AndroidHealthClinic

Ondraaglijk psychisch lijden

:roflol::roflol:

Mja, depressie is een ego-probleem, net zoals alle andere psychische aandoeningen imo. Als je zwaar depressief bent neem je jouw lijden gewoon te serieus. (heb het al ondervonden btw) Maar het is idd niet gemakkelijk om zoiets echt te beseffen en ernaar te beginnen handelen.

Wat een grote onzin. depressie is, net als andere psychische aandoeningen, gewoon aantoonbaar in het lichaam. Een persoon met een bepaalde psychische aandoening maakt simpelweg gewoon bepaalde stoffen (hormonen) teveel of te weinig aan. Zulke dingen zijn dus gewoon aantoonbaar en kun je dus niet ontkennen.

Wel is het zo dat veel mensen snel denken dat ze depressief zijn terwijl ze het eigenlijk niet zijn. Dit is waarschijnlijk wat jij hebt ondervonden.
 
Ja of te snel roepen dat ze depressief zijn, terwijl ze geen enkel idee hebben van wat dit inhoud.
 
Hoe kan het leven je zo tot waanzin dragen dat je zelfmoord wilt plegen? Je vader die zichzelf vermoord.. je moeder.. verschrikkelijk..

Tegenwoordig is het idd zodat mensen snel naar de bel grijpen en zeggen dat ze 'Overspannen' Zijn, ik heb altijd al die psychische dingen laf en aanstellerij gevonden.. tot dat je er zelf in komt. :P

Ik ook, tot dat ik het zelf kreeg.

In mijn depressie, angstaanvallen en momenten dat niks meer tot mijn doordrong de wereld er compleet anders zag. Dit wens ik echt niemand toe op deze aarde.

Het kan iedereen overkomen, hoe stoer je ook bent. Een trauma oplopen, gepaard met andere zaken kan de trigger zijn.

Met mijn gaat het gelukkig nu alleen weken prima. Ben een andere manier van leven in geslagen.

Ik ben wonderbaarlijk snel hersteld, mensen zijn echt verbaasd over mijn hersteltijd. Heb in het verleden ook zaken mee gemaakt als mishandeling. Ook daar ben ik goed van af gekomen.

Heb erg veel tegengeslagen dus mee gemaakt in mijn jeugd, maar ik heb hoop en geloof er ook in dat mijn succesvolle tijd nog komt.
 
Ik ook, tot dat ik het zelf kreeg.

In mijn depressie, angstaanvallen en momenten dat niks meer tot mijn doordrong de wereld er compleet anders zag. Dit wens ik echt niemand toe op deze aarde.

Het kan iedereen overkomen, hoe stoer je ook bent. Een trauma oplopen, gepaard met andere zaken kan de trigger zijn.

Met mijn gaat het gelukkig nu alleen weken prima. Ben een andere manier van leven in geslagen.

Ik ben wonderbaarlijk snel hersteld, mensen zijn echt verbaasd over mijn hersteltijd. Heb in het verleden ook zaken mee gemaakt als mishandeling. Ook daar ben ik goed van af gekomen.

Heb erg veel tegengeslagen dus mee gemaakt in mijn jeugd, maar ik heb hoop en geloof er ook in dat mijn succesvolle tijd nog komt.

Andere manier van leven? Hoe?
 
Andere manier van leven? Hoe?

Geen alcohol, geen drugs. Leefritme weer opgepakt. Dus elke dag vroeg me bed uit ook al moet ik pas om 1 uur naar school.

Meer genieten. Korte termijn doelen opstellen. Deze doelen zijn gemakkelijk te behalen en geven een goed gevoel bij het behalen.
En een hoop anderen zaken.
 
:roflol::roflol:

Mja, alle lijden komt voort uit het leven te serieus nemen imo. In principe hoort daar zelfs lijden, verdriet door een sterfgeval bij.

En serieuze problemen, daar begint het al, als je een geestelijke aandoening hebt heb je meteen zoiets van ik heb een serieus probleem. De gedachte dat je een serieus probleem hebt is verantwoordelijk voor je lijden, want je bent niet tevreden met hoe het leven op dat moment is.

