MuscleMeat

Uitdaging tot zelfontwikkeling

Aanrader: Verlichting voor luie mensen


Ikzelf ben het er wel mee eens dat we af moeten van alles te willen oplossen dmv 'denken'.

Ik kom zelf uit een zware depressie. en heb door middel van te denken helemaal NIKS bereikt. Erger nog het heeft bij mij juist de depressie veroorzaakt.


Op het moment dat er vervelende situaties plaatsvonden in mijn leven, begon ik na te denken hoe op te lossen. en ik bleef maar denken.

Ik heb mijzelf bijna de dood in gedacht. Dus ik kan uit eigen ervaring vertellen dat observeren voor mij zoveel beter is dan mentaliseren.


f**k geld en materie, ik heb alles gekocht waar ik dacht gelukkig van te worden, en dat werd ik ook. tot het moment dat het betaald was en toen was het over. hoe gek het ook klinkt, maar een echte depressie hebben zou een hoop mensen van pas komen, omdat ze dan pas doorkrijgen wat eigenlijk echt belangrijk is, en dat ben jijzelf. niet je ego of je verlangens, je geschiedenis of je baan, je studie of je relatie. nee dat zijn allemaal onderdelen van je leven, maar geen onderdeel van jezelf.


Ik wil wel benadrukken dat dit mijn visie is en ik niemand iets probeer op te leggen.

Ik kan me grotendeels vinden in je verhaal. Maar dat staat natuurlijk los van dat je tot op zekere hoogte wel een verantwoordelijkheid neemt door naar deze inzichten te handelen. Het herbepalen van je waarden en het afstand nemen van je gedachten is iets wat je kiest om te doen. Het hoort er nu eenmaal bij als menszijn dat je tot inzichten kan komen en daarnaar kunt handelen als je dit wilt. De menselijke ervaring is complexer dan het denken. Het denken is maar een onderdeel van wat je bent en kan veel problemen veroorzaken & oplossen, dit in perspectief zetten lijkt me idd een gezonde houding. Echter hoef je daar natuurlijk geen religieuze of fatalistische conclusie's aan te verbinden zoals Corre doet.

Edit: Overigens is denken heel natuurlijk gedrag, een slak heeft een huisje, een haai heeft grote tanden en een mens denkt. We (dieren) hebben deze eigenschappen om ons leven zo plezierig en veilig mogelijk te maken. Het denken kan ons en anderen vele zinnige oplossingen verschaffen. Om verlost te willen worden van natuurlijk gedrag lijkt me op zijn minst nogal.... onnatuurlijk.
 
Laatst bewerkt:
Het leven voor zichzelf? Een zichzelf is per definitie een persoon. Je zegt dat jij kijkt naar jij. Jij is een aanduiding naar een persoon. Waarom gebruik je die woorden eigenlijk als ze geen betekenis hebben voor jou.

Op welk moment maakt deze persoon de beslissing om geen persoon meer te zijn? Waarom geloof je deze gedachte wel? Wie is er oordeelloos? Waarom ben je zo overtuigd dat de 2 niveau's elkaar niet kunnen overlappen? Waarom weet je zo zeker dat de 2 jij's geen onderdeel zijn van dezelfde feedbackloop?

Meditatie en bewust je gedachten observeren ben ik zeker mee bekend, vind het absoluut een hele goede en gezonde manier om door het leven te gaan. Echter hang ik geen extremistische kijkwijzen aan. De empirie heb ik hoog zitten. Ik kan van mezelf zeggen dat ik me er goed in heb verdiept maar ik kom tot heel andere conclusies dan jij.

Ik ben bekend met zijn werk, echter nog geen boeken van hem gelezen. Lijkt me zeker een aanrader.

Bij wijze van spreken, hoe moet je er anders over praten.. en mss beter haarzelf, aangezien het leven eig een vrouw/vrouwelijk is. & Jij is gewoon de absolute stilte, realiteit, het primordiaal bewustzijn.

En niemand maakt die beslissing. Je gaat gewoon op in de stilte, door aanwezig te blijven, je te richten op de stilte van de omgeving, je wordt volledig 1 met de (niet-opgewekte) stilte van de omgeving, of het huidig moment, zijn allemaal synoniemen..
Je blijft gewoon je aandacht richten op de stilte van de omgeving totdat er geen verschil meer is tussen die duistere stilte en jezelf. De omgeving zit dan in je hoofd, er is geen persoon meer die los in de omgeving staat. De omgeving zit in je hoofd en je zelfgevoel is de stilte van de omgeving, of de ruimte waar alles in gebeurt (zoals Tolle zegt) Het is gewoon een ervaring van je ware natuur, de stilte als je zelfgevoel, heeft niks met denken te maken. Het is een staat voorbij denken.

