Andere normen
Elke dag blazen in Irak soennieten sjiieten op, en vica versa, met een gemiddelde van honderd per dag. In de oorlog tussen Iran en Irak vielen minstens een miljoen doden. In Darfur zijn al vele honderdduizenden zwarte moslims door iets minder zwarte moslims afgeslacht. Er zijn veel gruwelijke oorlogen geweest tussen moslimlanden waarbij ontelbare slachtoffers zijn gevallen. Over dit alles wordt wel verslag gedaan maar niets is zo spannend en afschuwelijk als wanneer joden moslims doden.
Waarom zwijgt de hele wereld en met name de Arabisch, over het veel ernstiger lijden elders in de islamitische wereld? Waarom is dat lijden niet urgent? De eerste demonstratie van Nederlandse moslims tegen de genocide in Darfur moet nog worden georganiseerd. Nooit hebben de SP of Groenlinks een opwelling gevoeld om de straat op te gaan en tegen het sektarische geweld in Irak te demonstreren.
De situatie in het zuiden van Libanon is gekmakend ingewikkeld. In burger geklede terroristen verbergen zich bij familie- of clanleden, vuren raketten op Israël af en duiken onder in kelders en garages van burgers, niet zelden hun eigen familieleden. Een groot deel van de bevolking van Zuid-Libanon heeft de afgelopen jaren goed verdiend aan het bouwen van bunkers en opslagplaatsen voor wapens: het was de core business van veel sjiieten om op verzoek van Iran met hun broers en neven de slag met Israël voor te bereiden. Maar nu Israël Hezbollah hiervoor straft, roepen de sjiieten moord en brand, ook al zouden zij graag alle joden van Israël willen uitroeien zoals hun leiders onomwonden zeggen.
Het geweld van de islamfascisten richt zich primair tegen de burgerbevolking van Israël. Want alle joden vormen hun vijand. Hezbollah heeft er nooit een geheim van gemaakt dat de beweging alle joden, waar ook ter wereld wil doden. De langeafstandsraket die zij vorige week afvuurden, heet niet zonder reden 'Khaibar', naar de slachtpartij die hun profeet Mohammed onder de joden heeft aangericht.
De media suggereren momenteel iets anders, maar de joden gedragen zich onvergelijkbaar minder brutaal en meedogenloos dan de andere volken van het Midden-Oosten - zelfs in Qana.
Desondanks vinden westerse media en politici dat die joden zich toch te agressief en buitenproportioneel gedragen. Waarom vinden zij dat? Hierom: er gelden voor joden in het Midden - Oosten andere normen dan voor niet-joden. Die normen liggen zo hoog dat die Midden-Oosterse joden slechts kunnen falen. In Europa falen de joden niet. Er leven niet zo heel veel joden in de EU, maar ik vermoed dat zij de vreedzaamste en hoogstopgeleide etnische of religieuze groep van Europa vormen.
Die joden kunnen dus heel goed rustig en succesvol lid van een samenleving zijn. Wat is er dan mis met de joden van Israël.
Wat er mis is met de joden van Israël is het volgende: Israël ligt in het hart van een regio die ten diepste wordt gekweld door religieuze en tribale achterlijkheid. Deze Midden-Oosterse achterlijken willen joden uit hun midden verwijderen omdat hun godsdienst niet toestaat dat een niet-islamitische groepering een eigen staat heeft op grond die zij als islamitisch beschouwen. Moslims aanvaarden zonder problemen dat moslims elkaar bij honderdduizenden doden - maar dat joden bij hun verdediging van hun staatje geweld uitoefenen en moslims doden, ook al is dat aantal een fractie van het aantal dat bij onderlinge moslimconflicten valt, is een diepe belediging van hun heiligste religieuze gevoelens.
Ik weet waar u op afstevent, en u ook, als u eerlijk bent: de normen van de 'wereldopinie' maken het de joden onmogelijk om op een Midden-Oosterse manier hun land te verdedigen, ofschoon dit de enige manier is om in dat deel van de wereld overeind te blijven. Poetin mag als een tsaristische tiran Tjetsjenen uitroeien. China mag op zn Aziatisch Tibet verwoesten. Maar volgens velen moeten joden 'beter weten'. Maar wat is 'beter weten' wanneer antisemitische sjiieten en Moslimbroeders en de familie Assas je buren vormen? Als de joden de braafsten van de klas van het Midden-Oosten moeten zijn, is het onvermijdelijk dat zij op een dag uit die wrede, onbarmhartige regio verdwijnen. Ik sluit niet uit dat velen in Europa dat een hele opluchting zullen vinden. Pas dan is de herinnering aan de Holocaust definitief begraven - vervangen door een andere.