Ik ken meerdere gezinnen die onder bewindvoering of budgetbeheer staan, sommigen beroepsmatig, sommigen privé. Zo ken ik een gezin met drie kinderen dat moet leven van 65 euro per week. Ja ook zij hebben in het verleden verkeerde keuzes gemaakt, domme dingen gedaan en ook wel pech gehad. Tienduizenden euro's schuld. Beiden best een oké inkomen waar je normaal gesproken prima van kunt leven maar gaat allemaal naar budgetbeheer. Door dat oké inkomen verder geen recht op toeslagen en kwijtscheldingen en dergelijke. Vader heeft een kleinschalig eigen bedrijfje waarmee hij misschien een paar tientjes per week (legaal) bijbeunt, maar ik weet dat dit niet onder zijn budgetbeheer valt. Is allemaal volgens de regels en de afspraken met de budgetbeheerder. Die paar tientjes is waar zij inderdaad dat extra eten van kopen, af en toe eens wat kleren voor de kids, misschien eens een keer een dagje weggaan, een spelletje voor de playstation, etc.
Die paar tientjes per week op een schuld van tienduizenden euro's die ze nog heel lang aan het afbetalen zijn, is de reden dat zij nog bij elkaar zijn, nog de kinderen enigszins fatsoenlijk kunnen voeden en kleden, nog leven überhaupt. Als je in die situatie zit dan schraap je alles bij elkaar. Dan kun je zeggen, dat moet ook naar schulden afbetalen. Ja, kan, misschien. Maar dan is er geen leven meer.
Ik denk niet dat vakkenvullen veel doet aan een ton schuld en hij zegt dat er zonder dat werk geen eten of bal was om mee te spelen, dus het is een beetje verschuiven van waarvoor hij nou daadwerkelijk werkte. Het voorbeeld klinkt voor mij als dat een ton schuld blijkbaar nog niet zo'n ramp hoeft te zijn als je er maar even een paar uurtjes voor vakkenvult.
