Enzonn
Competitive Bodybuilder
- Lid sinds
- 28 dec 2007
- Berichten
- 2.305
- Waardering
- 32
Een keer in Eindhoven, ik fiets langs een groep Turken (allemaal rond de 17 jaar, ik was 14). Fiets ik even verder en stop ik bij een stoplicht. Ik kijk achterom, zie ik ineens die groep Turken mijn kant op fietsen. Zo bevooroordeeld als ik ben denk ik al: Ah nee he, die gaan mij natuurlijk weer lastig vallen.
En ja hoor, eerst komen er 3 om mij heen staan. Eentje vraagt aan mij: wat zeg jij allemaal tegen ons? Wa riep jij!?
Aangezien ik geen woord had gezegd vertelde ik hun dat ook.
Zij blijven maar doorgaan dat ik wel wat had gezegd en ondertussen komen er steeds meer om mij heen staan.
Opeens hoor ik een een Turk schreeuwen achter mij en gooit ie pak kranten/folders op mijn hoofd. Terwijl ik me omdraai voel ik ineens een klap op mn wang en het volgende dat ik wist was dat ik op de grond lag en die Turk die mij sloeg naar mij stond te schreeuwen, terwijl de andere Turken hem half tegen houden.
Er zal ondertussen wel iemand aan zijn gekomen ofzo want opeens renden ze allemaal weg. Die Turk die in begin steeds aan mij vroeg wat ik 'allemaal zei' die kon me nog snel even uitleggen dat hij me wel geloofde dat ik niks had gezegd enzo (JA WAAROM VRAAG JE HET DAN 100X KEER, mong**l!!)
Anywayz, toen gaf hij me een van die folders om mijn gezicht af te vegen want mn neus en mijn mond waren nogal aan het bloeden.
Toen fietste ik weer verder en dacht ik: binnenkort ga ik naar Australie, dan ben ik eindelijk van dat tuig af (ook al was het natuurlijk toeval dat het allochtonen waren
) en raad eens: ik ben nu ook echt van dat tuig af 
Ik kom zulke groepen hier werkelijk nooit tegen. Ik kan trouwens nog steeds de littekens in mn mond voelen van toen ik was geslagen.
En ja hoor, eerst komen er 3 om mij heen staan. Eentje vraagt aan mij: wat zeg jij allemaal tegen ons? Wa riep jij!?
Aangezien ik geen woord had gezegd vertelde ik hun dat ook.
Zij blijven maar doorgaan dat ik wel wat had gezegd en ondertussen komen er steeds meer om mij heen staan.
Opeens hoor ik een een Turk schreeuwen achter mij en gooit ie pak kranten/folders op mijn hoofd. Terwijl ik me omdraai voel ik ineens een klap op mn wang en het volgende dat ik wist was dat ik op de grond lag en die Turk die mij sloeg naar mij stond te schreeuwen, terwijl de andere Turken hem half tegen houden.
Er zal ondertussen wel iemand aan zijn gekomen ofzo want opeens renden ze allemaal weg. Die Turk die in begin steeds aan mij vroeg wat ik 'allemaal zei' die kon me nog snel even uitleggen dat hij me wel geloofde dat ik niks had gezegd enzo (JA WAAROM VRAAG JE HET DAN 100X KEER, mong**l!!)
Anywayz, toen gaf hij me een van die folders om mijn gezicht af te vegen want mn neus en mijn mond waren nogal aan het bloeden.
Toen fietste ik weer verder en dacht ik: binnenkort ga ik naar Australie, dan ben ik eindelijk van dat tuig af (ook al was het natuurlijk toeval dat het allochtonen waren
) en raad eens: ik ben nu ook echt van dat tuig af Ik kom zulke groepen hier werkelijk nooit tegen. Ik kan trouwens nog steeds de littekens in mn mond voelen van toen ik was geslagen.
+1 vond het een leuk boeiend verhaal
