Sorry voor de bump. Maar wat vinden jullie van Ralph Moorman en zijn methode de hormoonfactor?
Na zijn boek gelezen te hebben komt het op mij over als gekopieerde shit uit Amerika.
---------- Post toegevoegd Sun 11 Dec 2011 om 20:35 ----------
Dit stukje is wel van toepassing. De zoveelste goudzoeker op gezondheidsgebied ontmaskerd in NL.
http://www.chivo.nl/content/de-hormoonfactor-boekrecensie
De Hormoonfactor (boekrecensie)
Door chivo op vr, 08/26/2011 - 01:06 We kwamen de auteur, ir. Ralph Moorman, tegen tijdens de fitness vakdagen 2009, waar hij zijn boek 'de Hormoonfactor' aan het promoten was. Hij beweerde dat een mislukt afslanktraject te wijten is aan een verstoorde hormoonhuishouding. Ook beweerde hij, dat zijn boek gebaseerd was op level A (hoogste bewijs) evidentie (zie voetnoot). Een levendige discussie over de rol van hormonen bij afslanken, leidde tot een stroom tegenargumenten van onze zijde, die hij niet direct kon pareren. Wellicht had hij zijn dag niet, dus tijd voor ronde twee, de boekrecensie.
[Afbeelding niet meer beschikbaar]Nieuwe aanpak?
Het begint al stevig met een van de vele testimonials, gevolgd door het voorwoord, waarin een arts over 'de Hormoonfactor' beweert dat het een compleet nieuwe aanpak is, gebaseerd op revolutionaire nieuwe wetenschappelijke inzichten. Hij sluit dan vervolgens fijntjes af met de stelling dat dit het belangrijkste handboek voor gewichtsbeheersing is, van dit moment. De beste man komt vermoedelijk weinig buiten, want de afgelopen jaren hebben we al mogen genieten van jawel, the hormone factor (een Amerikaanse auteur), from belly fat to belly flat, hormone balance, the cortisol connection, the leptin diet, leptin boost, mastering leptin (ja, veel leptine) en de lijst gaat maar door. Sommige van die titels hadden hun eerste druk al tien jaar geleden en ook al hun ererondje Oprah gemaakt. Waarom zou nou nooit iemand de moeite hebben genomen, om deze revolutionair werkende boeken, te vertalen in het Nederlands? Het mag duidelijk zijn dat we aanzienlijk minder onder de indruk zijn, dan de ongetwijfeld goedbedoelende arts.
De hormoonaanname
Het hele boek is een mix van feiten en aannames, die voor de leek nogal moeilijk te scheiden zijn. En zelfs al gaat het om feiten, dan is de relevantie vaak zoek, omdat het effect ervan zo minimaal is, dat aandacht eraan besteden weinig zinvol is. Zomaar een greep uit de verwarrende mix van (irrelevante) feiten en aannames.
Hormonen zijn boodschappers (feit) en spelen rol bij gewichtsbeheersing (feit) en een dysbalans (aanname) zorgt voor overgewicht (aanname). Ja, de schildklier heeft invloed op het rustmetabolisme (feit) en daardoor val je niet af (aanname). Insuline zorgt inderdaad voor de opslag van vet (feit) en daardoor val je niet af (gewoon onwaar). Gras is groen (feit) en heeft geen invloed op je gewicht (feit). Ok, dat van dat gras stond er niet in, maar is net zo relevant voor afslanken. Niet dus! Een overmatige aanmaak van het stresshormoon cortisol, kan inderdaad leiden tot dikte. Dit is niet het gevolg van stress, maar gevolg van de ziekte van Cushing of langdurig gebruik van medicatie. Het heeft niets met overgewicht van doen.
Er wordt ook nog aandacht besteed aan ghreline en leptine (ja, daar is hij weer) die de eetlust reguleren. Overigens is leptine niet de directe tegenpool van ghreline zoals beweerd wordt op pagina 25, maar is dat obestatine (Zhang J 2005). Leptine heeft namelijk een heel ander biochemisch pad. En ja, hormonen reageren op voeding (feit), maar dat ze leiden tot afslanken is een aanname.
[Afbeelding niet meer beschikbaar]Niet minder eten, maar beter eten?