& je gedachten bewust als persoon observeren om daar iets mee te bereiken werkt imo niet. Je bent zelf de rust waarin gedachten verschijnen, enkel als je volledig rustig/stil bent zit je dus eig onder het universum, en gebeurt je gedrag meer aan de oppervlakte. De achtergrond, dus de stilte wordt de voorgrond, en de voorgrond (dagdagelijkse activiteiten enz), wordt meer de achtergrond, dat is imo spiritualiteit/verlichting. & verlichting is imo een kutwoord, aangezien het de indruk geeft dat het een lichte toestand is, terwijl het dat helemaal niet is.

En U.G is idd een aanrader. Heb het eig gevonden door hem, door dat boek en wat filmpjes te bekijken, en vooral door z'n afbeeldingen op google. Z'n meestal niet opgewekte, emotieloze, ernstige gezicht op foto's geeft mooi de aard van de realiteit aan.
 
Bij wijze van spreken, hoe moet je er anders over praten.. en mss beter haarzelf, aangezien het leven eig een vrouw/vrouwelijk is. & Jij is gewoon de absolute stilte, realiteit, het primordiaal bewustzijn.
Je kan proberen woorden te gebruiken die duidelijk maken wat je bedoelt want je blijft paradoxaal. Wanneer werd het leven vrouwelijk? Was dat voor of nadat sex evolutionair tot onwikkeling kwam..

En niemand maakt die beslissing. Je gaat gewoon op in de stilte, door aanwezig te blijven, je te richten op de stilte van de omgeving, je wordt volledig 1 met de (niet-opgewekte) stilte van de omgeving, of het huidig moment, zijn allemaal synoniemen..

Dat klopt niet wat je zegt want je gaf aan behoefte te hebben aan de stilte. Van daaruit heb je een keuze gemaakt om daar weer aan toe te geven. Je zegt continu jezelf te moeten bijsturen om in het moment te blijven. Dat zijn allemaal afwegingen en keuzes. Je spreekt jezelf elke keer weer tegen.


Je blijft gewoon je aandacht richten op de stilte van de omgeving totdat er geen verschil meer is tussen die duistere stilte en jezelf. De omgeving zit dan in je hoofd, er is geen persoon meer die los in de omgeving staat. De omgeving zit in je hoofd en je zelfgevoel is de stilte van de omgeving, of de ruimte waar alles in gebeurt (zoals Tolle zegt) Het is gewoon een ervaring van je ware natuur, de stilte als je zelfgevoel, heeft niks met denken te maken. Het is een staat voorbij denken.
Precies, JIJ blijft JOUW aandacht richten. Dan zijn handelingen van jou. Als je stelt dat je een met het universum bent vervalt de dualiteit en vervliegt elke definitie en betekenis. Dat zou betekenen dat je moleculen uiteen moeten vallen en er geen enkele ervaring meer kan zijn. Dan zou je niet eens meer kunnen begrijpen dat je in de stilte zit, je zou letterlijk dood zijn. Want zodra je nog steeds aanwezig bent in de stilte ben je nog steeds een functionerend bewustzijn. Een bewustzijn die zich identificeert met de stilte en de rest van persoon niet meer wil accepteren is imo gewoon niet meer dan een persoon die vind dat die geen persoon meer is. Je hebt idd een kleiner ego dan gemiddeld, je ontkent immers wat je deels bent. Maar een ego desalniettemin. Als je je hier prettig bij voelt is dat natuurlijk helemaal goed, maar meer dan dat zegt het helemaal niet over de aard van de realiteit.


& je gedachten bewust als persoon observeren om daar iets mee te bereiken werkt imo niet. Je bent zelf de rust waarin gedachten verschijnen, enkel als je volledig rustig/stil bent zit je dus eig onder het universum, en gebeurt je gedrag meer aan de oppervlakte. De achtergrond, dus de stilte wordt de voorgrond, en de voorgrond (dagdagelijkse activiteiten enz), wordt meer de achtergrond, dat is imo spiritualiteit/verlichting. & verlichting is imo een kutwoord, aangezien het de indruk geeft dat het een lichte toestand is, terwijl het dat helemaal niet is.
Hoe weet jij dat je in de stilte bent? Je zegt het eigenlijk al, je bent ZELF de rust waarin gedachten verschijnen. De persoon die je altijd al was maar dan met andere waarden en kijk op de realiteit.


En U.G is idd een aanrader. Heb het eig gevonden door hem, door dat boek en wat filmpjes te bekijken, en vooral door z'n afbeeldingen op google. Z'n meestal niet opgewekte, emotieloze, ernstige gezicht op foto's geeft mooi de aard van de realiteit aan.
Die laatste zin geeft volgens mij niets anders weer dan je gevoeligheid voor indoctrinatie.

