegt SP te stemmen toegeroepen dat 'ie daarmee met terugwerkende kracht Mao en Stalin endorset. Nationalisme heeft met die twee wereldoorlogen (en overigens nog vele andere oorlogen) onherroepelijk een minstens net zo destructieve geschiedenis achter zich als het communisme, weliswaar ondersteund door militarisme en imperialisme ten tijde van WOI en fascisme ten tijde van WOII, maar toch. Zodra maar gepoogd wordt enige duiding aan te leggen dor een historische vergelijking te trekken klimmen de hedendaagse nationalisten al in de digitale pen om grote schande te spreken van deze vreselijke Godwin.
Een historisch getint waarschuwend vingertje heffen is niet in alle gevallen onterecht, wil ik maar zeggen.
Ik heb niet de indruk dat Wilders daartoe oproept. Waartegen Wilders zich naar mijn idee afzet is de verregaande Europese bemoeienis met hoe Nederland de BV Nederland moet inrichten. Enig idee hoe Europese politici spreken over de natie Europa? Een leger? Een strafhof? Nederland heeft aan de basis gestaan van de Europese gemeenschap en Europese Unie. Waardoor inmiddels grenzen zijn opgeheven, de eigen cultuur onderhevig werd aan het ideaal van een Europa. Politieke correctheid en de gevolgen van bemoeienis door Europa hebben bij velen het ‘wij’ gevoel doen ondermijnen.
Die indruk heb ik wel. De constructieve bijdrage van Wilders in deze wil ik ook nog zien. De problemen benoemen kunnen we allemaal wel, wellicht niet op dezelfde toon als Wilders. Ik zie de laatste tijd veel dingen gebeuren die juist pleiten voor een in sommige opzichten sterker Europa. Ik zou graag zien dat de EU zich richt op met name handel en defensie, en dat ze verder de nationale regeringen zoveel mogelijk met rust laten. Als wij met een Nederlands leger dadelijk weer bij de overigens niet meer bestaande Grebbelinie moeten gaan liggen zijn we denk ik dit keer niet in vijf dagen maar in vijf uur onder de voet gelopen. Ik claim helemaal niet dat het zo ver zal komen maar ik vind wel dat de nodige voorzorgsmaatregelen genomen zouden moeten worden, op Europees niveau. Kleinere landen als Nederland hebben daar baat bij. Handel zelfde verhaal. De EU is een uit de hand gelopen bureaucratische moloch en daar moet heel veel aan veranderen, maar er uit stappen of de boel opheffen is niet de juiste keuze imo.
Tenzij bijvoorbeeld het Nederlands elftal speelt, of Michael van Gerwen zijn pijlen gooit.
Ik heb persoonlijk weinig met het Nederlands elftal en al helemaal niets met die pijltjesgooier.
Oke, de extremen van nationalisme (racisme, xenofobie e.d.) zijn hierdoor beperkt gebleven. Vaderlandsliefde heeft hierdoor echter wel een tik gehad en onder geleden. Welke groep van betekenis komt er nu op voor ‘onze’ waarden en normen? Dit is iets dat veel mensen in het buitenland niet snappen aan Nederland, we leven hier relatief goed en hebben weinig tot klagen. Waarom zijn wij Nederlanders zo mak als het gaat om grote probelemen die het huidige migratie dossier met zich meebrengen? Volgens mij door een groot gebrek aan eenheid. De sociale en culturele situatie, die voor eenheid kunnen zorgen, is lachwekkend in Nederland.
Ik heb niet het idee dat we zo mak zijn, het grote aantal stemmers op extreem-rechtse en extreem-linkse partijen duidt daar wel op. Ik zie juist in Nederland alleen maar meer fundamentalisme, en dit zien we internationaal ook, en daar maak ik me zorgen over. Als in Amerika een protectionistische nationalist (Trump) de handen ineen slaat met een ultra-evangelistische christenfundamentalist (Pence) dan maak ik me zorgen. Ik zie dat soort dingen hier ook gebeuren. Nog even en Van der Staaij begint dadelijk ook weer zetels te pakken. Ik moet er toch niet aan denken dat er dadelijk alleen maar conservatisme en extreem-rechts heerst in NL. Het is wel de schuld van de gevestigde orde natuurlijk dat ze de integratieproblematiek zo lang hebben laten liggen. Ik zie echter bepaalde partijen die zich meer in het middensegment begeven er nu ook alweer een tijd mee bezig.
Je bent inwoner van Nederland en behoort of je wilt of niet toe tot het Koninkrijk der Nederlanden en dus m.i. het Nederlandse volk volgens paspoort.
Ik heb nooit ergens getekend. Ik ben Nederlander, ben puur toevallig hier geboren. Daar heb ik geen enkel aandeel of keuze in gehad. Ik vind het niet vervelend, ben erg blij hier. Maar het maakt me geen onderdeel van 'het volk' waar Wilders zo graag over ageert.
Hij is politicus. Heeft een visie. Wilt mensen bereiken. Autmatisch bereik je met dezelfde boodschap ook groepen mensen niet.
Voorlopig in elk geval meer mensen niet dan wel.