We hebben niets tegen beter eten, maar de basis van afslanken is toch minder eten. Lieve Sonja, kom asjeblieft zo snel mogelijk terug en vertel deze meneer hoe het echt werkt. Hij refereert op pagina 31 naar een vertraagd metabolisme. Nou dat verhaal met een vertraagd metabolisme (door een trage schildklier) is al ruimschoots ontkracht. Een voorbeeld uit het Luke's-Roosevelt Hospital Center in New York, betreft een groep vrouwen die beweerde geen gewicht te verliezen met een 1.200 kcal per dag dieet. Ze werden voor periode van 14 dagen nauwlettend in de gaten gehouden. Een deel van deze dames slikte ook nog medicatie om de schildklier een boost te geven, zodat het metabolisme omhoog kon. De dames rapporteerden zelf een gemiddelde inname van 1.028 kcal per dag, maar geen gewichtsverlies. Toch de schildklier? De onderzoekers kwamen tot een hele andere conclusie, want een objectieve meting van de energie inname liet de teller steken op gemiddeld 2.081 kcal (Lightman SW 1992), hoe bedoel je zelfbedrog? Een andere groep vrouwen die beweerde niet af te vallen bij een 1.000 kcal dieet, werd opgesloten voor een periode van drie weken, waar ze afvielen met een 1.500 kcal dieet (Miller DS 1975). Ook hier is de lijst met onderzoeken eindeloos. Vertraagd rustmetabolisme door hormonen? Een zeldzaamheid!
Ok, beter eten dan?
Eten zoals de natuur bedoeld heeft, lijkt ons op zich een verstandige, maar wel een dure keuze. Een reeks aan recente onderzoeken sterkt hier wel het bewijs voor, dus zeker het overwegen waard. Van koolhydraten worden we vet, zo lezen we op pagina 57. Waarom vallen mensen dan even veel af met een koolhydraatrijk dieet als met een eiwit/vetrijk dieet (Brinkworth G 2009, Sacks FM 2009)? Wij vinden ook niet dat je hoog glykemisch moet eten, maar het effect op afslanken is toch minimaal en van korte duur (Vega-Lopez S 2009). Hij waarschuwt voor verzadigd vet, want dat verhoogt het cholesterol. Maar bagatelliseert vervolgens het belang, omdat het toch vooral gaat om een gunstige verhouding van LDL en HDL. Verzadigd vet consumeren is de snelste manier om deze gunstige verhouding te krijgen (Mensink RP 2003). Ook roept hij op tot mindering van omega-6 (welke?). Verder vindt hij dat de balans omega-3 en omega 6 een 1:1 consumptie zou moeten zijn, zonder enig bewijs. Het oerdieet zou hierin voorzien, maar dat is wel een hele generieke stelling en bovendien nog geen bewijs voor de aanbeveling. Eet volop olijfolie, want dat is goed voor het hart. Welk onderzoek vertelt dat? Ook wordt aangeraden om geen zonnebloem olie te gebruiken bij het bakken, omdat schadelijke transvetzuren zo ontstaan. Zou hij dan kunstmatige transvetzuren en acrylamiden door elkaar halen? Transvetzuren laten zich namelijk nauwelijks vormen door verhitting en dan alleen bij hele hoge temperaturen over een periode van meer dan 10 uur (Wolff RL 1993). We zouden ons meer zorgen maken om het stukje vlees, dat al die tijd in de pan ligt. Ook het advies om volop soja te eten voor vrouwen is vooral theoretisch, want de relatie is zwak en er zijn talloze onderzoeken waar helemaal niets uitkomt. Er zijn ook nadelen verbonden aan de consumptie van soja, waaronder een remmende werking op mineraalabsorptie. Gezien de hoeveelheid eiwitten en vezels in dit voedingsadvies is het werkzaam mechanisme van dit dieet eerder gelegen in de verzadiging dan in hormoonbeïnvloeding.
[Afbeelding niet meer beschikbaar]Krachttraining, de redding?
Dit boek bevat ook een beweegdeel, de hormoonbalans workout. Krachttraining vergroot de spiermassa en dat houd je slank, zo is min of meer het thema. Zo beweert hij op pagina 74 dat een kg spieren 70 tot 80 kcal per dag verbruikt voor onderhoud. Met hem overigens, een heel leger aan 'experts'. Volledige luchtfietserij en wij zijn dan ook zeer benieuwd naar de onderzoeken die dit moeten onderbouwen. Op pagina 62 wordt beweerd dat het lichaam veel energie nodig heeft om spiermassa te maken en daarom is minder eten niet noodzakelijk. Helaas ontbreken concrete getallen, zoals de hoeveelheid energie. Maar laten we je uit de droom helpen, het gaat uitsluitend om enkele tientallen calorieën, direct na de training (LaForgia J 2006). Dit komt overigens niet door de opbouw van de spiermassa, maar door de intensiteit die hoog moet zijn. Zelfs de 'grootste fans' van krachttraining ter wereld, de ACSM, moeten in hun position stand 2009 stellen, dat het bewijs voor krachttraining als belangrijk middel bij afslanken ontbreekt. Wij zijn absoluut voor krachttraining, maar wel voor je gezondheid. Afslanken doe je namelijk nog altijd vooral door minder, maar wel goed te eten.