Ik vraag me al een tijdje af of als die Advaita varianten nou een Cultachtig zijn of niet. Tolle zijn variant heeft bijv. wel wat trekjes van een cult:

1. They teach the " REAL " way to find God, bliss, enlightenment,
eternal happiness, etc.
2. They solve ALL of your problems.
3. They can't really explain it.
4. Only a select few ever get it.
5. There is a difficult journey to get it.
6. To get it requires resolve, faith, seeking -- often times for many
years or decades, or a lifetime.
7. Most followers got into it because of some pain in their life that
made them seek a solution to their pain, which makes them
committed/gullible.
8. There are always leaders that teach or have the special method that
followers have to seek out.
9. The leaders have special powers, and followers get a " feeling " just
being in their presence.
10. They use lots of weird language and mumbo-jumbo.
11. SEPARATENESS. Members are set apart from the rest of society
because they are special. <-- IMPORTANT!
12. There are often cool mystical, spiritual, or religious ancient/old
teachings and sacred documents.
13. Cult members " know " what is " true " and everyone else does not, so
they form groups to be able to interact with other who " know " the " truth. "
14. The actual destination is debated or mysterious, and is often
never really clear.
15. If you don't get it, that would be really bad.
 
Ik las laatst ergens over een boek dat meer inging op het zoeken van rust, waarom het menselijk denken in wezen totaal niet praktisch is (Stressen over dingen die niet te beïnvloeden zijn, etc.). Iemand enige titels van boeken die over dit soort onderwerpen gaan?

Ik dacht zelf aan Loslaten - Jan Wolter & Ingeborg Deana
 
Ik las laatst ergens over een boek dat meer inging op het zoeken van rust, waarom het menselijk denken in wezen totaal niet praktisch is (Stressen over dingen die niet te beïnvloeden zijn, etc.). Iemand enige titels van boeken die over dit soort onderwerpen gaan?

Ik dacht zelf aan Loslaten - Jan Wolter & Ingeborg Deana

Ben niet zo'n rust type, hou meer van actie, maar deze gaan ook over denkfouten:

De kunst van het heldere denken: Rolf Dobelli
Sociale psychologie - Elliot Aranson
Thinking, fast and slow - Daniel Kahneman
 
Aanrader: Verlichting voor luie mensen


Ikzelf ben het er wel mee eens dat we af moeten van alles te willen oplossen dmv 'denken'.

Ik kom zelf uit een zware depressie. en heb door middel van te denken helemaal NIKS bereikt. Erger nog het heeft bij mij juist de depressie veroorzaakt.


Op het moment dat er vervelende situaties plaatsvonden in mijn leven, begon ik na te denken hoe op te lossen. en ik bleef maar denken.

Ik heb mijzelf bijna de dood in gedacht. Dus ik kan uit eigen ervaring vertellen dat observeren voor mij zoveel beter is dan mentaliseren.


f**k geld en materie, ik heb alles gekocht waar ik dacht gelukkig van te worden, en dat werd ik ook. tot het moment dat het betaald was en toen was het over. hoe gek het ook klinkt, maar een echte depressie hebben zou een hoop mensen van pas komen, omdat ze dan pas doorkrijgen wat eigenlijk echt belangrijk is, en dat ben jijzelf. niet je ego of je verlangens, je geschiedenis of je baan, je studie of je relatie. nee dat zijn allemaal onderdelen van je leven, maar geen onderdeel van jezelf.


Ik wil wel benadrukken dat dit mijn visie is en ik niemand iets probeer op te leggen.

anti-intellectuele onzin. Ik zou eerder een boek van Epicurus lezen.

---------- Toegevoegd om 09:36 ---------- De post hierboven werd geplaatst om 09:32 ----------

Damn, topic ontspoord.

Uiteindelijk in mijn zoektocht naar een algemeen boek over filosifie op dit boek gestuit en net binnen gekregen:
9200000009984799.jpg



Wel belachelijk dik boek om in t zonnetje te lezen ��

Klukhuhn is een postmodernist, niet echt een stroming die veel draagwater heeft in hedendaagse filosofie(ik vergelijk het met Lady Gaga tov 'gewone' muziek). Ik zou zijn boek heel kritisch lezen. Ik ken het boek niet, maar de ondertitel alleen al geeft mij de creeps.

Het is zeker geen algemeen boek over philosopy.
 
Laatst bewerkt:
Je kan proberen woorden te gebruiken die duidelijk maken wat je bedoelt want je blijft paradoxaal. Wanneer werd het leven vrouwelijk? Was dat voor of nadat sex evolutionair tot onwikkeling kwam..

Het is daarom geen feit, maar een aanname, ik geloof gewoon dat het leven vrouwelijk is. & geen idee.

Dat klopt niet wat je zegt want je gaf aan behoefte te hebben aan de stilte. Van daaruit heb je een keuze gemaakt om daar weer aan toe te geven. Je zegt continu jezelf te moeten bijsturen om in het moment te blijven. Dat zijn allemaal afwegingen en keuzes. Je spreekt jezelf elke keer weer tegen.

Nee toch niet, want er is niet echt iemand die bijstuurt (er zijn immers helemaal nergens afgescheiden personen in de wereld, dat verbeelden de mensen door onwetendheid zich maar).

Als ik afwezig ben, niet in contact ben met de stilte is het op dat moment gewoon verduisterd door bv identificatie met vrolijke emoties (gedachten dus want gevoelens kan je ook slechts waarnemen via je gedachten), en dan voel ik niet echt wie/wat ik ben.

