Ik heb het afgelopen jaar met verbazing gekeken naar Japan.
Hoe zij openlijk aangaven de waarde van hun munt onderuit te willen halen om zo voor ééns en voor altijd komaf te maken met de deflatie in het land.
Japan ging massaal geld printen onder het mom van QE. En dan echt massaal!
Maar misschien nog verrassender is dat het allemaal niets geholpen heeft. De economie veerde even wat op maar zakte daarna zelfs weg in een recessie.
De premie Abe Shinzo nam ontslag en kondigde verkiezingen aan.
Hij is er namelijk van overtuigd dat zijn beleid de juiste weg is. Het is nu gewoon een kwestie van door te zetten en wat doortastender te werk gaan. Lees: nog meer printen.
Het enige wat Abe tot dusver bereikt heeft, is dat de waarde van de Yen compleet onderuit gehaald werd.
De munt verloor tientallen procenten in waarde de voorbije jaren en dat tast de koopkracht van de bevolking serieus aan. Zeker omdat Japanners vooral spaargeld en staatsobligaties bezitten.
De slimmeriken die goud en zilver kochten, bleven bespaard van het drama dat zich ontwikkelde in Japan.
Hetgeen zich de voorbije jaren afspeelde in Japan, doet mij heel hard denken aan hetgeen we momenteel in Europa aan het doen zijn.
Eerst de euro de dieperik in praten door maandenlang aan te kondigen dat de ECB op het punt staat om uit te pakken met een groots opkoopprogramma.
En als je dan eindelijk uitpakt met de details, zorg je ervoor dat je net iets meer doet dan de markten hadden verwacht.
De 60 miljard euro per maand die de ECB "in de economie" zal pompen, beantwoordt perfect aan dat plaatje.
Dat geld komt natuurlijk niet echt in de economie terecht, maar grotendeels in handen van de banken die de obligaties in portefeuille hebben.
Ivan Van de Cloot had daarover een mooie quote van Nout Wellink: "3 jaar lang hebben banken tegen zeer lage tarieven geld geleend van de ECB om staatsobligaties te kopen. Een subsidie voor de banken. Nu dat programma afloopt, moeten de banken van die staatsobligaties af. En wie gaat die nu kopen? De ECB. Nota bene voor een hogere prijs!”
Het zijn dus de banken die bepalen of die 60 miljard euro die maandelijks van de geldpersen rolt ook effectief in de economie belandt.
Zij ruilen nu de overheidsleningen voor cash, maar daar stopt waarschijnlijk de bal.
Op deze manier is de aangekondigde bazooka eerder een operatie die banken de mogelijkheid biedt om hun overheidsobligaties tegen topprijzen door te schuiven.
Obligaties die jaren geleden tegen spotprijzen uit de markt werden gehaald met gratis geld van de ECB.
Zo wordt het spel gespeeld, beste kameraad.
En het grootste slachtoffer hiervan is de noeste spaarder die machteloos moet toekijken hoe de waarde van zijn spaargeld wordt uitgehold.
De euro verloor reeds 20% van zijn waarde in de afgelopen 9 maanden en iedereen lijkt het erover ééns te zijn dat we op weg zijn richting pariteit.
Daarmee zou het koersverlies van de euro dit van de Yen benaderen.
Japanse toestanden.
Nochtans wordt het beleid van de ECB hier verkocht als een manier om een Japans scenario te vermijden.
Want wat lees ik in De Standaard: "De ECB neemt volgens Beke maatregelen om toestanden zoals in Japan te vermijden."
Maak je dus geen zorgen.
Volgens (Wouter) Beke zitten er bij de ECB voldoende economisch intelligente mensen 'die wel hun redenen zullen hebben om tussen te komen en de manier waarop ze dat willen doen', gaat De Standaard verder.
Dat zou jou als spaarder toch gerust moet stellen?
Wel, geef mij dan maar de uitspraken van Johan Van Overveldt die zeer kritisch is over het beleid van de ECB en waarschuwt dat dit de waarde van het spaargeld kan aantasten.
Vlamingen zijn ijverige spaarders en kunnen wel eens het grootste slachtoffer worden in dit verhaal.
Heb je dat goed gehoord?
Dat is eigenlijk in een notendop waarvoor ik nu al diverse jaren waarschuw. En de reden waarom iedere spaarder moet overwegen om goud en zilver te kopen.
De euro is in vrije val, maar wie in de voorbije maanden goud en zilver kocht wist zijn koopkracht te behouden en zelfs te vergroten!
