Zat in het begin in goede elftallen wonnen telkens met dubbele cijfers. Speelde een gozer in mee die ècht heel goed was. Zelfs mn vader mirde hem. Bleek dat die met gasten van 14 of 15 vaak meevoetbalde. Waren zelf jaar of 10 ofzo of nog jonger. Dacht die wordt wel profvoetballer. Ook nooit meer wat van gehoord.
Later nog een tijd linksvoor gespeeld vond ik mooie plek want wou altijd scoren en de man zijn maar de trainer vond me 'een god op een onbewoond eiland'. Altijd blijven hangen.
Toen later terug gezakt naar rechtsback. Ik was degene die altijd de buitenspel ophefde. Stond liever rechtshalf hoefde je je daar niet druk om te maken.
Was wel goed in tackles en bal afpakken enzo. Had ook mn goede momenten. Speelde altijd in de 2de teams je had ook volgens mij zesde teams ofzo dus echt slecht was ik niet. Kan me ook wel wedstrijden herinneren met veel zelfvertrouwen dat alles lukte maar de klote wedstrijden en gekut bleef meer hangen. Zat de laatste jaren ook op waterpolo. Vond ik leuker was daar ook beter in dus ben toen daar verder in gegaan. Als ik toen wist wat je er tegenwoordig mee had verdiend had ik misschien wel doorgevoetbald en me ontwikkeld tot keeper ofzo heb daar wel de bouw voor en vond dat op zich ook wel leuk. Heel af en toe stond ik ook op goal als de keeper er niet was.
Wat mij altijd irriteerde waren die pingelaars. Zoontje van de coach zat alleen maar beetje te pingelen stonden we daar beetje te kijken hoe die aan de flanken zn 'skills' showde. Altijd beetje verstoppen achter zn vader, kutkneus. Ook nooit prof geworden
En trainingen vond ik altijd kut dat stomme rondjes rennen om het veld. Was nooit zo een runner vroeger.
De trainer toen was zo een ajax freak hij praatte in cijfers met opstellingen
2 rechtsback 3 rechtsbinnenachter 4 linksbinnenachter 5 linksachter
6 rechtshalf 7 mid 8 linkshalf
9 rechtsvoor 10 spits en 11 linksvoor