En je krijgt wat je verdient. Mensen die bv jaren in de weer zijn en hun job, het leven veel te serieus nemen krijgen een burn-out en kunnen plots niets meer doen.. Het leven is in feite een stuk rechtvaardiger dan je zou denken.



Mja, depressie is een ego-probleem, net zoals alle andere psychische aandoeningen imo. Als je zwaar depressief bent neem je jouw lijden gewoon te serieus. (heb het al ondervonden btw) Maar het is idd niet gemakkelijk om zoiets echt te beseffen en ernaar te beginnen handelen.
corloneé pls:o

beetje minder tolle, beetje meer wetenschap.
 
Wat een grote onzin. depressie is, net als andere psychische aandoeningen, gewoon aantoonbaar in het lichaam. Een persoon met een bepaalde psychische aandoening maakt simpelweg gewoon bepaalde stoffen (hormonen) teveel of te weinig aan. Zulke dingen zijn dus gewoon aantoonbaar en kun je dus niet ontkennen.

Wel is het zo dat veel mensen snel denken dat ze depressief zijn terwijl ze het eigenlijk niet zijn. Dit is waarschijnlijk wat jij hebt ondervonden.

Dat iets aantoonbaar in het lichaam is aangetroffen betekent niet zoveel natuurlijk. Gedragstoormissen zijn ook niet allemaal te lokaliseren in het brein en het idee dat we een gen kunnen aanwijzen die verantwoordelijk is voor autisme is natuurlijk een utopie. Feit is dat gedrag, cognities en emoties door een tal van factoren worden bepaald. Biologische kwetsbaarheden, opvoeding, omgevingsfactoren, keuzes in het leven, ervaringen, hebben allen invloed op je (geestelijke) welzijn. We moeten af van het idee dat als het in je brein aantoonbaar is, moet het wel echt zijn, of nog verder gechargeerd het zal wel de oorzaak zijn. Verschillende mensen worden met verschillende hardware geboren en leidden een verschillend leven. Wie ben jij om het psychisch lijden van een ander af te doen met "onzin" doordat deze geen (door jou) erkende oorzaak heeft?

Overigens is het ego zeker een belangrijke factor binnen psychische klachten en lult corleone minder uit z'n nek dan op t eerste gezicht lijkt ;)
 
Ja of te snel roepen dat ze depressief zijn, terwijl ze geen enkel idee hebben van wat dit inhoud.

Inderdaad. Je depri voelen is iets heel anders dan een depressie hebben. Tijdens een depressie ben je onbereikbaar en ervaar je alles helemaal anders. Je doet vreemde dingen en als je er uit geraakt zal je je eigen handelen heel vreemd vinden. Daarom dat heel veel mensen niet begrijpen dat bepaalde mensen zelfmoord trachten te plegen. Ikzelf heb 1 keer in een "zone" gezeten waar ik even dacht aan zelfmoord, iets wat toen de enige oplossing leek. Om de één of andere reden toch niet gedaan en ik merk dat ik al een jaar of 15 onverwoestbaar sterk ben (mentaal). Dus als er hier mensen zijn die zelfmoordgedachten hebben, stel het even uit, een maand of zo, en je zal zien dat je het na een maand helemaal niet meer wil.
 
Wat een grote onzin. depressie is, net als andere psychische aandoeningen, gewoon aantoonbaar in het lichaam. Een persoon met een bepaalde psychische aandoening maakt simpelweg gewoon bepaalde stoffen (hormonen) teveel of te weinig aan. Zulke dingen zijn dus gewoon aantoonbaar en kun je dus niet ontkennen.

Wel is het zo dat veel mensen snel denken dat ze depressief zijn terwijl ze het eigenlijk niet zijn. Dit is waarschijnlijk wat jij hebt ondervonden.

Zeg niet dat het niet aantoonbaar is, dat is het zeker, maar waarom maakt het lichaam plots te weinig stoffen aan van iets.. (serotonine enz). Zou me niet verbazen dat het ego daar in veel gevallen verantwoordelijk voor is. Dat iemand vaak gewoon depressief wordt door z'n ego.. En nee toch niet.

corloneé pls:o

beetje minder tolle, beetje meer wetenschap.