Natuurlijk bepaal je zelf of je je vergeten voelt (weliswaar slechts ten dele volgens brein- andere discussie). Als we als samenleving verandering willen, onze cultuur liefhebben en begaan zijn met Nederland, dan moeten we taboes afschaffen welke heersen op vaderlandsliefde en nationalisme. Dan ontstaat er m.i. ruimte voor meer betrokkenheid en verantwoordelijkheid voor het reilen en zeilen. Dit zal ten koste moeten gaan van de politieke correctheid, de nagel aan de doodskist van elke samenleving.
De tolerantie waar Nederland decennia lang bekend om stond neemt af. Niet zo gek als mensen de afgelopen decennia gif van antiracisme hebben moeten slikken onder leiding van Europa. Het gif dat enige vorm van vaderlandsliefde ontzegt, trots en aandacht voor de plek en geschiedenis waar je vandaan komt. In plaats daarvan is er hoon en lach in de plaats gekomen, worden gebruiken afgeschaft en/ of geridiculiseerd. De NL taal, ons volkslied, de geschiedenis, een teken van emotie bij bijvoorbeeld het spelen van NL elftal is vaak afgedaan als een vorm van nationalisme welke door de ‘elite’ als dom wordt afgedaan. Dat is achterhaald en doen ze maar in de provincie.
Wat blijft er over van de identiteit dankzij de weg met ons mentaliteit? Deze mentaliteit is nogal destructief. Kijk maar om je heen, naar de makke schapen die de (zogenaamd) ruimdenkende en heel tolerante deugmensen volgen welke door de elite correct worden gevonden. Leidt tot een gebrek aan eigen identiteit en een vooringenomen decadentie. De morele vinger van vooruitstrevendheid met de gepaarde afkeer van vaderlandsliefde is vals. Er moet daarom meer aandacht komen voor de eigen identiteit, Nederland, onze geschiedenis.
Kijk, en hier raak ik je dus volledig kwijt, bij gelul over politieke correctheid, de weg met ons mentaliteit en de elite. Ik herken mij hier totaal niet in.
Mijn ervaring is verder juist dat hoe beter men de geschiedenis kent, hoe beter men ook op de hoogte is van de toevalligheid van het ontstaan van naties en de vergankelijkheid van diezelfde naties. Duitsland bestaat nota bene nog geen honderdvijftig jaar. België nog geen tweehonderd. Oostenrijk in zijn huidige vorm nog geen honderd jaar. Etc. Etc. Er ontstaan continu nieuwe staten en er verdwijnen er ook weer. Grenzen vervagen of verdwijnen. De enige constante is dat er geen constante is, zeker op het Europese vasteland. Ik zit hier vlakbij België, één eilandje verder naar het zuiden (Zeeuws-Vlaanderen) en daar voelt men al helemaal nauwelijks affiniteit met Nederland hoor. Ik heb een bijzondere interesse voor plaatselijke geschiedenis, taal en archeologie en weet er ook wel het een en ander van maar dat maakt mij nog geen Zeeuws nationalist o.i.d. Ik heb dan ook helemaal niets met vlagvertoon, volksliederen, monarchie of meer van die gekkigheid. Ik moet er ook helemaal niet aan denken dat wij Zeeuwen ons af zouden scheiden ofzo. Tegelijkertijd doet het me ook wel weer beseffen dat wij Zeeuwen compleet anders zijn dan bvb Randstedelingen, maar dat we toch met z'n allen (Nederlanders) een bepaald organisatorisch, bestuurlijk verbond kunnen vormen. Zo zie ik Nederland in Europa ook, alleen dan zou ik liever alleen een handels- en defensieverbond zien op Europees niveau en geen of in elk geval veel minder bestuurlijk.
Dat is begrijpelijk. Tegenwoordig bestaan er ook veel mogelijkheden om de klaagzang te laten zingen. Pakweg 20 jaar terug was dat veel minder. De verbondenheid is door alle communicatie kanalen echter niet verbeterd.
Dat pleit voor jou. De vraag is of het enkel en alleen een kwestie van aanpraten is. Er zijn o.a. ook groepen die minder mogelijkheden hebben om zich te ontwikkelen, kansen voor zichzelf te genereren, gezonder leven; kortom de eigen identiteit vorm te geven. Nog los van de opvoeding, genenpoel en keuzes die men maakt.
Iedereen heeft recht op zijn eigen waarheid. Dat maakt het niet goed of fout, eerder interessant. Dat geldt ook voor het stemrecht.
Iedereen heeft het recht om zich de waarheid eigen te maken. Er is uiteindelijk altijd maar één waarheid. Je mag daar een bepaalde visie op ontwikkelen natuurlijk. Verder zijn individualisme en zelfbeschikking een groot goed voor mij, en niet alleen voor mij. Maar dat werkt ook de andere kant op imo. Als het even niet meezit of als je de kansen tegen je hebt mag je het ook best bij jezelf zoeken. Het is makkelijker natuurlijk om af te geven op de buitenlander, de politicus, de elite of wie dan ook. Maar enige verantwoordelijkheid nemen voor je eigen keuzes zal een mens geen windeieren leggen.
Daar zijn we het zeker over eens. Kijk alleen al naar het aantal partijen. Te gek om los te lopen. Ook het tussentijds uit de partij stappen en zelfstandig doorgaan ' zgn zetelroof' is een doorn in het (mijn) oog. Heb je een visie over wat en hoe het systeem op de schop moet?
Zie eerdere reactie.