Dus als het tijdelijk verduisterd is, ik weer in de illusie zit dat ik een persoon ben die zelf handelt, keuzes maakt wordt.. komen er dan plots weer gedachten ivm met aanwezig worden, de stilte (ik heb slechts de illusie dat ik dat zelf denk).. en dan wordt de stilte, of ik dus weer effectief meer aanwezig, tot het weer volledig helder is en ik terug de ruimte ben waar m'n gedrag en het universum en zo in verschijnt. (Het leven doet zichzelf een plezier, want leven is zo een stuk aangenamer)


Precies, JIJ blijft JOUW aandacht richten. Dan zijn handelingen van jou. Als je stelt dat je een met het universum bent vervalt de dualiteit en vervliegt elke definitie en betekenis. Dat zou betekenen dat je moleculen uiteen moeten vallen en er geen enkele ervaring meer kan zijn. Dan zou je niet eens meer kunnen begrijpen dat je in de stilte zit, je zou letterlijk dood zijn. Want zodra je nog steeds aanwezig bent in de stilte ben je nog steeds een functionerend bewustzijn. Een bewustzijn die zich identificeert met de stilte en de rest van persoon niet meer wil accepteren is imo gewoon niet meer dan een persoon die vind dat die geen persoon meer is. Je hebt idd een kleiner ego dan gemiddeld, je ontkent immers wat je deels bent. Maar een ego desalniettemin. Als je je hier prettig bij voelt is dat natuurlijk helemaal goed, maar meer dan dat zegt het helemaal niet over de aard van de realiteit.

Zie hierboven (en er is in realiteit dus nooit! "een iemand" die keuzes, afwegingen maakt. Je kan hoogstens in de illusie verkeren dat je zelf keuzes maakt doordat je ware natuur verduisterd is. Het is altijd het leven zelf dat keuzes maakt, doet wat het beste is voor haarzelf.

En eerder 1 met de stilte, mezelf. & Ga nog even nadenken ivm met die moleculen.

En het bewustzijn is de stilte, het bewustzijn identificeert zich enkel met zichzelf en met niets anders. Gedachten waardoor je het universum en je gedrag (dat onderdeel is van het universum) kan waarnemen komen in je bewustzijn en dat laat je gewoon gebeuren.

(net zoals ik bv nooit zelf in auto rijdt, het sturen enz gaat gewoon automatisch, vanzelf)(en zelf ga je ook nooit ergens heen, je kan naar New York of andere zonnestelsels reizen maar zelf blijf je altijd op dezelfde plaats, het zijn enkel je gedachten die veranderen, de illusie creëren dat je grote afstanden hebt afgelegd, alles in het universum gebeurt op 1 en dezelfde plaats, maar met je gedachten kan je dat onmogelijk vatten, het is iets dat je moet ervaren)(Zie dit filmpje ivm met nooit ergens naartoe gaan, is er zeer mooi in weergegeven:http://www.youtube.com/watch?v=MnEL3W6u34k)

Bewustzijn is dus geen persoon. & Het komt toch allemaal neer op het gewoon 'zijn', bewust 'zijn'.. Bewust zijn van je zijn.. Je gaat dan altijd in de zijns toestand, zoals een Boeddha door het leven.

Hoe weet jij dat je in de stilte bent? Je zegt het eigenlijk al, je bent ZELF de rust waarin gedachten verschijnen. De persoon die je altijd al was maar dan met andere waarden en kijk op de realiteit.

Er is niemand in de stilte, ik voel de stilte/leegte als wat ik ben.. dus dan weet je ergens, besef, voel je dat je onsterfelijk bent en de lichamelijke dood mij niets zal afnemen. Mijn lichamelijke dood zal niet meer dan een onbeduidend beweginkje aan de oppervlakte zijn

& idd, ik ben die diepe rust, waarin het universum dmv van m'n gedachten in verschijnt.

Die laatste zin geeft volgens mij niets anders weer dan je gevoeligheid voor indoctrinatie.

Mss ben ik idd gevoelig voor indoctrinatie, hoewel ik de eerste maanden wat U.G. verkondigde zeker niet zomaar kon aannemen, want vond wat hij zei toen enorm deprimerend.. maar uiteindelijk heb ik beseft, door ook eerlijk te zijn met mezelf (daar komt het ook vooral op neer, eerlijk zijn met jezelf) dat wat hij verkondigt over de realiteit de waarheid is.

En als je naar een spiritueel leraar gaat moet je die imo dus wel je onvoorwaardelijk vertrouwen geven, want zolang je achterdochtig, op je hoede blijft en zo, het leven niet vertrouwt, zal je normaal gezien niet tot zelfrealisatie komen.

