Ik betwijfel niet dat de Holocaust heeft plaatsgevonden, maar ik zet vraagtekens bij de beweringen dat het merendeel van de slachtoffers de dood vond in concentratie- en vernietigingskampen. Dit betekent niet dat ik het bestaan van deze kampen ontken. Het is zelfs tegenwoordig geen prettig gevoel indien je een dergelijke locatie bezoekt, er ontstaat een beangstigend gevoel. Maar ik vind dat men niet kan uitsluiten dat er meer slachtoffers onder de Joodse bevolking buiten de kampen zijn gevallen.
Het handhaven van termen zoals minimaal of maximaal is in feite niet relevant zonder context en de interpretatie die hieraan verbonden is. Het komt er uiteindelijk neer hoe je het verwoord met de daarbij behorende statistische gegevens.
Het grootste punt van ergernis heeft echter weinig of niets te maken met datgene wat er gebeurd is. Daar waar ik mij aan stoor is dat een kleine groep individuen de Holocaust gebruiken tegen andere landen, instellingen et cetera als pressiemiddel voor schadevergoeding. Ieder jaar betaalt de Duitse belastingbetaler ongeveer 500 miljoen euro aan Israel, laat ik het dan nog niet hebben over duikboten en andere wapensystemen. Geen enkel andere bevolking krijgt zulke hoge schadevergoedingen toegekend ongeacht het verhaal erachter. Het moet een keer ophouden met de, ik noem het maar de triple A-status van Israel, het was een zwarte dag in de geschiedenis, we moeten het daarom ook niet vergeten of ontkennen, maar het moet een keer ophouden, de huidige generatie heeft niks met de oorlog te maken.