Conclusie
Het hele boek is een hormonaal rookgordijn waarin vele aannames liggen verstopt. Als je door de rook heen ziet, dan is het een poging tot afslanken door gezond eten en door te bewegen. Niets mis mee, maar ook niets nieuws, laat staan revolutionair. Het is meer marketing dan wetenschap en van de geclaimde level A evidentie is dan ook geen sprake (lees voetnoot). Een fysiologische verklaring, hoe solide ook, is namelijk nog geen bewijs. Dit is een fout die veel auteurs maken. De hoeveelheid aannames en zelfs foutjes in het voedingsgedeelte, verrast ons, gezien de achtergrond van de auteur (levensmiddelentechnologie). We geloven best dat al die mensen in het boek ook echt zijn afgevallen (testimonials), maar dat het iets met hormonen te maken heeft, betwijfelen we ten zeerste. Veel waarschijnlijker is het werkzame mechanisme te wijten aan het vezel- en eiwitrijk voedingsadvies. Dit verzadigt meer dan 'normale' voeding, waardoor mensen minder calorieën binnenkrijgen. Het beweeggedeelte, dat nogal geforceerd de hormoonbalans workout heet, biedt ook weinig nieuws. Ok, het beweeggedeelte is beter dan dat van Sonja, maar daar was ook niet veel voor nodig. Zonder de hormonale lijm blijft er een onsamenhangend verhaal over met veel aannames en weinig nieuwswaarde.
VoetnotenDetailsOpmerkingen
- Herpublicatie (2009) uit onze voormalige website
- De auteur is vooraf op de hoogte gesteld van publicatie en heeft netjes gereageerd en ons geholpen met de correctie van feitelijke onjuistheden. Hij laat via zijn uitgever weten dat hij nooit level A evidentie heeft geclaimd. Aangezien wij zijn uitspraak niet op schrift hebben, mag je dat van hem of van ons aannemen. Wij hebben toch gemeend het te moeten melden, omdat dit zo in ons geheugen zit, maar ook omdat het voorwoord van een arts is en de auteur een geloofwaardigheid heeft vanuit zijn titel en indirect wetenschappelijke bewijskracht suggereert.
BelangenGeen conflicterende belangenCopyrightAlle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, worden opgeslagen of openbaar gemaakt in enige vorm of op enige wijze zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.Bronnen
- Brinkworth G (2009), Buckley J, Noakes M, Clifton P, Wilson C. Long-term effects if a very-low-carbohydrate diet and a low fat diet on mood and cognitive function. Archives of Internal Medicine, 2009; 169(20):1873-1880
- LaForgia J (2006), Withers RT, Gore CJ. Effects of exercise intensity and duration on the excess post-exercise oxygen consumption. J Sports Sci. 2006 Dec;24(12):1247-64. Review.
- Lichtman SW (1992), e.a. Discrepancy between self-reported and actual caloric intake and exercise in obese subjects. New England Journal of Medicine, Dec 31, 1992; 327 (27): 1893-1898.
- Miller DS (1975), Parsonage S. Resistance to slimming: adaptation or illusion? Lancet, Apr 5, 1975; 1 (7910): 773-775.
- Mensink RP (2003), Zock PL, Kester AD, Katan MB.Effects of dietary fatty acids and carbohydrates on the ratio of serum total to HDL cholesterol and on serum lipids and apolipoproteins: a meta-analysis of 60 controlled trials. Am J Clin Nutr. 2003 May;77(5):1146-55.
- Moorman R (2009) De hormoonfactor. ISBN 978-9079142040
- Sacks FM (2009), Bray GA, Carey VJ, Smith SR, Ryan DH, Anton SD, McManus K, Champagne CM, Bishop LM, Laranjo N, Leboff MS, Rood JC, de Jonge L, Greenway FL, Loria CM, Obarzanek E, Williamson DA. Comparison of weight-loss diets with different compositions of fat, protein, and carbohydrates. N Engl J Med. 2009 Feb 26;360(9):859-73.
- Vega-López S (2009), Mayol-Kreiser SN. Use of the glycemic index for weight loss and glycemic control: a review of recent evidence. Curr Diab Rep. 2009 Oct;9(5):379-88.
- Wolff RL (1993) Heat-induced geometric isomerization of alpha-linolenic acid: effect of temperature and heating time on the appearance of individual isomers. Journal of the American Oil Chemists Society 70(4): 425-430.
- Zhang J (2005), Ren P, Avsian-Kretchmer O, Luo C, Rauch R, Klein C, Hsueh A. Obestatin, a peptide encoded by the ghrelin gene, opposes ghrelin's effects on food intake\". Science 310 (5750): 996-9. PMID 16284174
.