1. They teach the " REAL " way to find God, bliss, enlightenment,
eternal happiness, etc.
2. They solve ALL of your problems.
3. They can't really explain it.
4. Only a select few ever get it.
5. There is a difficult journey to get it.
6. To get it requires resolve, faith, seeking -- often times for many
years or decades, or a lifetime.
7. Most followers got into it because of some pain in their life that
made them seek a solution to their pain, which makes them
committed/gullible.
8. There are always leaders that teach or have the special method that
followers have to seek out.
9. The leaders have special powers, and followers get a " feeling " just
being in their presence.
10. They use lots of weird language and mumbo-jumbo.
11. SEPARATENESS. Members are set apart from the rest of society
because they are special. <-- IMPORTANT!
12. There are often cool mystical, spiritual, or religious ancient/old
teachings and sacred documents.
13. Cult members " know " what is " true " and everyone else does not, so
they form groups to be able to interact with other who " know " the " truth. "
14. The actual destination is debated or mysterious, and is often
never really clear.
15. If you don't get it, that would be really bad.

Die lijst is echt zo hilarisch. En is nochtans totaal niet moeilijk om te vinden, is gewoon de middernachtelijke stilte imo.
 
Laatst bewerkt:
Ben niet zo'n rust type, hou meer van actie, maar deze gaan ook over denkfouten:

De kunst van het heldere denken: Rolf Dobelli
Sociale psychologie - Elliot Aranson
Thinking, fast and slow - Daniel Kahneman

Thanks, ga ze op m'n lijstje zetten!

Zag trouwens in een folder wat boeken staan van ene Will Buckingham:

The Philosophy Book
The Psychology Book

Krijgen allebei goede recensies zo te zien
 
Thanks, ga ze op m'n lijstje zetten!

Zag trouwens in een folder wat boeken staan van ene Will Buckingham:

The Philosophy Book
The Psychology Book

Krijgen allebei goede recensies zo te zien

Lijken me tof, ik ga er eens naar kijken :)
 
Het is daarom geen feit, maar een aanname, ik geloof gewoon dat het leven vrouwelijk is. & geen idee..

Ja dat is ook precies het punt, je gelooft wat je goed uitkomt. Op zich niks mis mee vanuit esthetisch oogpunt voor jezelf, maar wel als je het claimt als een eigenschap van "de realiteit" waarvan je anderen probeert te overtuigen.

Nee toch niet, want er is niet echt iemand die bijstuurt (er zijn immers helemaal nergens afgescheiden personen in de wereld, dat verbeelden de mensen door onwetendheid zich maar).
Ah daar komt je autotitaire generaliserende toontje weer. De mensen zijn onwetend. Als je niet was afgescheiden had je nu ook geen discussie kunnen hebben. Dan waren jij en ik het unaniem eens geweest.


Als ik afwezig ben, niet in contact ben met de stilte is het op dat moment gewoon verduisterd door bv identificatie met vrolijke emoties (gedachten dus want gevoelens kan je ook slechts waarnemen via je gedachten), en dan voel ik niet echt wie/wat ik ben.
Je bent imo gebrainwashed door guru's om jezelf te laten geloven dat jij jezelf niet meer bent. Totaal apathisch en vervreemd van jezelf en de wereld om je heen. Klinkt meer als een slachtoffer van een guru waaraan je je hebt onderworpen.


Dus als het tijdelijk verduisterd is, ik weer in de illusie zit dat ik een persoon ben die zelf handelt, keuzes maakt wordt.. komen er dan plots weer gedachten ivm met aanwezig worden, de stilte (ik heb slechts de illusie dat ik dat zelf denk).. en dan wordt de stilte, of ik dus weer effectief meer aanwezig, tot het weer volledig helder is en ik terug de ruimte ben waar m'n gedrag en het universum en zo in verschijnt. (Het leven doet zichzelf een plezier, want leven is zo een stuk aangenamer)
Je hebt de illusie dat je denken niet meer van jezelf is, maar frapant genoeg geloof je wel je gedachte dat je een illusie bent. Klinkt logisch!

Zie hierboven (en er is in realiteit dus nooit! "een iemand" die keuzes, afwegingen maakt. Je kan hoogstens in de illusie verkeren dat je zelf keuzes maakt doordat je ware natuur verduisterd is. Het is altijd het leven zelf dat keuzes maakt, doet wat het beste is voor haarzelf.
Tuurlijk niet, het leven beslaat niet 1 organisme. Het leven kent klaarblijkelijk identiteiten en personen. Dat kun je heel makkelijk empirisch waarnemen. Niet elk organisme kent dezelfde motieven. En ze zijn al helemaal niet menselijk. Je kan niet elk levend organisme over 1 kam scheren. Er is nu eenmaal een dualiteit tussen het organisme en de omgeving. Dat het op een hoger niveau allemaal met elkaar verbonden is, zegt natuurlijk niet dat bewustzijn een illusie is. Dan haal je een aantal zaken door elkaar.

En eerder 1 met de stilte, mezelf. & Ga nog even nadenken ivm met die moleculen.

En het bewustzijn is de stilte, het bewustzijn identificeert zich enkel met zichzelf en met niets anders. Gedachten waardoor je het universum en je gedrag (dat onderdeel is van het universum) kan waarnemen komen in je bewustzijn en dat laat je gewoon gebeuren.
Alleen als je ervoor kiest om passief waar te nemen (of als je gebrainwashed bent).