Science is overrated.

Alle psychische aandoeningen zijn een ego-probleem? Jouw mama huilt zichzelf vast in slaap. Alhoewel, als je zulke genen doorgeeft is het rechtvaardig.

Wat voor stumper ben jij nu weer. Als je enkel maar zo'n beschamend gelul kan uitkramen reageer je mss best niet.
 
Zeg niet dat het niet aantoonbaar is, dat is het zeker, maar waarom maakt het lichaam plots te weinig stoffen aan van iets.. (serotonine enz). Zou me niet verbazen dat het ego daar in veel gevallen verantwoordelijk voor is. Dat iemand vaak gewoon depressief wordt door z'n ego.. En nee toch niet.
idd, vaak wel, vooral in de westerse wereld. Je mindset en gedachten hebben hier idd een grote invloed op, maar dat betekent niet dat het voor IEDEREEN zo is.

Daarnaast hebben andere psychische aandoeningen als schizofrenie, PTSS,... zo goed als niets met ego te maken, dat was dan ook een retarded uitspraak;)
 
ach alle zwakkere in de samenleving grijpen naar pillen. Van zichzelf vaak al hun hele leven bang en onzeker, ze gebruiken drugs om erbij te horen en zich beter te voelen. ze gebruiken meer en meer. Angstaanvallen en paniek zijn het gevolg, dus dan komen voor die symptonen weer pilletjes, en ook weer pilletjes voor de gevolgen van de vorige pilletjes. ah en nu kunnen ze niet goed meer slapen, dus hoppa ook maar een pilletje daarvoor. Ik zie elke dag niks anders in het centraal drugs topic.
 
Psychisch lijden kan veel erger zijn dan lichamelijk lijden. Echter, in onze samenleving lijdt men nogal gauw aan zware psychische problemen. Ik stel voor dat mensen die zwaar psychisch lijden, dat we die eens naar een gebied sturen waar er extreme droogte en hongersnood heerst. De overlevingsdrang zal die psychische kwaaltjes snel naar de achtergrond drukken.

Natuurlijk zijn er mensen die echt wel terecht psychisch lijden. Een kind verliezen, dat moet zowat het ergste zijn wat je kan overkomen. Dergelijke pijnen kan men of mag men niet ridiculiseren.

Zeg niet dat het niet aantoonbaar is, dat is het zeker, maar waarom maakt het lichaam plots te weinig stoffen aan van iets.. (serotonine enz). Zou me niet verbazen dat het ego daar in veel gevallen verantwoordelijk voor is. Dat iemand vaak gewoon depressief wordt door z'n ego.. En nee toch niet.
.

Juist ego is voor mensen zeer belangrijk om je gelukkig te voelen. In eerste plaats draait alles om veiligheid en overleven. Maar ben je veilig en heb je voldoende voedsel ben je nog niet meteen gelukkig.
Om dat te bereiken hebben mensen meer nodig. Je kan het ego noemen, maar ook gewoon behoefte aan waardering,erkenning, sociale contacten.

Moeilijk om vast te stellen waar je deze lat mag leggen. Mensen van wie het bedrijf minder goed gaat en mevrouw moet een jaar de wintersport overslaan en raakt daardoor in een dip... tjah.

Iemand die gewend is een 8 of 9 te halen en tot grote schrik slechts een 7 krijgt en tranen met tuiten begint te huilen. Bovendien is oma pas 4 jaar overleden en dat speelt ook nog mee.

Iemand die een goede promotie krijgt maar bij zijn nieuwe baan te veel druk heeft en het niet kan vinden met zijn nieuwe baas. Depressie nadert.

Iemand krijgt te horen dat hij kanker heeft.

Wie bepaald waar voor iemand de lat moet liggen. Wanneer is iets aanstellen en wanneer niet? Het heeft idd met ego te maken maar dat maakt het daardoor niet meteen aanstellerij. Ik ben dan ook benieuwd of mensen die iets heel ergs hebben meegemaakt (bijv overleven van kanker) zich ooit nog eens depressief kunnen voelen om een ego kwestie.
 
