moreel gezien vind ik het kansloos, de fundering van de relatie met je broer is dus eigenlijk een toneelstuk, opgebouwd uit leugens en een of ander techniek hoe je met hem moet leren leven? kommop zeg, je hoeft het niet met iedereen goed te vinden, maar wees dan wel eerlijk.
wat een bullshit
Als je niet de nodige social skills geleerd hebt terwijl je een kind was, moet je dus voor eeuwig sociaal onbekwaam rondlopen?
hdooy pls!
je bent duidelijk niet (/nooit geweest) socially awkward want dan zou je weten dat bij elke human interaction een gigantische mix van perspectieven door je kop spelen en er dus geen sprake is van een oprechte relatie met wie dan ook.
Technieken leren om beter met mensen om te kunnen gaan, betere relaties op te bouwen is dan volgens jou moreel kansloos?
Als (ex) socially awkward **** zal ik het even voor je schetsen hoe zo'n volgens jou "niet-fake interactie" plaatsvindt (@haai: vink aan wat er door je kop ging, bewust/onbewust):
- meent hij het oprecht of probeert hij me te bespelen?
- high five ik terug of niet?
- dit is lame
- wordt door mensen als lame aanzien
- hou ook wel van hem, dat is een gegeven
- wil het eigenlijk ook wel terug zeggen
- wil het niet zeggen want dat is zwaar gay
- het is zwaar gay volgens maatschappelijk normen
- ben niet het type persoon die zoiets ooit zou doen
- kan dit later nog tegen me gebruikt worden als inconsistentie in mn persoonlijkheid?
- vul zelf aan...
punt is dat wanneer mensen je aanspreken je de volledige frame afgeeft aan hen en je je volledig laat domineren. Bij vreemde mensen manifesteert dat zich in verlegen gedrag, nooit iemand op zn tenen willen trappen, bij mensen die je levenslang kent heb je dan als enige optie dat je hen gewoon negeert want anders wordt je overrompeld, want je komt er dagelijks mee in contact.