(net zoals ik bv nooit zelf in auto rijdt, het sturen enz gaat gewoon automatisch, vanzelf)(en zelf ga je ook nooit ergens heen, je kan naar New York of andere zonnestelsels reizen maar zelf blijf je altijd op dezelfde plaats, het zijn enkel je gedachten die veranderen, de illusie creëren dat je grote afstanden hebt afgelegd, alles in het universum gebeurt op 1 en dezelfde plaats, maar met je gedachten kan je dat onmogelijk vatten, het is iets dat je moet ervaren)(Zie dit filmpje ivm met nooit ergens naartoe gaan, is er zeer mooi in weergegeven:http://www.youtube.com/watch?v=MnEL3W6u34k)

Bewustzijn is dus geen persoon. & Het komt toch allemaal neer op het gewoon 'zijn', bewust 'zijn'.. Bewust zijn van je zijn.. Je gaat dan altijd in de zijns toestand, zoals een Boeddha door het leven.

Dit is werkelijk een hele vreemde bewering. Niks aan onze waarnemingen wijzen daarop. Het zijn allemaal metafysische claims. Leuk als denkexperiment maar weinig voeten in de aarde. Kom eens met wat goede argumenten of bewijzen. Je blijft continu vaag en in hetzelfde riedeltje draaien.

Er is niemand in de stilte, ik voel de stilte/leegte als wat ik ben.. dus dan weet je ergens, besef, voel je dat je onsterfelijk bent en de lichamelijke dood mij niets zal afnemen. Mijn lichamelijke dood zal niet meer dan een onbeduidend beweginkje aan de oppervlakte zijn

& idd, ik ben die diepe rust, waarin het universum dmv van m'n gedachten in verschijnt.
Besef en weten zijn onderdeel van je persoonlijkheid. Gedachten zijn ook een onderdeel, alleen heb je die afgezworen serieus te nemen. Je bent letterlijk je verstand kwijt. Ik vind het niet vreemd dat je er van die obscure ideeen op na houdt. Als je niet kritisch meer kan denken... apatisch door het leven, alle menselijke waarden overboord, jezelf ontkennen. Gelukkig spreek je jezelf op alle fronten tegen.

Mss ben ik idd gevoelig voor indoctrinatie, hoewel ik de eerste maanden wat U.G. verkondigde zeker niet zomaar kon aannemen, want vond wat hij zei toen enorm deprimerend.. maar uiteindelijk heb ik beseft, door ook eerlijk te zijn met mezelf (daar komt het ook vooral op neer, eerlijk zijn met jezelf) dat wat hij verkondigt over de realiteit de waarheid is.

En als je naar een spiritueel leraar gaat moet je die imo dus wel je onvoorwaardelijk vertrouwen geven, want zolang je achterdochtig, op je hoede blijft en zo, het leven niet vertrouwt, zal je normaal gezien niet tot zelfrealisatie komen.

Dat is nu juist het gevaarlijke van guru's. Je moet jezelf nooit aan iemand overgeven, als je dat doet ben je een speelbal van indoctrinatie. Als iemand vraagt je volledig over te geven omdat hij of zij een waarheid over het leven heeft is dat per definitie verdacht. Als het een waarheid betreft zou het niet nodig zijn om je over te geven want dan kun je dit gewoon onderbouwen met argumenten en empirische waarneming. Waarom zou iemand in godsnaam willen dat je je over geeft aan iets of iemand? Waarom zou je je sowieso over willen geven aan iets...

Dit is juist het schoolvoorbeeld hoe mensen de verschrikkelijkste dingen doen en hebben gedaan in het verleden. Hoe mensen totaal apathisch kunnen worden.

Je bent juist niet eerlijk tegen jezelf, want je ontkent jezelf, je verwerpt elk argument van je natuurlijke verstand en komt niet met goede tegenargumenten, je zit klaarblijkelijk gevangen in je eigen dogma van determinisme en geen zelf. De enige uitweg die je eventueel hebt (je verstand) heb je waardeloos verklaart. Ik vind het systeem van geen zelf in advaita net zozeer een waanidee als jezelf onderwerpen aan een god.

Dat komen tot een zelfrealisatie kan helemaal niet in jou ogen, er is immers geen zelf volgens jou.

Als we toch met filmpjes en linkjes gaan strooien, hier nog wel wat leuke artikeltjes over je geweldige spirituele helden:

http://chi-ting.blogspot.nl/2014/02/i-robot.html
http://chi-ting.blogspot.nl/2009/02/curse-of-neo-advaita.html.
http://chi-ting.blogspot.nl/2014/04/the-new-gods-of-destruction.html

Wil je anders hier een nieuw topic over aanmaken? Want als je zegt geen zelf te hebben, heb je in dit topic echt letterlijk niks te zoeken en vervuilen we het hele topic met deze discussie.
 
Ultimate diet 2.0 van Lyle McDonald nu mee bezig

Onafhankelijk van je doelen of je filosofie wat betreft training/voeding vind ik dit boek dusdanig interessant dat ik het eigenlijk gewoon een must read vind, als je geinteresseerd bent in leren over het onderwerp uiteraard.

