Fitness Seller

Wie heeft er weleens klappen gehad / in elkaar geslagen, en hoe reageerde je?

Status
Niet open voor verdere reacties.
maandje geleden nog een beest (trainer) uit mn sportschool in elkaar geslagen, door gozers met knuppels :( moet niet gekker worden en die gozer is breden dan die lang is.
 
maandje geleden nog een beest (trainer) uit mn sportschool in elkaar geslagen, door gozers met knuppels :( moet niet gekker worden en die gozer is breden dan die lang is.

mensen van tegenwoordig kijken echt niet naar je lichaam, maar zijn vies van een eerlijk gevecht. soms kan bijv. je breedte tegen je werken, omdat ze denken dat ze je je niet aan kunnen met hun handen en voeten, dus maar met wapens te lijf gaan.
 
mensen van tegenwoordig kijken echt niet naar je lichaam, maar zijn vies van een eerlijk gevecht. soms kan bijv. je breedte tegen je werken, omdat ze denken dat ze je je niet aan kunnen met hun handen en voeten, dus maar met wapens te lijf gaan.

Wat een beroerd Nederlands toch weer.
 
mensen van tegenwoordig kijken echt niet naar je lichaam, maar zijn vies van een eerlijk gevecht. soms kan bijv. je breedte tegen je werken, omdat ze denken dat ze je je niet aan kunnen met hun handen en voeten, dus maar met wapens te lijf gaan.

idd
 
Nog nooit klappen gehad, ook nog nooit uitgedeeld.
 
Ik heb wel eens een goeie klap gehad, kben kwaad terug recht gekropen en van woede luid in het rond beginnen vloeken en dreigen, en toen liepen de aanvallers verbazingwekkend vanzelf weg. Ik vroeg aan getuigen of er misschien politie in de buurt was of enige mensen die me kwamen helpen, ma die gast zei lachend " Nee, die ene gast trok wit toen je dreigde met de verantwoordelijk in z'n kloten te schopen"
 
sluipschutter; zei:
is echt zo... ik ben een agresief mannetje


Wees er maar trots op, tot je een keer de verkeerde tegenkomt... Je bent nog jong dus grote kans dat er een dag komt dat je niet wint en je in het ergste geval in radboud terecht komt. Vechten hoeft nooit. Vroeger was ik pia en zocht ik het op, dan kun je eigenlijk altijd wel ergens terecht. Maar sinds ik dat niet meer doe beland ik er ook niet 'toevallig' in ofzo. Veel beter zo, het schiet toch niet op om altijd en overal op je hoede te zijn omdat je misschien wel eens een ex-sparmaatje tegen kan komen die revanche wil nemen, al dan niet met een paar vrienden. Is niet goed voor je hart :D

Probeer die agressie en frustatie liever in nuttige zaken te leggen, trainen bv.
 
Ik heb wel eens een goeie klap gehad, kben kwaad terug recht gekropen en van woede luid in het rond beginnen vloeken en dreigen, en toen liepen de aanvallers verbazingwekkend vanzelf weg. Ik vroeg aan getuigen of er misschien politie in de buurt was of enige mensen die me kwamen helpen, ma die gast zei lachend " Nee, die ene gast trok wit toen je dreigde met de verantwoordelijk in z'n kloten te schopen"
je moet keihard met je voetjes heen en weer de grond op slaan en 10keer zeggen jandorie nu ben ik boos nee ik ben woest,tegen dan ben je al redelijk gekalmeerd:D
 
Interessant topic.

Veel mannen durven niet toe te geven dat ze weleens gehuild hebben of in elkaar zijn geslagen omdat dat dan hun mannelijkheid aantast. Terwijl het denk ik de helft weleens is overkomen.

Zelf ben ik van binnen een gevoelig persoon die een hekel heeft aan geweldsvormen. Heb nooit klappen gehad of gegeven en probeer met woorden een eventueel conflict op te lossen. Dat is in mijn inziens de beste wijze voor beide partijen, zeker op termijn. Omdat serieus geweld niet bij 1 vechtpartij blijft.

M'n vader dronk vroeger veel en werd daar vaak agressief van, daarom heb ik zelf een afkeer van alcohol, omdat ik precies zo word. Vaak reageerde hij dat op mij af en ontaarde dat soms in losse handen bij hem. Kleine striemen gehad, verder niets ergnstigs. Maar als kind vond ik het geestelijk vreselijk. Ik zette me nooit echt af. Op een enkele keer na.

Op m'n 19de is hij me nog eens in de haren gevolgen en ik heb teveel respect voor mensen om hen iets aan te doen, zeker een bloedverwant, hetgeen m'n vader kennelijk niet echt heeft.

Ik was razend, Toen heb ik in de opwinding uit de schuur een grote heggenschaar gepakt en een zaag en zei dat ik z'n polsen of nek zou openhalen. M'n moeder overstuur. M'n vader slikte. Toen ik terugwas in de woonkamer was ik alsware alweer bij bezinning en kalmeerde ik, toen hebben we met z'n drieen gehuild.

In de kroeg, op feesten en het uitgaan gelukkig een aantal potentiele vechtpartijen van vrienden kunnen sussen. Meestal drukte ik m'n eigen maat weg en hield hen van hun tegenstander af en zei dat dan ze moesten kalmeren en het geen zin heeft. Wat als voordeel heeft dat je eigen vrienden jou niet meppen en z'n tegenstander vaak ook z'n woede gauw verliest. Is echt de beste manier om ruzie in het uitgaansleven op te lossen IMO.

**** man hier kan ik me in terug vinden , ik ken dat gevoel als je kalmeerd en als je uiteindelijk samen zit en gaat huilen .. +1
 
mn beste vriend heeft vorig jaar mn neus gebroken hehe:p
was wel vriendschappelijk hoor.

voor de rest nooit echt gevochten.
 
Een keer een klap gehad. Hij eindigde op de grond:P.

Ik kwam vervolgens een paar maanden die tent niet meer binnen:(.

Vechten is leuk/interessant en triest tegelijkertijd.
 
1 x lang geleden op school. Ruzie met een gassie. Ik kwam de school uitlopen en hij kwam op me af en gaf me een stoot in mn maag. Aangezien ik me niet wilde laten kennen bleef ik gewoon staan alsof er niets aan de hand was. Daarop begon zijn groepje van "vrienden" hem uit te lachen en is hij boos weggelopen :D

Hoe ik mij daarbij voelde? hmm ik had zn k*tkop van zn romp willen rukken met mn blote handen en daarna als een voetbal het schoolplein over willen schoppen... Waarom heb je dat niet gedaan dan vraag je je af? Voornamelijk omdat ik niet wist hoe het groepje "vrienden" op dat moment zou reageren... liever 1 kneus belachelijk maken dan door 20 in elkaar geschopt worden.
 
Status
Niet open voor verdere reacties.
Terug
Naar boven