Er is inderdaad een heel groot verschil in "feesten'.
Ik heb er geen behoefte aan, maar zou het natuurlijk best passend kunnen maken. En ja, ik heb die genoeg ervaren en vond er op een gegeven moment geen kut meer aan en ging alleen nog maar mee uit sociaal oogpunt. Nu ben ik blij dat ik dat niet meer met tegenzin doe. Ik doe dat enkel als ik weet dat iemand anders het erg waardeert, maar dan heb ik het meer over sociale semi-verplichtingen met familie e.d. en die vind ik ook best gezellig (niemand binnen mijn familie is (meer) van het type feestbeest). Ik ga dan liever een gezelschapsspel doen of filmpje kijken op de bank of in de bios. Ik lees op vakantie liever een goed boek of pak de fiets en ga actief wat dingen bekijken, sporten en daarna chillen op een terrasje i.p.v. 's avonds laat stappen en zuipen. (Behalve interesse, speelt leeftijd en op m'n nachtrust gesteld zijn ook een rol.)
De periode van obsessie heb ik ook meegemaakt en was ik in doorgeslagen. Ik ben nu nog steeds wel een beetje obsessief, maar niet meer met tegenzin en omdat het moet, maar enkel omdat ik het leuk vind, mij er goed bij voel en er voldoening uithaal. Een beetje trekjes van een autisme, Asperger, eetstoornis en OCD zie je vaak ook bij bijv. topsporters (en misschien wel nodig om ergens 110% voor te gaan) en zijn binnen mijn familie ook niet ongewoon.
Nachtrust, leeftijd, katers, zijn goede redenen om tal van feesten over te slaan. Zeker als je er wel bekent mee bent en daardoor weet dat je er geen zin meer in hebt. Ik heb datzelfde ook wel -ben daardoor ook al vele vele jaren uitgekeken op alcohol- en vind genoeg chillere dingen ook leuk. Maar uitgaan kan zonder te zuipen. Festivals zijn er ook overdag. Ik weet zomer festivals in de middag-avond zonder drugsgebruik met de juiste muziek en onder de juiste omstandigheden prima te waarderen en van toegevoegde waarde naast die chillere dingen. Denk jij ook aan zulke opties, of vind je dat ook niks?
Ik heb er gewoon echt geen behoefte aan, doe liever wat anders in m'n weekend. Het is daarnaast ook een kwestie van prioriteiten stellen. Ik heb jaren gehad dat ik er simpelweg geen tijd voor had (werken+sporten doordeweeks, in het weekend en avonden studeren). Ik weet niet waar je naartoe wilt, maar dat is precies hetgeen waar ik me soms aan stoor. Alsof iedereen van festivals houdt.
Ik geef gewoon echt heel weinig om sociale dingen.
Waarom zou je zoiets dan wel opeens waarderen? Festivals of concerten kunnen me echt niet boeien. Waarom zou je er dan ‘s middags in eens wel zin in hebben?
Dit. Het gaat erom dat je een beetje balans houdt. Als je echt elk weekend los gaat en ouder bent dan 25 moet je toch eens nadenken of je ook nog eens iets anders zou kunnen of willen doen met je leven.
Dat zijn de meeste mensen hier al
Ik haal ze altijd door elkaar, powerlifters en darters
Waarom niet, zolang je je niet elke keer klem zuipt hoef dat toch niet slechter te zijn dan obsessief sporten?
Denk aan corona hè.
Dat heb ik nooit lekker gevonden, met een citroentje al helemaal niet.
Begin jij nou ook al autistisch te doen?
Hier mag je toch je zelf zijn?
Geweldig reactie
Ook omdat ik die muziek en artiesten geweldig vind.