Het is trouwens veel breder en diepgaander dan wat je waarschijnlijk gewend bent wat beschreven wordt als een 'diet'.

---------- Toegevoegd om 01:46 ---------- De post hierboven werd geplaatst om 01:45 ----------

Onthou kinderen piraterij is een misdrijf

you wouldn't download a car etc blabla
 
Boekentip: A paixão segundo G.H., van Clarice Lispector, of The Passion According to G.H. in het Engels.

Het is een vrij psychologisch boek, vooral over het zijn, over het loslaten van een stabiel leven. Erg interessant en is stof om over na te denken.
 
Ultimate diet 2.0 van Lyle McDonald nu mee bezig

Onafhankelijk van je doelen of je filosofie wat betreft training/voeding vind ik dit boek dusdanig interessant dat ik het eigenlijk gewoon een must read vind, als je geinteresseerd bent in leren over het onderwerp uiteraard.

Het is trouwens veel breder en diepgaander dan wat je waarschijnlijk gewend bent wat beschreven wordt als een 'diet'.

---------- Toegevoegd om 01:46 ---------- De post hierboven werd geplaatst om 01:45 ----------

Onthou kinderen piraterij is een misdrijf

you wouldn't download a car etc blabla

Nice, had laatst een verzameltorrent gevonden met bijna al z'n boeken
 
Ja dat is ook precies het punt, je gelooft wat je goed uitkomt. Op zich niks mis mee vanuit esthetisch oogpunt voor jezelf, maar wel als je het claimt als een eigenschap van "de realiteit" waarvan je anderen probeert te overtuigen.


Ah daar komt je autotitaire generaliserende toontje weer. De mensen zijn onwetend. Als je niet was afgescheiden had je nu ook geen discussie kunnen hebben. Dan waren jij en ik het unaniem eens geweest.



Je bent imo gebrainwashed door guru's om jezelf te laten geloven dat jij jezelf niet meer bent. Totaal apathisch en vervreemd van jezelf en de wereld om je heen. Klinkt meer als een slachtoffer van een guru waaraan je je hebt onderworpen.



Je hebt de illusie dat je denken niet meer van jezelf is, maar frapant genoeg geloof je wel je gedachte dat je een illusie bent. Klinkt logisch!


Tuurlijk niet, het leven beslaat niet 1 organisme. Het leven kent klaarblijkelijk identiteiten en personen. Dat kun je heel makkelijk empirisch waarnemen. Niet elk organisme kent dezelfde motieven. En ze zijn al helemaal niet menselijk. Je kan niet elk levend organisme over 1 kam scheren. Er is nu eenmaal een dualiteit tussen het organisme en de omgeving. Dat het op een hoger niveau allemaal met elkaar verbonden is, zegt natuurlijk niet dat bewustzijn een illusie is. Dan haal je een aantal zaken door elkaar.


Alleen als je ervoor kiest om passief waar te nemen (of als je gebrainwashed bent).



Dit is werkelijk een hele vreemde bewering. Niks aan onze waarnemingen wijzen daarop. Het zijn allemaal metafysische claims. Leuk als denkexperiment maar weinig voeten in de aarde. Kom eens met wat goede argumenten of bewijzen. Je blijft continu vaag en in hetzelfde riedeltje draaien.


Besef en weten zijn onderdeel van je persoonlijkheid. Gedachten zijn ook een onderdeel, alleen heb je die afgezworen serieus te nemen. Je bent letterlijk je verstand kwijt. Ik vind het niet vreemd dat je er van die obscure ideeen op na houdt. Als je niet kritisch meer kan denken... apatisch door het leven, alle menselijke waarden overboord, jezelf ontkennen. Gelukkig spreek je jezelf op alle fronten tegen.



Dat is nu juist het gevaarlijke van guru's. Je moet jezelf nooit aan iemand overgeven, als je dat doet ben je een speelbal van indoctrinatie. Als iemand vraagt je volledig over te geven omdat hij of zij een waarheid over het leven heeft is dat per definitie verdacht. Als het een waarheid betreft zou het niet nodig zijn om je over te geven want dan kun je dit gewoon onderbouwen met argumenten en empirische waarneming. Waarom zou iemand in godsnaam willen dat je je over geeft aan iets of iemand? Waarom zou je je sowieso over willen geven aan iets...

Dit is juist het schoolvoorbeeld hoe mensen de verschrikkelijkste dingen doen en hebben gedaan in het verleden. Hoe mensen totaal apathisch kunnen worden.

Je bent juist niet eerlijk tegen jezelf, want je ontkent jezelf, je verwerpt elk argument van je natuurlijke verstand en komt niet met goede tegenargumenten, je zit klaarblijkelijk gevangen in je eigen dogma van determinisme en geen zelf. De enige uitweg die je eventueel hebt (je verstand) heb je waardeloos verklaart. Ik vind het systeem van geen zelf in advaita net zozeer een waanidee als jezelf onderwerpen aan een god.

