Homohuwelijk sluiten zou hypocriet zijn
12 februari 2007
door onze redacteur Aaldert van Soest
AMSTERDAM Nynke Eringa-Boomgaardt, de Leeuwarder trouwambtenaar die in 2001 werd ontslagen omdat ze geen homohuwelijken wilde sluiten, meed lange tijd de pers. Ten behoeve van een promotie, die vandaag plaatsvindt, gaf ze voor het eerst een openhartig interview. ,,Homocoïtusualiteit is schadelijk voor een mens.
Een lange periode bezon Nynke Eringa-Boomgaardt zich op homocoïtusualiteit. Ze werd daar als trouwambtenaar toe gedwongen toen de Nederlandse regering het huwelijk openstelde voor mensen van gelijk geslacht. Bijbelteksten, tekenen in de natuur en gesprekken met christenen gaven duidelijkheid aan de trouwambtenaar, die in 2001 werd ontslagen vanwege haar weigering homos te trouwen. ,,Als ik de enige was geweest die zo dacht, zou ik mijn standpunt opgegeven hebben.
Nynke Eringa werd in 2001 ontslagen door de gemeente Leeuwarden, omdat ze weigerde een homohuwelijk te sluiten. In 2003 stelde de rechtbank vast dat de gemeente procedurefouten had gemaakt en dat Eringa niet ontslagen had mogen worden. Ze trad vervolgens weer in dienst als trouwambtenaar, zonder de verplichting homohuwelijken te sluiten. Tijdens de procedure meed ze steeds de pers, maar ten behoeve van een promotie gaf ze een openhartig interview over haar beweegredenen aan Anders Schinkel. Schinkel promoveert vandaag op een proefschrift over gewetensbezwaren, waarin het verhaal van Eringa is opgenomen. Het was voor Eringa niet vanzelfsprekend het sluiten van een homohuwelijk te weigeren. Voor de legalisering van het homohuwelijk had ze er geen mening over, zegt de trouwambtenaar, die zelf een homocoïtusuele broer heeft. Maar na de invoering van het homohuwelijk moest ze wel, en ze besefte dat ,,hoe duidelijker je je positie definieert, hoe duidelijker ook je vijanden zijn.
Christelijk geloof
In de bezinning op homocoïtusualiteit was het christelijk geloof bepalend voor Eringa, maar dat betekende niet dat ze er direct uit was. Ze bestudeerde de Bijbel, las boeken over homocoïtusualiteit van zowel voor- als tegenstanders en sprak erover met anderen. Ze betrok er onder meer haar zus intensief bij, die werkte voor een evangelische organisatie, die studenten helpt de Bijbel te lezen. Op een dag, vertelt ze, zat ze met deze zus in de auto en sprak over homocoïtusualiteit. Terwijl ze nog in de auto zaten, begon het te stortregenen en daarna verscheen een regenboog. Voor de trouwambtenaar was dit geen toeval, maar een teken van God.
Uiteindelijk was de beslissende vraag voor Eringa: worden homos gelukkig? God wil dat we gelukkig worden. Het is zijn liefde, benadrukt ze, die de grenzen bepaalt. ,,Homocoïtusualiteit is zeer schadelijk, zegt Eringa. Zonder die overtuiging zou ze niet tegen het homohuwelijk zijn geweest. Homocoïtusualiteit ontstaat door een ,,identiteitsprobleem en leidt vaak tot lossere coïtusuele moraal, maar mensen worden daardoor niet gelukkiger. ,,Mensen zeggen soms tegen me: ik begrijp je, ik vind homocoïtusualiteit ook vulgair. Dat haat ik, want ik vind het helemaal niet vulgair. Het is een vergissing van mensen, maar wel een schadelijke.
Eringa is bereid de registratie van een voorgenomen homohuwelijk te doen, omdat dat enkel een formaliteit is. Maar meewerken aan de huwelijksceremonie zelf, bleef een stap te ver voor haar. Die ceremonie in het gemeentehuis heeft voor niet-kerkelijke mensen een aantal elementen van de religieuze bijeenkomst overgenomen, licht Eringa toe. Zingeving speelt er een belangrijke rol in. Als ze met haar bezwaren tegen homocoïtusualiteit daaraan zou meewerken, zou ze een deel van zichzelf moeten achterhouden. ,,Het zou hypocriet zijn. De Leeuwarder ambtenaar licht haar standpunt toe aan de hand van het bijbelboek Danil. Danil paste zich in Babel aan heersende gewoonten aan, zelfs aan de voedselwetten waar hij aanvankelijk gewetensbezwaren tegen had. Maar toen hem het bidden tot God verboden werd, weigerde hij te gehoorzamen. Waar Eringa nog kan koment tot het registreren van een voorgenomen homohuwelijk, is voor haar het participeren in een zingevende ceremonie van zon huwelijk vergelijkbaar met het verbod aan Danil om te bidden.
Verschil
De vraag wat het verschil is tussen een gewoon bezwaar en een gewetensbezwaar, beantwoordt Eringa als volgt: ,,Op een gegeven moment wist ik: Hier sta ik, ik kan niet anders, wat de consequenties ook zullen zijn. Over een normaal bezwaar kun je nog heen stappen. Gemakkelijk waren de besluiten voor haar allerminst. ,,Bij alles wat ik zei of deed had ik mijn eigen broer in mijn achterhoofd. Tegelijk interpreteert ze dat laatste ook als werk van God. Zo kon ze nooit een hard oordeel vellen over homocoïtusuelen.
waarom!!
