El Comandante
Massive Warrior
- Lid sinds
- 7 mei 2003
- Berichten
- 20.935
- Waardering
- 13
Zaterdag 1 mei
De dag begint gróóts; eerst maar es een extra workout rug/schouders in de gym en daarna lekker van het weer genieten.
Knallen! Alleen nemen de waterretentie én de pomps dusdanig toe dat ik mezelf in de weg begin te zitten; ik kan een oefening niet meer 'doortrekken' omdat er teveel pomp aanwezig is.
Aan het einde van de training geen gevraag van de eigenaar naar mijn reden van hengstig hijgen. Nee, ik krijg zelfs een functie als inval-instructor toebedeeld. Op zijn vraag of ik al diplomaatjes daarvan heb zeg ik 'Nee, maar ik weet wel alles vaak beter
'
Lang leve het Test-gevoel.
Zaterdagavond gaat het een beetje mis;
Ik heb een avond vrij en moet even heen en weer naar de tent waar ik sta om wat weg te brengen. Bij een gesprek met iemand bekruipt me meteen een gevoel van misselijkheid.
Ik MOET eten en wel snel ook. Naar huis dan maar.
Thuis een lading eten. Pannekoeken, shakes, sandwiches, alles erin.
Echter na een uurtje gaat het weer mis.
Weer eten. En vervolgens verbouw ik de toilet tot een nucleair verwerkingsbedrijf.
Later ga ik op bezoek bij een vriendin en kom aan met een zak met proteine en kwark.
Precies genoeg om er eventjes te zijn, onderwijl eet en eet ik om de misselijkheid tegen te gaan.
Zondag rustdag.
Echter in de nacht van zondag op maandag wordt het nog erger; elke 2 uur wordt ik wakker met vreselijke kramp in m'n maag: ETEN! En wel meteen!
Elke 2 uur strompel ik naar de keuken om slaperig het eerste het beste calorie-rijke voer te grijpen en te verorberen.
Dit gaat door tot in de ochtend. Extreem. Dit is niet leuk meer.
Maandag 3 mei
De hele dag angstig achter het bureau gezeten, wachtend op elke volgende honger-bui.
Elke 45 min rammelt mijn maag en kook ik snel een bord rijst, of maak ik een shake of pannekoeken klaar. Kolere dit is niet normaal meer.
Voor ik ga trainen: een bord rijst, shake en kipfilet-sandwiches.
Net voor de training nog een banaan.
En toen werd het leuk! De Training. Borst. Gewoon even schuin bankdrukken met setjes van 110kg wat voor mij enorm is. Drukkend ben ik een slechte. Dit is amazing.
Dumbbell-flies met 32kg 4 setjes, oh wat heerlijk en wát een crazy pumps!
Bij de biceps-training komen mijn waterretentie-armpjes er goed uit en lichten enorme pomps op. Wat een pomp-geweld! Mijn train-omgeving zit te glimlachen. Iedereen heeft het door.
Dinsdag 4 mei
Benen-workout.
Waarom krijg ik dat toch elke keer dat als ik benen ga trainen ik zo misselijk word…?
Tren-kit is gearriveerd, over twee weken, vlak voor de strat met Tren, zal ik gaan converteren.
Woensdag-rustdag
Donderdag 6 mei
Op die weegschaal! En hop, bingo: 112kg
Zo gaat ie lekkerrrr!!!
Rug-workout. Ik besluit m’n oefeningen om te gooien, het laatste eerst en omgedraaid.
Het gaat lekker. Dit moet een goeie dag worden want ik heb er zin in en ik zit op een magische 14 dagen na eerste shot. En het wórdt me een sessie!!! Wow!
Bij de tweede oefening (latpull) bemeerk ik een pomp die zó groot wordt dat ik me begin te schamen…er lopen allemaal afkeurende blikken rond en er zijn een aantal jongens die me goed in de gaten houden. Een ventje dat me niet mag heeft zich mogelijk zelfs beklaagd bij een trainer ‘of dit wel normaal is en of dit mag’. Kinderachtig hoor. Maar het verstoord mijn pomp-vreugde niet,integendeel! Het wordt steeds erger! Mijn onderarmen zijn knálhard, en ik kan nog zóveel meer doen, het gaat me prima af. Mijn hijgen wordt opgemerkt door de dames van de bar als ik water kom halen. Gewoon zeggen dat ik m’n best doe.
Het mooiste compliment kwam echter van een gevierd persoon uit de BB/gala-wereld.
We maakten even een praatje om bij te kletsen en meteen keek ie naar m’n armen.
Opeens zei ie: wat ben je aan het gebruiken, je ziet er hartstikke goed uit man! Ik heb je nog nooit zó hard en groot gezien! Goed werk. Wat zeg je? Tweede week pas? Man je ziet eruit alsof je al 10 weken bezig bent haha! Prachtig, ga zo door! Ik liep op wolkjes en maakte m’n training nóg zwaarder af dan ik al van plan was
De dag begint gróóts; eerst maar es een extra workout rug/schouders in de gym en daarna lekker van het weer genieten.
