Raar dat je me de rol van wolf geeft terwijl ik gezegd had dat ik niet zou meedoen :-/
Bij deze ben je ingeschreven.
---------- Toegevoegd 9 April 2014 om 02:38 ---------- De post hierboven werd geplaatst 8 April 2014 om 22:17 ----------
Diepgelegen in het bos ligt een dorp, alwaar de zon vluchtig is ondergedoken en plaats heeft gemaakt voor de kille maan.
Lichten worden gedoofd en de stilte hult zich als een deken over het dorp.
De stilte heeft een rustgevend karakter, maar toont tegelijkertijd tekenen van angst en duisternis. En dat is niet voor niets, want de donkere stilte is het moment waarbij de dood het levende opslokt en deze nacht is daarop geen uitzondering.
Een enkele dorpsbewoner weet daar alles van, in tegenstelling tot het leven aanbiedt hij juist de dood en houdt hij zich bezig met duivelse praktijken. Door zijn donkere karakter is een plaats midden in het dorp niet aan hem besteed en begeeft hij zich liever ietwat afgelegen aan de rand van het bos. Zoals elke nacht tuurt hij uit zijn vervallen huisje naar de volle maan, een merkwaardige glinstering in zijn ogen onthult zijn positief emotionele toestand.
“Het is zover, het is eindelijk aangebroken muahaha”. Gehaast rent de man naar beneden om zich vervolgens snel aan te kleden en naar buiten toe te rennen.
“muhahah, muhaha” de oude man verkeert duidelijk in enige vorm van extase, de o zo depressieve dorpsbewoner vertoont nu tekenen van blijdschap en bewandelt met geniepige grijns op zijn bek een donker pad wie vele het liefst zullen vermijden.
“Muahaha daar is het, daar is het”.
In de verte wordt de duisternis verlicht door enkele fakkels in een stervormige opstelling.
De dorpsbewoner neemt in het midden plaats en begint te bidden:
“Heilig mijn gedaante
Heilig mijn geest
Toon me het dier, toon me het beest”.
De fakkels doven en enige tijd heerst er doodse stilte, maar dan verschijnt een mythisch wezen ten tonele. Door de duisternis is het wezen slecht te zien, maar de man weet het zeker, dit is het wezen waar hij zo lang op gewacht heeft.
Vol vreugde nadert de man het wezen... waarna figuren, gekleed in een donker gewaad vanuit het donker verschijnen.
En daarmee eindigde het pad van de arme man, want het was deze nacht dat het leven niet alleen opgeslokt werd door de dood, maar opgeslokt werd door de dood die hij eerde.
The mouth of the just shall meditate wisdom
And his language shall be spoken in judgment
Blessed is he who suffers temptation
Since he, with approval, shall receive the crown of life
http://www.youtube.com/watch?v=qA3oPpH7KVg
Het is dag tot 21.00