Ockham's Razor, vraag me alleen af of je dat kan toepassen op historische gebeurtenissen.
Het OT is reeds gebaseerd op een hele reeks fictieve figuren en gebeurtenissen. Waarom zou het NT opeens gebaseerd moeten zijn op daadwerkelijk bestaande figuren? Is het niet meer zo dat schriftgeleerden het trucje van het OT in het NT gewoon opnieuw hebben geprobeerd?
Het probleem ligt er niet eens dat van het bestaan van Jezus geen direct bewijs gevonden kan worden, hij leefde zelfs voor zijn tijd niet al te lang. Het probleem ligt er in dat ook van direct aan Jezus verbonden personen geen enkel bewijs te vinden is, zelfs niet in de geschiedschrijving van contemporaine personen. Ook van Paulus of Saul van Tarsus is geen enkel direct bewijs te vinden, alhoewel hoe hij wel de meest wonderbaarlijke reizen gemaakt heeft.
Van farao's kunnen we nog mummy's aanschouwen, van redelijk veel historische leiders zijn munten te vinden geslagen in de tijd dat ze leefden, van veel leiders zijn standbeelden terug te vinden uit dezelfde tijd dat ze leefden, van veel historische figuren zijn beschrijvingen te vinden die door contemporaine schrijvers zijn opgetekend. Van Jezus, de 12 apostelen, Paulus en anderen is niks tastbaars te vinden. Wel aangepaste passages zoals bij Josephus, wel Evangeliën die een beschrijving van het leven van Jezus zouden moeten geven. Maar als het aankomt op een objectieve bron is niks te vinden behalve wat zijdelingse vermeldingen vele tientallen jaren na de vermeende dood van Jezus.
Dawkins (mogelijk), Hitchens en nog een hele reeks andere moderne geleerden zijn het er over eens dat Jezus een mythe was. Daarmee kunnen ze (voorlopig) nog niet de consensus doorbreken dat Jezus wel heeft bestaan maar het eerste twijfelen aan het bestaan van Jezus is pas enkele honderden jaren oud terwijl het grondvesten van het geloof vele honderden jaren langer heeft geduurd.