Get educated or get medicated.
 
idd, vaak wel, vooral in de westerse wereld. Je mindset en gedachten hebben hier idd een grote invloed op, maar dat betekent niet dat het voor IEDEREEN zo is.

Daarnaast hebben andere psychische aandoeningen als schizofrenie, PTSS,... zo goed als niets met ego te maken, dat was dan ook een retarded uitspraak;)

Nee idd.

& Volgens mij heeft schizofrenie juist wel heel veel met het ego te maken. Is toch raar dat alle mensen met schizofrenie in de dagkliniek bij mij een sterk ego hebben, volledig geïdentificeerd zijn met hun gedachten. Zou hen graag eens laten kennismaken met Tolle maar dan ga ik wss de verpleging en m'n psychologe op m'n dak krijgen.:fluit:
 
Juist ego is voor mensen zeer belangrijk om je gelukkig te voelen. In eerste plaats draait alles om veiligheid en overleven. Maar ben je veilig en heb je voldoende voedsel ben je nog niet meteen gelukkig.
Om dat te bereiken hebben mensen meer nodig. Je kan het ego noemen, maar ook gewoon behoefte aan waardering,erkenning, sociale contacten.

Moeilijk om vast te stellen waar je deze lat mag leggen. Mensen van wie het bedrijf minder goed gaat en mevrouw moet een jaar de wintersport overslaan en raakt daardoor in een dip... tjah.

Iemand die gewend is een 8 of 9 te halen en tot grote schrik slechts een 7 krijgt en tranen met tuiten begint te huilen. Bovendien is oma pas 4 jaar overleden en dat speelt ook nog mee.

Iemand die een goede promotie krijgt maar bij zijn nieuwe baan te veel druk heeft en het niet kan vinden met zijn nieuwe baas. Depressie nadert.

Iemand krijgt te horen dat hij kanker heeft.

Wie bepaald waar voor iemand de lat moet liggen. Wanneer is iets aanstellen en wanneer niet? Het heeft idd met ego te maken maar dat maakt het daardoor niet meteen aanstellerij. Ik ben dan ook benieuwd of mensen die iets heel ergs hebben meegemaakt (bijv overleven van kanker) zich ooit nog eens depressief kunnen voelen om een ego kwestie.

Idd, vrijwel alle lijden, frustratie enz is gewoon afkomstig van iets of meerdere zaken in het leven te serieus te nemen. Het leven houdt gewoon niet van mensen die haar te serieus nemen en laat dit ook blijken. Je kan er dus best de grap van inzien.
 
Laatst bewerkt:
Idd, vrijwel alle lijden, frustratie enz is gewoon afkomstig van iets of meerdere zaken in het leven te serieus te nemen. Het leven houdt gewoon niet van mensen die haar te serieus nemen en laat dit ook blijken. Je kan er dus best de grap van inzien.

hoe sta jij tegenover psychedelica corleone? (bedoel niet je algemene stance tegen deze drugs, maar of je zelf ze al ooit eens genomen hebt en/of ze nu nog zou (durven) nemen)
 
Idd, vrijwel alle lijden, frustratie enz is gewoon afkomstig van iets of meerdere zaken in het leven te serieus te nemen. Het leven houdt gewoon niet van mensen die haar te serieus nemen en laat dit ook blijken. Je kan er dus best de grap van inzien.

lol wtf gast, aan welke pillen zit je op dit moment ?
 
hoe sta jij tegenover psychedelica corleone? (bedoel niet je algemene stance tegen deze drugs, maar of je zelf ze al ooit eens genomen hebt en/of ze nu nog zou (durven) nemen)

Nee, heb nog nooit echte psychedelica genomen, maar zou ooit wel eens paddo's durven/willen nemen. Lsd lijkt me beter om niet te doen, en over de rest ken ik te weinig.

lol wtf gast, aan welke pillen zit je op dit moment ?

:roflol:
 
Ik heb ook wel een stoornis. Elke keer als ik een vrouw zie krijg ik een stijve lul. Niet als ze er aan zit maar als ik alleen er al aan denk...
 
Terug
Naar boven