Knallen! Alleen nemen de waterretentie én de pomps dusdanig toe dat ik mezelf in de weg begin te zitten; ik kan een oefening niet meer 'doortrekken' omdat er teveel pomp aanwezig is.
Aan het einde van de training geen gevraag van de eigenaar naar mijn reden van hengstig hijgen. Nee, ik krijg zelfs een functie als inval-instructor toebedeeld. Op zijn vraag of ik al diplomaatjes daarvan heb zeg ik 'Nee, maar ik weet wel alles vaak beter
'Lang leve het Test-gevoel.
Zaterdagavond gaat het een beetje mis;
Ik heb een avond vrij en moet even heen en weer naar de tent waar ik sta om wat weg te brengen. Bij een gesprek met iemand bekruipt me meteen een gevoel van misselijkheid.
Ik MOET eten en wel snel ook. Naar huis dan maar.
Thuis een lading eten. Pannekoeken, shakes, sandwiches, alles erin.
Echter na een uurtje gaat het weer mis.
Weer eten. En vervolgens verbouw ik de toilet tot een nucleair verwerkingsbedrijf.
Later ga ik op bezoek bij een vriendin en kom aan met een zak met proteine en kwark.
Precies genoeg om er eventjes te zijn, onderwijl eet en eet ik om de misselijkheid tegen te gaan.
Zondag rustdag.
Echter in de nacht van zondag op maandag wordt het nog erger; elke 2 uur wordt ik wakker met vreselijke kramp in m'n maag: ETEN! En wel meteen!
Elke 2 uur strompel ik naar de keuken om slaperig het eerste het beste calorie-rijke voer te grijpen en te verorberen.
Dit gaat door tot in de ochtend. Extreem. Dit is niet leuk meer.
Maandag 3 mei
De hele dag angstig achter het bureau gezeten, wachtend op elke volgende honger-bui.
Elke 45 min rammelt mijn maag en kook ik snel een bord rijst, of maak ik een shake of pannekoeken klaar. Kolere dit is niet normaal meer.
Voor ik ga trainen: een bord rijst, shake en kipfilet-sandwiches.
Net voor de training nog een banaan.
En toen werd het leuk!
De Training. Borst. Gewoon even schuin bankdrukken met setjes van 110kg wat voor mij enorm is. Drukkend ben ik een slechte. Dit is amazing.Dumbbell-flies met 32kg 4 setjes, oh wat heerlijk en wát een crazy pumps!
Bij de biceps-training komen mijn waterretentie-armpjes er goed uit en lichten enorme pomps op. Wat een pomp-geweld!
Mijn train-omgeving zit te glimlachen. Iedereen heeft het door.Dinsdag 4 mei
Benen-workout.
Waarom krijg ik dat toch elke keer dat als ik benen ga trainen ik zo misselijk word…?
Tren-kit is gearriveerd, over twee weken, vlak voor de strat met Tren, zal ik gaan converteren.
Woensdag-rustdag
Donderdag 6 mei
Op die weegschaal! En hop, bingo: 112kg
Zo gaat ie lekkerrrr!!!
Rug-workout. Ik besluit m’n oefeningen om te gooien, het laatste eerst en omgedraaid.
Het gaat lekker. Dit moet een goeie dag worden want ik heb er zin in en ik zit op een magische 14 dagen na eerste shot. En het wórdt me een sessie!!! Wow!
Bij de tweede oefening (latpull) bemeerk ik een pomp die zó groot wordt dat ik me begin te schamen…er lopen allemaal afkeurende blikken rond en er zijn een aantal jongens die me goed in de gaten houden. Een ventje dat me niet mag heeft zich mogelijk zelfs beklaagd bij een trainer ‘of dit wel normaal is en of dit mag’. Kinderachtig hoor. Maar het verstoord mijn pomp-vreugde niet,integendeel! Het wordt steeds erger! Mijn onderarmen zijn knálhard, en ik kan nog zóveel meer doen, het gaat me prima af. Mijn hijgen wordt opgemerkt door de dames van de bar als ik water kom halen. Gewoon zeggen dat ik m’n best doe.
Het mooiste compliment kwam echter van een gevierd persoon uit de BB/gala-wereld.
We maakten even een praatje om bij te kletsen en meteen keek ie naar m’n armen.
Opeens zei ie: wat ben je aan het gebruiken, je ziet er hartstikke goed uit man! Ik heb je nog nooit zó hard en groot gezien! Goed werk. Wat zeg je? Tweede week pas? Man je ziet eruit alsof je al 10 weken bezig bent haha! Prachtig, ga zo door! Ik liep op wolkjes en maakte m’n training nóg zwaarder af dan ik al van plan was
go DBC go DBC go DBC :coolnana:
!!
