dit is een grapje toch ? mag ik hopen...
verder zelf nog maar 1 keer slaag gehad, eenmaal van een beer van een oostblok kerel, waar ik niks kon tegen doen.
zat met m'n maten 's avonds ergens op een bankje te chillen, eentje paffen, rijdt opeens een broertje voorbij van een meisje die soms meegaat met ons (kosovaarse familie).
dat broertje ziet mij met m'n joint in m'n hand, begint te dreigen dat ik z'n zus niet aan de drugs mag helpen (ik kende die z'n zus amper, en zou zoiets natuurlijk nooit doen, waarom zou ik, ben zelf maar occasioneel roker).
ik zeg dat ik z'n zus amper ken, dat ik er niks mee te maken wil hebben.
(je moet weten, in zo'n familie is het een hele schande voor het gezin als een meisje zelf nog maar rookt, dus mss daarvan de paniek).
zit maar verder te dreigen, gelooft me niet, vriend komt tussen om te bedaren en hij vertrekt samen met z'n vriend.
ok daar zijn we van af dacht ik.
m'n maten gaan ff naar de nachtwinkel, ik zit daar alleen met een vriendin.
komt opeens toch wel dat kereltje en z'n maat afgereden, samen met nog iemand op een booster.
stopt pal voor, stapt af, beer van een kerel, slaat in m'n gezicht en zegt wat m'n probleem is...leg alles uit, zeg dat ik niks misdaan heb.
brabbelt wat in't kosovaars met z'n neefje (blijkt achteraf) en zegt dat ie me weet te vinden als z'n nichtje ooit rookt of wat dan ook (wtf
).
zegt dat ie me verrot kan slaan als ie wil, dreigt nog wat verder, en vertrekt.
avond naar de kloten, en dat nog wel allemaal zonder reden...
probleem is dat ik redelijk bang ben in zo'n situaties, voel de adrenaline door m'n lijf scheuren maar durf blijkbaar weinig doen, sta gewoon verstijfd dan.
vroeger toch wat thaibox lessen gehad en ik zou wel iets kunnen doen (wel niet tegen bv. die beer van hier boven) maar in alle anders situatie's tot nu toe ben ik het gewoon afgetrapt.
voelt wel k*t dat je moet wijken voor van die triestige boelzoekers maar zie het echt niet zitten om te beginnen slaan.
als je nooit in een echt gevecht hebt moeten slaan voelt het aan als een stap in het duister om tot de actie over te gaan.
ik weet echt niet hoe het aanvoelt en wat ik waard zou zijn...daarom ook een stuk de reden dat ik sinds kort begonnen ben met bb.
voor toch wat zekerder te voelen en zodat ik me niet belemmerd zou voelen tijdens het weggaan, nu ontwijk ik gewoon soms bepaalde feestjes/plaatsen omdat ik weet dat de kans groot is dat er daar toch wel weer ruzie ontstaat.
en eigenlijk zou ik dit niet mogen laten..
ik blijf het jammer vinden dat je rekening moet houden met het feit dat je tijdens het uitgaan wel eens boel kan krijgen, zelf al zoek je nooit ruzie.
soms heb je gewoon van die eikels waarvan je op voorhand weet dat ze boel zoeken zonder enige reden (aandacht tekort komen ?).
ze zouden ze één voor één moeten afmaken.