Dat komen tot een zelfrealisatie kan helemaal niet in jou ogen, er is immers geen zelf volgens jou.

Als we toch met filmpjes en linkjes gaan strooien, hier nog wel wat leuke artikeltjes over je geweldige spirituele helden:

http://chi-ting.blogspot.nl/2014/02/i-robot.html
http://chi-ting.blogspot.nl/2009/02/curse-of-neo-advaita.html.
http://chi-ting.blogspot.nl/2014/04/the-new-gods-of-destruction.html

Wil je anders hier een nieuw topic over aanmaken? Want als je zegt geen zelf te hebben, heb je in dit topic echt letterlijk niks te zoeken en vervuilen we het hele topic met deze discussie.

Maar dat doe ik niet, ik probeer niemand daarvan te overtuigen.

Er is geen zelf dus ik ontken helemaal niks, en dat is idd zelfrealisatie, beseffen dat er geen zelf is.

& Ik ben helemaal m'n verstand niet kwijt, ik identificeer mij er gewoon niet mee. En apathisch ben ik ook niet, zijn dieren apathisch?

Maar goed, ben hier eig echt veel te lang in mee geweest, tijdverspilling, ga hier geen moeite meer in steken. Je hebt duidelijk al op voorhand je standpunt ingenomen betreffende non dualiteit. Wat ik zeg komt bij jou dus helemaal niet aan.

Je kan blijkbaar niet begrijpen dat non dualiteit helemaal niks met argumenteren/verstand en zo te maken heeft maar alles met ervaren/voelen/zijn.

Heb dus genoeg naar jouw onzin geluisterd, je laten zeggen wat ik wel/niet ben. Imo ben jij hier gewoon de vreemde snuiter, ziekelijk persoon aangezien je me wil doen inzien dat ik wel m'n verstand ben, ik slechts de illusie heb dat ik dat niet ben. Je wil me dus gewoon even ziek, krankzinnig maken als je zelf bent.
 
*Grabs popcorn*

Maar ff on topic, zullen we deze discussie over het zelf laten voor wat het is, niemand gaat iemand overtuigen en het heeft weinig met zelfontwikkeling te maken.
 
Maar dat doe ik niet, ik probeer niemand daarvan te overtuigen.

Er is geen zelf dus ik ontken helemaal niks,

Dat is op zichzelf al een ontkenning..

en dat is idd zelfrealisatie, beseffen dat er geen zelf is.


& Ik ben helemaal m'n verstand niet kwijt, ik identificeer mij er gewoon niet mee. En apathisch ben ik ook niet, zijn dieren apathisch?

Maar goed, ben hier eig echt veel te lang in mee geweest, tijdverspilling, ga hier geen moeite meer in steken. Je hebt duidelijk al op voorhand je standpunt ingenomen betreffende non dualiteit. Wat ik zeg komt bij jou dus helemaal niet aan.

Je kan blijkbaar niet begrijpen dat non dualiteit helemaal niks met argumenteren/verstand en zo te maken heeft maar alles met ervaren/voelen/zijn.

Heb dus genoeg naar jouw onzin geluisterd, je laten zeggen wat ik wel/niet ben. Imo ben jij hier gewoon de vreemde snuiter, ziekelijk persoon aangezien je me wil doen inzien dat ik wel m'n verstand ben, ik slechts de illusie heb dat ik dat niet ben. Je wil me dus gewoon even ziek, krankzinnig maken als je zelf bent.

:roflol: nou nou niet zo veroordelend nu, ik kan overigens helemaal niet ziek en krankzinnig zijn, want ik besta helemaal niet..

Laten we idd maar ophouden... dit is echt een hopeloze discussie, maar stiekem wel interessant :), in elk geval bedankt voor je input Corre. Hoop dat je als persoon een niet al te grote hekel aan me hebt gekregen.
 
Ik vind dat men moet kunnen geloven wat hijzelf fijn vind.

Iets dat werkt voor de een hoeft niet voor de ander te werken, maar laten we elkaar daarin niet belachelijk maken.

thats it.
 
Dat is op zichzelf al een ontkenning..



:roflol: nou nou niet zo veroordelend nu, ik kan overigens helemaal niet ziek en krankzinnig zijn, want ik besta helemaal niet..

Laten we idd maar ophouden... dit is echt een hopeloze discussie, maar stiekem wel interessant :), in elk geval bedankt voor je input Corre. Hoop dat je als persoon een niet al te grote hekel aan me hebt gekregen.

Haha, nee valt wel mee, en jij ook bedankt B2006, heb er nu terug wat over nagedacht, en ga die artikels ook nog even bekijken.

En ivm met zelfontwikkeling:
9200000028876510.jpg


Wil al langer eens een literaire, kunstzinnige, historische roman lezen, en ga wss met deze beginnen. Nietzsche las btw Dostojevski als ontspanning, en las ook dat iemand het boek waardevoller achtte dan de Bijbel..
 
Terug
Naar boven